Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014

Να προσδιορίσουν οι πολίτες τους όρους της αποκατάστασης...

Του Χάρη Τσιόκα
  Η «ειδησεογραφία» ιδιαιτέρα της πρόσφατης (προεκλογικής;) περιόδου χρησιμοποιεί με έμφαση την έννοια της «πολιτικής σταθερότητας» ως “αναγκαία προϋπόθεση» για να διανύσει –προσέξτε- , η χώρα , όχι όμως και οι πολίτες ,  τα «τελευταία βήματα. πριν την έξοδο από την κρίση»...!
  Δυστυχώς αρκετά χρόνια μετά την μεταπολίτευση, η επίκληση της έννοιας "πολιτική σταθερότητα" δείχνει να αποσυνδέεται από την μέχρι πρόσφατα επικρατούσα άποψη ότι η αποστολή της πολιτικής είναι να υπηρετεί την κοινωνική ,οικονομική ,παραγωγική και θεσμική βούληση για τη συνοχή χώρας και πολιτών!
  Τελικά το ερώτημα είναι:
 --Η πολιτική σταθερότητα πρέπει να αποσυνδέεται από την ανάγκη ύπαρξης κοινωνικής συμφωνίας για τα παραγόμενα αποτελέσματα από την άσκηση μιας πολιτικής;
  Και αυτό μπορεί να συμβαίνει ακόμη και όταν, με χρονική πλέον επάρκεια , γίνεται ευδιάκριτη η δυσαρμονία ανάμεσα στο εφαρμοζόμενο σχέδιο εξόδου και τα κοινωνικοοικονομικά αποτελέσματα ;
  Ποιος τελικά έχει την ευθύνη να αποκαταστήσει τη σχέση πολιτικής και κοινωνικής "σταθερότητας";
   Ερέθισμα για την διατύπωση αυτών των ερωτημάτων δεν δίνουν μόνο τα μακροοικονομικά μεγέθη ,ούτε μόνο αν η ασκούμενη από την κυβέρνηση πολιτική , συρρίκνωσε τη παραγωγική βάση  περαιτέρω η όχι !
   Ακόμη  περισσότερο το ερέθισμα δεν προκύπτει μόνο από την διαπίστωση αν έγινε η όχι διαχειρισιμο το χρέος μετά την εφαρμογή των ασκούμενων πολιτικών τα τελευταία χρόνια!
   Ερέθισμα για να γραφούν αυτές οι σκέψεις παρέχεται και απο τις πρόσφατες επίσημες ανακοινώσεις που αποτυπώνουν τις επιπτώσεις της εφαρμογής του «σχεδίου» για το οποίο ζητείται από την κυβέρνηση «σταθερότητα»!
 Παραθέτω λοιπόν τις παρακάτω ανακοινώσεις:
-Σύμφωνα με στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων ο συνολικός αριθμός των οφειλετών του Δημοσίου ήταν στο τέλος Αυγούστου πάνω από 2.451.909 
-Πρόσθετες απώλειες 14 δισ. ευρώ είχαν το 2013 τα ελληνικά νοικοκυριά από το διαθέσιμο εισόδημά τους, που οφείλονται στην κατά 10,7% μείωση των αποδοχών των εργαζομένων και στην κατά 12,3% μείωση των κοινωνικών παροχών που εισπράττουν τα νοικοκυριά.
-Το διαθέσιμο εισόδημα περιορίστηκε στο τέλος του 2013 στα 122,2 δισ. ευρώ από 136,2 δισ. ευρώ στο τέλος του 2012 (ποσοστιαία μείωση 10,2%).
-Η ανεργία ήταν τον Ιούλιο 26,4 (περίοδο που αποτελεί αιχμή στην αύξηση της εποχικής απασχόλησης λόγω τουρισμού) και παραμένει η μεγαλύτερη στην ευρωζώνη.
-Μέσα σε μια πενταετία, το διαθέσιμο εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών μειώθηκε, λόγω της περιοριστικής πολιτικής, κατά 48,4 δισ. ευρώ (ήταν 170,6 δισ. ευρώ το 2009).
τραγικά όμως είναι και τα στοιχειά για την παιδική φτώχεια !
Γράφει το ΑΠΕ;
Σύμφωνα με τη Eurostat, άτομα κοντά στο όριο της φτώχειας θεωρούνται εκείνα που ζουν σε νοικοκυριά με διαθέσιμο εισόδημα κάτω του 60% του εθνικού μέσου διαθέσιμου εισοδήματος (μετά τις μεταβιβάσεις των κοινωνικών επιδομάτων), ή που αδυνατούν να καλύψουν σημαντικά αγαθά, ή που ζουν σε νοικοκυριά χαμηλής εντάσεως εργασίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 2013 στην Ελλάδα ζούσαν 3,9 εκατομμύρια άνθρωποι κοντά στο όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, ή το 35,7% του πληθυσμού, έναντι 28,1% το 2008.
Την ίδια χρονιά στην ΕΕ, 120 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν κοντά στο όριο της φτώχειας, ή το 24,5% του πληθυσμού, έναντι 23,8% το 2008.

Τα υψηλότερα ποσοστά πληθυσμού που ζουν κοντά στο όριο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού καταγράφηκαν στη Βουλγαρία (48%), στη Ρουμανία (40%), στην Ελλάδα (35,7%), στη Λετονία (35%) και στην Ουγγαρία (33%).

Αντιθέτως, τα χαμηλότερα ποσοστά πολιτών που ζουν στο όριο της φτώχειας καταγράφονται στην Τσεχία (14,6%), στην Ολλανδία (15,9%), στη Φινλανδία (16%) και στη Σουηδία (16,4%).

Εξάλλου, το 16,7% του πληθυσμού της ΕΕ ζούσε με πενιχρό εισόδημα, μετά τις μεταβιβάσεις των κοινωνικών επιδομάτων.

Τα υψηλότερα ποσοστά πληθυσμού με πενιχρό εισόδημα καταγράφηκαν στην Ελλάδα (23,1%), στη Ρουμανία (22,4%), στη Βουλγαρία (21%), στη Λιθουανία (20,6%) και στην Ισπανία (20,4%) και τα χαμηλότερα καταγράφηκαν στην Τσεχία (8,6%) και στην Ολλανδία (10,4%).

Σε ό,τι αφορά το ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού που αδυνατεί να καλύψει σημαντικά υλικά αγαθά, το 2013 ανήλθε σε 20,3%, έναντι 9,6% στην ΕΕ.

Ο συγκεκριμένος δείκτης παρουσιάζει μεγάλη διακύμανση στην ΕΕ, ξεκινώντας από 1,4% στη Σουηδία και 1,8% στο Λουξεμβούργο και φτάνοντας στο 43% στη Βουλγαρία.

Σημειώνεται ότι άτομα που αδυνατούν να καλύψουν σημαντικά υλικά αγαθά θεωρούνται εκείνα τα οποία αδυνατούν να καλύψουν τέσσερα από τα ακόλουθα εννέα αγαθά:
 1) ενοίκιο, ή εξόφληση δανείου
 2) θέρμανση
 3) απρόοπτα έξοδα
 4) διατροφή με κρέας ή ψάρι κάθε δύο ημέρες
 5) διακοπές εκτός οικίας για μία εβδομάδα
 6) αυτοκίνητο
 7) πλυντήριο ρούχων
 8) έγχρωμη τηλεόραση
 9) τηλέφωνο.

Τέλος, το υψηλότερο ποσοστό πληθυσμού που ζει σε νοικοκυριά χαμηλής εντάσεως εργασίας στην ΕΕ, καταγράφεται το 2013 στην Ελλάδα με 18,2%, έναντι 10,7% στην ΕΕ.

Μετά την Ελλάδα ακολουθούν η Κροατία (16%) και η Ισπανία (15,7%)…..

  Αναμφισβήτητα το εργαλείο για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων παραμένει η πολιτική !
  Η πολιτική όμως δεν είναι άχρωμη , έχει «χρώμα» !
 Ασκείται με εντολή του λαού από διαφορετικούς συσχετισμούς και συμμαχίες και επιχειρεί διαφορετικές επιδιώξεις!
 Τα εργαλεία της ,δηλαδή τα προγράμματα της , δεν είναι ιδία , γι  αυτό και παρά τα λεγόμενα από ορισμένα κέντρα δεν συνιστούν μονόδρομο!
  Οι συνταγές , οι προγραμματικές και πολιτικές συμμαχίες για την εφαρμογή των επιδιώξεων τους εξαρτώνται από τις κοινωνικές , οικονομικές και ιδεολογικές αναφορές των φορέων που έχουν την λαϊκή εντολή να τις υλοποιήσουν!
 Αυτό είναι το πλεονέκτημα της δημοκρατίας !
 Γιατί παρέχει το δικαίωμα στον πολίτη , να επιλέγει περιεχόμενα στην άσκηση πολιτικών  και να δίνει με εντολή του , κατεύθυνση στο αίτημα της σταθερότητας ,για να τον αφορά!
  Να (επανα)προσδιορίζει το «με ποιους και για  ποιους» επιλέγει να εφαρμοστεί ένα «σχέδιο διεξόδου» , όταν διαπιστώνει κοινωνική αστάθεια !
  Επειδή όμως τα στοιχεία που έρχονται στο φως της δημοσιότητας , καθιστούν εμφανές πως ο κύκλος του «συντηρητικού κυβερνητικού συμβιβασμού» στη διαχείριση της κρίσης  κατέγραψε  κοινωνικοοικονομικά αποτελέσματα που αποτυπώνουν αστάθεια ,τίθεται εκ των πραγμάτων ως αναγκαία δημοκρατική προϋπόθεση , η ανάγκη της κρίσης !
  Για να ανταγωνισθούν στις ασκούμενες πολιτικές και άλλες συμμαχίες που το  πρόσημο των επιδιώξεων  θα είναι διαφορετικό , προοδευτικό! Για να επέλθει αποκατάσταση στις συνθήκες πολιτικής με την  κοινωνική ,παραγωγική ,οικονομική και θεσμική σταθερότητα!
Και όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται  "όταν η κοινωνική και παραγωγική ανάγκη κινείται σε ασύμβατη τροχιά με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές επιλογές τότε η δημοκρατία έχει την ευθύνη να ζητά από τους πολίτες να προσδιορίσουν τους όρους της αποκατάστασης"! 

Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2014

Να μπει φραγμός στην κατασυκοφάντηση των κατακτήσεων του ελληνικού λαού από τα παράκεντρα του νεοφιλελευθερισμού.





Του Χάρη Τσιόκα

 







18 Οκτώβρη 1981… Χρονολογία σταθμός στην πολιτική ιστορία της χώρας ,που συνδέεται με την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ!

Δυστυχώς, στις μέρες μας επιχειρείται από συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας «δήθεν αποτίμηση» της μεγάλης αλλαγής με στόχο τη συκοφάντηση των κατακτήσεων που δημιούργησε!

Το επιχείρημα που εκπέμπουν «παρασιτικές δυνάμεις της παλινόρθωσης του αχαλίνωτου νεοφιλελευθερισμού», είναι ότι δήθεν η σημερινή κρίση οφείλεται στην κυβερνητική περίοδο του Α. Παπανδρέου.

