Εργοδοτικές "ρουκέτες" απειλούν τον ΕΔΟΕΑΠ

 

Επιχείρηση «άλωσης» του ΕΔΟΕΑΠ από τους εργοδότες βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη το τελευταίο διάστημα.

Οι ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών αφού «έχασαν» στο ΣτΕ τις προσφυγές που είχαν κάνει για την κατάργηση του πόρου του 2% επί του τζίρου των επιχειρήσεών τους, τώρα επιχειρούν να βάλουν στον ΕΔΟΕΑΠ από την «πίσω πόρτα», προσωπικό ακόμα και ανεξάρτητων εταιρειών παραγωγής (!), χωρίς ωστόσο οι εταιρείες αυτές να πληρώνουν στον Οργανισμό το 2% του κύκλου εργασιών τους!

Πρόκειται για προσωπικό (τεχνικοί, δημοσιογράφοι, διοικητικοί υπάλληλοι) που εργαζόταν στους τηλεοπτικούς σταθμούς και το οποίο οι καναλάρχες απέλυσαν εν μία νυκτί, αμέσως μετά τη θεσμοθέτηση από τη σημερινή κυβέρνηση της μείωσης του αριθμού των 400 εργαζομένων, που θα έπρεπε υποχρεωτικά να διαθέτει κάθε σταθμός πανελλαδικής εμβέλειας (σύμφωνα με το νόμο Παππά). Υπενθυμίζεται, ότι με την ίδια ρύθμιση, η σημερινή κυβέρνηση επέτρεψε στους καναλάρχες να συμπληρώνουν το νέο υποχρεωτικό αριθμό πέραν των 280 εργαζομένων (δηλαδή, άλλα 120 άτομα μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός 400) με προσωπικό όχι μόνο δικών τους εταιρειών παραγωγής, αλλά και ανεξάρτητων εταιρειών παραγωγής!

Προκειμένου να ολοκληρωθεί το «σχέδιό» τους, οι  εργοδότες …επέβαλαν στην απερχόμενη διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ να συμπεριλάβει στο νέο Κανονισμό Υγείας του Οργανισμού την εξής πρόβλεψη:

«6. Στον ΕΔΟΕΑΠ ασφαλίζεται το προσωπικό επιχειρήσεων που συνδέονται με αδειούχους παρόχους περιεχομένου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης, εφόσον αυτό χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την κάλυψη των αναγκών σε θέσεις δημοσιογράφων και των αναγκών τεχνικής και διοικητικής υποστήριξης του συγκεκριμένου παρόχου και (β) το προσωπικό ανεξάρτητων εταιρειών παραγωγής, στις οποίες ο πάροχος περιεχομένου  επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης αναθέτει την εκτέλεση συγκεκριμένου έργου, εφόσον αυτό χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την κάλυψη των αναγκών σε θέσεις δημοσιογράφων και των αναγκών τεχνικής και διοικητικής υποστήριξης του συγκεκριμένου παρόχου».

Πρόκειται για κείμενο που δεν υπάρχει όχι μόνο στο καταστατικό του ΕΔΟΕΑΠ, το οποίο αναφέρει ρητά ποιοι ασφαλίζονται σε αυτόν, αλλά ούτε και στο νόμο που διέπει τη λειτουργία του Οργανισμού.

Το κείμενο αυτό διαβιβάστηκε στη διοίκηση του Ταμείου μας από συγκεκριμένο διευθυντικό στέλεχος μεγάλου τηλεοπτικού ομίλου, μόλις τις τελευταίες μέρες. Δηλαδή, οι εργοδότες επιχειρούν μέσω του νέου Κανονισμού Υγείας να καταργήσουν το καταστατικό του ΕΔΟΕΑΠ, αλλά και το νόμο που διέπει τη λειτουργία του, επιβάλλοντας να ασφαλίζονται δωρεάν στον Οργανισμό εργαζόμενοι εταιρειών, που ενώ έχουν έσοδα από διαφημίσεις, πωλήσεις τηλεοπτικού περιεχομένου, από το ΕΚΟΜΕ κ.λ.π, δεν θα πληρώνουν ούτε ευρώ στο Ταμείο μας!

Όπως υποστήριξε ο εκπρόσωπος των εργοδοτών στη σημερινή συνεδρίαση του Δ.Σ του ΕΔΟΕΑΠ, «οι εργαζόμενοι αυτοί ασφαλίζονταν παλιότερα στον ΕΔΟΕΑΠ και απλά με τη μεταφορά τους στις εταιρείες παραγωγής δεν θα διακοπεί η ασφάλισή τους»! Στις εύλογες αιτιάσεις μελών του Δ.Σ πώς θα γίνεται αυτό, χωρίς  οι εταιρείες παραγωγής –ακόμα και οι ανεξάρτητες που περιλαμβάνει το κείμενο των εργοδοτών-  να καταβάλουν στον ΕΔΟΕΑΠ το 2% του κύκλου των εργασιών τους, όπως  όλα τα ΜΜΕ, η απάντηση ήταν ότι «πρόκειται για εταιρείες των καναλιών που ήδη πληρώνουν το 2% στον ΕΔΟΕΑΠ»! Για τις ανεξάρτητες εταιρείες παραγωγής, ούτε κουβέντα…!

Επίσης, για το γεγονός ότι οι νυν εργαζόμενοι των εταιρειών παραγωγής απολύθηκαν κακήν κακώς από τα κανάλια και οδηγήθηκαν εκβιαστικά σε αυτές (μπροστά στον κίνδυνο να μείνουν άνεργοι), ο εκπρόσωπος των εργοδοτών απάντησε: «Είναι τυχεροί γιατί πήραν την αποζημίωση απόλυσής τους από τα κανάλια, συνεχίζουν να δουλεύουν και αν ξανααπολυθούν θα πάρουν και δεύτερη αποζημίωση απόλυσης»!

Σημειώνεται, ότι ο νέος Κανονισμός Υγείας του ΕΔΟΕΑΠ είχε ψηφιστεί κατ΄ άρθρο από τον περασμένο Μάϊο, χωρίς να υπάρχει η περιβόητη παράγραφος «6» (έξι) των εργοδοτών στο άρθρο 2. Σήμερα, ο νέος Κανονισμός επρόκειτο να εγκριθεί στο σύνολό του, έπειτα από τις διορθώσεις που είχαν γίνει και τις παρεμβάσεις των νομικών. Αντί γι αυτό, έκπληκτα τα μέλη του Δ.Σ αντίκρισαν  το κείμενο των εργοδοτών να φιγουράρει στον προς ψήφιση Κανονισμό. Πέντε μέλη του Δ.Σ απαίτησαν να αφαιρεθεί  το επίμαχο κείμενο (μαζί με άλλες πονηρές προσθήκες) από το νέο Κανονισμό Υγείας, προκειμένου ο Κανονισμός να συζητηθεί και να ψηφιστεί . Όμως, ο πρόεδρος του Δ.Σ του ΕΔΟΕΑΠ Στ, Καπάκος, επέμενε να τεθεί σε ψηφοφορία η παράγραφος των εργοδοτών. Το αποτέλεσμα ήταν να αποχωρήσουν από τη συνεδρίαση ο πρόεδρος του ΤΥΠ Μάρκος Γκανάς και τα μέλη του Δ.Σ, Νίκος Καρούντζος, Άντζυ Σταθάτου, Κώστας Ντελέζος και Κωνσταντίνος Δαυλός.

Ας δούμε όμως τι ακριβώς κρύβει η περιβόητη διάταξη των εργοδοτών που παρεισέφρησε ξαφνικά στο νέο Κανονισμό Υγείας του ΕΔΟΕΑΠ:

1.  Ανοίγει διάπλατα την πόρτα στις εταιρίες παραγωγής ώστε να ασφαλίζουν το σύνολο του προσωπικού τους στον ΕΔΟΕΑΠ, χωρίς να καταβάλλουν την εισφορά του 2% επί του κύκλου εργασιών τους! Και αυτό χωρίς καμιά αναλογιστική μελέτη. Εάν συμβεί αυτό, θα έχει ως άμεση συνέπεια να οδηγηθεί ακόμα και ο κλάδος Υγείας σε κατάρρευση και να εκμηδενιστούν οι συντάξεις και τα εφάπαξ, λόγω αύξησης του αριθμού των ασφαλισμένων, χωρίς να εισπράττονται τα ανάλογα έσοδα.

2.  Αποτελεί «δώρο» στους εργοδότες οι οποίοι αφού έχασαν τις προσφυγές κατά του 2% στο ΣτΕ, τώρα από την «πίσω πόρτα» επιχειρούν να μεταφέρουν τους εργαζόμενους των καναλιών σε εταιρίες παραγωγής, χωρίς να πληρώνουν τα αναλογούντα στον ΕΔΟΕΑΠ.

3.  Εναρμονίζουν την ασφάλιση των ανέργων με τις διατάξεις του ΕΦΚΑ κάνοντας τον ΕΔΟΕΑΠ, ΕΦΚΑ.

4.  Νομιμοποιούν την εκ περιτροπής απασχόληση, αλλά και την ημιαπασχόληση, κάνοντας ένα ακόμα δώρο στους εργοδότες και παραβιάζοντας τη διάταξη του καταστατικού που τους υποχρεώνει, ανεξαρτήτως σύμβασης, να καταβάλλουν εισφορές ίσες με τις προβλεπόμενες για τον ελάχιστο μισθό που προβλέπεται στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

5.  Δεν υπάρχει καμία αναλογιστική μελέτη, η οποία (εάν υπήρχε) θα αποκάλυπτε την τεράστια αύξηση δαπανών του ΕΔΟΕΑΠ και κατ΄ ουσίαν την κατάρρευση και των τριών κλάδων (Υγεία, Επικούρηση, Εφάπαξ).

6.  Καταστρατηγείται βάναυσα  το καταστατικό αλλά και ο νόμος  με τον οποίο ρυθμίζεται η λειτουργία του ΕΔΟΕΑΠ.

 Να σημειωθεί στο σημείο αυτό, ότι σύμφωνα με πληροφορίες υπάρχει ήδη εταιρεία παραγωγής τηλεοπτικού περιεχομένου, που ασφαλίζει παράνομα το προσωπικό της στον ΕΔΟΕΑΠ (περισσότερα λίαν συντόμως).

Πάντως, η προαναφερθείσα διάταξη δεν είναι το μοναδικό «ρουσφέτι» της απερχόμενης διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ προς τους εργοδότες. Μόλις πρόσφατα ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία από το Δ.Σ του ΕΔΟΕΑΠ η νέα «σύμβαση» με το θεραπευτήριο «ΥΓΕΙΑ» (Ειδική Συμφωνία τη «βάφτισε» η πλειοψηφία), που έχει ως βάση της τη σύμβαση με το Ερρίκος Ντυνάν, προσαυξημένη κατά 20%! Σε αντίθεση με την έως τώρα πρακτική, το «ΥΓΕΙΑ» αρνήθηκε να δώσει στον ΕΔΟΕΑΠ αναλυτικό πίνακα με το κοστολόγιο για τις ιατρικές πράξεις. Αυτό, είναι βέβαιο ότι  θα οδηγήσει σε  ανελέητο «χαράτσωμα» των ανυποψίαστων ασφαλισμένων που θα καταφεύγουν στο «ΥΓΕΙΑ», λόγω της σύμβασης, αλλά κατά την έξοδό τους από αυτό, θα βρίσκονται αντιμέτωποι με υπερκοστολογήσεις.

