Kaspersky Lab DDoS Intelligence: εκτυπωτές, eSports και κρυπτονομίσματα

Η Kaspersky Lab δημοσίευσε την έκθεσή της για τις υποβοηθούμενες από botnet επιθέσεις για το δεύτερο τρίμηνο του 2018. Τους τελευταίους τρεις μήνες, οι ειδικοί της εταιρείας έχουν παρατηρήσει ότι οι ψηφιακοί εγκληματίες ανακαλούν παλαιότερα τρωτά σημεία, χρησιμοποιούν κάμερες και εκτυπωτές για επιθέσεις DDoS, επεκτείνουν τη λίστα τους με θύματα και δημιουργούν έσοδα από τις προσπάθειές τους μέσω κρυπτονομισμάτων.
Το δεύτερο τρίμηνο του 2018, τα DDoS botnet επιτέθηκαν σε online πόρους σε 74 χώρες. Για πρώτη φορά στην ιστορία των αναφορών DDoS Intelligence, το Χονγκ Κονγκ βρέθηκε μεταξύ των τριών χωρών που δέχτηκαν τις περισσότερες επιθέσεις καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση: το μερίδιό του πενταπλασιάστηκε και αντιστοιχεί στο 17% του συνόλου των υποβοηθούμενων από botnet επιθέσεων DDoS. Η Κίνα και οι ΗΠΑ παρέμειναν στην πρώτη και τρίτη θέση αντίστοιχα, ενώ η Νότια Κορέα βρίσκεται στην τέταρτη θέση. Οι πόροι που δέχτηκαν τις περισσότερες επιθέσεις στο Χονγκ Κονγκ φιλοξενούν υπηρεσίες και πλατφόρμες cloud computing. Είναι ενδιαφέρον ότι το δεύτερο τρίμηνο είδε το Χονγκ Κονγκ να αντικαθίσταται από το Βιετνάμ στις κορυφαίες δέκα χώρες που φιλοξενούν τους πιο ενεργούς C & C servers. Οι ΗΠΑ, εν τω μεταξύ, ήταν ο ηγέτης αυτής της βαθμολογίας, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το ήμισυ (45%) των ενεργών botnet C & C servers κατά την περίοδο αναφοράς.
Η δραστηριότητα των Windows-based DDoS μειώθηκε κατά σχεδόν επτά φορές, ενώ η δραστηριότητα των Linux-based botnet αυξήθηκε κατά 25%. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα Linux bots να αντιπροσωπεύουν το 95% του συνόλου των επιθέσεων DDoS στο τρίμηνο, γεγονός που προκάλεσε επίσης απότομη αύξηση του μεριδίου των SYN flood επιθέσεων – από 57% σε 80%.
Κατά την περίοδο αναφοράς, οι ψηφιακοί εγκληματίες άρχισαν να χρησιμοποιούν μερικά πολύ παλιά τρωτά σημεία στις επιθέσεις τους. Για παράδειγμα, οι ειδικοί ανέφεραν ότι οι επιθέσεις DDoS περιλαμβάνουν ευπάθεια στο πρωτόκολλο Universal Plug-and-Play που είναι γνωστό από το 2001, ενώ η ομάδα Kaspersky DDoS Protection παρατήρησε μια οργανωμένη επίθεση χρησιμοποιώντας ευπάθεια στο πρωτόκολλο CHARGEN που έχει περιγραφεί ήδη από το 1983. Ανεξάρτητα από τη μεγάλη διάρκεια υπηρεσίας και το περιορισμένο πεδίο εφαρμογής του πρωτοκόλλου, πολλοί ανοικτοί CHARGEN servers μπορούν να βρεθούν στο διαδίκτυο. Πρόκειται κυρίως για εκτυπωτές και φωτοαντιγραφικά μηχανήματα.