Με αυτό το επιχείρημα έστησαν το σκηνικό «εκρίζωσης» μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών ,για να επιβάλουν με άλλοθι την κρίση ένα τριτοκοσμικό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο που μεγεθύνει τη κρίση σε βάρος της παραγωγικής βάσης της χώρας και της κοινωνίας!

Όμως η 18 Οκτώβρη ‘81 ως επέτειος, είναι χρόνος σταθμός πρωτοφανούς λαϊκής εντολής!

Για να εκκινήσει η "αλλαγή σελίδας" από μια διχαστική περίοδο πολιτικης και κοινωνικής κρίσης , με την προοδευτική- σοσιαλιστική παράταξη και το λαό πρωταγωνιστές στην δημοκρατική εξέλιξη της κοινωνίας!

Θυμίζω μεταξύ των άλλων ότι:

· Είναι η αρχή της άρσης των πολιτικών και κοινωνικών αποκλεισμών , της ισότιμης πρόσβασης όλων των πολιτών στις παραγωγικές ,διοικητικές και αναπτυξιακές δραστηριότητες της χώρας

· Είναι η περίοδος που η μεσαία τάξη διευρύνεται και ισχυροποιείται, αποκτά «εργαλεία» για να λειτουργήσει στην παραγωγή, την εμπορία και τη διακίνηση προϊόντων εντός και εκτός της χώρας.

· Είναι ο χρόνος που εκδηλώνεται η τόνωση της ζήτησης με αύξηση της αγοραστικής δύναμης των δυνάμεων της εργασίας και η ενεργός στήριξη του αγρότη και της παραγωγικής δραστηριότητας!

· Είναι οι χρόνοι που τα δημόσια αγαθά της παιδείας, της υγείας, της κοινωνικής ασφάλισης αποκτούν χαρακτήρα ανταπόδοσης ,πρόσβασης και αλληλεγγύης με την δημιουργία του κοινωνικού κράτους.

· Είναι η περίοδος που η χώρα αποκτά στην Ευρώπη και τον κόσμο ακτινοβολία, με διαπραγματευτική ικανότητα και διαμορφώνει ισχυρά οικονομικά και πολιτικά ανταλλάγματα για τους πολίτες και την οικονομία.

--Η περίοδος που σ αντίθεση με σήμερα συνέκλινε την Ελλάδα με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο!

-Είναι οι χρόνοι που δοκιμάζεται η σύμπραξη δημοσίου και ιδιωτικού τομέα στην οικονομική δραστηριότητα σ αντιπαράθεση με τις άνευ όρων εκποιήσεις.·

· Είναι η περίοδος που αίρονται οι διχασμοί ανάμεσα στα ‘’μπλε και κόκκινα’’ καφενεία και η δημοκρατία βαθαίνει με αποκεντρωμένους πόρους, αρμοδιότητες και με την είσοδο νέων κοινωνικών στρωμάτων στους πολυπλεύρους θεσμούς δημοκρατικής αντιπροσώπευσης.

Και τόσα άλλα που καμιά άλλη περίοδος στη μεταπολιτευτική διαδρομή της χώρας δεν μπορεί να αριθμήσει….

Αναφέρθηκα σε ενδεικτικά παραδείγματα εκείνης της περιόδου για να αντιδιαστέλλω ότι με αφορμή την κρίση, η επιδίωξη των δυνάμεων του νεοφιλελευθερισμού και οι ασκούμενες πολιτικές τους επιφέρουν καίρια πλήγματα στο αίτημα οικονομικής , κοινωνικής σταθερότητας και ανάπτυξης που έχουν ανάγκη η χώρα και οι πολίτες!

Δεν είναι στην πρόθεση μου, ο μηδενισμός των παθογενειών , που ασφαλώς και τότε υπήρξαν!

Γιατί είναι πλέον κοινή διαπίστωση πως οι μεγάλες αλλαγές τότε , δεν ολοκλήρωσαν τολμηρά τόσο τον επαναπροσδιορισμό του αναπτυξιακού και κοινωνικού ρόλου της δημόσιας διοίκησης όσο και τον ριζικό απεγκλωβισμό του παραγωγικού μοντέλου από τον κρατικοδίαιτο εναγκαλισμό .

Όμως σήμερα οι πολιτικές και οικονομικές στοχεύσεις έχουν αναστρέψει τον στόχο της εξόδου από την κρίση σε ευκαιρία παλινόρθωσης των ακραίων ανισοτήτων!

-Αποκαθηλώνουν το κοινωνικό συμβόλαιο που δημιούργησε το Πασοκ και ο Ανδρέας !

-Δεν ανταποκρίνονται στον προσανατολισμό , τα ζητούμενα μιας προοδευτικής πλειοψηφείας!

Με το σχέδιο προϋπολογισμού που κατατέθηκε για το 2015 και τις «διατυπώσεις ότι θα χρειαστεί η συνέχιση για «μέτρα» επί πλέον εσόδων πάνω από 1,700 σε βάρος των αδυνάτων ,και νέες "παραχωρήσεις" που ονομάζονται «διαρθρωτικές αλλαγές», γίνεται προφανές πως αυτό που αναζητείται από την κυβέρνηση δεν είναι η αλλαγή πολιτικής αλλά μια διαφορετική ονομασία για το πλαίσιο συνέχισης της!

Γίνεται φανερό ότι στην πράξη οι επιδιώξεις των επιχειρουμένων πολιτικών δεν αφορούν ένα σχέδιο εξοδου,δεν σχεδιάζουν μέτρα ανάπτυξης ,αλλά επιμένουν στην «Γερμανικη« εποπτεία» για τη διαμόρφωση ενός τριτοκοσμικού οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου !

Επειδή όμως οι επιπτώσεις από τον ατελέσφορο τρόπο διαχείρισης της κρίσης είναι εμφανείς:

· Με την ύφεση, την φθίνουσα παραγωγική βάση, και τον ανύπαρκτο ρόλο της μεσαίας τάξης , της αγροτικής οικονομίας και των καινοτόμων δυνάμεων στο σχέδιο εξόδου από την κρίση

· Με την υπερδιόγκωση της ανεργίας, την «πλαγιοκοπηση» του κοινωνικού κράτους, την εμπορευματοποίηση των δημόσιων αγαθών και την εκχώρηση άνευ όρων δημόσιων εργαλείων ανάπτυξης.

· με την εμπορευματοποίηση υπηρεσιών της δημόσιας διοίκησης και του περιορισμού της αποστολής σε όργανο καταστολής ..

· με την εμφανή "αδυναμία" του πιστωτικού συστήματος να στηρίξει την παραγωγική βάση…

· και την υποκατάσταση δημοκρατικών λειτουργιών από τον «εξουσιοδοτισμο» σε μια «επικοινωνιακή δημοκρατία»κτλ

και επειδή τα προηγούμενα δείχνουν πως ο ρόλος της πολιτικής εκπροσώπησης χώρας στις διεθνείς και ευρωπαϊκές εξελίξεις κινδυνεύει να γίνεται ολοένα και πιο διαχειριστικός, εγκαταλείποντας τον τομέα της πολίτικης διαπραγμάτευσης και των συμμαχιών προκειμένου να υπάρξουν όχι απλά «μεταρρυθμίσεις» αλλά αλλαγές στο ατελέσφορο σχέδιο εξόδου από την κρίση,

έχει σημασία να υπογραμμιστεί ότι:

Ότι η δημιουργία από το Ανδρέα Παπανδρέου του σοσιαλιστικού κινήματος ήταν ένα βήμα μπροστά! Ήταν δηλαδή η ιδεολογική πολιτική κοινωνική και προγραμματική ενηλικίωση της δημοκρατικής παράταξης σε σοσιαλιστική ,με ευδιάκριτα διαφορετικές επιδιώξεις από τον νεοφιλελευθερισμό!

Η επέτειος 18 Οκτώβρη 1981 λοιπόν , είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να επικαιροποιηθει πως , η αποστολή της σοσιαλιστικής προοδευτικής παράταξης είναι όχι μόνο για να υπερασπίζεται την ιδεολογία της ,την ιστορική της συμβολή ,τις ρίζες της, αλλά στη σύγχρονη πραγματικότητα να διαμορφώνει πολιτικές πλειοψηφιες με προοδευτικό πρόσημο που θα στοχεύουν στη σωτηρία και των πολιτών και της χώρας ταυτόχρονα

Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014

Να μην παραδοθεί και η Ομοσπονδία των Δημοσιογράφων (ΠΟΕΣΥ) σε κυβέρνηση και τρόϊκα.

Ανακοίνωση της Κίνησης Επαγγελματιών Δημοσιογράφων για τις εκλογές της ΠΟΕΣΥ 17-18 Σεπτεμβρίου.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΗΝ ΣΑΣ ΞΑΝΑΚΛΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΨΗΦΟ…


Στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου, ψηφίζουμε για την εκλογή αντιπροσώπων στο 7ο τακτικό συνέδριο της ΠΟΕΣΥ. .
Την ίδια στιγμή, η επίθεση κυβέρνησης, εργοδοτών και τρόικας στα δικαιώματα και τα Ταμεία μας συνεχίζεται και κλιμακώνεται. Επιδιώκουν ως το τέλος αυτής της χρονιάς να μας μας φέρουν όλους "προ τετελεσμένων".
Κάποιοι στην κυβέρνηση και τους εργοδοτικούς μηχανισμούς, σε ανοιχτή γραμμή με τους "δικούς" τους στην ΕΣΗΕΑ, την ΠΟΕΣΥ και άλλες Ενώσεις, δουλεύουν ερήμην του κλάδου, με στόχο:
1. Tο πετσόκομμα του Αγγελιοσήμου, μέσω του διαχωρισμού του σε "καλό" (ανταποδοτικό) και "κακό" (μη ανταποδοτικό). Κι αυτό, όταν ήδη ο πόρος των Ταμείων μας έχει συρρικνωθεί, με την ανεργία, τις μειώσεις των μισθών, τα φέσια διαφημιστικών εταιρειών, τα χρέη μιντιαρχών και το ληστρικό “κούρεμα” του 2012 λόγω του PSI.
2. Το ξαναμοίρασμά του, από τα ψίχουλα που θα περισσέψουν, στους εναπομείναντες εξαθλιωμένους δικαιούχους των ΜΜΕ, απλήρωτους και συνταξιούχους.
3. Τα λεφτά από τα ρέστα του Αγγελιοσήμου να τα παίρνει ο προϋπολογισμός και να τα στέλνει στο ΙΚΑ ή στον ΟΑΕΕ, όπου θέλουν να μας τσουβαλιάσουν όλους.
4. Την περικοπή ακόμα και του ελάχιστου ποσοστού Αγγελιοσήμου που καταλήγει στους λογαριασμούς Αλληλοβοήθειας των Ενώσεών μας, βάζοντας χέρι ακόμη και στα βοηθήματα αλληλεγγύης. Αλλωστε, αργά ή γρήγορα θα βάζουν λουκέτο στα Ταμεία και την ΕΣΗΕΑ, αφού παραδίδουν τα ρέστα από τα αποθεματικά μαζί με τα κλειδιά.
5. Την καθιέρωση δουλειάς φασόν στα μέτρα των εργοδοτών για τους συναδέλφους στο διαδίκτυο. Τους αφήνουν με το μπλοκάκι στη μοίρα τους και στα δόντια της διαπλοκής. Ταυτόχρονα, κάποιοι θέλουν να κάνουν θεσμό τα "βάουτσερ" και με άλλοθι τους ανέργους, επιδιώκουν να συνεχίζεται η φάμπρικα με τα ΚΕΚ και τους μεσάζοντες.