Το βέβαιο είναι ότι η συγκεκριμένη σύμβαση έρχεται να λειτουργήσει ως «συμπλήρωμα» της ασφαλιστικής κάλυψης που παρέχει στο «ΥΓΕΙΑ» ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία, η οποία έχει συνάψει συμβόλαιο με μεγάλο τηλεοπτικό όμιλο…

Επικίνδυνα παιχνίδια με την Ελευθεροτυπία και τη Δημοκρατία

Η αρχή έγινε με το νομοσχέδιο Χρυσοχοΐδη για τις πορείες και ειδικότερα με το κεφάλαιο που αφορά στην κάλυψή τους από δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ.
Με το νομοσχέδιο αυτό που έγινε νόμος του κράτους, θεσμοθετήθηκε η παραβίαση της ελευθερίας του Τύπου και ιδιαίτερα της ελεύθερης πρόσβασης των δημοσιογράφων στα γεγονότα. Αυτό ούτε ο Όρμπαν δεν το τόλμησε. Γινόταν ως τώρα, αλλά περιστασιακά και υπό βροχή καταγγελιών σε διεθνείς οργανισμούς...
Τώρα, έρχεται και δεύτερο "χτύπημα" για τον Τύπο και τη Δημοκρατία στην Ελλάδα. Πρόκειται για την επιχειρούμενη αντικατάσταση του άρθρου 191 του Ποινικού Κώδικα για τη «Διασπορά ψευδών ειδήσεων» που θα οδηγήσει σε επικίνδυνες καταστάσεις στο άμεσο μέλλον.
Η κυβέρνηση, με πρόσχημα και την πανδημία, συνεχίζει να ακολουθεί πολύ περίεργα μονοπάτια. Μετά τη λίστα Πέτσα, την ανυπαρξία του ΕΣΡ, τους δεκάδες δημοσιογράφους στο Μαξίμου και στα κυβερνητικά πόστα, αλλά και μετά την αποσιώπηση ειδήσεων από κυρίαρχα ΜΜΕ, ορίζονται, τώρα, αυστηρές ποινές για τα fake news, αλλά με έναν εντελώς αόριστο τρόπο. Εναν "επίτηδες" αόριστο τρόπο, ώστε να δημιουργείται μία τεράστια ομπρέλα που θα τα καλύπτει όλα...  
Συγκεκριμένα, το άρθρο 191 του Ποινικού Κώδικα σχεδιάζεται να αντικατασταθεί ως εξής: «Όποιος δημόσια ή μέσω του διαδικτύου διαδίδει ή διασπείρει με οποιονδήποτε τρόπο ψευδείς ειδήσεις που είναι ικανές να προκαλέσουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην εθνική οικονομία, στην αμυντική ικανότητα της χώρας ή στη δημόσια υγεία, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή. Εάν η πράξη τελέστηκε επανειλημμένα μέσω του Τύπου ή μέσω διαδικτύου, ο υπαίτιος τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή. Με την ίδια ποινή τιμωρείται και ο πραγματικός ιδιοκτήτης ή εκδότης του μέσου με το οποίο τελέστηκαν οι πράξεις των προηγούμενων εδαφίων. Όποιος από αμέλεια γίνεται υπαίτιος κάποιας από τις πράξεις της προηγούμενης παραγράφου, τιμωρείται με φυλάκιση έως ένα έτος ή χρηματική ποινή».

Πρόκειται για τροποποίηση του άρθρου 191 του Ποινικού Κώδικα κατά τρόπον ώστε, ένα αμφιλεγόμενο νομικό κείμενο που στόχο έχει να προφυλάξει από τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, να μετατρέπει το ίδιο άρθρο σε λογοκριτικό, με στόχευση στο Διαδίκτυο. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό το ότι στο άρθρο προστίθενται ως παράνομες και ειδήσεις που μπορεί «να προκαλέσουν ανησυχίες [...] για τη δημόσια υγεία», δημιουργώντας το ερώτημα αν η κυβέρνηση θέλει να ελέγξει ασφυκτικά την κριτική που ασκείται ευρύτατα στο Διαδίκτυο (πολύ περισσότερο απ’ όσο σε άλλα μέσα), σχετικά με την πολιτική της στην εποχή της πανδημίας.

Το μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας Βασίλης Παπαστεργίου εκφράζει τον προβληματισμό του γι’ αυτήν την αλλαγή, τονίζοντας μάλιστα ότι η προηγούμενη διάταξη -είχε τροποποιηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση και προβλέπει φυλάκιση έως 3 χρόνων!- όφειλε να επανεξεταστεί και όχι να εμπλουτιστεί.

«Οφείλουμε να είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι σε κάθε διάταξη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς τον σκοπό του περιορισμού της ελευθερίας της Ενημέρωσης και της Ελευθερίας του Λόγου», επισημαίνει το μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΑ και προσθέτει: «Θεωρώ ότι ήδη η υπάρχουσα ρύθμιση είναι προβληματική από αυτή τη σκοπιά και επομένως και η διεύρυνση του πεδίου της δύναται να προκαλέσει ανάλογα προβλήματα».

Το άρθρο 191 του Π.Κ. όπως είναι σήμερα, αναφέρει: «Όποιος δημόσια ή μέσω του διαδικτύου διαδίδει ή διασπείρει με οποιονδήποτε τρόπο ψευδείς ειδήσεις με αποτέλεσμα να προκαλέσει φόβο σε αόριστο αριθμό ανθρώπων ή σε ορισμένο κύκλο ή κατηγορία προσώπων, που αναγκάζονται έτσι να προβούν σε μη προγραμματισμένες πράξεις ή σε ματαίωσή τους, με κίνδυνο να προκληθεί ζημία στην οικονομία, στον τουρισμό ή στην αμυντική ικανότητα της χώρας ή να διαταραχθούν οι διεθνείς της σχέσεις, τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία έτη ή χρηματική ποινή. Όποιος από αμέλεια γίνεται υπαίτιος της πράξης της προηγούμενης παραγράφου τιμωρείται με χρηματική ποινή ή παροχή κοινωφελούς εργασίας».

Τί σημαίνει όμως, και πώς ακριβώς ορίζεται στο νέο - προτεινόμενο άρθρο 191 του Π.Κ αυτό το «να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην εθνική οικονομία, στην αμυντική ικανότητα της χώρας ή στη δημόσια υγεία»; Πώς μεταφράζεται πρακτικά αυτό; Αν κάποιος γράψει για παράδειγμα ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι άχρηστη και στην οικονομία και στη δημόσια υγεία, θα θεωρηθεί ψευδής είδηση που θα κλονίσει την εμπιστοσύνη του κοινού; Και ποιου κοινού ακριβώς;
Να θυμίσουμε ότι η πρώτη κυβέρνηση που με πρόσχημα τις θεωρίες συνωμοσίας ποινικοποίησε τα fake news για την πανδημία, όρος ασαφής, και που δεν ορίστηκε, ήταν η κυβέρνηση του Όρμπαν. Ο Όρμπαν είναι σήμερα το "μαύρο πρόβατο" της Ευρώπης, πιο ακροδεξιός και από το Jobbik, τη Χρυσή Αυγή της Ουγγαρίας».
Με ενδιαφέρον αναμένονται οι αντιδράσεις του δημοσιογραφικού κόσμου, όπως και των εκδοτών....

Η ΕΣΗΕΑ υιοθετεί το Ιδρυμα της Αλεξάνδρας Στεφανοπούλου, τον χουντικό «Ελεύθερο Κόσμο» και τους Γκλίξμπουργκ

Μια μεγάλη έκπληξη περίμενε την περασμένη Δευτέρα τους επαγγελματίες δημοσιογράφους. Το Μορφωτικό Ιδρυμα της ΕΣΗΕΑ ανήγγειλε με κάθε επισημότητα τη θέσπιση ενός βραβείου για δημοσιογράφους-συγγραφείς βιβλίων που ονομάζεται «Βραβείο Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου».

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, το βραβείο απονέμεται από το «Ιδρυμα για την προώθηση του ελληνικού πνεύματος Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου» και συνοδεύεται από το χρηματικό ποσόν των 10.000 ευρώ. Πρόεδρος της τριμελούς κριτικής επιτροπής είναι ο καθηγητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης. H απονομή του βραβείου γίνεται κάθε δύο χρόνια. Η έκπληξη γίνεται μεγαλύτερη στην κατάληξη της ανακοίνωσης, όπου καλούνται οι ενδιαφερόμενοι «να αποστείλουν τρία αντίτυπα του βιβλίου τους, την φωτογραφία της επαγγελματικής τους ταυτότητας και το βιογραφικό τους σημείωμα στην διεύθυνση της ΕΣΗΕΑ για το “Ιδρυμα για την προαγωγή του ελληνικού πνεύματος Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου”».

Ωστε η ΕΣΗΕΑ δεν ενημερώνει απλώς τα μέλη της σχετικά με το βραβείο, αλλά έχει αποδεχτεί και τον ρόλο της γραμματειακής υποστήριξης αυτού του νέου προσωπικού Ιδρύματος. Υπάρχει και συνέχεια...

Ενα Ιδρυμα απ’ τα παλιά

Αν δεν έχετε ακούσει τίποτα γι’ αυτό το Ιδρυμα, μη στεναχωριέστε. Κανείς δεν το έχει ακούσει. Αλλωστε δεν έχει κάνει τίποτα άλλο μέχρι σήμερα, εκτός από το να ιδρυθεί και να συνεννοηθεί με το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ για τα περαιτέρω. Αντίθετα, το όνομα που προβάλλεται στον τίτλο του Ιδρύματος είναι πολύ γνωστό. Η Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου είναι μια πολύ γνωστή δημοσιογράφος και συγγραφέας, η οποία τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Εστία» του συγκροτήματος Φιλιππάκη και εκδίδει βιβλία, με τα οποία επιχειρεί να αποκαταστήσει την τιμή και το κύρος της δυναστείας των Γκλίξμπουργκ και ιδιαίτερα της Φρειδερίκης Γκλίξμπουργκ, όπου μαθαίνουμε τη συμβολή της στον πόλεμο του ’40 με την οργάνωση «Φανέλα του Στρατιώτη».

Η Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου με τον Οδυσσέα Αγγελή στο πρωτοσέλιδο του χουντικού 

«Ελεύθερου Κόσμου» (14.5.1972) και διαφήμιση του βιβλίου του χουντικού Οδ. Αγγελή, 

της Αλ. Στεφανοπούλου και τριών νατοϊκών («Ελεύθερος Κόσμος», 1.7.1972)

Για λόγους που δεν μας είναι σαφείς, η κυρία Στεφανοπούλου θεώρησε πριν από δυο χρόνια ότι επέστη ο χρόνος να δημιουργηθεί στο όνομά της ένα Ιδρυμα. Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε τίτλους ιδρυμάτων που περιλαμβάνουν το όνομα ενός προσώπου στις περιπτώσεις που κάποιος εύπορος συμπολίτης μας προβλέπει τη διάθεση της περιουσίας του (ή μέρους της) μετά τον θάνατό του σε κάποιον κοινωφελή σκοπό (Ωνάσης, Λάτσης, Νιάρχος).

Σπανιότερα αυτά τα ιδρύματα συγκροτούνται ενώ ο ιδρυτής τους βρίσκεται ακόμα εν ζωή και συνδέονται πιο άμεσα με την επαγγελματική δραστηριότητα του δωρητή. Χαρακτηριστική η περίπτωση πολιτικών που φρόντισαν για την υστεροφημία τους (Κων. Καραμανλής, Κων. Μητσοτάκης Κων. Σημίτης κ.ά.), αλλά και επιχειρηματιών που σκέφτηκαν κάτι ανάλογο (εφοπλιστής Αθανάσιος Λασκαρίδης κ.ά.). Αντίθετα, ζήτημα σύστασης Ιδρύματος Ανδρέα Παπανδρέου τέθηκε μόνο μετά τον θάνατο του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. Στην περίπτωση που μας απασχολεί εδώ τα πράγματα είναι ακόμα λιγότερο σαφή. Εδώ δεν έχουμε ούτε παραχώρηση μεγάλης χρηματικής περιουσίας, ούτε προσωπική διαδρομή που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία; Τότε τι έχουμε;

Καταφεύγουμε στο Π.Δ. που ενέκρινε τη σύσταση του Ιδρύματος. Εκεί μαθαίνουμε ότι η περιουσία του είναι 100.000 ευρώ και ως «πόροι» του καταγράφονται «τα πάσης φύσεως έσοδα από την εκμετάλλευση της περιουσίας του» και «οι τόκοι από τις καταθέσεις του». Αλλά όποιος περιμένει «αξιοποίηση» ή «τόκους» από τις 100.000 πρέπει ασφαλώς να βραβευτεί ο ίδιος.