Ωστόσο, η τελειοποίηση των παλαιών τεχνικών δεν εμπόδισε τους ψηφιακούς εγκληματίες να δημιουργήσουν νέα botnets. Για παράδειγμα, στην Ιαπωνία χρησιμοποιήθηκαν 50.000 κάμερες παρακολούθησης για την πραγματοποίηση επιθέσεων DDoS.
Μία από τις πιο δημοφιλείς μεθόδους για τη δημιουργία εσόδων από επιθέσεις DDoS παραμένει η στόχευση κρυπτονομισμάτων και συναλλαγματικών ισοτιμιών. Μια τυπική περίπτωση είναι αυτή του κρυπτονομίσματος Verge, κατά την οποία οι χάκερ επιτέθηκαν σε μερικές «δεξαμενές εξόρυξης» κλέβοντας 35 εκατομμύρια XVGs.
Οι πλατφόρμες παιχνιδιών εξακολουθούν να είναι στόχος επιθέσεων, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των eSports τουρνουά. Επιπλέον, σύμφωνα με την Kaspersky Lab, οι επιθέσεις DDoS δεν επηρεάζουν μόνο τους servers παιχνιδιών (που συχνά γίνονται με στόχο την απαίτηση λύτρων για να μην διαταράξουν τον διαγωνισμό), αλλά και τους ίδιους τους παίκτες που συνδέονται από τις δικές τους πλατφόρμες. Μια οργανωμένη επίθεση DDoS σε βασικούς παίκτες μιας ομάδας μπορεί εύκολα να οδηγήσει στην απώλεια και την εξάλειψη μιας ομάδας από ένα τουρνουά. Οι ψηφιακοί εγκληματίες χρησιμοποιούν παρόμοιες τακτικές για να κερδίζουν χρήματα από επιθέσεις σε streamers – κανάλια για streaming σε μεταδόσεις βιντεοπαιχνιδιών. Ο ανταγωνισμός σε αυτόν τον τομέα είναι έντονος και με τη χρήση επιθέσεων DDoS οι ψηφιακοί εγκληματίες μπορούν να παρεμβαίνουν στις online εκπομπές και, συνεπώς, στα κέρδη του streamer.
«Μπορούν να υπάρξουν διαφορετικά κίνητρα για επιθέσεις DDoS – πολιτική ή κοινωνική διαμαρτυρία, προσωπική εκδίκηση, ανταγωνισμός. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις είναι συνηθισμένοι να κερδίζουν χρήματα, γι’ αυτό και οι ψηφιακοί εγκληματίες επιτίθενται συνήθως σε εκείνες τις εταιρείες και υπηρεσίες όπου «παίζονται» μεγάλα χρηματικά ποσά. Οι επιθέσεις DDoS μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως προπέτασμα καπνού για να κλέψουν χρήματα ή να ζητήσουν λύτρα για την απενεργοποίηση μιας επίθεσης. Τα χρηματικά ποσά που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα εκβιασμού ή κλοπής μπορεί να ανέλθουν σε δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες, ακόμη και εκατομμύρια δολάρια. Στο πλαίσιο αυτό, η προστασία από επιθέσεις DDoS μοιάζει με μια πολύ καλή επένδυση», σχολιάζει ο Alexey Kiselev, Project Manager στην ομάδα Kaspersky DDoS Protection.
Η λύση Kaspersky DDoS Protection συνδυάζει την εκτεταμένη τεχνογνωσία της Kaspersky Lab για την καταπολέμηση των ψηφιακών επιθέσεων και τις μοναδικές εξελίξεις που αναπτύσσονται στο εσωτερικό εταιρείας. Η λύση αυτή προστατεύει από όλους τους τύπους επιθέσεων DDoS ανεξάρτητα από την πολυπλοκότητα, τη δύναμη ή τη διάρκεια τους.