Την ίδια στιγμή, στο μέτωπο της ΕΡΤ, ο 15μηνος ηρωικός αγώνας εκατοντάδων συναδέλφων μας σε όλη την Ελλάδα, μέσα από την ΕΡΤ3, το ERTOPEN και τους περιφερειακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Οι ωμοί εκβιασμοί της κυβέρνησης για συνθηκολόγηση άνευ όρων και αποδοχή του μορφώματος της ΝΕΡΙΤ, έχουν κι έναν άλλο στόχο: Να αλλάξει άρδην το τοπίο και στα ιδιωτικά Ραδιοτηλεοπτικά Μέσα, με τη γενίκευση των ανεξέλεγκτων μορφών απασχόλησης, της υποαμειβόμενης και συχνά απλήρωτης εργασίας και του ωραρίου ..."από την Ανατολή ως τη Δύση του ηλίου".

Συνάδελφοι,
στην τριετία που πέρασε και κυρίως όταν άνοιξε το μεγάλο μέτωπο της ΕΡΤ, η ΠΟΕΣΥ, σε αντίθεση με υπάκουες πλειοψηφίες σε διοικήσεις Ενώσεων, αντιστάθηκε σθεναρά στα σχέδια του Μαξίμου για οριστική ταφόπλακα στην ΕΡΤ και την απόλυση των συναδέλφων με συνοπτικές διαδικασίες (δήθεν στο πλαίσιο μνημονιακής δέσμευσης για απολύσεις στο Δημόσιο!) Για το στραπατσάρισμα αυτό της κυβερνητικής εικόνας, κάποιοι από τα υπόγεια του Μαξίμου επιχειρούν τώρα να πάρουν ρεβάνς: Ουσιαστικά, επιδιώκουν τον πλήρη έλεγχο και της Ομοσπονδίας από τις δυνάμεις του "μνημονίου", που κατεβαίνουν σε ενιαίο ψηφοδέλτιο (τυχαίο;) στις εκλογές.
Δεν είναι τυχαίο, ότι αυτοί που δεν τόλμησαν να καταγγείλουν ευθέως την πρωτοφανή φίμωση από το κυβερνητικό έκτρωμα της ΝΕΡΙΤ, ακόμα και της παρουσίας του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης το περασμένο Σάββατο στη ΔΕΘ, εμφανίζονται "ενωμένοι" να ζητούν την ψήφο σου για να αλλάξουν την ΠΟΕΣΥ!

Συνάδελφοι,
στο δρόμο για τις κάλπες, για την εκλογή εκπροσώπων για την ΠΟΕΣΥ, σε όποια παράταξη και αν ανήκε κανείς μέχρι τώρα, δεν δικαιολογείται πλέον να πει ότι δεν γνώριζε.
Σε αυτές τις εκλογές του κλάδου για την ΠΟΕΣΥ, κρίνονται:
- Η ίδια η υπόσταση του κλάδου, εάν θα μπορέσει να διατηρήσει την αυτονομία και την αυτοτέλεια στη θεσμική εκπροσώπησή του.
- Εάν θα μπορέσει να αντισταθεί σθεναρά στα σχέδια που εκπονούνται για το Αγγελιόσημο και τα Ταμεία.
- Εάν θα μπορέσει να συσπειρώσει όλες τις υγιείς δυνάμεις απέναντι σε εκείνους που επιβουλεύονται όχι μόνο την επιβίωσή του και το μέλλον του, αλλά και τη δημοκρατική ενημέρωση των πολιτών.

Στο δρόμο για τις κάλπες, ΠΡΟΣΟΧΗ να μην σας κλέψουν κάποιοι την ψήφο... Να μην παραδώσουμε και την ΠΟΕΣΥ στην κυβέρνηση, τους εργοδότες και την τρόικα.

Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων

Το ψηφοδέλτιο της ΚΕΔ:

ΑΚΑΛΕΣΤΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ
ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ
ΑΡΚΟΥΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΑΡΤΕΛΑΡΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
ΑΣΣΑΡΓΙΩΤΑΚΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ (ΑΡΗΣ)
ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
ΒΡΑΔΕΛΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ
ΓΚΙΚΑ ΜΑΡΙΑ
ΔΑΒΑΡΙΑ ΑΘΗΝΑ
ΔΙΑΝΑ ΑΝΝΑ
ΔΟΝΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ
ΚΑΒΑΛΑΡΗ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ
ΚΑΓΙΑΛΕΣ ΣΤΑΘΗΣ
ΚΑΔΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ
ΚΑΡΔΑΚΑΡΗ ΟΛΓΑ
ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ ΜΠΑΜΠΗΣ
ΚΟΚΚΟΡΗ ΔΗΜΗΤΡΑ
ΚΟΜΙΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΚΟΝΤΟΚΟΛΙΑΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ
ΚΟΥΣΟΥΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ
ΚΟΧΛΑΤΖΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΛΕΒΕΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
ΛΕΜΟΝΗ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ (ΧΑΡΑ)
ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ
ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΠΥΡΟΣ
ΛΟΥΜΠΡΙΝΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΜΑΡΚΟΥ ΣΤΑΜΑΤΙΝΑ
ΜΗΧΙΩΤΗΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ (ΜΑΚΗΣ)
ΜΠΕΤΙΝΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ-ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (ΒΙΒΗ)
ΝΤΕΛΕΖΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΠΑΝΩΡΙΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ (ΤΙΝΑ)
ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
ΠΑΠΑΔΟΣΗΦΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (ΕΥΗ)
ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΠΙΤΣΙΝΗΣ ΠΕΤΡΟΣ
ΠΟΛΥΖΟΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
ΣΑΚΕΛΛΑΡΗ ΕΙΡΗΝΗ
ΣΠΑΓΑΔΩΡΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ (ΝΑΤΑΣΑ)
ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΠΟΛΥΞΕΝΗ (ΞΕΝΙΑ)
ΤΖΩΡΤΖΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΤΣΑΛΑΠΑΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΤΣΟΥΡΤΗΣ ΝΙΚΟΣ
ΦΡΑΝΤΖΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ ΒΑΣΩ
ΧΗΤΑΣ ΦΩΝΤΑΣ

Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2014

Tσίπρας: Κυβέρνηση με εντολή αυτοδυναμίας και εθνική στρατηγική.



«Ο κ. Σαμαράς, κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό και μαζί και τον εαυτό του»
Μιλώντας στην 79η ΔΕΘ, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έθεσε τα διλήμματα: Διαπραγμάτευση ή μη διαπραγμάτευση. Ανάπτυξη ή λιτότητα. ΣΥΡΙΖΑ ή Νέα Δημοκρατία.
Επίθεση στην κυβέρνηση έκανε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στην 79η ΔΕΘ, κατηορώντας μεταξύ άλλων τους συγκυβερνώντες ότι: "Σ’ ένα τέτοιο διεθνή περίγυρο, η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να συμπεριφέρεται ως υπεύθυνη ευρωπαϊκή δύναμη, αλλά με ρόλο αξιόπιστου συνομιλητή διεθνώς.
Όχι τελευταίου τροχού της άμαξας, παρακολουθητή των εξελίξεων. Ασφαλώς εντός των δυνατοτήτων της, αλλά με τόλμη. Χωρίς σύμπλεγμα πολιτικού επαρχιωτισμού. Μόνο με ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική θα μπορεί να διασφαλίζει τα συμφέροντά της. Ξεφεύγοντας τόσο από το ρόλο του υπάκουου μαθητή όσο και του γραμματοκομιστή των γερμανικών συμφερόντων. Ρόλο που πρόθυμα έχουν αναλάβει οι κ.κ.Σαμαράς και Βενιζέλος.
Που έφτασαν μάλιστα στο σημείο να συναινέσουν άκριτα στις αδιέξοδες οικονομικές κυρώσεις ενάντια στη Ρωσία, αδιαφορώντας για το κόστος στην Ελληνική οικονομία. Εμπλέκοντας τη χώρα, παρά τη δραματική οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται, σ’ έναν επικίνδυνο οικονομικό πόλεμο που φέρνει όλη την Ευρώπη πίσω στην ψυχροπολεμική εποχή".
 