Ολα αυτά θα είχαν ελάχιστη σημασία αν δεν είχε πραγματοποιηθεί αυτή η παράδοξη ταύτιση του νεότευκτου «Ιδρύματος» με το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, το οποίο στις 26.1.2021, εν μέσω σκληρού λοκ ντάουν, αποφάσισε κατά πλειοψηφία να έχει έδρα το Ιδρυμα τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ! Και όπως μαθαίνουμε από το Π.Δ. που συνέταξε η υπουργός Πολιτισμού Στυλιανή Μενδώνη και ο υφυπουργός Οικονομικών Απόστολος Βεσυρόπουλος, αντιπρόεδρος στο Ιδρυμα θα είναι μονίμως ο εκάστοτε πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ! Εχει δηλαδή ήδη αναλάβει τη θέση αυτή η Μαρία Αντωνιάδου. Πρόεδρος η Στεφανοπούλου, γεν. γραμ. ο Χρήστος Ζαμπούνης, γνωστός για το λουστράρισμα πασών των δυναστειών, ταμίας ο Κωνσταντίνος Οικονομίδης και μέλος ο Ελευθέριος Σκιαδάς, αντιδήμαρχος Αθηναίων και γενικός διευθυντής της «Εστίας».

Η κυρία Στεφανοπούλου και η χούντα

Η Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου έχει πολύχρονη δημοσιογραφική καριέρα. Στη βιογραφία της αναφέρεται ότι «εργάστηκε στον αθηναϊκό ημερήσιο Τύπο σαν ρεπόρτερ, αρθρογράφος, πολεμική ανταποκρίτρια και χρονογράφος με τα ψευδώνυμα “Τηλέμαχος” και “Alter Ego” και είναι σήμερα χρονογράφος της εφημερίδας “Εστία”». Αυτό που αποφεύγει να μας πει η παλαίμαχη δημοσιογράφος είναι ότι η πρώτη και σημαντικότερη φάση της καριέρας της είναι απόλυτα ταυτισμένη με την εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος» του Σάββα Κωνσταντόπουλου, τη ναυαρχίδα του δικτατορικού καθεστώτος.

Επειδή οι νεότεροι δεν είναι υποχρεωμένοι να θυμούνται τον «Ελεύθερο Κόσμο» και τον Σάββα Κωνσταντόπουλο, παραθέτω εδώ τα υμνητικά λόγια του αρχιπραξικοπηματία και αντιπροέδρου της χουντικής κυβέρνησης Στυλιανού Παττακού στα 7α γενέθλια της εφημερίδας: «Ο δημοσιογραφικός αγών, τον οποίον διεξήγαγεν η εφημερίς, διά την αλήθειαν, υπήρξεν άξιος ανυποκρίτου θαυμασμού, καθ’ όσον ουδέποτε απέστη αύτη εκ της αρχής ότι ο Τύπος αποτελεί ύψιστον κοινωνικόν λειτούργημα» (27.7.1972). Την αντίθετη ακριβώς πεποίθηση είχε η πλευρά των δημοκρατών. Οπως διαβάζουμε στην εμβληματική μελέτη του Ζαν Μεΐνό, «ο Κωνσταντόπουλος θεωρείται σήμερα ο θεωρητικός του νέου καθεστώτος» (Jean Meynaud, «Οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα», τ. 2, εκδ. Σαββάλας, Αθήνα 2002 [1967], σ. 404).

Ας μη φανταστεί κανείς ότι η κυρία Στεφανοπούλου υπήρξε μια απλή δημοσιογράφος που υποχρεώθηκε («άτιμη κοινωνία») να εργαστεί σε ένα έντυπο με το οποίο διαφωνούσε. Υπήρξε επί χρόνια το νούμερο δύο της φιλοχουντικής εφημερίδας. Από τις 25.11.1970 εμφανίζεται στην ταυτότητα του «Ελεύθερου Κόσμου» με τον τίτλο του αρχισυντάκτη. Και με την ίδια ιδιότητα εμφανίζεται επί δώδεκα χρόνια, έως το τελευταίο φύλλο, στις 27.6.1982. Μάλιστα είναι το μόνο πρόσωπο που διατηρείται σταθερά στην ταυτότητα, ενώ στη θέση του εκδότη-διευθυντή και αρθρογράφου εναλλάσσονται άλλα πρόσωπα. Ακόμα και ο δημιουργός του «Ελεύθερου Κόσμου» Σάββας Κωνσταντόπουλος (1910-1981) κατά διαστήματα εξαφανιζόταν από την ταυτότητα ή παρουσιαζόταν ως απλός αρθρογράφος της.

Την περίοδο της δικτατορίας, η κ. Στεφανοπούλου μοιραζόταν τα κύρια άρθρα της πρώτης σελίδας με τον Κωνσταντόπουλο και τον Γεωργαλά, τον διαβόητο «θεωρητικό της επαναστάσεως» που το 1970 ήταν «υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ».

Είχε την ευθύνη των ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής και από τη θέση της φρόντιζε να ενημερώσει για τον «ρεαλιστικό φιλειρηνισμό» του δικτάτορα Παπαδόπουλου (22.12.1971), για την «ελληνική “Οστπολιτίκ”» (6.7.1971), για «τις ξένες δυνάμεις που χρηματοδοτούσαν αριστερά κόμματα και υπαγόρευαν τη δική τους πολιτική γραμμή στη χώρα μας» (26-29.1.1971) κ.ο.κ. Η μεγάλη της δημοσιογραφική επιτυχία ήταν η δισέλιδη συνέντευξη του χουντικού αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων Οδυσσέα Αγγελή, στον οποίο υπέβαλε σκληρές ερωτήσεις, του τύπου «κύριε Αρχηγέ, σας ευχαριστώ πολύ διά την κατατοπιστικήν ανάλυσιν του θέματος των οικείων λιμένων» (14.5.1972).

Την ίδια στάση θα κρατήσει η Στεφανοπούλου και τα πρώτα οκτώ χρόνια της Μεταπολίτευσης που συνέχιζε να εκδίδεται ο «Ελεύθερος Κόσμος» με πολιτική γραμμή υπέρ των «Απριλιανών» και των νοσταλγών του ψυχρού πολέμου και της αντικομμουνιστικής ψύχωσης. Πέρα από την αρχισυνταξία, είχε πλέον και πρωτοσέλιδο πολιτικό χρονογράφημα, ως «Τηλέμαχος», το οποίο μετέφερε εν συνεχεία στη «Βραδυνή».

Η στροφή στον Γκλίξμπουργκ

Βέβαια σήμερα η Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου εμφανίζεται ως αντίπαλος της δικτατορίας από την πλευρά του παλατιού και εξωραΐζει τους Γκλίξμπουργκ με τα βιβλία της ως... αντιστασιακούς. Είναι μια θέση που προσπάθησε να κρατήσει και ο έκπτωτος μονάρχης με την επανεμφάνισή του πριν από λίγα χρόνια, αλλά δεν έπεισε κανέναν. Η «Εφ.Συν.» έχει εκδώσει σχετικό ένθετο (Κωνσταντίνος Γκλίξμπουργκ, «“Οσα δεν είπα”, Ψέματα και πλαστογράφηση της Ιστορίας από τον τέως και το “Βήμα”», 19.12.2015). Εξάλλου πλέον είναι πολύ αργά. Μπορεί κατά την περίοδο της δικτατορίας να υπήρχε μια μικρή μερίδα βασιλοφρόνων που αντιστάθηκε, αλλά η Μεταπολίτευση και το Δημοψήφισμα έφερε τους βασιλικούς και τους χουντικούς στο ίδιο στρατόπεδο.

Το δημοσιογραφικό συγκρότημα που στέγαζε τα τελευταία χρόνια τη Στεφανοπούλου («Δημοκρατία» και «Εστία») έχει βέβαια επιδείξει μια ξεχωριστή ικανότητα να συνδυάζει τη στράτευσή του στον βαθύ «Καραμανλισμό» (μέσω του κ. Κοττάκη, προσωπικού βιογράφου του Κώστα Καραμανλή) με την προπαγάνδιση των πιο ακραίων φιλοχουντικών θέσεων (μέσω βιβλίων ακόμα και του Κων. Πλεύρη, του οποίου απλώς παραλείπεται το όνομα στο εξώφυλλο!). Δικαίωμά του.

Το ζήτημα είναι με ποιο δικαίωμα ανέλαβε την ευθύνη αυτού του στρατευμένου «Ιδρύματος» ένα σωματείο όπως η ΕΣΗΕΑ, ένα «Μορφωτικό Ιδρυμα» όπως αυτό των δημοσιογράφων, και μια πρόεδρος που δεν εκπροσωπεί τον εαυτό της, αλλά τον κλάδο. Πρόκειται για μεγάλο σφάλμα που όσο γρηγορότερα το παραδεχτούν όσοι το διέπραξαν, τόσο το καλύτερο για τη δημοσιογραφία και τη δημοκρατία.

*Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών

Πόσες μέρες δουλειάς χρειάζονται για την αγορά του iphone 13; - Σε κάποιες χώρες η απόκτηση του τηλεφώνου φαντάζει άπιαστο όνειρο!

Τα μοντέλα iPhone 13 που ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα η Apple συζητήθηκαν ιδιαίτερα για τις τιμές τους, καθώς δεν ήταν τόσο υψηλές όσο αναμένονταν, γράφει η τουρκική ιστοσελίδα indigodergisi. 

Αλλά ακόμα κι έτσι, στην Τουρκία λόγω της ισοτιμίας του δολαρίου και των φόρων η απόκτηση αυτών των τηλεφώνων φαντάζει άπιαστο όνειρο, σύμφωνα με τα tourkikanea. 

Πόσο πρέπει να δουλέψετε για να αγοράσει κάποιος στην Τουρκία το αξίας 15.999 τουρκικών λιρών iPhone 13 Pro; Σύμφωνα με την έρευνα της Picodi με τίτλο «iPhone Index, χρειάζονται 92,5 ημέρες για την αγορά ενός iPhone 13 Pro με 128 GB αποθηκευτικό χώρο στην Τουρκία, σημειώνει η τουρκική ιστοσελίδα. Σημειώνεται ότι η Ελλάδα βρίσκεται αρκετά πιο κάτω με 25,1 ημέρες δουλειάς.

Με βάση τον μέσο μισθό

Η Picodi, η οποία λαμβάνει υπόψη της τον μέσο μισθό, σύμφωνα με τα στοιχεία του Numbeo.com, αποκαλύπτει ότι η Τουρκία βρίσκεται στην τελευταία θέση μεταξύ των χωρών που έχει ερευνήσει. Αν ρωτήσετε με ποια χώρα η Τουρκία «κονταροχτυπιέται», ο πλησιέστερος ανταγωνιστής της είναι οι Φιλιππίνες, όπου μπορεί κανείς να αποκτήσει το iPhone 13 Pro δουλεύοντας 90,2 ημέρες, προσθέτει η indigodergisi .

Όταν εξεταστούν άλλες χώρες στην έρευνα της Picodi, η κατάσταση σε ορισμένες από αυτές είναι καλύτερη από της Τουρκίας, προστίθεται στο δημοσίευμα. Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, η χώρα όπου πρέπει να εργαστεί κανείς λιγότερο για να αγοράσει ένα smartphone αξίας 15.999 τουρκικών λιρών είναι η Ελβετία. Κατά συνέπεια, ένας καταναλωτής στην Ελβετία μπορεί να έχει iPhone 13 Pro, δουλεύοντας 4,4 ημέρες.