Στο 35,2% η διείσδυση των ευρυζωνικών συνδέσεων στον πληθυσμό

Η διείσδυση των ευρυζωνικών συνδέσεων στον πληθυσμό, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΕΤΤ (Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων) για το τέλος του 2017 έχει φθάσει σε ικανοποιητικό επίπεδο (35,2%). Με βάση το DESI (Digital Economy and Society Index), η Ελλάδα από τα μέσα του 2017 βρισκόταν δύο θέσεις πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο σε ποσοστό διείσδυσης σταθερής ευρυζωνικής πρόσβασης, κατέχοντας την 10η θέση ανάμεσα στα υπόλοιπα κράτη μέλη της ΕΕ.
Οι ευρυζωνικές συνδέσεις ήταν 3.795.410, σημειώνοντας αύξηση περίπου 1,5% κατά τη διάρκεια του τελευταίου τριμήνου του προηγούμενους έτους και 2,9% στο εξάμηνο. Τα παραπάνω στοιχεία συνιστούν αναμφισβήτητα καλή είδηση ωστόσο να σημειώσουμε ότι η χώρα υστερεί σημαντικά σε υποδομές δικτύων νέας γενιάς οι οποίες τώρα υλοποιούνται, ενώ υπάρχει ακόμα μεγάλη απόσταση μεταξύ των ονομαστικών και πραγματικών ταχυτήτων σύνδεσης στο διαδίκτυο.
Αναφορικά με την κινητή ευρυζωνικότητα τα στοιχεία είναι επίσης σε θετική τροχιά καθώς το σύνολο των ενεργών συνδρομητών κινητών τηλεπικοινωνιών, που έκαναν χρήση υπηρεσιών δεδομένων στο Διαδίκτυο στο τέλος του 2017, ανήλθε σε 7.074.933 έναντι 6.377.352 στα μέσα του έτους. Από αυτούς οι 440.761 έκαναν χρήση καρτών για πρόσβαση στο Διαδίκτυο (datacards) και οι 5.784.042 είτε προμηθεύτηκαν πακέτο δεδομένων Διαδικτύου επιπρόσθετα σε πακέτο κινητής τηλεφωνίας (add-on) είτε έκαναν χρήση υπηρεσιών δεδομένων Διαδικτύου μέσω προγραμμάτων κινητής που, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο με ενιαία χρέωση (bundle). Οι υπόλοιποι 850.130 έκαναν χρήση υπηρεσιών δεδομένων μέσω προγραμμάτων κινητής που, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο (χρέωση ανά μονάδα).
Αξιοσημείωτη είναι η αύξηση του ποσοστού πληθυσμιακής κάλυψης δικτύων 4G κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες κατά τη διάρκεια του 2017 (98% στο τέλος του 2017 έναντι 93% στο τέλος του 2016). Η αντίστοιχη πληθυσμιακή κάλυψη των δικτύων 2G και 3G εξακολουθεί να παραμένει στο ίδια υψηλά επίπεδα (ποσοστά άνω του 99%). Παρατηρείται ότι το μεγαλύτερο μέρος της κίνησης πραγματοποιείται πλέον μέσω των δικτύων 4G (ενώ μέχρι το 2016 η πλειονότητα της κίνησης πραγματοποιούνταν μέσω δικτύων 3G).
Αναφορικά με τα μερίδια των «παιχτών», του ΟΤΕ και των υπολοίπων παρόχων στις σταθερές ευρυζωνικές συνδέσεις, παρατηρούμε μια οριακή αύξηση στις συνδέσεις του ΟΤΕ και οριακή μείωση για τους υπολοίπους. Ειδικότερα, σύμφωνα πάντα με στοιχεία που έχει επεξεργαστεί η ΕΕΤΤ η Αδεσμοποίητη Πρόσβαση στον Τοπικό Βρόχο (ΑΠΤΒ), ή με άλλα λόγια οι συνδέσεις των παρόχων εκτός ΟΤΕ, στο τέλος του προηγούμενου έτους, έφτασε τις 2.116.007 γραμμές (2.107.917 το Σεπτέμβριο), σημειώνοντας μικρή αύξηση κατά τη διάρκεια του δεύτερου εξαμήνου του 2017 (8.644 γραμμές), έναντι εκείνης που είχε σημειωθεί κατά το πρώτο εξάμηνο του 2017 (22.115 γραμμές). Το ποσοστό των ευρυζωνικών γραμμών μέσω ΑΠΤΒ επί του συνόλου των ευρυζωνικών γραμμών της χώρας στο τέλος του 2017 διαμορφώθηκε σε 51,38% έναντι 52% το Σεπτέμβριο και 52,53% στα μέσα του έτους. Οι γραμμές του ΟΤΕ παρουσίασαν νέα αύξηση (1.746.102 στο τέλος του 2017 έναντι 1.706.911 το Σεπτέμβριο και 1.670.950 τον Ιούνιο). Το ποσοστό τους επί του συνόλου των ευρυζωνικών γραμμών στο τέλος του 2017 έφθασε το 46,01% έναντι 45,65% το Σεπτέμβριο και 45,32% τον Ιούνιο του 2017.
Οι γραμμές υψηλών ταχυτήτων (30 Mbps και άνω) συνιστούν το 12,3% του συνόλου των ευρυζωνικών γραμμών της χώρας (έναντι 9,9% στα μέσα του έτους). Η αύξηση αυτή αποδίδεται κυρίως στην άνοδο του ποσοστού των γραμμών VDSL επί του συνόλου των ευρυζωνικών γραμμών (από 9,7% στα μέσα του 2017 έφθασε σε 12,14% στο τέλος του έτους). Στα τέλη του 2017, η διείσδυση των γραμμών VDSL στον πληθυσμό της χώρας διαμορφώθηκε σε 4,2%.
Η πλειονότητα των γραμμών (άνω του 92%) αντιστοιχεί σε ονομαστικές ταχύτητες (download) άνω των 10Mbps. Στις υπόλοιπες ταχύτητες (έως 10Mbps) (download) αντιστοιχεί ποσοστό 7,4%, όπου περί το 1/8 των γραμμών αυτών αφορούν πολύ χαμηλές ονομαστικές ταχύτητες (download) (2Mbps).