Συνεχίζοντας ο κ. Τσίπρας ανέφερε: "Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος όχι μόνο δε λογαριάζουν το κόστος των επιλογών τους, αλλά επιμένουν να αρνούνται πεισματικά να υπερασπιστούν τα εθνικά μας συμφέροντα στα διεθνή φόρα. Με κορυφαίο γεγονός την ανιστόρητη στάση της Ελλάδας στη κρίσιμη ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για τη προστασία της εθνικής κυριαρχίας και υπόστασης των υπερχρεωμένων κρατών, από τα κοράκια της Διεθνούς κερδοσκοπίας. Εκεί όπου απομονώθηκε φανερά η Γερμανία της κας Μέρκελ.
Αλλά και εκεί όπου η υπερχρεωμένη Ελλάδα, συντάχθηκε με τα συμφέροντα των κερδοσκόπων, απέχοντας από τη ψηφοφορία. Μια στάση που αναδεικνύει τον ηθικό και πολιτικό αμοραλισμό της κυβέρνησης Σαμαρά. Μιας κυβέρνησης που δε λογοδοτεί, απ’ ό,τι φαίνεται, στον Ελληνικό λαό, αλλά στα λόμπι των δανειστών και των διεθνών κερδοσκοπικών funds. Επιτρέψτε μου όμως να επιστρέψω στη βασική ύλη της σημερινής μου ομιλίας που είναι η οικονομία και ιδιαίτερα η δυνατότητα εξόδου από αυτή τη πρωτοφανή κρίση που βιώνει με δραματικό τρόπο ο λαός μας τα τελευταία χρόνια.
Μιας κρίσης που όχι μόνο δεν αποτελεί παρελθόν, αλλά είναι παρούσα και υποτροπιάζει τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Με τη διαφορά ότι τουλάχιστον στην Ευρώπη, ολοένα και περισσότεροι το συνειδητοποιούν και κρούουν το κώδωνα του κινδύνου για αλλαγή πολιτικής. Δε μιλάνε για success story, όπως εδώ. Η Ελλάδα του κυρίου Σαμαρά κινείται με ταχύτητα προς τα πίσω, σε μια Ευρώπη που κάνει, έστω και δειλά, βήματα προς τα εμπρός. Γιατί, επιτέλους, συνειδητοποιεί ότι η λιτότητα, εκτός από ατελέσφορη και αδιέξοδη στην αντιμετώπιση της κρίσης, τώρα αποδεικνύεται και επικίνδυνη.
Γιατί μεταλλάσσει την κρίση, για μία ακόμη φορά: Αρχικά από χρηματοπιστωτική σε δημοσιονομική, στη συνέχεια από δημοσιονομική σε κρίση της πραγματικής οικονομίας, και τώρα σε αρχόμενη κρίση αποπληθωρισμού. Ο αποπληθωρισμός είναι μία ακόμα προβλέψιμη παρενέργεια της λιτότητας, που θα παροξύνει τα δυσμενή αποτελέσματα όλων των προηγούμενων φάσεων της κρίσης και θα ξαναρίξει την Ευρώπη στην ύφεση. Ως αρνητική συνέπεια της δογματικής εμμονής του στη νεοφιλελεύθερη λιτότητα, το ευρωπαϊκό πολιτικό κατεστημένο υποχρεώνεται σήμερα σε οριακές, αλλά εμφανείς, αναπροσαρμογές επιβίωσης. Αναγκάζονται οι ίδιοι να προκαλούν ρωγμές στο τείχος που έχουν ορθώσει, μήπως και προλάβουν τα χειρότερα".
Συνεχίζοντας ο κ. Τσίπρας είπε πως: "Η Ελλάδα του κυρίου Σαμαρά, όμως, δεν είναι απλώς απούσα από τις διεργασίες στην Ευρώπη. Είναι για άλλη μια φορά στη λάθος όχθη του ποταμού. Είναι ένα βήμα πίσω από την κυρία Μέρκελ. Απλώς την ακολουθεί. Συντάσσεται με τις δυνάμεις του χθες που αμύνονται. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σημείο αναφοράς σε όλη την Ευρώπη για μια μεγάλη και αναγκαία αλλαγή στρατηγικής. Μαζί μας συντάσσονται οι δυνάμεις του αύριο που, με αφετηρία τον πολύπαθο ευρωπαϊκό Νότο, σταδιακά κάνουν την παρουσία τους όλο και πιο πολύ αισθητή.
Γίνεται, πια, συνείδηση στην Ευρώπη ότι ο νεοφιλελευθερισμός απέτυχε και ότι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος για την έξοδο από την κρίση είναι ο προοδευτικός δρόμος. Με αλληλεγγύη και κοινωνική δικαιοσύνη. Όχι με λιτότητα και εξοντωτικά για τις κοινωνίες προγράμματα. Ο κίνδυνος να ξαναβυθιστεί η Ευρώπη στην ύφεση και να εξαγάγει τη δική της κρίση στην παγκόσμια οικονομία καθιστά την άμεση πολιτική αλλαγή στη χώρα μας και την επερχόμενη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, προϋπόθεση κοινωνικής σωτηρίας για την Ελλάδα αλλά ταυτόχρονα και πρόκληση για την αναγκαία στροφή στην Ευρώπη.
Η πρότασή μας για άμεσο τερματισμό της λιτότητας και συντονισμένες ενέργειες με στόχο την ενίσχυση της ζήτησης. Οι προτάσεις μας για την αμοιβαιοποίηση του χρέους και για ένα γενναίο επενδυτικό πακέτο αναπτυξιακών επενδύσεων στη περιφέρεια, δεν αποτελούν πια φωνή βοώντος στην έρημο. Αλλά τη μόνη ρεαλιστική πρόταση για τη βιώσιμη έξοδο από την κρίση και τη δημοκρατική ανασύνταξη της Ευρώπης. Και ως εκ τούτου, αποκτά ολοένα και μαζικότερο ακροατήριο. Ο κ. Σαμαράς μονιμοποίησε το χαράτσι, με τη μορφή του λεγόμενου ΕΝΦΙΑ".
Aναφερόμενος στο θέμα της ανάπτυξης ο κ. Τσίπρας σχολίασε για την κυβέρνηση πως: "Μονιμοποίησε την «έκτακτη» εισφορά αλληλεγγύης, όπως και την αύξηση στον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης. Υποσχέθηκε, όμως, και μια παγκόσμια πρωτοτυπία: Ανάπτυξη σε συνθήκες δημοσιονομικής καταστολής, με την εσωτερική αγορά διαλυμένη και τις επενδύσεις να απομειώνονται διαρκώς.
Γιατί η αποεπένδυση στην ελληνική οικονομία συνεχίζεται. Ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου ως ποσοστό του ΑΕΠ, από 26,7% το 2007, έχει κατρακυλήσει στο 13% το 2013. Και συνεχίζεται στο δεύτερο τρίμηνο του 2014 η μείωσή του σε ετήσια βάση, σε αξία και ως ποσοστό του ΑΕΠ κατά 0,8%. Έτσι, λοιπόν, στο πρώτο εξάμηνο το 2014, η ύφεση ήταν 0,7%. Αυτό σημαίνει ότι για να επιτευχθεί ο φετινός στόχος για μεγέθυνση του ΑΕΠ κατά 0,6% , απαιτείται τα επόμενα δύο τρίμηνα μεγέθυνση 3,8 ποσοστιαίων μονάδων. Πράγμα ανέφικτο. Α
κόμα, όμως, κι αν ο εξωπραγματικός αυτός ποσοτικός στόχος ευοδωνόταν, δεν θα συμβάδιζε με καμία ποιοτική μεταβολή στην κοινωνία και την οικονομία. Δεν θα άλλαζαν σε τίποτα οι συνθήκες κατάρρευσης που επικρατούν σε κάθε έκφανση και σε κάθε τομέα της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας. Η οικονομική αποδιάρθρωση και η κοινωνική ερήμωση δεν αλλάζουν από οριακές μεταβολές στο πρόσημο του ΑΕΠ. Με την πολιτική των κυρίων Σαμαρά και Βενιζέλου, η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να βολοδέρνει ανάμεσα στην ύφεση και τη στασιμότητα, με σταθερά υψηλή ανεργία και ασταθή και χαμηλά αμειβόμενη εργασία.
Επιπλέον , όμως, ο κ. Σαμαράς, δεν υπόσχεται μόνο ανάπτυξη χωρίς επενδύσεις, αλλά και έξοδο από τη κρίση χωρίς απομείωση του δημόσιου χρέους της χώρας. Χωρίς καμία αναφορά για το στόχο αλλά και την αξία της διαπραγμάτευσης για το χρέος. Είναι ένα εύλογο ερώτημα, βέβαια, τι να την κάνει τη στρατηγική για τη διαπραγμάτευση κάποιος που δεν έχει σκοπό να διαπραγματευτεί. Γιατί κατά καιρούς, σε συγχορδία με τους δανειστές, διακηρύσσει ότι το χρέος είναι βιώσιμο. Προχθές μάλιστα μας είπε ότι περιμένει να του απονείμουν οι δανειστές και πιστοποιητικό βιωσιμότητας.
Τι άλλο θα ακούσουμε; Αν, όμως, ο ίδιος ισχυρίζεται ότι είναι βιώσιμο το χρέος και με τη βούλα των δανειστών, που τη διαφημίζει μάλιστα, τότε είναι σα να αποδέχεται ότι δεν υπάρχει καν αντικείμενο διαπραγμάτευσης! Τι θα έλεγε δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση στην ακυρωθείσα σύσκεψη της Νέας Υόρκης; Ότι το χρέος είναι βιώσιμο και ως εκ τούτου η συνάντηση δεν έχει αντικείμενο; ".
Ακολούθως ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανέφερε "Είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε αλήθειες στον ελληνικό λαό, όσο δυσάρεστες κι αν είναι. Ο ελληνικός λαός πρέπει να γνωρίζει το αυτονόητο: Ότι είναι αδύνατο η χώρα μας να βγει από την υφεσιακή κρίση, να ανακάμψει και να αναπτυχθεί με βιώσιμο τρόπο, όταν υπόκειται στο συνδυασμό πολλαπλών αρνητικών παραμέτρων: Δημόσιο χρέος σχεδόν δύο φορές το ΑΕΠ , ιδιωτικός δανεισμός, με τη μορφή οφειλών στο Δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες, ίσος σχεδόν με ένα ΑΕΠ.
Και επιπλέον με μνημονιακή υποχρέωση για πλεόνασμα €10 δις το χρόνο, μόνο για την αποπληρωμή τόκων. Το τελικό αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι αρνητικό. Γιατί ως γνωστόν ο κύκλος δε τετραγωνίζεται. Αυτή την αυτονόητη αλήθεια, τη γνωρίζουν φυσικά και οι εταίροι μας. Άρα, η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της χώρας είναι σε κάθε περίπτωση μια αναπόφευκτη εξέλιξη.
Το ζητούμενο είναι πως θα γίνει, με ποιους όρους θα συνοδεύεται και υπό ποιες προϋποθέσεις. Θα δώσει προοπτική ουσιαστικής και κοινωνικά βιώσιμης λύσης ή θα υποθηκεύσει ακόμη περισσότερο τη κυριαρχία της χώρας, παραδίδοντας το σύνολο της οικονομίας μας στα χέρια των δανειστών; Θα γίνει με όρους που θα ευνοούν την ανάπτυξη ή με όρους νέων σκληρών μέτρων λιτότητας που θα μετατρέπουν τα μνημόνια σε καθεστώς και θα βυθίζουν ακόμα περισσότερο τις παραγωγικές δυνατότητες της πατρίδας μας;
Αυτά είναι τα ερωτήματα! Πάγια θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί ειδική περίπτωση και η κρίση χρέους δεν είναι ελληνική αλλά ευρωπαϊκή. Για αυτό και ζητάμε τη σύγκληση «Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Χρέους» για τη διαχείριση της υπερχρέωσης της Ευρωζώνης. Με στόχο μια λύση ανάλογη με αυτήν που έδωσε η Διεθνής Διάσκεψη του Λονδίνου για την ίδια τη Γερμανία. Η διαπραγμάτευση για τη λύση χρειάζεται συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο. Προϋποθέτει – αν μη τι άλλο - διαφωνία για το επίδικο αντικείμενο. Διαφωνία για την ασκούμενη πολιτική και τα αποτελέσματά της. Αλλά ο κ. Σαμαράς δε διαφωνεί σε τίποτα. Αντιθέτως συμφωνεί σε όλα. Ακούει και υπακούει στην κυρία Μέρκελ. Για αυτό και είναι ακατάλληλος να διαπραγματευτεί.