Ακολουθούν οι 10 χώρες που είναι πιο εύκολο να αγοράσετε ένα iPhone 13 Pro:

Ελβετία: 4,4 ημέρες

ΗΠΑ: 5,9 ημέρες

Αυστραλία: 6,4 ημέρες

Λουξεμβούργο: 6,4 ημέρες

Δανία: 6,9 ημέρες

Νορβηγία: 7,2 ημέρες

Σιγκαπούρη: 7,6 ημέρες

Καναδάς: 8 ημέρες

Νέα Ζηλανδία: 8,4 ημέρες

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: 8,8 ημέρες

Οι 10 χώρες όπου είναι πιο δύσκολο να αγοράσετε iPhone 13 Pro:

Τουρκία: 92,5 ημέρες

Φιλιππίνες: 90,2 ημέρες

Βραζιλία: 79,2 ημέρες

Ινδία: 75,7 ημέρες

Μεξικό: 49,3 ημέρες

Μαυροβούνιο: 46,7 ημέρες

Ταϊλάνδη: 43 ημέρες

Ρωσία: 42,1 ημέρες

Ουγγαρία: 31,3 ημέρες

Μαλαισία: 30,3 ημέρες

Υπόθεση Μπογδάνου: Η σιωπή των «εκσυγχρονιστών» που πήγαν στον Κυριάκο

 

Γράφει ο Βασίλης Σκουρής 

Ούτε ένας πολιτικός, διανοούμενος ή δημοσιογράφος του «ακραίου κέντρου» δεν βρήκαν να πουν ούτε μια λέξη για τον K. Μπογδάνο και την κάλυψη που του παρείχε το Μαξίμου! Ούτε να ακολουθήσουν.. το δρόμο της Ντόρας Μπακογιάννη!
Είναι πράγματι εντυπωσιακό!
Ούτε ένας από τους «εκσυγχρονιστές» που πήγαν στη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη ή φλερτάρουν με αυτήν ως «κεντρώοι» δεν έκαναν μια δήλωση καταδίκης της ανάρτησης της λίστας των νηπίων και της ακροδεξιάς αντίληψης που κρύβεται πίσω από αυτή!
Ούτε ένας από τους πολιτικούς που προέρχονται από το χώρο του ΠΑΣΟΚ και της λεγόμενης ανανεωτικής αριστεράς, ούτε ένας από τους διανοούμενους (καλημέρα, για παράδειγμα, κ. Δοξιάδη), ούτε ένας από τους δημοσιογράφους που ξιφουλκούν κάθε μέρα σε συγκεκριμένη κατεύθυνση! Είναι δε εντυπωσιακό πως κάποιοι εξ αυτών αρχίζουν να ασχολούνται τώρα με το πρόβλημα, καθώς περίμεναν τη «γραμμή Μαξίμου»-για να τονίσουν την «τελευταία προειδοποίηση» του πρωθυπουργού, πως «στο μέλλον τέτοιες συμπεριφορές δεν θα γίνουν ανεκτές»!
Τι είναι, όμως, αυτό που κάνει τα στελέχη του «ακραίου κέντρου» που συμπαρατάχτηκαν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη είτε πηγαίνοντας στη Νέα Δημοκρατία είτε φλερτάροντας μαζί της να σιωπούν μπροστά σε μια ρατσιστική-ακροδεξιά κίνηση;
Γιατί δεν τόλμησαν ούτε αυτό που έκανε η Ντόρα Μπακογιάννη, που «έβαλε τα γυαλιά» σε πολλούς «εκσυγχρονιστές»;
Φοβούνται μήπως και περιπλέξουν την κατάσταση στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας για τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Μα πως θα τον σπρώξουν να διαφοροποιηθεί από το «βαθύ κόμμα» -όπως λένε ότι πιστεύουν πως μπορεί να κάνει- όταν δεν συμβάλλουν με το δημόσιο λόγο τους σε αυτό; Καταδικάζοντας στη συγκεκριμένη περίπτωση την ενέργεια του βουλευτή με τις ακροδεξιές απόψεις και ζητώντας την σαφή καταδίκη των απόψεων αυτών;
Ή, μήπως, θεωρούν ότι αρκεί η δική τους «μεταγραφή» -για κάποιους η τοποθέτησή τους στην κυβέρνηση ή τον κρατικό μηχανισμό- αρκεί για να αλλάξει η Νέα Δημοκρατία;
Στενοχωρώ βέβαια κάποιους γνωστούς μου, πρόσωπα που κατά τα λοιπά εκτιμώ, αλλά ας το σκεφτούν καλύτερα όσοι δεν έχουν στόχο απλώς μια θέση. Άλλωστε, με παλιό διαβατήριο, δε ταξιδεύει κανείς για πολλές φορές!

- από το ieidiseis. gr

«Θέλω να πεθάνω σαν κομμουνιστής» - Η τελευταία επιθυμία του Μίκη και το τηλεφώνημα λίγο πριν πεθάνει στον Κουτσούμπα

 

Ο Μίκης Θεοδωράκης, προαισθανόμενος το τέλος της ζωής του, είχε επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, δίνοντάς του το στίγμα των τελευταίων του επιθυμιών..Οπως αναφέρει ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ, ο Μίκης σε προσωπική του επιστολή στις 5 Οκτωβρίου 2020, προς τον Δημήτρη Κουτσούμπα, έγραφε:
“Τώρα στο τέλος της ζωής μου, την ώρα των απολογισμών, σβήνουν απ’ το μυαλό μου οι λεπτομέρειες και μένουν τα “Μεγάλα Μεγέθη”. Έτσι βλέπω ότι τα πιο κρίσιμα, τα δυνατά και τα ώριμα χρόνια μου τα πέρασα κάτω από τη σημαία του ΚΚΕ. Για το λόγο αυτό θέλω να αφήσω αυτόν τον κόσμο σαν κομουνιστής.”
Με την επιστολή του, σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΚΚΕ, ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης ζητούσε από τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ να επιληφθεί εκείνος προσωπικά ώστε, όπως έγραφε: “να γίνει σεβαστή όχι μονάχα η ιδεολογία μου αλλά και οι αγώνες μου για την ενότητα των Ελλήνων. Καθώς επίσης βέβαια και όλα αυτά που ήδη έχω ρυθμίσει, σε συνεννόηση με την γραμματέα μου Ρένα Παρμενίδου και τον φίλο και Πρόεδρο του Παγκρητίου Συλλόγου Φίλων Μίκη Θεοδωράκη, Γιώργο Αγοραστάκη”.

Η τελευταία επιθυμία του Μίκη Θεοδωράκη, την οποία είχε μεταφέρει στον κ. Κουτσούμπα, τη γραμματέα του Ρένα Παρμενίδου και τον πρόεδρο του “Παγκρητίου Συλλόγου Φίλων Μίκη Θεοδωράκη”, Γιώργο Αγοραστάκη, ήταν η νεκρώσιμη ακολουθία και η ταφή να πραγματοποιηθούν στην πατρίδα του, τον Γαλατά Χανίων.

ΚΚΕ: Το έργο του είναι σάλπισμα πάλης και νέων αγώνων

«Με βαθιά συγκίνηση κι ένα ακατάπαυστο χειροκρότημα αποχαιρετούμε τον Μίκη Θεοδωράκη, αγωνιστή-δημιουργό, οδηγητή και πρωτεργάτη μιας νέας, μαχόμενης τέχνης στη μουσική», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, για τον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη. Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ:
“Με βαθιά συγκίνηση κι ένα ακατάπαυστο χειροκρότημα αποχαιρετούμε τον Μίκη Θεοδωράκη, αγωνιστή-δημιουργό, οδηγητή και πρωτεργάτη μιας νέας, μαχόμενης τέχνης στη μουσική.

Ορμητικός, εμπνευσμένος και φλεγόμενος από το πάθος της προσφοράς στο λαό, ο Θεοδωράκης κατόρθωσε να χωρέσει στο μεγαλειώδες έργο του όλο το έπος της λαϊκής πάλης του 20ου αιώνα στη χώρα μας. Άλλωστε, μέρος αυτού του έπους υπήρξε και ο ίδιος.
Από 17 κιόλας χρονών οργανώθηκε στο ΕΑΜ και λίγο μετά στο ΚΚΕ, παίρνοντας μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Τον Δεκέμβρη του ‘44 πολέμησε στη μάχη της Αθήνας, που πνίγηκε στο αίμα και μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού μοιράστηκε με τους συντρόφους του τις άγριες διώξεις του αστικού κράτους ως εξόριστος στην Ικαρία και τη μαρτυρική Μακρόνησο, όπου βασανίστηκε άγρια.
Στη συνέχεια, αγωνίστηκε μέσα από την ΕΔΑ και τους Λαμπράκηδες για την πολιτιστική αναγέννηση, ενώ «πλήρωσε» με νέες δοκιμασίες, φυλακές και εξορίες, την παράνομη δράση του ενάντια στη δικτατορία των συνταγματαρχών το 1967. Συγκλονιστικές ήταν οι συναυλίες που έδινε στο εξωτερικό μέχρι την πτώση της δικτατορίας και στη συνέχεια σε όλη την Ελλάδα. Το 1978 ήταν υποψήφιος δήμαρχος του ΚΚΕ στην Αθήνα, ενώ το 1981 και το 1985 εκλέχτηκε βουλευτής του Κόμματος.
«Τα πιο δυνατά και όμορφα χρόνια μου τα έζησα στις γραμμές του ΚΚΕ» είχε δηλώσει στην εκδήλωση που διοργάνωσε το Κόμμα για να τιμήσει τα 90 χρόνια της καλλιτεχνικής και κοινωνικής προσφοράς του.
Πράγματι ο Θεοδωράκης δεν ξέχασε ποτέ τα ιδανικά της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, που έμειναν ανεκπλήρωτα. Το έργο του είναι μια διαρκής αναμέτρηση με την αδικία και την ηττοπάθεια, ένα σάλπισμα πάλης, νέων αγώνων, αντίστασης, ανάτασης κι ελπίδας. «Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις… εκεί που πάει να σκύψει… να την πετιέται από ξαρχής» είναι η απάντησή του στην πίκρα και την απογοήτευση ενός λαού, που τα όνειρά του δεν πήραν ακόμα εκδίκηση.
Αυτή η κατάφαση στη ζωή και τον αγώνα δεν είναι ρηχή και πάντα εύκολη. Κάποιες φορές αναδύεται μέσα από βασανιστικό αναστοχασμό. Χωρίς αμφιβολία ο Μίκης, όσο καλά ήξερε να χτυπά κάθε μικρή και μεγάλη αδικία, το ίδιο καλά ήξερε να εδραιώνει την πίστη ότι η αγάπη, η ευτυχία, η ειρήνη και η ελευθερία είναι πράγματα κατορθωτά. Αλλά κι όσο ρωμαλέα και δυνατά χειριζόταν το «δίκοπο μαχαίρι», το «αστραφτερό σπαθί» της μουσικής του, τόσο εύκολα ήξερε να απαλαίνει το τραγούδι του, αγγίζοντας με τρυφερή ευαισθησία κάθε καλό και ωραίο στη ζωή και τον κόσμο.
Η μουσική του Μίκη είναι ζυμωμένη με όλα εκείνα τα υλικά που φτιάχνουν τη μεγάλη τέχνη, την τέχνη που συλλαμβάνει τον σφυγμό της εποχής της και προαισθάνεται το επερχόμενο. Το αίσθημα, το φρόνημα, η μνήμη και η πείρα του λαού που αγωνίζεται, είναι η πηγή της έμπνευσής του. «Ό,τι φτιάξαμε το πήραμε από το λαό και στο λαό το επιστρέφουμε» έλεγε και αυτό δεν ήταν σεμνοτυφία.
Ο Θεοδωράκης είχε βαθιά συνείδηση ότι για το προσωπικό του καλλιτεχνικό κατόρθωμα σπουδαίο ρόλο έπαιξε η εποχή του. Είχε απόλυτη επίγνωση ότι στον ιδιαίτερο τρόπο και τον δυναμισμό της τέχνης του αντανακλούσαν οι πράξεις του λαού κι ότι η δική του συμμετοχή στη λαϊκή δράση, παρότι τον αποσπούσε σε κάποιο βαθμό από τη δημιουργία του, ήταν το οξυγόνο της.
«Ο καλλιτέχνης που ζει και δημιουργεί μέσα στην πάλη, εξασφαλίζει ξεχωριστή θέση για το έργο του» δήλωνε. Το έργο του είναι λαμπρή απόδειξη ότι η μεγάλη τέχνη είναι πάντα πολιτική είτε το επιδιώκει είτε δεν το επιδιώκει ο δημιουργός της.
Ο Θεοδωράκης είχε και εμπιστοσύνη στο λαό. Πίστευε ότι ο λαός έχει τη δύναμη να κατακτήσει ό,τι πιο υψηλό και όμορφο δημιουργεί ο άνθρωπος στην ιστορία του. Γι’ αυτό και με ιερή αφοσίωση καλλιέργησε μια τέχνη που ανυψώνει το λαό. Ο Μίκης δεν μελοποίησε μόνο έξοχα τον ποιητικό λόγο χωρίς να τον προδίδει, τον αναδημιούργησε και τον παρέδωσε με εκείνη τη μορφή που μπαίνει κατευθείαν στη λαϊκή καρδιά. «Έφερε την ποίηση στο τραπέζι του λαού, πλάι στο ποτήρι και το ψωμί του», όπως έγραφε γι’ αυτόν ο Ρίτσος.
Δεν είναι μόνο η ανεπανάληπτη στην ιστορία συνομιλία της μουσικής του με την ποίηση του Ρίτσου στον «Επιτάφιο», που μέσα και από τις συγκλονιστικές ερμηνείες του Μπιθικώτση και του Χιώτη έγινε ένας διαχρονικός λαϊκός θρήνος και ύμνος μαζί στον θάνατο που γονιμοποιεί το μέλλον.
Ο Θεοδωράκης πέτυχε να μιλήσει με την υψιπετή ποίηση στη λαϊκή ψυχή, ακόμα και μέσα από απαιτητικές και ασυνήθιστες στο λαϊκό αυτί μουσικές φόρμες, όπως αυτές στο «Άξιον Εστί» του Ελύτη, στο «Επιφάνεια-Αβέρωφ» του Σεφέρη, στο «Πνευματικό Εμβατήριο» του Άγγελου Σικελιανού κ.ά.
Στον ποταμό του έργου του συνυπάρχουν σχεδόν όλα τα είδη μουσικής: Οι λαϊκοί δρόμοι και το δημοτικό τραγούδι, αλλά και η αρχαία τραγωδία, το βυζαντινό μέλος, το κλασσικό τραγούδι, η συμφωνική μουσική, τα ορατόρια. Πολύπλευρος και πολυτάλαντος, διανοούμενος καθώς ήταν, είχε και ένα πλούσιο συγγραφικό έργο.
Στην περίπτωση του Μίκη Θεοδωράκη συναντήθηκε η καλλιτεχνική ιδιοφυΐα με μια προσωπικότητα ανήσυχη, άγρυπνη και δημιουργική, που ένοιωθε πάντα την ανάγκη να ξεπερνά τον εαυτό της. Η μουσική του έσπασε τα σύνορα της χώρας, καθώς η γλώσσα της έχει την οικουμενικότητα από τα κοινά βάσανα, τις ελπίδες, τα οράματα που μοιράζονται όλοι οι λαοί, όλοι οι ταπεινοί της γης.
Η παγκόσμια αναγνώριση της καλλιτεχνικής και κοινωνικής προσφοράς του επισφραγίστηκε με το βραβείο Λένιν για την ειρήνη. Και αύριο με τη δική του μουσική θα τραγουδήσουμε μαζί οι λαοί στην Ελλάδα, την Τουρκία, την Κύπρο, τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, παντού στη γη, το τραγούδι της ειρήνης.
Στον Μίκη άρεσε να περπατά, να αναπνέει «στους μεγάλους δρόμους, κάτω απ’ τις αφίσες». Και εκεί η μουσική του θα συνεχίζει να ακούγεται, να εμπνέει, να παρακινεί, να διαπαιδαγωγεί. Με τη μουσική του Μίκη θα συνεχίζουμε να πορευόμαστε ώσπου… «να σημάνουν οι καμπάνες» της κοινωνικής απελευθέρωσης. Αλλά και όταν «τελειώσει ο πόλεμος» δεν θα τον ξεχάσουμε… Θα είναι μαζί μας και όταν «κοκκινίζουν τα όνειρα».
Αθάνατος Μίκη!
Στους οικείους του το ΚΚΕ απευθύνει τα θερμά του συλλυπητήρια και τους εύχεται καλή δύναμη”.