Η Ελληνική πανωλεθρία και ο θρίαμβος των Σκοπιανών

Του Νίκου Ιγγλέση

«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ», όπως είχε γράψει ο Κωνσταντίνος Καβάφης,  η εθνομηδενιστική κυβέρνηση της «πρώτης φοράς Αριστεράς» εκχώρησε το όνομα της Μακεδονίας στους Σλάβο-Αλβανούς των Σκοπίων. Η ελληνική κυβέρνηση, δια του υπουργού των Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά και παρουσία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα υπέγραψε, στις 17 Ιουνίου 2018 στις Πρέσπες, μια κατ’ αρχήν Συμφωνία με την οποία η χώρα μας αναγνωρίζει το κράτος των Σκοπίων με την ονομασία «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας».
Οι Σκοπιανοί χωρίς κάποιο ιδιαίτερο κόστος αποδέχτηκαν την προσθήκη του γεωγραφικού προσδιορισμού (Βόρεια) στο σημερινό συνταγματικό όνομα του κράτους τους. Έτσι η χώρα μας αναγνωρίζει την υπόσταση ενός ανεξάρτητου κράτους με το όνομα Μακεδονία, ενώ την ίδια στιγμή η ελληνική Μακεδονία ως μια περιφέρεια της Ελλάδας, δεν αποτελεί διακριτή γεωπολιτική οντότητα. Εφ’ όσον δεν μπορεί να υπάρχει ανεξάρτητο κράτος με το όνομα «Νότια Μακεδονία» το όνομα της Μακεδονίας μονοπωλείται, εκ των πραγμάτων, από τους Σκοπιανούς. Το υποτιθέμενο μέρος οικειοποιείται το σύνολο. Χαρακτηριστικό είναι ότι σ’ όλο το κείμενο της Συμφωνίας δεν αναφέρεται ούτε μία φορά η ελληνική Μακεδονία, η οποία αποκαλείται «βόρεια περιοχή του Πρώτου Μέρους (σ.σ. της Ελλάδας)».
Η εκχώρηση του ονόματος επιχειρείται να δικαιολογηθεί με το επιχείρημα ότι οι Σκοπιανοί κατοικούν σε ένα τμήμα της γεωγραφικής Μακεδονίας. Πρόκειται για ένα ανιστόρητο και έωλο επιχείρημα γιατί η Μακεδονία από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα ήταν και είναι μόνο ελληνική, εφ’ όσον σ’ αυτή κατοικούσαν και κατοικούν οι Μακεδόνες που είναι Έλληνες ως προς το γένος. Οι αρχαίοι Μακεδόνες μετείχαν του ελληνικού πολιτισμού, μιλούσαν και έγραφαν ελληνικά, πίστευαν στους ελληνικούς θεούς και αισθάνονταν τμήμα της ελληνικής φυλής. Αργότερα επί Ρωμαϊκής, Βυζαντινής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τα διοικητικά σύνορα (Θέμα, Βιλαέτι κλπ) της μακεδονικής περιφέρειας αναπροσαρμόστηκαν σύμφωνα με τις, κατά περιόδους, ανάγκες αυτών των Αυτοκρατοριών. Αυτό δε σημαίνει ότι η Μακεδονία επεκτάθηκε ή συρρικνώθηκε γιατί δεν είναι ο γεωγραφικός χώρος που προσδιορίζει τα εθνικά, πολιτιστικά, γλωσσολογικά και ιστορικά χαρακτηριστικά μιας φυλής ή ενός έθνους, αλλά είναι αυτά τα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν και ονοματίζουν το γεωγραφικό χώρο. Η γεωγραφική Μακεδονία υπήρξε και υπάρχει γιατί υπάρχουν οι Μακεδόνες – Έλληνες που την κατοικούν και της δίνουν το όνομά τους. Μια περιοχή που κατοικείται από Σλάβους, Αλβανούς ή οποιαδήποτε άλλη εθνότητα δεν μπορεί να λέγεται Μακεδονία επειδή περιλαμβάνει ένα τμήμα του εδάφους μιας διοικητικής περιφέρειας που στο παρελθόν μια Αυτοκρατορία αποκαλούσε Μακεδονία.
Το γελοίο του επιχειρήματος περί γεωγραφικής Μακεδονίας γίνεται αντιληπτό αν σκεφτεί κανείς,  σύμφωνα μ’ αυτή τη λογική, ότι η Πολωνία, που μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, επεκτάθηκε στα εδάφη της Ανατολικής Πρωσίας, θα μπορούσε να ονομάσει το κράτος της Πρωσία και τους κατοίκους του Πρώσους.  Οι Πολωνοί που είναι όμως ένα ιστορικό και υπερήφανο έθνος, όχι όπως οι Σκοπιανοί, δε διανοήθηκαν να «κλέψουν» την ιστορία και την ταυτότητα ενός άλλου λαού επειδή κατέλαβαν ένα μέρος του εδάφους του. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα βλέπαμε τότε την αντίδραση των Γερμανών που σήμερα πρωτοστατούν στην εξεύρεση μιας οποιασδήποτε συμβιβαστικής λύσης μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων.
Αφού με τη Συμφωνία εκχωρήθηκε το μείζον, το όνομα, ήταν αναπόφευκτο στη συνέχεια να εκχωρηθούν και τα υπόλοιπα. Έτσι συμφωνήθηκε ότι η ιθαγένεια των κατοίκων του κράτους των Σκοπίων θα είναι η: «Μακεδονική/πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας» και η επίσημη γλώσσα τους η «Μακεδονική γλώσσα». Τα δύο αυτά στοιχεία θεμελιώνουν το ιδεολόγημα του «μακεδονισμού», δηλαδή, την ύπαρξη ενός διακριτού «μακεδονικού» έθνους που είναι διαφορετικό από το ελληνικό. Αυτή είναι η βάση του σκοπιανού αναθεωρητισμού και επεκτατισμού. Ουσιαστικά αποσπάται το τμήμα της μακεδονικής ιστορίας από τη συνολική ελληνική ιστορία και εμφανίζεται ως ανεξάρτητο – μη ελληνικό και άρα ανήκον στους Σκοπιανούς.