Μόλις πριν από μία εβδομάδα, από αυτό εδώ το βήμα, για πολλοστή φορά ανέλυε τα θετικά αποτελέσματα της λιτότητας. Που σημαίνει ότι με τη σημερινή κυβέρνηση, η συνέχιση της λιτότητας θα συνοδεύει ως όρος οποιαδήποτε ρύθμιση αποφασίσουν οι δανειστές για το δημόσιο χρέος της χώρας. Γι’ αυτό και εμείς υποστηρίζουμε ότι αυτή η κυβέρνηση ούτε θέλει ούτε μπορεί να υπερασπιστεί τα εθνικά συμφέροντα και να διαπραγματευτεί, να διεκδικήσει μια βιώσιμη λύση για τον ελληνικό λαό.
Μόνο μια κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή και ευρεία κοινωνική στήριξη, σε μια εγκεκριμένη από τη πλειοψηφία του λαού μας εθνική στρατηγική, μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Και για το λόγο αυτό ζητάμε εκλογές τώρα, το συντομότερο δυνατόν, πριν συνεχιστεί η καταστροφή.
Δε ζητάμε εκλογές γιατί βιαζόμαστε να κυβερνήσουμε. Ζητάμε εκλογές γιατί δε μπορεί άλλο να περιμένει ο τόπος και να υπομένει ο λαός μας. Ζητάμε εκλογές γιατί το απαιτεί το συμφέρον του λαού και του τόπου. Ζητάμε ισχυρή εντολή αυτοδυναμίας και ακόμα πιο ισχυρή κοινωνική συμπόρευση και στήριξη για να διεκδικήσουμε τη καλύτερη δυνατή συμφωνία προς όφελος του λαού μας, στην Ευρώπη"
Μεταξύ των δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι βρίσκονται:
 Τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της ονομαστικής αξίας του χρέους, ώστε να γίνει βιώσιμο. Έγινε για τη Γερμανία το 1953. Να γίνει και για την Ελλάδα το 2014.
«Ρήτρα ανάπτυξης» στην αποπληρωμή του υπόλοιπου, έτσι ώστε να εξυπηρετείται από την ανάπτυξη και όχι από το πλεόνασμα του προϋπολογισμού.
Περίοδο χάριτος, δηλαδή «moratorium», στην εξυπηρέτησή του, για την άμεση εξοικονόμηση πόρων για την ανάπτυξη.
Eξαίρεση του προγράμματος δημόσιων επενδύσεων από τους περιορισμούς του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Συμφωνία για «Ευρωπαϊκό New Deal», με δημόσιες επενδύσεις για την ανάπτυξη και χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Ποσοστική χαλάρωση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με απευθείας αγορά κρατικών ομολόγων. Τέλος, δηλώνουμε για ακόμα μία φορά ότι το θέμα του κατοχικού δανείου είναι για μας ανοικτό.
Καθαρές κουβέντες. Το γνωρίζουν πλέον οι εταίροι μας. Θα γίνει επίσημη ελληνική θέση από τη πρώτη μέρα που θα βρεθούμε στο τιμόνι της χώρας. Φίλες και φίλοι, κυρίες και κύριοι, Εξασφαλίζοντας μια κοινωνικά βιώσιμη λύση στο θέμα του χρέους, η χώρα θα έχει τη δυνατότητα να αποπληρώνει το εναπομείναν χρέος από τη παραγωγή νέου πλούτου που θα φέρει η επιστροφή στην ανάπτυξη και όχι από το υστέρημα των πρωτόγεννων πλεονασμάτων.
Έτσι θα οδηγήσουμε με σχέδιο και ασφάλεια τη χώρα, στην ανάκαμψη και τη παραγωγική ανασυγκρότηση. Αυξάνοντας άμεσα το Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων κατά 4 τουλάχιστον δισεκατομμύρια. Αποκαθιστώντας σταδιακά όλες τις αδικίες του μνημονίου. Επαναφέροντας σταδιακά μισθούς και συντάξεις ώστε να τονώσουμε τη ζήτηση και να αυξηθεί η κατανάλωση. Στηρίζοντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις με κίνητρα για την απασχόληση, αλλά και τη βιομηχανία επιδοτώντας το ενεργειακό κόστος με ρήτρα απασχόλησης και περιβάλλοντος.
Επενδύοντας στη γνώση, την έρευνα, τη νέα τεχνολογία, με στόχο να γυρίσουν πίσω στη πατρίδα οι νέοι επιστήμονες που μαζικά μεταναστεύουν τα τελευταία χρόνια. Ξαναχτίζοντας το κοινωνικό κράτος, αλλά ταυτόχρονα και ένα κράτος δικαίου και αξιοκρατίας. Πολλοί όμως καλοπροαίρετα μας ρωτούν : Καλά όλα αυτά που θα κάνετε όταν καταφέρετε μετά από σκληρή διαπραγμάτευση μια βιώσιμη ευρωπαϊκή λύση.
Το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης περιλαμβάνει τους τέσσερις μεγάλους πυλώνες για την αντιστροφή της κοινωνικής και οικονομικής αποδιάρθρωσης, την ανόρθωση της οικονομίας και την έξοδο από τη κρίση:
Α. ΠΡΩΤΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ : Το Πρόγραμμά μας για την αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης,
Β. ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ : Τα άμεσα μέτρα για την επανεκκίνηση της οικονομίας
Γ. ΤΡΙΤΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ : Το εθνικό σχέδιο για την ανάκτησης της εργασίας Δ. ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ : Ο θεσμικός και δημοκρατικός μετασχηματισμό του πολιτικού συστήματος Α. Το πρόγραμμα μας για την άμεση αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, εκτιμώμενου κόστος της τάξεως των 2 δις ευρώ, αποτελεί ένα ολοκληρωμένο πλέγμα παρεμβάσεων έκτακτης ανάγκης προκειμένου να υψώσουμε αμέσως ασπίδα προστασίας για τα πιο ευάλωτα κοινωνικά στρώματα.
Περιλαμβάνει:
(1). Δωρεάν ρεύμα σε 300000 νοικοκυριά κάτω από το όριο της φτώχειας. (κάρτα) Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ήδη, στις αρχές της εβδομάδας, κατέθεσε νομοθετική τροπολογία για την άμεση αποκατάσταση της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στους δικαιούχους του κοινωνικού οικιακού τιμολογίου και δωρεάν ρεύμα στους δικαιούχους του, έως την ποσότητα των 1200 Kwh το τετράμηνο ανά οικογένεια. Δηλαδή, 3600 Kwh το χρόνο.
(2). Πρόγραμμα επιδότησης διατροφής με κουπόνια σίτισης σε 300.000 άπορες οικογένειες. (κάρτα) Η υλοποίησή του προβλέπεται από δημόσιο φορέα συντονισμού, σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση, την Εκκλησία της Ελλάδος, και οργανώσεις αλληλεγγύης, μέσω συμβεβλημένων και κοινωνικών παντοπωλείων.
(3). Δωρεάν ιατρική περίθαλψη για όλους/ Δραστική μείωση συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη. (κάρτα) Το πρόγραμμά μας περιλαμβάνει δωρεάν πρόσβαση για όλους, ασφαλισμένους και ανασφάλιστους, στις δημόσιες δομές υγείας και διασφάλιση της πρόσβασης για όλους στην αναγκαία φαρμακευτική αγωγή με δραστικό περιορισμό - έως μηδενισμό για ειδικές κατηγορίες – της επιβάρυνσης στη συμμετοχή των ασθενών στη φαρμακευτική δαπάνη.
(4). Πρόγραμμα εξασφάλισης στέγης. Το Πρόγραμμα θα υλοποιήσει ο προς επανίδρυση Οργανισμός Εργατικής Εστίας. Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει την αξιοποίηση των παλιών εγκαταλελειμμένων κτιρίων και κλειστών ξενοδοχείων. Στόχος η εξασφάλιση σε πρώτη φάση 25.000 διαμερισμάτων, με την επιδότηση του ενοίκιου στα €4 ανά τμ. (κάρτα)
(5). Στήριξη χαμηλοσυνταξιούχων. Έχουμε ήδη δεσμευθεί για σταδιακή αποκατάσταση των χαμηλών συντάξεων. Σήμερα δεσμευόμαστε για ένα μέτρο που στόχο δεν έχει μόνο την αποκατάσταση των πληγέντων από το μνημόνιο, αλλά και να προκαλέσει ένα θετικό σοκ για την ενίσχυση της ζήτησης. Αποκαθιστούμε, αμέσως το δώρο των Χριστουγέννων, ως 13η σύνταξη, σε 1.262.920 συνταξιούχους που λαμβάνουν σύνταξη έως €700 ευρώ. Είναι το πρώτο βήμα για την πλήρη αποκατάσταση της 13ης σύνταξης και του 13ου μισθού σε όλους, σταδιακά και σε συνάρτηση με τις οικονομικές συνθήκες.
(6). Ειδική κάρτα μετακίνησης με τα μαζικά μέσα μεταφοράς Καθιερώνουμε ειδική κάρτα μετακίνησης με μειωμένη εως συμβολική συμμετοχή, για μακροχρόνια άνεργους και όσους διαβιώνουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Η κάρτα θα είναι ετήσιας διάρκειας και θα ισχύει για όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς και θα απαιτεί πολύ μικρή έως συμβολική συμμετοχή από τους δικαιούχους.
(7). Κατάργηση της εξίσωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης. (κάρτα) Επαναφέρουμε τη λιανική τιμή εκκίνησης του πετρελαίου θέρμανσης στα €0,90 ανά λίτρο αντί για €1,20 που ισχύει σήμερα Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη καταθέσει και σχετική νομοθετική τροπολογία.
Να είστε βέβαιοι ότι η επαναφορά του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο επίπεδο πριν από την εξίσωση με τον αντίστοιχο φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης, όχι μόνο δε θα έχει κόστος αλλά θα έχει και δημοσιονομικό όφελος, διότι θα αυξήσει σημαντικά την κατανάλωση. Γιατί οι άνθρωποι θα ξανανάψουν τα καλοριφέρ τους.
Β. Ο δεύτερος πυλώνας περιλαμβάνει μέτρα για την επανεκκίνηση της οικονομίας που έχουν ως προτεραιότητα την άρση της φορολογικής καταστολής στην πραγματική οικονομία, τη νέα σεισάχθεια βαρών, την ενίσχυση της ρευστότητας και της ζήτησης. Σε ότι αφορά τη πραγματική οικονομία η κατάσταση σήμερα είναι κυριολεκτικά ζοφερή.
Η φοροεπιδρομή της κυβέρνησης στη μεσαία τάξη και η βεβαίωση υπερβολικά αυξημένων φόρων στο τμήμα εκείνων των φορολογουμένων που αντικειμενικά ή από θέση δεν φοροδιαφεύγουν, παγίδευσε το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών σε μια κατάσταση που απειλεί άμεσα την επαγγελματική τους υπόσταση, την οποιαδήποτε ατομική τους περιουσία, ακόμη και την ίδια τη βιολογική τους ύπαρξη, όπως αποδεικνύει ο πρωτοφανής αριθμός των αυτοκτονιών.
Οι άνθρωποι του μόχθου, οι αγρότες, οι επαγγελματίες οι μικροί και μεσαίοι επιχειρηματίες, ο κορμός της πραγματικής οικονομίας βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με μια λαίλαπα φόρων που υπερβαίνουν τις δυνάμεις τους. Αύριο δε κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωποι με μια λαίλαπα κατασχέσεων της ιδιωτικής περιουσίας από τράπεζες, αφού αδυνατούν να αποπληρώσουν δάνεια που σύνηψαν στο παρελθόν, πριν ξεσπάσει η κρίση, πριν μείνουν άνεργοι, πριν καταρρακωθεί το εισόδημά τους, πριν κλείσουν οι επιχειρήσεις τους.Η επιμονή της κυβέρνησης να βάζει κι άλλα βάρη σε όσους έχουν ήδη καταρρεύσει είναι αδιέξοδη. Πολύ απλά γιατί δε μπορείς να εισπράξεις κάτι από κάποιον που δεν το έχει για να στο δώσει. «Ουκ αν λάβεις πάρα του μη έχοντος».

Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2014

Ο πύργος της ευρω-βαβέλ

Πρωτογενές πλεόνασμα και βιωσιμότητα χρέους


Του Νίκου Ιγγλέση




Η συγκυβέρνηση των Σαμαρά – Βενιζέλου, αφού διασώθηκε, προσωρινά, από τη δοκιμασία των Ευρωεκλογών με το παραμύθι του πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2013, συνεχίζει με την ίδια τακτική προσβλέποντας στις πολύ πιθανές βουλευτικές εκλογές, λόγω αδυναμίας ανάδειξης Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή.
Ο αναπλ. Υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας ανακοινώνει κάθε μήνα το νέο σκόρ του πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2014 και τα «γαλαζοπράσινα παπαγαλάκια» της μνημονιακής προπαγάνδας πανηγυρίζουν σε ραδιοφωνικά μικρόφωνα και τηλεοπικά παράθυρα, με στόχο την παραπλάνηση του ελληνικού λαού και την καλλιέργεια φρούδων ελπίδων για μείωση φόρων και δημιουργία θέσεων εργασίας.
Κανείς όμως, της αντιπολίτευσης συμπεριλαμβανομένης, δεν εξηγεί στους πολίτες ότι το πρωτογενές πλεόνασμα, ακόμα και εάν επιτευχθεί, ούτε ανάπτυξη της οικονομίας προκαλεί,  ούτε την ανεργία μειώνει, ούτε τις επενδύσεις ενθαρρύνει, είναι απλώς ένα ακόμη επικοινωνιακό όπλο.
Τι είναι, αλήθεια, το πρωτογενές πλεόνασμα, που εδώ και ένα χρόνο έχει γίνει η σημαία του ευρύτερου κόμματος του μνημονίου; Κατ’ αρχήν να πούμε ότι στο Ευρωπαϊκό Λογιστικό Σύστημα δεν υπάρχει ορισμός για το πρωτογενές δημοσιονομικό αποτέλεσμα (πλεόνασμα ή έλλειμμα). Η στατιστική υπηρεσία της Ε.Ε., η Eurostat, δεν  επικυρώνει πρωτογενή πλεονάσματα ή ελλείμματα γιατί αυτό δεν έχει καμιά ουσιαστική αξία. Γι’ αυτό και στην ανακοίνωση της Eurostat (Aπρίλιος 2014) για το έλλειμμα του 2013 δε γίνεται καμιά αναφορά για πρωτογενές πλεόνασμα αλλά για δημοσιονομικό έλλειμμα που έφτασε τα 23,1 δις ή το 12,7% του ΑΕΠ έναντι 17,1 δις.  ή 8,9 %  του ΑΕΠ  το 2012. Δηλαδή, το έλλειμμα μέσα σ’ ένα χρόνο αυξήθηκε κατά 35% σε δις. και κατά 43% ως ποσοστό του ΑΕΠ (ενώ το ίδιο το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 3,9% το 2013). Στη συνέχεια, με απίστευτες αλχημίες, το τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα εμφανίστηκε ως πρωτογενές πλεόνασμα (βλέπε αναλυτικά το άρθρο του γράφοντος «Πρωτογενής απάτη και πλεόνασμα προπαγάνδας»  που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» στις 15.5.14  και είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα http:/greekattack.wordpress.com).
Ακόμα όμως κι’ άν, το 2014, η μνημονιακή συγκυβέρνηση πετύχει κάποιο πρωτογενές πλεόνασμα χάρη στη ληστρική φορολογία και την περικοπή μισθών,  συντάξεων και κοινωνικών παροχών αυτό δε θα έχει καμιά ευεργετική επίπτωση, αντίθετα θα επιδεινώσει την πραγματική οικονομία, λόγω περιορισμού ακόμη περισσότερο της ρευστότητας.
Το πρωτογενές αποτέλεσμα (πλεόνασμα ή έλλειμμα)   προκύπτει αν από το δημοσιονομικό έλλειμμα αφαιρεθούν οι τόκοι που πληρώνονται για την εξυπηρέτηση του Δημόσιου Χρέους. Το ερώτημα που γεννάται είναι: αν υποθέσουμε ότι έχουμε κάποιο πρωτογενές πλεόνασμα, από πού θα βρεθούν τα υπόλοιπα χρήματα, δηλαδή αυτά που απαιτούνται για την πληρωμή των τόκων και για την πληρωμή των χρεολυσίων του Δημόσιου Χρέους; Για να βρεθούν αυτά τα  χρήματα απαιτείται, όχι πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά μεγάλο δημοσιονομικό πλεόνασμα.
Οι επικυρίαρχοι δανειστές μαζί με τους εγχώριους μνημονιακούς ολετήρες προτείνουν τη δική τους απλή λύση: νέο εξωτερικό δανεισμό είτε από την Ε.Ε., μέσω του μηχανισμού  ESM, είτε από τις αγορές, όπως έχει αρχίσει ήδη να γίνεται.
Η λύση αυτή όμως, δηλαδή η πληρωμή παλαιού χρέους με νέο χρέος, μπορεί να είναι πολύ επικερδής για τους κάθε είδους δανειστές, αλλά καταστροφική για τη χώρα  και το λαό της. Ο Μένανδρος είχε πεί: «Τα δάνεια δούλους τους ελεύθερους ποιεί...». Η συγκυβέρνηση και ο προπαγανδιστικός μηχανισμός μιλούν για βιωσιμότητα του χρέους, θέλουν δηλαδή να «διαπραγματευτούν» ώστε να συμφωνηθούν όσες ρυθμίσεις απαιτούνται για να δύναται κάθε χρόνο η Ελλάδα να πληρώνει τους τόκους και τα χρεολύσια ενός δυσθεώρητου χρέους που δε μπορεί ποτέ να αποπληρωθεί. Βιωσιμότητα του χρέους σημαίνει βιωσιμότητα της δουλείας του λαού και βιωσιμότητα της ελληνικής αποικίας, για να μην καταρρεύσουν  και να μπορούν να πληρώνουν εσαεί.
            Το ελληνικό δράμα
Η δραματική κατάσταση που βιώνει η χώρα είναι συνάρτηση δύο παραγόντων. Ο πρώτος παράγοντας είναι το πολύ υψηλό Δημόσιο Χρεος, 323 δις. € ή 175,1% του ΑΕΠ. Το 2009 πριν δηλαδή η χώρα υπαχθεί στα Μνημόνια το χρέος  έφτανε στο 127,1% του ΑΕΠ. Όταν το χρέος υπερβαίνει το 80 % του ΑΕΠ, σύμφωνα με έγκυρους οικονομολόγους, θεωρείται μη βιώσιμο.
Ο δεύτερος παράγοντας είναι ότι η χώρα δε διαθέτει εθνικό νόμισμα με το οποίο θα μπορούσε να αποπληρώνει το χρέος της. Ο πύργος της «ευρω-βαβέλ» οικοδομείται από τα κράτη-μέλη που δανείζονται, με την εκδοση ομολόγων, σε ευρώ ενώ δεν έχουν καμιά δυνατότητα διαχείρησης του νομίσματος,  στο οποίο συνάπτουν τα δάνειά τους και την ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) που καθορίζει τη νομισματική πολιτική και είναι η μόνη που έχει το δικαίωμα να τυπώνει τα χαρτονομίσματα του ευρώ. Η Ε.Κ.Τ. ορίζει την ποσότητα του χρήματος, τα επιτόκια και άρα την συναλλαγματική ισοτιμία, αλλά δεν αποπληρώνει τα κρατικά ομόλογα σε ευρώ. Έτσι, ενώ το ευρώ είναι ένα κοινό νόμισμα, τα ομόλογα του ευρώ είναι εθνικά και η πληρωμή τους βαρύνει τα κράτη-μέλη... Πρόκειται για ένα ζουρλομανδύα που καλύπτει την Ευρωζώνη.
Δε μπορεί να υπάρχει ένα νόμισμα χωρίς τελικό πιστωτή, χωρίς δηλαδή εγγυητή όχι μόνο του χαρτονομίσματος που κυκλοφορεί αλλά και των κρατικών δανείων που έχουν συναφθεί σ’ αυτό το νόμισμα. Είτε δηλαδή τα κράτη-μέλη που συνάπουν δάνεια, με ομόλογα, θα πρέπει να μπορούν να τυπώνουν ευρώ, είτε η Ε.Κ.Τ. θα πρέπει να εγγυάται την αποπληρωμή των  κρατικών ομολόγων που έχουν εκδοθεί στο κοινό νόμισμα.
Χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και άλλες έχουν υψηλό Δημόσιο Χρέος αλλά έχουν το δικό τους νόμισμα και κυρίαρχα αποφασίζουν γιά την ποσότητα του χρήματος που κυκλοφορεί.. Καμιά νομισματική ζώνη δεν αμφισβητείται - αποσταθεροποιείται λόγω υψηλού Δημόσιου Χρέους που έχει εκδοθεί στο εθνικό νόμισμά της.
Το κρατικό χρέος που από τις αγορές θεωρείται ασφαλές είναι αυτό των απόλυτα κυρίαρχων κρατών, δηλαδή των κρατών εκείνων που μπορούν να εκδίδουν ελεύθερα το δικό τους νόμισμα, έχουν απόλυτη φορολογική εξουσία, δηλαδή μπορούν ν’ αυξάνουν  ή να μειώνουν τους φόρους στην επικράτειά τους και εφόσον κριθεί απαραίτητο μπορούν να τυπώσουν περισσότερο χρήμα.
Τίποτα από τα ανωτέρω δεν ισχύουν για την υπερχρεωμένη πατρίδα μας.
            Τάλαινα Ελλάς


http://greekattack.wordpress.com

Μια νέα εκδοχή για τον "ένοικο" του τάφου της Αμφίπολης.