Συνελήφθη ο προπονητής που κατηγορείται για την κακοποίηση της αθλήτριας

 Μετά από ένταλμα που εξέδωσε η εισαγγελία πρωτοδικών Αθηνών συνελήφθη ο προπονητής που κατηγορείται ότι βίασε την 21χρόνη σήμερα αθλήτρια της ιστιοπλοΐας όταν ήταν 11 ετών

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις σε δικαστικό επίπεδο στην των καταγγελιών αθλητριών για σεξουαλική κακοποίηση.

Μετά από ένταλμα που εξέδωσε η εισαγγελία πρωτοδικών Αθηνών συνελήφθη στη Σάμο ο προπονητής που κατηγορείται ότι βίασε την 21χρόνη σήμερα αθλήτρια της ιστιοπλοΐας όταν ήταν 11 ετών.

Οι κατηγορίες που του αποδίδονται είναι σε βαθμό κακουργήματος για βιασμό κατ’ εξακολούθηση, αποπλάνηση κατ’ εξακολούθηση και κατάχρηση σε ασέλγεια.

Ο εισαγγελέας πρωτοδικών Νίκος Στεφανάτος που διενεργεί την σχετική προκαταρκτική, κάτω από άκρα μυστικότητα έλαβε τα τελευταία 24ωρα καταθέσεις από την αθλήτρια και τους γονείς της και αμέσως μετά με σύμφωνη γνώμη και του αρμόδιου ανακριτή προχώρησε στην έκδοση εντάλματος σύλληψης σε βάρος του καταγγελλόμενου προπονητή.

Αμετανόητος ο προπονητής

Νωρίτερα, μιλώντας στα ΜΜΕ ο αμετανόητος προπονητής της 11χρονης -τότε- πρωταθλήτριας της ιστιοπλοΐας που κατήγγειλε η Ολυμπιονίκης, Σοφία Μπεκατώρου, προσπάθησε να «ξεπλύνει» την αδιανόητη πράξη του, ρίχνοντας τις ευθύνες σε ένα ανήλικο παιδί και τη μητέρα της.

Από τη Σάμο, όπου διέμενε μόνιμα, ο πρώην προπονητής μίλησε για «σχέση» και όχι βιασμό, για προοπτική γάμου και, με εκφράσεις που προκαλούν την κοινή λογική, προσπάθησε να υποστηρίξει ότι η οικογένεια της πρωταθλήτριας τον πλησίασε για τα λεφτά και ότι μέχρι πριν αποκαλυφθεί η υπόθεση, ήθελε να την παντρευτεί, αλλά τώρα πια δεν τη θέλει.

Απίστευτες προκλητικές σκέψεις και κουβέντες από έναν άνθρωπο που για χρόνια προπονούσε παιδιά.

Ούτε ο Όρμπαν δεν το τόλμησε

 

Ο Γ. Πλειός για το νομοσχέδιο Χρυσοχοΐδη και την κάλυψη των πορειών από τους δημοσιογράφους

Για Ορμπαν, κάνει λόγο ο καθηγητής του τμήματος ΜΜΕ στο ΕΚΠΑ Γιώργος Πλειός σχολιάζοντας το νομοσχέδιο Χρυσοχοΐδη για τις πορείες και ειδικότερα το κεφάλαιο που αφορά στην κάλυψη τους από δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ.

Συγκεκριμένα σχολίασε στο Twitter: “Πρόκειται για θεσμοθέτηση της παραβίασης της ελευθερίας του Τύπου και ιδιαίτερα της ελεύθερης πρόσβασης των δημοσιογράφων στα γεγονότα. Αυτό ούτε ο Όρμπαν δεν το τόλμησε. Γινόταν ως τώρα αλλά περιστασιακά και υπό βροχή καταγγελιών σε διεθνείς οργανισμούς”.

Πέθανε ο Λάρι Κινγκ - Eίχε νοσηλευτεί με κορoνοϊό

 

Ο διάσημος Αμερικανός παρουσιαστής Λάρι Κινγκ πέθανε στο νοσοκομείο σε ηλικία 87 ετών.
Σύμφωνα με το abcnews, ο Λάρι Κίνγκ πέθανε στο Ιατρικό Κέντρο Cedars Sinai στο.. Λος Άντζελες, όπου είχε νοσηλευτεί νωρίτερα αυτό το μήνα με κορoνοϊό.
O Κινγκ έχει γράψει ιστορία με την πορεία του σε τηλεόραση και ραδιόφωνο, μετρώντας σημαντικές επιτυχίες, βραβεία και αναγνώριση.
Από τις εκπομπές του πέρασαν Αμερικανοί πρόεδροι, παγκόσμιοι ηγέτες και προσωπικότητες του καλλιτεχνικού και πολιτικού χώρου, με τον Λάρι Κινγκ να «ρωτά απλές, σαφείς ερωτήσεις», όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.
Η ανακοίνωση του θανάτου του Λάρι Κινγκ:

Τρεις πλειστηριασμοί για τη “Ναυτεμπορική”

 

Εκδόθηκε από τον Ειδικό διαχειριστή της “Ναυτεμπορικής” ο πλειστηριασμός των περιουσιακών στοιχείων του εκδοτικού συγκροτήματος. Οι προσφορές στους 3 πλειστηριασμούς που ανακοίνωσε η Ειδική διαχείριση θα κατατεθούν ως τις 4 Μαρτίου και αφορούν στα κτίρια της “Ναυτεμπορικής”, το πιεστήριο, εφημερίδα -ιστοσελίδα (www.naftemporiki.gr) καθώς και μια ιστοσελίδα τεχνολογίας που βγαίνει σε πλειστηριασμό ξεχωριστά.

Διακομματική λύση για τους πρώην εργαζόμενους του ΔΟΛ

 

Με τη σύμφωνη γνώμη όλων των πολιτικών κομμάτων, φαίνεται πως οδεύει σε λύση το πρόβλημα της μη πληρωμής αποζημιώσεων των πρώην εργαζομένων στον ΔΟΛ από τον ειδικό διαχειριστή, εξαιτίας των απαιτήσεων των τραπεζών. Η τελευταία δικαστική νίκη των εργαζομένων ήταν αυτή που έπαιξε καθοριστικό ρόλο, ενώ συνολικά έχουν εκδοθεί περισσότερες από 20 δικαστικές αποφάσεις υπέρ τους. Η ΕΣΗΕΑ πραγματοποίησε συναντήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς και εκπροσώπους τους και όλα τα κόμματα συναίνεσαν στην κατάθεση τροπολογίας η οποία θα δίνει οριστική λύση. Η κατάθεση της τροπολογίας αναμένεται να γίνει από το υπουργείο Οικονομικών την ερχόμενη εβδομάδα. Οι πρώην εργαζόμενοι του ΔΟΛ απολύθηκαν το 2017 χωρίς να λάβουν αποζημιώσεις, ενώ το ποσό αγγίζει τα 7 – 8 εκατ. ευρώ. Θυμίζουμε πως ο «καθαρός» ΔΟΛ, χωρίς εργαζομένους και υποχρεώσεις, πουλήθηκε στον Βαγγέλη Μαρινάκη 27 εκατ. ευρώ.

Αεροπορικό εισιτήριο (άρα και τουρισμός) μόνο με πιστοποιητικό εμβολιασμού;

 

Για να υλοποιηθεί η πρόταση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη προς την Ε.Ε, σύμφωνα με την οποία οι πολίτες που θα διαθέτουν πιστοποιητικό εμβολίου, να μπορούν να μετακινούνται ελεύθερα με αεροπλάνα, πλοία, τρένα κ.λ.π, θα πρέπει πρώτα να απαντηθούν από την επιστημονική κοινότητα αλλά και την ίδια την Ε.Ε, σημαντικά ερωτήματα.

Η κατάσταση είναι πολύπλοκη, γιατί υπάρχουν πολλοί τομείς της δημόσιας και κοινωνικής ζωής που για να επιστρέψουν και πάλι στην κανονικότητα, θα μπορούσαν θεωρητικά, και παρά τις όποιες διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου, να επιβάλουν ως όρο την υποχρέωση εμβολιασμού των πολιτών. Τέτοιοι τομείς είναι ο χώρος των αερομεταφορών, του τουρισμού, της εστίασης και του θεάματος.

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά τον τουρισμό και τις αεροπορικές μετακινήσεις, τίθενται τα εξής ερωτήματα:

** Οι εμβολιασθέντες συνεχίζουν ή όχι να μεταδίδουν τον ιό, όπως οι «ασυμπτωματικοί» σήμερα φορείς του ιού; Αυτό δεν έχει ακόμα απαντηθεί επισήμως από την επιστημονική κοινότητα. Στην περίπτωση που οι εμβολιασθέντες θα συνεχίσουν να μεταδίδουν τον ιό, δεν θα πρέπει να λαμβάνονται μέτρα προφύλαξης ώστε να μη μεταδίδουν τον ιό σε εκείνους που δεν έχουν εμβολιαστεί; Το επιχείρημα ότι θα διαμορφωθούν fast lines  στα αεροδρόμια για τη γρήγορη διέλευση των εμβολιασθέντων από τους ελέγχους, δεν θα έχει ουσιαστικό αντίκρυσμα, καθώς τελικά για να ταξιδέψουν (“πετάξουν”) θα πρέπει αναμένουν τους ελέγχους των συνεπιβατών τους που δεν έχουν εμβολιαστεί!