Προκειμένου να διασκεδαστούν οι εντυπώσεις και να μειωθούν οι αντιδράσεις των Ελλήνων για τη Συμφωνία, στο άρθρο 7 καταγράφεται ότι: «Οι όροι «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» αναφέρονται σε διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο και πολιτιστική κληρονομιά». Έχουμε, δηλαδή, ένα όνομα με  διακριτό διαφορετικό περιεχόμενο για την κάθε πλευρά. Η απόλυτη σχιζοφρένεια. Στη συνέχεια διευκρινίζεται ότι:
«Αναφορικά με το Πρώτο Μέρος (σ.σ. Ελλάδα) με αυτούς τους όρους νοούνται όχι μόνο η περιοχή και ο πληθυσμός της βόρειας περιοχής (δεν αποκαλείται Μακεδονία) του Πρώτου Μέρους, αλλά και τα χαρακτηριστικά τους, καθώς και ο ελληνικός πολιτισμός, η ιστορία, η κουλτούρα και η κληρονομιά αυτής της περιοχής από την αρχαιότητα έως σήμερα». Είναι φανερό ότι οι αυτοί που διαπραγματεύτηκαν τη Συμφωνία δεν έχουν αντιληφθεί, μέχρι σήμερα, ότι οι Σκοπιανοί δε διεκδικούν τον ελληνικό πολιτισμό αλλά το μακεδονικό πολιτισμό που το θεωρούν ανεξάρτητο και αυτόνομο.
Πρόκειται για μια, κατ’ αρχήν, Συμφωνία που με ελληνική υπογραφή παραχωρεί στους Σκοπιανούς το όνομα, την ταυτότητα και την ιστορία της Μακεδονίας. Αν η Συμφωνία αυτή εγκριθεί από τους Σκοπιανούς (κύρωση από το Κοινοβούλιο, Δημοψήφισμα, αναθεώρηση Συντάγματος) και στη συνέχεια ψηφιστεί και από την ελληνική Βουλή, θα πρόκειται για μια εθνική πανωλεθρία. Τα Σκόπια θα έχουν πετύχει τους στρατηγικούς στόχους τους, δηλαδή να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ και να αρχίσουν ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε., ενώ η Ελλάδα θα έχει απολέσει κάθε διαπραγματευτικό όπλο της. Η Συμφωνία δεν αντιμετωπίζει τον αναθεωρητισμό των Σκοπιανών, αλλά ενισχύει τη γεωπολιτική θέσης τους και θα τους καταστήσει  ακόμα περισσότερο αδιάλλακτους. Πολλά σημεία της Συμφωνίας χαρακτηρίζονται από αοριστία και θα οδηγήσουν μελλοντικά σε νέες διαπραγματεύσεις στις οποίες μπορεί να ζητηθεί η παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών ή οι διαφορές να επιλυθούν από το Διεθνές Δικαστήριο.
Η ελληνική και η σκοπιανή κυβέρνηση προσπάθησαν να «θωρακίσουν» τη μεταξύ τους Συμφωνία για να αντιμετωπίσουν τις έντονες λαϊκές αντιδράσεις. Έτσι στο άρθρο 6 αναφέρεται ότι: «Έκαστο Μέρος θα αποτρέπει και θα αποθαρρύνει ενέργειες, περιλαμβανομένων των προπαγανδιστικών, από ιδιωτικούς φορείς που πιθανόν υποδαυλίζουν το σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό ενάντια στο άλλο Μέρος». Η αναφορά αυτή δεν αφορά, όπως κάποιοι αφελώς νομίζουν, μόνο τους Σκοπιανούς αλλά και τους Έλληνες, που μετά την επικύρωση της Συμφωνίας, δε θα μπορούν ούτε συλλαλητήρια να πραγματοποιούν για την υπεράσπιση της ελληνικότητας της Μακεδονίας.
Το σύνολο των κομμάτων της μνημονιακής αντιπολίτευσης κατέκρινε την κυβέρνηση για τους επιμέρους όρους της Συμφωνίας σχετικά με την ιθαγένεια και τη γλώσσα αλλά δεν έθεσαν το πρωταρχικό θέμα της ονομασίας, από το οποίο προκύπτουν όλα τα υπόλοιπα. Όλα αυτά τα, ετεροπροσδιορισμένα από ξένα κέντρα, κόμματα έχουν από καιρό αποδεχτεί τη σύνθετη ονομασία, που περιλαμβάνει ως συνθετικό της το όνομα της Μακεδονίας. Οι αντιπολιτευτικές κορόνες τους αποσκοπούν αποκλειστικά στην παραπλάνηση του ελληνικού λαού για μικροκομματικά οφέλη.
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας χαρακτήρισε ιστορική την υπογραφείσα Συμφωνία. Πράγματι είναι ιστορική στιγμή η παραχώρηση του ελληνικού ονόματος της Μακεδονίας σε αλλοεθνείς. Ο Ελληνισμός πρέπει να απαιτήσει, με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο, από την κυβέρνηση και τη Βουλή τη διενέργεια Δημοψηφίσματος, σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ. 2 του Συντάγματος, για να αποτραπεί η δρομολογηθείσα εθνική καταστροφή. «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία» ορίζει το άρθρο 1 παρ. 2 του Συντάγματος. Η άσκηση της λαϊκής κυριαρχίας είναι προϋπόθεση μιας ουσιαστικής και όχι μιας τυπικής δημοκρατικής λειτουργίας.