Την άποψη ότι ο Τύμβος Καστά στην Αμφίπολη, είναι μακεδονικός τάφος, και οικοδομήθηκε περί το 325 π.Χ. κατά παραγγελία του Αλεξάνδρου για τον Ηφαιστίωνα, διατύπωσε ο αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου, Θεόδωρος Μαυρογιάννης.
Σημείωσε ότι η διαφορετικότητα ιστορίας και αρχαιολογίας καθιστά δύσκολη την απάντηση στα κρίσιμα ερωτήματα που τίθενται για τον Τύμβο.
Ο κ. Μαυρογιάννης έδωσε διάλεξη ενώπιον πολυπληθούς ακροατηρίου στην Πανεπιστημιούπολη, με θέμα «Ο τύμβος της Αμφιπόλεως: έλεγχος των γεγονότων και των πηγών της περιόδου 324-294 π.Χ.». H διάλεξη είχε ως στόχο να φωτίσει πτυχές των ανασκαφών, πάντα με τον δέοντα σεβασμό στις ανασκαφικές εργασίες από την αρχαιολόγο της 28ης Εφορείας Αρχαιοτήτων, Κατερίνα Περιστέρη και την ομάδα της.
Η παρουσίαση επικεντρώθηκε κατ' αρχήν στα γεγονότα των ετών 325-320 π.Χ., με αφετηρία την αίσια επάνοδο από την Ινδία του στόλου του Αλεξάνδρου υπό τον «Αμφιπολίτη» Νέαρχο στις εκβολές του ποταμού Τίγρη (αρχές του 324 π.Χ.) και την απόφαση της Ώπιδος για την αποστρατεία. Συνεχίστηκε με τον αιφνίδιο θάνατο του «φιλαλέξανδρου» Ηφαιστίωνα τον Οκτώβριο του 324 π.Χ. στα Εκβάτανα και κορυφώθηκε με τον θάνατο του ιδίου του Αλεξάνδρου στις 13 Ιουνίου 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα και με τα της ταφής του στην Αίγυπτο, αρχικά στη Μέμφιδα και κατόπιν στην Αλεξάνδρεια, οριστικά στο μαυσωλείο των ανακτόρων που ονομάστηκε Σήμα.
Στο δεύτερο μέρος της διάλεξης εξετάστηκαν τρία δραματικά επεισόδια με κίνητρο τη διαδοχή της βασιλείας του Αλεξάνδρου: Η δολοφονία του Φιλίππου Γ΄ Αρριδαίου και της συζύγου του Ευρυδίκης με διαταγή της Ολυμπιάδος το 317 π.Χ., η δολοφονία της Ολυμπιάδος από τον Κάσσανδρο το 316 π.Χ. και τέλος η δολοφονία της Ρωξάνης, χήρας του Αλεξάνδρου, και του ηλικίας 12-13 ετών παιδιού τους «βασιλέως» Αλεξάνδρου Δ΄, με απόφαση επίσης του Κασσάνδρου.
Το τελευταίο αυτό έγκλημα, είπε ο καθηγητής Μαυρογιάννης, φέρεται να έλαβε χώρα στην ακρόπολη της Αμφιπόλεως το 310/309 π.Χ., όπου μητέρα και γιος είχαν τεθεί υπό αυστηρό περιορισμό από το 316 π.Χ. Και οι δύο χρονολογικοί πυρήνες του ιστορικού προβλήματος (325-320 π.Χ., 320-315 π.Χ., μέχρι τη διακήρυξη της Τύρου από τον Αντίγονο Μονόφθαλμο) είχαν σκοπό να υποβοηθήσουν μια λογική απάντηση στα κρίσιμα ερωτήματα που προκύπτουν. Τέλος, εξετάστηκε ο θάνατος (301 π.Χ) του Αντιγόνου Μονοφθάλμου, ο οποίος ανακηρύχτηκε βασιλεύς μαζί με τον γιο του, Δημήτριο Πολιορκητή, το 306 π.Χ., μετά από τη ναυμαχία της Σαλαμίνας στην Κύπρο.
Την εκδήλωση χαιρέτισε ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου, καθηγητής Κωνσταντίνος Χριστοφίδης, ο οποίος καλωσόρισε τους συμμετέχοντες στην πρώτη διάλεξη για τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά, εστιάζοντας στη σημασία που δίνει το Πανεπιστήμιο Κύπρου στις πολιτιστικές δραστηριότητες και τις αρχαιολογικές ανασκαφές.
Ποιος ήταν ο Ηφαιστίων
Ο Ηφαιστίων (356 π.χ.-325 π.χ.) ήταν γιος του Αμύντορα, παιδικός φίλος, αξιωματικός και συνοδοιπόρος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην εκστρατεία του στην Ασία.
Γεννήθηκε στην Πέλλα και ήταν ένας από τους Μακεδόνες βασιλικούς παίδες που συμμετείχαν μαζί με τον Αλέξανδρο στις διαλέξεις του Αριστοτέλη στη Μίεζα, ίσως το 343. Συμμετείχε ως αξιωματικός στην εκστρατεία του Αλέξανδρου στην Ασία.
Αρχικά τον βρίσκουμε στην Τροία να στεφανώνει τον τάφο του Πατρόκλου, ενώ αντίστοιχα ο Αλέξανδρος στεφάνωσε τον τάφο του Αχιλλέα, φανερώνοντας την ισόβια φιλία ανάμεσα στους δύο άνδρες. Χαρακτηριστικά, ο Αλέξανδρος συνήθιζε να αναφέρεται στον Κρατερό ως Φιλοβασιλέα, ενώ στον Ηφαιστίωνα ως Φιλαλέξανδρο. Στα πρώτα χρόνια της εκστρατείας στην Ασία, βρίσκουμε ελάχιστες αναφορές στον Ηφαιστίωνα σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Το 332 π.χ. τον βρίσκουμε να ηγείται του στόλου που συνόδευε τον στρατό του Αλέξανδρου στη Φοινίκη. Το 331 π.χ., ήταν αυτός που δέχτηκε ένα νεαρό από τη Σάμο, τον Αριστίωνα, σταλμένο από τον Δημοσθένη για να μεσολαβήσει στον Αλέξανδρο για ένα πιθανό συμβιβασμό.
Κατά τη διάρκεια της μάχης στα Γαυγάμηλα, ο Ηφαιστίων τραυματίστηκε ενώ πολεμούσε ως επικεφαλής των σωματοφυλάκων. Πήρε ενεργό μέρος στην ανάκριση του Φιλώτα και μάλιστα προέτρεψε τους υπόλοιπους Μακεδόνες να τον βασανίσουν ώστε να ομολογήσει τους συνενόχους του. Ως ανταμοιβή, του δόθηκε η ηγεσία των Εταίρων, την οποία μοιράστηκε με τον Κλείτο τον μαύρο, γιο του Δροπίδη. Στη συνέχεια ο Ηφαιστίων πήρε ενεργό μέρος στις εκστρατείες στη Βακρία, στη Σογδιανή και αργότερα στην Ινδία επικεφαλής της εμπροσθοφυλακής μαζί με τον Περδίκκα. Μάλιστα, μετά από 30 ημέρες πολιορκίας κατάφεραν να καταλάβουν την πόλη Ομφιδα (Τάξιλα).
Στη μάχη του Υδάσπη εναντίον του Πώρου, ο Ηφαιστίων διοικούσε το ιππικό στην αριστερή πτέρυγα της στρατιάς του Αλέξανδρου. Στην συνέχεια μαζί με τον Περδίκκα ίδρυσαν την πόλη Οροβάτιδα στον δρόμο προς τον Ινδό Ποταμό.
Αργότερα, στα Σούσα πήρε μέρος στον ομαδικό γάμο με γυναίκες από την Περσία και μάλιστα ο ίδιος νυμφεύθηκε τη Δρυπετίδα, αδερφή της γυναίκας του Αλέξανδρου, Στατείρας. Από τα Σούσα στάλθηκε με το κυρίως τμήμα του πεζικού στον Περσικό Κόλπο και έφτασαν μαζί στα Εκβάτανα το 325 π.χ..Κατά τη διάρκεια αγώνων και εκτεταμένης οινοποσίας, ο Ηφαιστίωνας αρρώστησε από πυρετό, με συνέπεια ύστερα από εφτά ημέρες να πεθάνει σε ηλικία 31 ετών.

Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2014

Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα…



 







 ΔΕΝ πρόλαβε  να στεγνώσει το μελάνι από την χθεσινή ανακοίνωση της Κίνησης Επαγγελματιών Δημοσιογράφων για το μπάχαλο με τα σκάνδαλα της ΝΕΡΙΤ και οι Μακρυδημήτρης - Μορώνης, έσπευσαν πρωί -πρωί σήμερα να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους στο Εποπτικό Συμβούλιο.
Μένει όμως ανοιχτό το θέμα με την εισαγγελική έρευνα της κ. Φάκου, τις ευθύνες  σε "βαριά ονόματα"  για  το διαγωνισμό-μαϊμού με τις δήθεν προσλήψειςτο ασύλληπτο πλιάτσικο στην περιουσία της ΕΡΤ, καθώς και με το σύστημα Μουρούτη που παίζει  με τις ζωές των δημοσιογράφων, τάζοντας λαγούς με πετραχήλια.

Ο τίτλος του έργου, που όπου νάναι κατεβαίνει όπως-όπως,  είναι:
* « Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα…»
Και στις εκλογές της ΠΟΕΣΥ οι συνάδελφοι ξέρουν καλά τι θα ψηφίσουν. 
Και ποιους θα μαυρίσουν….

* Το επισημαίνουν άλλωστε  για τις εκλογές των αντιπροσώπων για την ΠΟΕΣΥ  που πραγματοποιούνται στις 17 και 18  Σεπτεμβρίου στην ΕΣΗΕΑ , και οι εκπρόσωποι των δημοσιογράφων της   ΕΡΤ.

* Το επιβεβαιώνουν οι πρώτες αποφάσεις των δικαστηρίων για το «Μαύρο» στην ΕΡΤ.

* Το απαιτεί η κοινή γνώμη και όλοι οι εργαζόμενοι που γυρίζουν  την πλάτη  στην κυβέρνηση - παράγκα και στα ψηφοδέλτια-συνοδοιπόρους της,  στην ΕΣΗΕΑ, την ΠΟΕΣΥ και τον ΕΔΟΕΑΠ.

Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων






Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2014

Όπως πάνε, θα κλείσουν μόνοι τους τη ΝΕΡΙΤ…!

ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΣΤΗΝ ΕΡΤ

Όπως πάνε, θα κλείσουν
μόνοι τους τη ΝΕΡΙΤ…





Σαν τα ποντίκια πηδάνε από το βαπόρι της ΝΕΡΙΤ οι ημέτεροι, οι κουμπάροι και οι εργολάβοι. Κάποιους αγγίζει ήδη η εισαγγελική έρευνα για τον διαγωνισμό μαϊμού, τις αναθέσεις και το πλιάτσικο με δικαιώματα μεταδόσεων και ακίνητα.
Στο δρόμο που χάραξε ο Προκοπάκης συνεδριάζει αύριο η διοίκηση στην ...παράγκα της κυβερνητικής ενημέρωσης, όπου μοιράζονται κουστούμια σε καμιά εκατοστή διευθυντές με το οργανόγραμμα Μακρυδημήτρη, με το οποίο διαφωνούν ακόμη και δικοί του.
Είναι τέτοιος ο συνωστισμός και τόσα τα γραμμάτια του Μαξίμου, που σε κάθε πέντε άτομα υπάρχει και ένας διευθυντής με το πακέτο του.
Φαίνεται πως ο Μουρούτης θέλει να προλάβει στη στροφή την Βούλτεψη και το οργανόγραμμα προβλέπει ακόμη:
- Ενα μικρό στρατό από ...ανασυντάκτες, που θα έχουν αρμοδιότητα να ξαναγράφουν πληροφορίες και κείμενα, στο ύφος που ταιριάζει μόνο στο μνημόνιο.
- Διεύθυνση αεράμυνας ή παλλαϊκής άμυνας στο μοτίβο της παλαιάς ΥΕΝΕΔ.
Και μαζί με αυτά «δόγμα» Ευαγγελάτου στο δελτίο, που συμπληρώνεται -στα αθλητικά- με τη συνταγή της περασμένης Κυριακής, από την Μαδρίτη στο Καραϊσκάκη, να έρχεται γάντι σε ιδιωτικές εταιρίες μεταδόσεων.
- Ε, να μην πάρει και την εκπομπούλα ο Ρένος;…
                                                                                   10/09/2014
Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων

Η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η θρυλική Ολυμπιάδα στον τάφο της Αμφίπολης;