** Δεδομένου ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει «αναγνωρίσει» ακόμα τα εμβόλια της Ρωσίας και της Κίνας, πώς θα αντιμετωπίζονται οι τουρίστες οι προερχόμενοι όχι μόνον από τις δύο αυτές χώρες, αλλά και από τρίτες χώρες που επέλεξαν τα συγκεκριμένα δύο εμβόλια για τον εμβολιασμό των πολιτών τους; Σημειώνεται, ότι το ρωσικό εμβόλιο έχουν επιλέξει ήδη η Ουγγαρία και η Σερβία, ενώ το κινεζικό εμβόλιο έχουν επιλέξει η Τουρκία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Αίγυπτος και άλλες χώρες της Ασίας. Από τη στιγμή λοιπόν, που η Ε.Ε δεν ανάβει το «πράσινο φως» για τα εμβόλια της Ρωσίας και της Κίνας, πώς θα επιτρέψει την ελεύθερη μετακίνηση σε αεροπλάνα, πλοία, τρένα κ.λ.π  , εντός των ευρωπαϊκών συνόρων, των εμβολιασμένων με τα δύο συγκεκριμένα εμβόλια (Ρώσων, Ούγγρων, Σέρβων, Τούρκων, Αράβων, Ασιατών κ.λ.π); Παρεμπιπτόντως, οι Ρώσοι που επισκέπτονται κάθε χρόνο την Ελλάδα ανέρχονται σε περίπου 1 εκατομμύριο, οι Τούρκοι σε περίπου 800.000, οι Σέρβοι σε 600.000 κ.ο.κ.

** Όσον καιρό δεν θα υπάρχουν εμβόλια διαθέσιμα για όλους, θα μπορούν να  επιβάλλονται  διαφορετικοί κανόνες ταξιδίων για τους εμβολιασθέντες;  Καταρχήν, όλοι έχουν  μεγάλο συμφέρον να μπορέσουν να εμβολιαστούν, εφόσον το επιθυμούν. Και αυτό ισχύει και για τους εργαζόμενους και τους επισκέπτες σε επιχειρήσεις τουρισμού και εστίασης. Όμως, όσο καθυστερεί ο εμβολιασμός όλων των ηλικιακών ομάδων, οι κλάδοι αυτοί δεν θα πρέπει να είναι προσβάσιμοι σε όλους, χωρίς διακρίσεις;  Για παράδειγμα, οι νέοι σε ηλικία πολίτες, οι οποίοι λόγω ακριβώς της ηλικίας τους θα εμβολιαστούν τελευταίοι, δεν θα πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους εμβολιασθέντες όταν ταξιδεύουν ή πηγαίνουν σε εστιατόρια και κινηματογράφους;  Ή μήπως θα τους απαγορευτούν όλα αυτά μέχρι να εμβολιαστούν;

** Όσοι από επιλογή  δεν θα εμβολιαστούν, καθώς ο εμβολιασμός δεν είναι υποχρεωτικός, πώς θα προστατεύονται ώστε να μην  πέφτουν θύματα διακρίσεων και αποκλεισμού από τμήματα της κοινωνικής και οικονομικής ζωής; Συγκεκριμένα, όταν αεροπορικές εταιρείες, ξενοδοχεία ή εστιατόρια θα παρέχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες τους μόνο σε όσους εμβολιάζονται, δεν θα υπάρξουν προβλήματα διάσπασης της κοινωνίας;

‘Ενα μικρό συννεφάκι από τις τριανταφυλλιές πέταξε ψηλά στον ουρανό

 

ΤΟ ΥΣΤΑΤΟ ΧΑΙΡΕ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΜΠΕΤΙΝΑΚΗ

Με μουσική του Μίκη σε στίχους Ν. Γκάτσου «Στον άλλο κόσμο που θα πάς» αποχαιρέτισαν την Τετάρτη το πρωί φίλοι και συγγενείς τον Κώστα , σε πολιτική κηδεία σε αίθουσα του κοιμητηρίου της Κηφισιάς, με τον επιστήθιο φίλο του Δημήτρη Χριστόπουλο να παίζει το μοτίβο στη φυσαρμόνικα.
Προηγουμένως ο αδελφικός του φίλος και συμφοιτητής του Δημήτρης Τσαλαπάτης (πρ Α Αντιπρόεδρος της ΕΣΗΕΑ και π. Πρόεδρος της ΠΟΕΣΥ) ανέγνωσε τον επικήδειο. Αναφέρθηκε στη συνολική του διαδρομή την ακεραιότητα του, την μαχητική του αρθρογραφία και το δόγμα που καθιέρωσε και υπηρετεί και η συνδικαλιστική παράταξη της ΚΕΔ «Ζόρικη υπόθεση η είδηση αλλά ο κόσμος πρέπει να μαθαίνει για ΟΛΑ την αλήθεια»
Επισημάνθηκε το γεγονός ότι το άγγελμα της μεγάλης απώλειας έγινε στο διαδίκτυο από τον Κώστα Ντελέζο ηγετικό στέλεχος της ΚΕΔ, μέλος του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ και εκπρόσωπο των εργαζομένων στα ΝΕΑ που ανέφερε: «"Έφυγε" ένας μεγάλος μαχητής της ζωής και της Δημοσιογραφίας... Ο φίλος, αδελφός και σύντροφος, Κώστας Μπετινάκης, ταξιδεύει ήδη για τη "γειτονιά των Αγγέλων" ...Γενναίος ως το τέλος».

Έγινε αναφορά για το σχόλιο του Γ Παπαχρήστου ο οποίος στη στήλη του στα ΝΕΑ την προηγούμενη σημείωνε:
«…..Ομιλώ και για την απώλεια που είχε η μεγάλη οικογένεια του ΔΟΛ, τον θάνατο του Κώστα Μπετινάκη. Ο Κώστας, ένας σπουδαίος δημοσιογράφος, ο οποίος επί χρόνια διηύθυνε το τμήμα εξωτερικών ειδήσεων της εφημερίδας, είχε αποσυρθεί το τελευταίο διάστημα από το επάγγελμα, αλλά όσοι μείναμε πίσω, έχουμε να θυμόμαστε τον χαμογελαστό γίγαντα που πάντα είχε έναν καλό λόγο για τον καθένα. Ευγενής, φιλικός, και ιδιαίτερα καλλιεργημένος, υπήρξε βαθύς μελετητής της διεθνούς πολιτικής, και μπορούσε με άνεση να σου αναλύσει με πέντε κουβέντες από το πολιτικό πρόβλημα μιας «δημοκρατίας» της Λατινικής Αμερικής, μέχρι το ποια είναι η πολιτική κατάσταση στη Ρωσία, κάτω από τα επιφαινόμενα. Πραγματικός δημοκράτης, και προοδευτικός ως άτομο, «πράσινος» με τα όλα του (ΠΑΣΟΚ και μόνο ΠΑΣΟΚ) ο Κώστας, ο φίλος μας ο Κώστας, έφυγε νικημένος από την αρρώστια με την οποία πάλευε επί χρόνια, νικηφόρα. Καλό ταξίδι σύντροφε...».
Ανάλογη αναφορά έγινε και το κείμενο συναδέλφου από Τα ΝΕΑ στη σελίδα με τα Διεθνή.
«…Ο Κώστας Μπετινάκης, που έφυγε το Σάββατο από τη ζωή σε ηλικία 72 ετών, ήταν για πολλά χρόνια κομμάτι αυτής της εφημερίδας. Επικεφαλής του διεθνούς τμήματος, υποδέχθηκε τις νεότερες γενιές, όλους εμάς τους «Σουλτσμπέργκερ», όπως έλεγε ως τρυφερό πείραγμα.
Σε γραφεία μιας εποχής χωρίς Ιντερνετ και με στοίβα τα τηλεγραφήματα που απλώνονταν στο πάτωμα.
Ηταν μια πατρική φιγούρα με όλα όσα αυτό ενέχει: πολλά, μα πάρα πολλά γέλια, ατελείωτες συζητήσεις με τα πόδια πάνω στο γραφείο και την πίπα στο χέρι και καβγάδες για τα διεθνή θέματα που ακούγονταν σε όλο τον όροφο εκεί στη Χρήστου Λαδά και τελείωναν συνήθως, όπως στο γαλατικό χωριό, με τσιμπούσια.
Ο Κώστας ζούσε με καρδιά και τρυφερότητα, με αιχμή τη σύζυγό του Μίνα, τις κόρες του Κατερίνα και Μαρία και τελευταία τα εγγόνια του. Αγαπούσε τη δουλειά, ενημερωνόταν, ταξίδευε και όταν πήρε σύνταξη συνέχισε να γράφει στην ιστοσελίδα του και ασχολήθηκε με τα συνδικαλιστικά μας θέματα ως μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ. Δεν είναι τυχαίο ότι ήταν ένας από τους πιο αγαπητούς συναδέλφους σε ένα συχνά αυτάρεσκο επαγγελματικό περιβάλλον. Ο Κωστάκης που δεν έχανε το γέλιο του ακόμα και όταν πέρασε δύσκολες καταστάσεις με την υγεία του. Ο Κώστας που είναι ένα κομμάτι της ψυχής αυτής της εφημερίδας…».

Με τον τίτλο Έφυγε από την ζωή ένας δικός μας άνθρωπος αναφέρθηκε η zougla.gr στην απώλεια του Κώστα σημειώνοντας:
«…Πάλεψε με πείσμα και λεβεντιά μέχρι την τελευταία στιγμή με την ασθένεια που τον βασάνιζε.
Παρά τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε έγραφε καθημερινά τα άρθρα του και υποστήριζε με πάθος αυτά που ο ίδιος ήθελε. Πεισματάρης δεν έβαζε νερό στο κρασί του όταν συζητούσε και έγραφε για θέματα που αφορούν τα μεγάλα πολιτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κόσμος σήμερα.
Κρητικός με τα όλα του δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του όταν ακουμπούσε κανείς ζητήματα αξιών, αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς. Η οικογένεια της «Ζούγκλας» εύχεται στη γυναίκα του, τις θυγατέρες του και τα εγγόνια του, θερμά συλλυπητήρια. Συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις κάποιος να γράφει δυο λόγια για τη ζωή του συναδέλφου που φεύγει για το μεγάλο ταξίδι.
Εμείς εδώ στην αίθουσα σύνταξης αφήνουμε τον ίδιο τον Κώστα Μπετινάκη να μας πει δυο πράγματα για τη ζωή του όπως ο ίδιος τα έζησε και όπως ο ίδιος τα θυμόταν αναφέρεται πριν από την ανάρτηση ενός αυτοβιογραφικού κειμένου από το βιβλίο του Κ. Μπετινάκη το 17ο Κεφάλαιο…»

Η σορός του οδηγήθηκε στη Ριτσώνα, σύμφωνα με την επιθυμία του, και την άλλη μέρα το μεσημέρι ένα ελαφρύ αεράκι μαζί με το άρωμα από τις τριανταφυλλιές του κήπου του, σήκωσε κι ένα μικρό συννεφάκι που πέταξε ψηλά στον ουρανό.

- από το styx

ΙΔΟΥ ΠΟΙΟΙ ΜΙΛΑΝΕ για τους Δημοσιογράφους και την Ενημέρωση...!

Ή αλλιώς "όταν οι θύτες υποδύονται τους τιμητές"...

Να ξεκαθαρίσω από την αρχή, ότι η λίστα με τα ποσά για το «Μένουμε Σπίτι» έπρεπε να έχει δημοσιοποιηθεί ... χτες. Όπως και οι λίστες με τα ποσά που δόθηκαν σε ΜΜΕ και ιστοσελίδες επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ από ΔΕΚΟ, τράπεζες και κυβερνητικές καμπάνιες...

Όσο για το απαράδεκτο σποτάκι των ΣΥΡΙΖΑίων, όχι κατά των ιδιοκτητών ΜΜΕ, αλλά μόνον κατά των δημοσιογράφων (όλων ανεξαιρέτως), δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη, γιατί απλά περιγράφει το πώς ακριβώς έβλεπαν και αντιμετώπιζαν τους δημοσιογράφους την εποχή της παντοδυναμίας τους, όταν συγκυβερνούσαν με τους ΑΝΕΞΕΛ...