Το κείμενο αυτό αποτελεί τμήμα του υποκεφάλαιου για τη Μακεδονία στο  νέο βιβλίου του Νίκου Ιγγλέση «Στρατηγικές επιλογές επιβίωσης του Ελληνισμού»  που θα κυκλοφορήσει τον προσεχή Σεπτέμβριο.

https://greekattack.wordpress.com

ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΕΔΟΕΑΠ 13-15 ΙΟΥΝΙΟΥ

Μαύρο στο ψηφοδέλτιο του Πετρόπουλου
ΟΧΙ στον εργοδοτικό συνδικαλισμό

Στη σημερινή συνεδρίαση - συζήτηση στη Βουλή ο ΓΓ της ΕΣΗΕΑ, δήθεν ως εκπρόσωπος της Ένωσης, συμφώνησε δημοσίως με την υπερψήφιση των προαπαιτουμένων που έφερε στη Βουλή η Κυβέρνηση.
Πρόκειται για διατάξεις που τσακίζουν δικαιώματα, μειώνουν συντάξεις και αφορολόγητο και αποτελούν αφετηρία νέας φοροεπιδρομής διαρκείας, σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, ενώ η ΕΣΗΕΑ οφείλει να είναι μαζί με όλη την κοινωνία απέναντι στις ληστρικές αυτές πολιτικές.
Αντωνιάδου και αυτοί που την ακολουθούν, έβγαλαν την υποχρέωση στην Κυβέρνηση και αποδέχτηκαν την υπερψήφιση της διάταξης που διαλύει τον ΕΔΟΕΑΠ.
Είναι γνωστό ότι Καπάκος- Αντωνιάδου Γκανάς είχαν προσυμφωνήσει με τον αρμόδιο υφυπουργό από τον περασμένο Νοέμβριο και περίμεναν την γνωμοδότηση της Eurostat για να κλείσουν τους λογαριασμούς. Την ήξεραν από την αρχή παραδέχτηκαν στη συνεδρίαση του ΔΣ αλλά έγινε, όπως είπαν, με τρόπο για να το περάσουν!...
Στις αποσκευές τους κουβαλάνε, όπως πάντα, Κουμπιά και όποιον άλλο τους δώσανε τα αφεντικά.
Η προσπάθεια τους να βρουν συνενόχους σε αυτό απέτυχε, αλλά οι δεσμεύσεις τους είναι τέτοιες, ώστε σε ψήφισμα τους στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων μιλάνε για δήθεν «έντιμο συμβιβασμό» του κλάδου. Εμφανίζουν τους εργαζόμενους να συμφωνούν με την σφαγή των δικαιωμάτων τους. Και δεν ντρέπονται….