Αμφίπολη: Ποια ήταν η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η θρυλική Ολυμπιάδα;
Η παγκόσμια κοινότητα, μετά και τα νέα ευρήματα που ήρθαν στο «φως» το Σαββατοκύριακο, υμνεί τον Τύμβο Καστά και περιμένει με αγωνία τα επόμενα νέα. Η αποκάλυψη των Καρυάτιδων, εκτός από το ότι επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι κάποιο σπουδαίο πρόσωπο αναπαύεται εδώ και αιώνες στην Αμφίπολη, ενισχύει το σενάριο που θέλει την μητέρα του Μεγάλου Αλέξανδρου, Ολυμπιάδα να έχει ταφεί εκεί.
Συγκεκριμένα, ο διάσημος ιστορικός και αιγυπτιολόγος Άντριου Τσιανγκ, συγγραφέας του βιβλίου «Αναζητώντας τον τάφο του Μεγάλου Αλέξανδρου», δήλωσε στο Discovery Channel ότι οι ρόδακες της Αμφίπολης μοιάζουν πολύ με εκείνες που διακοσμούν το χρυσό φέρετρο που βρέθηκε στον τάφο του Φιλίππου Β'.
Φαίνεται ότι ο ρόδακας είναι σήμα κατατεθέν του κατόχου» είπε ο 52χρονος Τσανγκ στο Discovery News, ο οποίος θεωρεί ότι πιθανότερο είναι η Ολυμπιάδα, η μητέρα του Αλεξάνδρου, να βρίσκεται στον εντυπωσιακό τάφο.
Resizer
Οι Καρυάτιδες είναι πραγματικά ένα εντυπωσιακό εύρημα. Το γεγονός ότι τώρα έχουμε ένα δεύτερο ζευγάρι θηλυκών φυλάκων, ενισχύει την υπόθεση ότι πρόκειται για τον τάφο μιας πολύ σημαντικής βασίλισσας.
«Οι Καρυάτιδες είναι πραγματικά ένα εντυπωσιακό εύρημα. Το γεγονός ότι τώρα έχουμε ένα δεύτερο ζευγάρι θηλυκών φυλάκων, ενισχύει την υπόθεση ότι πρόκειται για τον τάφο μιας πολύ σημαντικής βασίλισσας» λέει ο Τσανγκ, τονίζοντας ότι οι σφίγγες που φρουρούν την είσοδο του τάφου υπήρξαν σύμβολο συνδεδεμένο με τις βασίλισσες της Μακεδονίας από τα τέλη του 4 αιώνα π.Χ.
Τα ιστορικά αρχεία δείχνουν ότι, οι βασίλισσες που πέθαναν στην Αμφίπολη στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. είναι η Ολυμπιάδα και η Ρωξάνη, η σύζυγος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με την Ολυμπιάδα – σύμφωνα με τον αιγυπτιολόγο – να συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες, αν και δεν αποκλείει και έναν συνδυασμό των δύο γυναικών.
Ποια ήταν η θρυλική Ολυμπιάδα;
Η Ολυμπιάδα ως ιστορική προσωπικότητα έζησε στη σκιά δύο μεγάλων ιστορικών χαρακτήρων, του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου.
Όμως, δεν υστερούσε καθόλου σε δύναμη προσωπικότητας και η συμμετοχή ή η παρέμβασή της συνετέλεσαν σημαντικά στη διαμόρφωση πολλών ιστορικών γεγονότων της εποχής της.
Ήταν η δευτερότοκη κόρη του Νεοπτόλεμου, βασιλιά των Μολοσσών της Ηπείρου, και γεννήθηκε το 373 π.Χ στην Πασσαρώνα, την πρωτεύουσα του βασιλείου.
Όταν ήταν έντεκα χρόνων, πέθανε ο πατέρας της και το θρόνο πήρε ο θείος της, Αρύββας, ο οποίος παντρεύτηκε τη μεγαλύτερη αδελφή της, Τρωάδα.
Ο αδελφός της, Αλέξανδρος, ήταν τότε μόλις ενός έτους.
Ήταν η εποχή που η Ήπειρος είχε απαλλαγεί από το πνεύμα της τοπικής περιχαράκωσης και βρίσκονταν σε αναγεννητική περίοδο σε όλους τους τομείς.
OLYMPIADA 207-1
Η Ολυμπιάδα από τα παιδικά της χρόνια έτυχε ιδιαίτερης μόρφωσης πέρα από απλή μάθηση και γραφή. Νωρίς διακρίθηκε για το ανήσυχο και ανικανοποίητο πνεύμα της, τις μεταφυσικές της ανησυχίες και τη δίψα να μάθει περισσότερα για τα μυστήρια της ζωής και του θανάτου.
Έμαθε τα ιερατικά μυστικά στο Μαντείο της Δωδώνης, το οποίο και υπηρέτησε για χρόνια, ενώ ήταν μυημένη και στα Βακχικά Μυστήρια.
Ήταν ιέρεια των Καβειρίων Μυστηρίων της Σαμοθράκης, όπου και γνώρισε και ερωτεύτηκε τον Φίλιππο Β' .
Το όνομα της, σύμφωνα με τον ιστορικό W. Heckel, ήταν Πολυξένη όταν ήταν παιδί, Μυρτάλη όταν παντρεύτηκε, και αργότερα μετονομάστηκε Ολυμπιάδα και Στρατονίκη.
Το όνομα Ολυμπιάδα της δόθηκε, σύμφωνα με την παράδοση, ύστερα από την νίκη του Φίλιππου στους Ολυμπιακούς αγώνες του 356 π.Χ.
Υπήρξε η νόμιμη γυναίκα του Φιλίππου και μοναδική βασίλισσα των Μακεδόνων.
Έζησε μαζί του είκοσι χρόνια (375 π.Χ.-337 π.Χ.). Ο Φίλιππος, βέβαια, σύμφωνα με τα κρατούντα της εποχής, πήρε πολλές γυναίκες (Αυδάτα, Φιλίνα, Νικησίπολη, Μήδα, κ.α.) που δεν ήταν Μακεδόνισσες, εκτός της τελευταίας, της Κλεοπάτρας. Όταν μπήκε στη Μακεδονική αυλή, βρήκε από αυτές τη Φίλιννα με το γιο της, Αριδαίο, και τη θυγατέρα της Αυδάτας, Κυνάνη.
Η Ολυμπιάδα ήταν η πιο μορφωμένη από όλες όσες παντρεύτηκε ο Φίλιππος και από όλες γενικά τις Μακεδόνισσες αρχόντισσες.
Εξασκούσε μια απαράμιλλη γοητεία με την ομορφιά της, τη μόρφωση και τη σοβαρότητά της.
Θυσίαζε πολλά για την ακόρεστη φιλαρχία της, εκτός από τη ζωή ή τη φήμη του γιου της, Αλέξανδρου, που αγαπούσε παθολογικά.
Ο Πλούταρχος, ο οποίος έζησε πολλούς αιώνες αργότερα, τη χαρακτήριζε κακότροπη και ζηλιάρα. Επίσης, αναφέρει ότι εμφανιζόταν με εξημερωμένα φίδια.
Αργότερα, λέγεται ότι η ίδια ομολόγησε στο σύζυγό της ότι ο Αλέξανδρος δεν ήταν γιος του, αλλά ότι τον είχε συλλάβει από ένα φίδι που εμφανίστηκε στον ύπνο της, το οποίο, σύμφωνα με το μύθο, ήταν ενσάρκωση του ίδιου του Δία, κι ότι ο ίδιος ο Φίλιππος τη χώρισε και την έστειλε στην Ήπειρο κατηγορώντας τη για μοιχεία.
Ωστόσο, είχε πολλές αρετές, αρκετές από τις οποίες μετέδωσε στο γιο της, τον Αλέξανδρο.
alexandros1
Στην πολυκύμαντη και ταραχώδη ζωή της συναντώνται μεγάλα προτερήματα και μεγάλα ελαττώματα.
Ως αφοσιωμένη μητέρα, είχε τάξει τη ζωή της σε ένα μόνο σκοπό και τον υπηρετούσε με πάθος: πώς θα εξασφάλιζε για το γιο της τη διαδοχή του θρόνου της Μακεδονίας μέσα στη δίνη των μηχανορραφιών και δολοπλοκιών στην αυλή της Πέλλας.
Και αυτό το ανυποχώρητο πάθος της υπονοούσε ο Φίλιππος, όταν, απαντώντας στο γιο του Αλέξανδρο, που χαρακτήριζε τη μητέρα του ως τη γενναιότερη απ' όλες τις Νηρηίδες, του είπε γελώντας: «όχι μόνο γενναιότερη, αλλά και πολεμικότερη, γιατί δε σταματάει να με καυγαδίζει».
Οι σχέσεις των δύο συζύγων έως τo 337 π.Χ., οπότε και η Μακεδόνισσα Κλεοπάτρα, ανηψιά του στρατηγού Άτταλου, ανυψώνεται ως ισότιμη και νόμιμη βασίλισσα, υπήρξαν κατά βάση αρμονικές, χωρίς να λείπουν κάποιες εκρήξεις.
Ο Φίλιππος της εμπιστευόταν τη διακυβέρνηση του κράτους, όταν απουσίαζε στις συχνές και μακρόχρονες εκστρατείες του.
Η Ολυμπιάδα είχε δημιουργήσει στην αυλή δικό της κύκλο ευνοουμένων, που τους προστάτευε ακόμα και από τη στράτευσή τους και την αποστολή στα διάφορα μέτωπα.
Ήταν προικισμένη με χαρίσματα μεγάλα, πράγματι ηγεμονικά. Μετά το θάνατο του αδελφού της, Αλέξανδρου, βασιλιά των Μολοσσών, εγκαταστάθηκε στην Ήπειρο και έγινε Αντιβασίλισσα και επίτροπος του ανήλικου εγγονού της, Νεοπτόλεμου Γ'.
Στην Ήπειρο, ανέπτυξε πολιτική δράση ιστορικής σημασίας. Πλάτυνε το «κοινό των Μολοσσών» με την εισδοχή νέων Ηπειρωτικών φύλων και το μετονόμασε «Οι Σύμμαχοι των Απειρωτάν», ζωντανεύοντας έτσι το κλονισμένο γόητρο της δυναστείας των Αιακιδών, κυβέρνησε δε την Ήπειρο δεκατρία ολόκληρα χρόνια έως το 317 π.Χ..
Η απροσδόκητη και θλιβερή αγγελία του θανάτου του γιου της, το 323 π.Χ., τη συνέτριψε.
Δε θέλησε ποτέ να δεχτεί πως ο Αλέξανδρος πέθανε από φυσιολογικό θάνατο και θρηνούσε ακόμα που μάθαινε ότι έμενε άταφος στη Βαβυλώνα επί δύο χρόνια, εξαιτίας των άγριων αγώνων διαδοχής των στρατηγών του.
Η οργή της μεγάλωσε, όταν ο Μακεδονικός στρατός της Ασίας αναγόρευσε βασιλιά τον διανοητικά καθυστερημένο γιο του Φιλίππου – από τη Φίλιννα – ως Φίλιππο Αριδαίο, τον οποίο παντρεύτηκε η φιλόδοξη κόρη της Κυνάνης, Ανταία-Ευρυδίκη, για να εξυπηρετήσει τους φιλόδοξους σκοπούς της.