Προκαλεί όμως οργή η κυνικότητά τους και η υποκρισία τους, όταν γνωρίζουν ότι έκαναν πολλά χειρότερα έως πριν ακριβώς έναν χρόνο, χωρίς να δώσουν ούτε μια φορά λογαριασμό για το δημόσιο χρήμα που μοίρασαν επί 4 ολόκληρα χρόνια στα φιλικά τους ΜΜΕ. 

Άλλωστε, ποτέ δεν έκρυψαν, ο ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά ο αρχηγός του, την εχθρότητά τους απέναντι στους δημοσιογράφους... Μάλιστα, ορισμένα πρώην κυβερνητικά στελέχη είχαν μετατρέψει τον πόλεμό τους κατά της διαπλοκής, σε αέναη επίθεση εναντίον των δημοσιογράφων, με προφανή στόχο τη χειραγώγηση της ελευθεροτυπίας.

Επειδή λοιπόν, κάποιοι θεωρούν ότι όλοι οι δημοσιογράφοι τρώνε κουτόχορτο, να τους υπενθυμίσουμε οι υπόλοιποι ορισμένα πράγματα:

ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΣΥΡΙΖΑ, που μαζί με τους ΑΝΕΛ, είχαν στήσει με δημόσιο χρήμα μια σειρά ιστοσελίδες και "στρατό" από ανώνυμα τρολ για να περνάνε την πολιτική τους, να κάνουν μπούλινγκ στους αντιπάλους και να «ευλογούν» το …έργο τους; Και οι  οποίες ιστοσελίδες -μαζί με τα τρολ- έχουν πλέον εξαφανιστεί γιατί δεν υπάρχει κρατικό χρήμα να τις συντηρεί…

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που απέκλειαν τους «ενοχλητικούς» δημοσιογράφους  από τις επίσημες ενημερώσεις των υπουργείων, ενώ την ίδια στιγμή μεθόδευαν αναίτιες προσαγωγές άλλων «ενοχλητικών» στα αστυνομικά τμήματα και στις αυτόφωρες διαδικασίες των δικαστηρίων;

ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΣΥΡΙΖΑ, που στις διάφορες κομματικές εκδηλώσεις του (π.χ. TaeKwonDo), έπαιζε βίντεο και αναρτούσε φωτογραφίες «στοχοποιημένων» δημοσιογράφων, για να τους διαπομπεύουν στη συνέχεια τα φιλικά τους ΜΜΕ και τα διάφορα ανώνυμα τρολ μέσω των social media ;

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που με το Ινστιτούτο της Φλωρεντίας και τον διαβόητο  νόμο Παππά, μεθόδευαν τον έλεγχο των καναλιών, με υποψήφιους καναλάρχες τον "λαγό" Σαββίδη και τον Καλογρίτσα με τα "βοσκοτόπια" της Κεφαλονιάς, τον  οποίο έστειλε ο Παππάς στον επίσης υποψήφιο στον ίδιο  διαγωνισμό Βαγγέλη Μαρινάκη, να ...τον δανείσει με 20 εκατ. ευρώ; (!!!)

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που χρησιμοποιούσαν κομματικά έντυπα για να απειλούν και να εκβιάζουν ακόμα και ανώτατους δικαστικούς που δεν ήταν διατεθειμένοι να παίξουν το παιχνίδι τους;

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που χρησιμοποιούσαν ελεγχόμενα ΜΜΕ και δημοσιογράφους στο στήσιμο "υποθέσεων" για να σπιλώσουν τους πολιτικούς αντιπάλους τους και "να στείλουν μερικούς στη φυλακή" για να πάρουν τις εκλογές (οι Πολάκηδες);

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που έστελναν ζεστό χρήμα από τις ΔΕΚΟ και τις διάφορες κυβερνητικές καμπάνιες στα ελεγχόμενα από τους ίδιους (πάσης φύσεως) ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά, αποκλείοντας τελείως από το χρήμα αυτό άλλα "μη αρεστά" έντυπα (π.χ. ΔΟΛ) που δεν τους προσκυνούσαν;

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που διέλυσαν τα Ταμεία των δημοσιογράφων, τα οποία δεν είχαν εισπράξει ούτε 1 ευρώ από το κράτος, μόνο και μόνο για να διαλύσουν και τον κλάδο;

ΤΟ "ΚΕΦΑΛΑΙΟ" ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΛΑΜΠΡΑΚΗ (ΔΟΛ)

Ποιος δεν θυμάται τη λυσσώδη προσπάθεια της κυβέρνησης Τσίπρα να κλείσει τα ΝΕΑ, το ΒΗΜΑ, τον Ρ/Σ ΒΗΜΑ FM και τις άλλες ιστοσελίδες του ΔΟΛ; 

Συλλήβδην ο ΔΟΛ, η διοίκησή του, οι δημοσιογράφοι και όλοι όσοι σχετίζονταν με τον Οργανισμό, απαξιώνονταν ισοπεδωτικά ως όργανα της διαπλοκής (χαρακτηριστικό ήταν το άρθρο του πρωθυπουργικού συμβούλου Θ. Καρτερού στην «Αυγή» με τίτλο «Ο ΔΟΛ παραμένει... ΔΟΛ»).

Πάντως, κάποια στιγμή, όταν άρχισε να κλυδωνίζεται ο Ψυχάρης, …βελτίωσαν τη θέση τους (!) με σκοπό να τεθεί σε εφαρμογή το σχέδιο Φλαμπουράρη, που προέβλεπε τη συγχώνευση του ΔΟΛ με τον Πήγασο του Μπόμπολα και το MEGA, ώστε το «καθεστώς» να αποκτήσει το δικό του μεγάλο μιντιακό συγκρότημα, κατισχύοντας έναντι οποιουδήποτε άλλου.

Συγκεκριμένα, την Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2016 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου των τεσσάρων συστημικών τραπεζών (Εθνική, Πειραιώς, Eurobank, Alpha Bank) υπό τον Αλ. Φλαμπουράρη με τη συμμετοχή του Ν. Παππά.

Εκεί, ο Φλαμπουράρης ανέπτυξε ένα σχέδιο συγχώνευσης του ΔΟΛ (Ψυχάρης) και του Πήγασου (Μπόμπολας), πράγμα που θα έβαζε κάτω από κοινή ιδιοκτησία όχι μόνο τις εφημερίδες, τα περιοδικά, τα ραδιόφωνα, το πρακτορείο διανομής και την εκτυπωτική μονάδα, αλλά και το Mega Channel, του οποίου ΔΟΛ και Πήγασος είχαν μαζί την πλειοψηφία.

Το σχήμα θα αναλάμβαναν να διοικήσουν στελέχη της επιλογής της κυβέρνησης. Ουσιαστικά δηλαδή το μεγαλύτερο μέρος του Τύπου θα περνούσε υπό κυβερνητικό έλεγχο.

Ευτυχώς για τη χώρα (και τον Τύπο) το σχέδιο ήταν υπέρμετρα φαραωνικό για να αποδειχτεί υλοποιήσιμο. Ακόμη περισσότερο, που δεν υπήρχε κάποιος διατεθειμένος να βάλει ζεστά λεφτά στο τραπέζι.

Οι τράπεζες φοβήθηκαν ενδεχομένως και τις πολιτικές προεκτάσεις του εγχειρήματος. Εκαναν πάντως πίσω, και τα δύο συγκροτήματα Τύπου ακολούθησαν τη χωριστή μοίρα τους.

Για τους εμπνευστές του σχεδίου αυτού, θα έπρεπε ολόκληρος ο ΔΟΛ να υποστεί «συριζοποίηση». Δηλαδή, για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ο ΔΟΛ, είτε δεν θα αφηνόταν (θα του έβαζαν λουκέτο) να απεργάζεται σύσσωμος την υπονόμευση της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, είτε θα εργαζόταν άοκνα για τη στήριξή της. Άλλος δρόμος δεν υπήρχε…

Στο πλαίσιο αυτό:

ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο Τσίπρας, που αξίωνε προσωπικά, με σιωπηλό μάρτυρα μια όχι και τόσο αθώα ... "γάτα των Ιμαλαίων", να απολυθούν από τα ΝΕΑ συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι, θέτοντάς το ως έναν από τους όρους για να μην κλείσει τον ΔΟΛ;

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που έστειλαν τον Βασίλη Μουλόπουλο να αναλάβει ρόλο τοποτηρητή συνολικά στον ΔΟΛ και ειδικότερα τη διεύθυνση των ΝΕΩΝ (μια ακόμη ντροπή του Ψυχάρη που το δέχτηκε), ώστε στη συνέχεια να έρθει να αγοράσει τον Οργανισμό με συνοπτικές διαδικασίες ο «φίλος επιχειρηματίας» Ιβάν  Σαββίδης;  Δεν υπολόγισαν όμως τις σφοδρές αντιδράσεις των εργαζομένων, που αν και απλήρωτοι επί μήνες, τους πέταξαν έξω με τις κλωτσιές και τους δύο, υπερασπιζόμενοι την ιστορία του μακροβιότερου δημοσιογραφικού Οργανισμού…!

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ο συγκυβερνήτης του Τσίπρα, Πάνος Καμμένος, που όντας βέβαιος ότι ο φίλος του Ιβάν Σαββίδης θα πάρει το ΔΟΛ, πανηγύριζε μέσα στο κυβερνητικό αεροσκάφος επιδεικνύοντας ως λάφυρο το τελευταίο φύλλο των ΝΕΩΝ των εργαζομένων; Δυστυχώς και γι΄ αυτόν, οι εργαζόμενοι του ΔΟΛ και ο δικαστικός αγώνας τους, δεν επέτρεψαν εκείνο το φύλλο των ΝΕΩΝ να ήταν το τελευταίο...

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ο Τσίπρας, που στις 9 Φεβρουαρίου 2017 από το βήμα της Βουλής ανακοίνωνε περιχαρής ότι «ο ΔΟΛ έκλεισε με δικαστική απόφαση»;  Ήταν ακριβώς την ημέρα που θα εκδικαζόταν στο Πρωτοδικείο η προσφυγή των εργαζομένων των ΝΕΩΝ και του ΒΗΜΑΤΟΣ για την απελευθέρωση του λογαριασμού του ΔΟΛ, στον οποίο κατέληγαν τα έσοδα από τις πωλήσεις και τη διαφήμιση.  Ήταν ο λογαριασμός που μόλις είχαν δεσμεύσει οι τράπεζες με συγκεκαλυμμένη πολιτική απόφαση και ο οποίος τελικά απελευθερώθηκε με άλλη απόφαση της Δικαιοσύνης, που έκανε δεκτή την προσφυγή των εργαζομένων. Το γεγονός αυτό τελικά, επέτρεψε στις εφημερίδες του ΔΟΛ να ...αναπνεύσουν και να  συνεχίσουν να κυκλοφορούν…

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ο Τζαννακόπουλος που ως παρατρεχάμενος του Μαξίμου (δεν είχε γίνει ακόμα υπουργός) μόλις πληροφορήθηκε τη νίκη αυτή των εργαζομένων του ΔΟΛ στα δικαστήρια, έσπασε το κινητό του τηλέφωνο, πετώντας το με δύναμη στο μαρμάρινο πάτωμα των διαδρόμων από τα νεύρα του;

ΔΕΝ ΗΤΑΝ το τραπεζικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στα μη εξυπηρετούμενα επιχειρηματικά δάνεια της Εθνικής Τράπεζας (Καποτόπουλος), ο οποίος πίεζε να μην απελευθερωθεί το ποσό που αντιστοιχούσε στο Δώρο Χριστουγέννων των εργαζομένων του ΔΟΛ (Δεκέμβριος του 2016), ευελπιστώντας ότι  έτσι θα εξωθούνταν οι εργαζόμενοι σε έξοδο από τον Οργανισμό;

ΔΕΝ ΗΤΑΝ οι τότε επικεφαλής του ΣΔΟΕ που έστελναν κλιμάκια για στοχευμένους ελέγχους σε όσες μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις τολμούσαν, παρά τις κυβερνητικές νουθεσίες, να δώσουν διαφήμιση, στηρίζοντας την έκδοση των εντύπων του ΔΟΛ;

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ο Φώτης Μπόμπολας που ως συνεταίρος του Ψυχάρη στην εκτυπωτική ΙΡΙΔΑ, ζητούσε κάθε Τετάρτη προκαταβολικά το ποσό των 60.000 ευρώ για να τυπωθούν ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο και το ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής; Ο Μπόμπολας που είχε προσεταιριστεί το καθεστώς των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ευελπιστούσε ότι θα τον έσωζαν (οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) και για το λόγο αυτό περίμενε το λουκέτο σε ΝΕΑ-ΒΗΜΑ, μήπως και καρπωθεί την κυκλοφορία τους το αναιμικό ΕΘΝΟΣ του.