Από την 1η Ιουλίου λοιπόν επέρχονται περικοπές σε παροχές και επικουρικές συντάξεις για ΟΛΟΥΣ τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, με την καθιέρωση της αισχρής διάταξης του νόμου Κατρούγκαλου, για την νοητή κεφαλαιοποίηση και ήδη η περίθαλψη περιορίζεται αφού εφαρμόζονται όροι ΕΟΠΠΥ που θα εισπράττει πλέον χαράτσι και από τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ.
Η δήλωση του Καπάκου για τον ΕΔΟΕΑΠ ότι δήθεν η ρύθμιση θα αλλάξει όταν η χώρα θα έχει τη δυνατότητα να την αλλάξει ,σημαίνει στην ουσία λουκέτο μέχρι τότε για τον ΕΔΟΕΑΠ επειδή ξέρει ότι και το ταμείο οι δικοί του το φέρανε στο κόκκινο και χωρίς πόρο δεν προχωράει τίποτα. Το ταμείο είναι ήδη μείον…
Σε κάποιους πουλάνε εκδούλευση και βάζουν πλάτη να περάσει το σχέδιο κυβέρνησης και εργοδοτών.
Είναι το ….πατριωτικό αφήγημα του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού που εκπροσωπεί η γνωστή παρέα, όταν ως και ο κ. Φίλης μιλάει τώρα για αποικία χρέους…

12/06/2018
Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων

"ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ" ο ΕΔΟΕΑΠ για να κλείσει η 4η αξιολόγηση...!

 

 

  Οι μάσκες των κυβερνητικών συνδικαλιστών-σωτήρων του ΕΔΟΕΑΠ, για το μέλλον του Ταμείου των δημοσιογράφων έπεσαν μόλις μια μέρα πριν την έναρξη της εκλογικής διαδικασίας για την ανάδειξη νέας διοίκησης στον πολύπαθο Οργανισμό...!

Οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι του "ψηφοδελτίου των 10+1 του Πετρόπουλου", αφού πρώτα έβαλαν συνειδητά πλάτη για την υπαγωγή και των ασφαλισμένων του ΕΔΟΕΑΠ στις ρυθμίσεις του νόμου Κατρούγκαλου (ΕΤΕΑΕΠ), τώρα προσπαθούν να πάρουν αποστάσεις από το ανοσιούργημα της κυβέρνησης κατά των εργαζομένων στα ΜΜΕ, μήπως και διασωθούν στις εκλογές που γίνονται στις 13, 14 και 15 Ιουνίου στον Οργανισμό.

Μάλιστα, ο εκπρόσωπος του κυβερνητικού ψηφοδελτίου εμφανίστηκε σήμερα στη Βουλή, υποστηρίζοντας ούτε λίγο ούτε πολύ, να γίνει «Ιφιγένεια» ο ΕΔΟΕΑΠ προκειμένου να κλείσει η 4η αξιολόγηση των δανειστών...! 

Ακολουθώντας τη γενικότερη κυβερνητική γραμμή που λέει ότι "ακόμα κι αν κοπούν οι συντάξεις, μην ανησυχείτε ο ΣΥΡΙΖΑ θα τις επαναφέρει", αναφερόμενος στην επαχθέστατη ρύθμιση για τον ΕΔΟΕΑΠ που ψηφίζεται την Πέμπτη, είπε πως «αυτή η ρύθμιση θα αλλάξει όταν η χώρα θα έχει τη δυνατότητα να την αλλάξει»...!

Ολόκληρο το ρεπορτάζ από τη Βουλή... 

 Καπάκος: Να συμφωνήσετε όλοι ότι η ρύθμιση θα αλλάξει

 ...όταν η χώρα θα έχει τη δυνατότητα να την αλλάξει...!