ΔΕΝ ΗΤΑΝ οι «μπράβοι» του «συστήματος» που απείλησαν ένα βράδυ στο Κολωνάκι να λιώσουν τον Παναγιώτη Λάμψια για τη σκληρή γραμμή που κρατούσαν ΤΑ ΝΕΑ έναντι του «καθεστώτος» των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στη διάρκεια της Ειδικής Διαχείρισης του ΔΟΛ;

ΔΕΝ ΗΤΑΝ οι τράπεζες που κατ΄ εντολήν του «συστήματος» αρνούνταν να χρηματοδοτήσουν την Ειδική Διαχείριση του ΔΟΛ, με σκοπό να εγκαταλειφθεί η υλοποίηση της δικαστικής απόφασης για την εν λειτουργία εκκαθάριση του Οργανισμού και την πώλησή του με πλειστηριασμό; Οι άνθρωποι σαφώς και δεν ήθελαν τον πλειστηριασμό, γιατί το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να εκποιηθούν σε δικούς τους φίλους (Σαββίδης, Μελισσανίδης κ.λ.π) μόνο οι τίτλοι του ΔΟΛ σε εξευτελιστική τιμή. Πίστευαν οι αφελείς, ότι εάν έφτιαχναν "ΤΑ ΝΕΑ και ΤΟ ΒΗΜΑ του ΣΥΡΙΖΑ", οι αναγνώστες θα τους ακολουθούσαν!  Παρά την ασφυξία που προκάλεσαν στο ΔΟΛ το Μάϊο του 2017, πιέζοντας τους τραπεζίτες να μην πληρώνουν ούτε τα δεδουλευμένα, οι εργαζόμενοι συνέχισαν να δουλεύουν απλήρωτοι κι έτσι κατέστη δυνατό να γίνει ο πλειστηριασμός για την πώληση του ΔΟΛ.

ΔΕΝ ΗΤΑΝ οι δικηγόροι μεγάλων δικηγορικών γραφείων του ΣΥΡΙΖΑ που όταν συζητείτο η εγκατάσταση Ειδικού Διαχειριστή στο ΔΟΛ, ζητούσαν από την πρωτοδίκη αντί γι  αυτό να κλείσει ο ΔΟΛ για 6-8 μήνες και να εκπλειστηριαστούν μόνον οι τίτλοι του;

ΔΕΝ ΗΤΑΝ η νέα εισαγγελέας Διαφθοράς, η οποία λίγες μέρες αφότου ανέλαβε τα καθήκοντά της, η πρώτη έρευνα που διέταξε από το νέο της πόστο, αφορούσε το πόσα χρήματα δίνει ο Ειδικός Διαχειριστής για τη λειτουργία του ΔΟΛ και την έκδοση των ΝΕΩΝ και του ΒΗΜΑΤΟΣ;

ΔΕΝ ΗΤΑΝ οι κολλητοί-ές του Παππά που στις γενικές συνελεύσεις των εργαζομένων των ΝΕΩΝ και του ΒΗΜΑΤΟΣ κατέληγαν πάντα με την προτροπή «γιατί κρατάμε ανοιχτό αυτό το μπουρδέλο (σ.σ το ΔΟΛ) και δεν το κλείνουμε, αφού οι τράπεζες δεν μας πληρώνουν»;  Όταν, βέβαια, κατάλαβαν ότι οι άλλοι εργαζόμενοι αντιλήφθηκαν το ρόλο του σαμποτέρ που έπαιζαν, σηκώθηκαν κι έφυγαν μόνοι τους για άλλα φιλικά προς το «σύστημα» μαγαζιά…

(Τα «ΔΕΝ ΗΤΑΝ» στην υπόθεση του ΔΟΛ είναι ακόμα πάρα πολλά. Προσωπικά υπόσχομαι να περιληφθούν όλα -με διευθύνσεις και ονόματα- στο βιβλίο που ετοιμάζω  για τις 1000+1 μέρες που συντάραξαν το ΔΟΛ).

ΤΟ MEGA

Αντίστοιχη με τον ΔΟΛ, βέβαια, ήταν και η μεταχείριση του τηλεοπτικού σταθμού MEGA. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη από την προεκλογική περίοδο του 2015 είχε στοχοποιήσει τον τηλεοπτικό σταθμό με σκοπό την απαξίωσή του.

Όταν έγιναν κυβέρνηση, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ χρησιμοποίησαν κάθε μέσο για να κλείσουν το MEGA, στην προσπάθειά τους να ελέγξουν τι θα βλέπουμε και τι θα ακούμε.  Γι’ αυτό και τα βοσκοτόπια, ο λαγός, τα τσάμικα, η γελοιοποίηση όταν τα 4 ιδιωτικά κανάλια -αυτά τάχα μπορούσαν να εκπέμψουν- έγιναν 7.  Τελικά, τα κατάφεραν να κλείσουν προσωρινά το MEGA με τη βοήθεια βεβαίως και κάποιων μετόχων του, που προτίμησαν να θυσιάσουν το κανάλι για να πάνε καλά οι άλλες (και μιντιακές) δουλειές τους.

Με το κλείσιμο του MEGA, κάτι που δεν κατάφεραν στην περίπτωση του ΔΟΛ, έπεσαν και οι μάσκες. Ο ίδιος ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, Θανάσης Καρτερός, σε άρθρο του στην Αυγή, στις 11 Ιουλίου του 2018, είχε προκαλέσει αίσθηση, όταν απαντώντας σε άρθρο του δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη, είχε γράψει: «Μα λέει ότι ως συνωμότες, σκευωροί, παρακράτος, είμαστε ανίκανοι. Εξανίστασαι μαϊμουδικώς, ή όχι; Εμείς ανίκανοι βρε μπουνταλά; Που σπρώξαμε στη χρεοκοπία τον Ψυχάρη σου και σε λουκέτο το Mega σου;».

ΙΔΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΙΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ…

Όχι στην απαλλαγή «πόθεν έσχες» για ιδιοκτήτες ΜΜΕ

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) καταγγέλλει τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης, η οποία στο πλαίσιο του «αναπτυξιακού» νομοσχεδίου απαλλάσσει τα φυσικά πρόσωπα που ελέγχουν τα ΜΜΕ από την υποχρέωση υποβολής «πόθεν έσχες», προσφέροντάς τους πλήρη ασυλία από τον επιβεβλημένο έλεγχο.
Παράλληλα επεκτείνει την εξαίρεση ονομαστικοποίησης των μετοχών και για τους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων.
Αντίθετα, διατηρείται η υποχρέωση υποβολής.. «πόθεν έσχες» για όλους τους δημοσιογράφους της χώρας, ακόμη και γι’ αυτούς που είναι απλήρωτοι ή είναι εν επισχέσει ή είναι άνεργοι.
Η ΠΟΕΣΥ καλεί την κυβέρνηση, έστω και την τελευταία στιγμή, να αποσύρει τις επίμαχες προβλέψεις του νομοσχεδίου για τους ιδιοκτήτες ΜΜΕ, ώστε να υπάρξει καθεστώς πλήρους διαφάνειας, όπως απαιτείται σε μία δημοκρατική πολιτεία, στην οποία όλοι πρέπει να είναι ίσοι απέναντι του νόμου.

Είναι ρουσφέτι; Γίνεται πράξη...! Κι άσε το ΣτΕ να ...κουρεύεται...!

Το μεταμεσονύκτιο δώρο της κυβέρνησης προς τους ιδιοκτήτες ΜΜΕ, ήταν αναμενόμενο, αλλά όχι σε... τέτοια έκταση. Η Ν.Δ. καταργεί με ένα άρθρο (αρ. 158), του κατά τα άλλα "Αναπτυξιακού" νομοσχεδίου (!), προηγούμενους νόμους που επέβαλλαν -για λόγους διαφάνειας- την αναγκαστική ονομαστικοποίηση των μετοχών σε κάθε εταιρεία ΜΜΕ.

Το συγκεκριμένο άρθρο που ...παρεισέφρησε νύκτωρ στο πολυνομοσχέδιο -δεν τέθηκε καν σε δημόσια διαβούλευση- το οποίο καταργεί και εργασιακά δικαιώματα κατ' απαίτηση των εργοδοτών, προβλέπει ότι: Οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ δεν θα έχουν πλέον την υποχρέωση να καταθέτουν «Πόθεν Έσχες», ενώ κανείς δεν θα γνωρίζει ποιος είναι ο πρώτος ή ο τελευταίος μέτοχος μιας ανάλογης επιχείρησης, μια και όλα θα συμπεριλαμβάνονται στα πάσης φύσεως funds.

Έτσι, η επιστροφή στην αδιαφάνεια, ώστε να μην είναι γνωστό ποιος κρύβεται πίσω από κάθε μέσο ενημέρωσης, είναι το φυσικό πλαίσιο της νέας χειραγώγησης της πολιτικής από την μιντιακή εξουσία, οικονομικών παραγόντων.

Το αστείο είναι, ότι το βασικό επιχείρημα για τη συγκεκριμένη θεσμοθέτηση, είναι η ανάπτυξη και οι επενδύσεις!

Ωστόσο, οι κυβερνώντες γνωρίζουν πολύ καλά ότι η διάταξη που προωθούν, έχει ήδη απορριφθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ). Κι αυτό κάνει τα πράγματα ακόμα πιο σοβαρά.

Συγκεκριμένα, η ΕΙΤΗΣΕΕ (η συνδικαλιστική οργάνωση των ιδιοκτητών ιδιωτικών καναλιών), σε ανύποπτο χρόνο, είχε ζητήσει με προσφυγή της στο ΣτΕ, η οποία ωστόσο, απορρίφθηκε ως αβάσιμη από την Επιτροπή Αναστολών του Συμβουλίου (165/2017), να μην καταθέτουν «πόθεν έσχες» τα μέλη της - καναλάρχες.

Στην προσφυγή της υποστήριζε ότι η απόφαση για την υποχρέωση υποβολής «πόθεν έσχες» για τα στελέχη των τηλεοπτικών σταθμών, είναι εξαρχής αντισυνταγματική!

Ειδικότερα, ισχυριζόταν πως η υποχρέωση αυτή πλήττει υπέρμετρα την ελευθερία της τηλεόρασης, την πολυφωνία, τον πλουραλισμό και την ενημέρωση!

Επίσης, ισχυριζόταν ότι παραβιάζει το δικαίωμα στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, του ιδιωτικού βίου και της ασφάλειας των υπόχρεων και των οικογενειών τους!

Ακόμα, υποστήριζε πως υπήρχε κίνδυνος για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων ΜΜΕ...!!!

Εάν τελικά η προωθούμενη διάταξη, την οποία το ΣτΕ απέρριψε ως αβάσιμη, γίνει νόμος του κράτους, "Πόθεν Έσχες" θα υποβάλλουν μόνον οι εργαζόμενοι -και πολλές φορές απλήρωτοι ή υποαμειβόμενοι- δημοσιογράφοι των ΜΜΕ και όχι τα αφεντικά τους...!

Στην περίπτωση αυτή, δεν θα πρόκειται απλά για παράδοξο, αλλά για ωμή πρόκληση...

Άλλωστε, ποιος θυμάται τους χιλιάδες απολυμένους και τους άνεργους δημοσιογράφους, θύματα των εκδοτών και των καναλαρχών, με τα δάνεια του "αέρα" που βέβαια δεν έμπαιναν ποτέ στις επιχειρήσεις, την ίδια στιγμή που όλα τα «σχέδια ανάπτυξης» ήταν μόνο η αφορμή του στρίβειν διά της πτωχεύσεως...