«Κοινός στόχος όλων των Ενώσεων Συντακτών και των εργαζομένων στα ΜΜΕ είναι η διάσωση, η στήριξη και η διεύρυνση του ΕΔΟΕΑΠ», είπε ο γγ της ΕΣΗΕΑ, Σταύρος Καπάκος κατά την ομιλία του στη Βουλή, στη συζήτηση και επεξεργασία του πολυνομοσχεδίου με τα προαπαιτούμενα της τέταρτης αξιολόγησης στις τέσσερις συναρμόδιες επιτροπές της Βουλής.
«Με την ψήφιση του νόμου για τον ΕΔΟΕΑΠ, τον Δεκέμβριο, που είναι προϊόν ευρείας διακομματικής συμφωνίας, έγινε ένα αποφασιστικό βήμα παρά τις επιφυλάξεις και διαφωνίες που εκφράστηκαν για ορισμένες ρυθμίσεις τους. Έπειτα από αξίωση της τρόικας, όμως, και με πρόσχημα μια λανθασμένη γνωμοδότηση της Eurostat, για την οποία κινούμαστε για να αλλάξει, αφού ο Οργανισμός δεν επιβαρύνει ούτε με ένα ευρώ το Δημόσιο, μπαίνει ένα επιπλέον εμπόδιο. Η τρόικα επέβαλε τη χορήγηση του 2% επί του τζίρου αποκλειστικά για τον τομέα της υγείας. Είναι απορίας άξιο πώς τίθεται αυτή η αξίωση, ενώ δεν αλλάζουν τα οικονομικά δεδομένα για τον Οργανισμό», είπε ο κ. Καπάκος και τόνισε ότι μετά από αυτά βγαίνει το συμπέρασμα πως η στόχευση δεν μπορεί να είναι άλλη από την απαξίωση του ΕΔΟΕΑΠ, σε αυτή την κρίσιμη φάση που περνάει. «Δεν συμφωνούμε με αυτή τη ρύθμιση. Αν πρέπει όμως να γίνει αποδεκτή για λόγους υπέρτερου συμφέροντος της χώρας, όπως είναι το κλείσιμο της 4ης αξιολόγησης, τότε θα πρέπει να συμφωνήσετε όλες οι πολιτικές δυνάμεις ότι αυτή η ρύθμιση θα αλλάξει όταν η χώρα θα έχει τη δυνατότητα να την αλλάξει» σημείωσε ο γγ της ΕΣΗΕΑ και πρόσθεσε πως είναι θετικό ότι δεν μειώνονται περαιτέρω οι παρεχόμενες συντάξεις, ενώ η εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου ξεκινά από την 1η Ιουλίου του 2018 και μετά.

Όσον αφορά τις πραγματικές προβλέψεις την νέας ρύθμισης, διαβάστε εδώ: https://paratiritis-peiraia.blogspot.com/2018/06/blog-post_10.html

Η "ληστεία μετά φόνου" στον ΕΔΟΕΑΠ ολοκληρώνεται την Πέμπτη...

ΟΣΑ ΔΕΝ ΛΕΝΕ ΟΙ «10» ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

 Του Κώστα Ντελέζου -

μέλους του Δ.Σ του ΕΔΟΕΑΠ

Η ληστεία των αποθεματικών των δημοσιογραφικών Ταμείων προηγήθηκε με το νόμο Κατρούγκαλου. Τώρα, πάλι με το νόμο Κατρούγκαλου (!), ολοκληρώνεται ο “φόνος” των εξαθλιωμένων μελών τους...

Στην τελευταία πράξη του εγκλήματος διαρκείας που διαπράττεται εδώ και δύο χρόνια στα Ταμεία των εργαζομένων των ΜΜΕ, κυβέρνηση και κυβερνητικά-εργοδοτικά συνδικαλιστικά εξαπτέρυγα, σπέρνουν το διχασμό και αναζητούν ιδανικούς αυτόχειρες...

Το τελικό νομoθετικό πλαίσιο που καταδικάζει το νέο ΕΔΟΕΑΠ -με τα πολλαπλάσια μέλη- σε δραστική συρρίκνωση, είναι έτοιμο και επισφραγίζεται την ερχόμενη Πέμπτη, με την ψήφιση των προαπαιτουμένων της 4ης αξιολόγησης στη Βουλή. Την Παρασκευή, απλώς τελειώνουν οι εκλογές στον ΕΔΟΕΑΠ...!

Οι ασφαλισμένοι "διχοτομούνται" τεχνηέντως σε «παλιούς» και «νέους», οι παροχές κάθε χρόνο θα βυθίζονται προς τα κάτω και ο δρόμος για την πλήρη εξαθλίωση όλων μας, ανοίγει διάπλατα...

Υποδαυλίζοντας τον προωθούμενο από τον Πετρόπουλο ΕΜΦΥΛΙΟ ανάμεσα σε συνταξιούχους και εργαζόμενους των ΜΜΕ, τα «10» προβεβλημένα στελέχη του κλάδου (πρόεδροι Ενώσεων κ.λ.π) που επιδίδονται συστηματικά σε κυβερνητικό συνδικαλισμό, ζητούν ξεδιάντροπα από τα "θύματά" τους να τους «επιβραβεύσουν»! Να τους ψηφίσουν δηλαδή και για το Δ.Σ του ΕΔΟΕΑΠ ! Ανερυθρίαστα κομπάζουν ότι «έσωσαν» τον Οργανισμό, ο οποίος, ωστόσο, από την 1η Ιουλίου 2018 θα ...του επιτρέπεται να δίνει συντάξεις και εφάπαξ με ρήτρα "κοινωνικής ευθανασίας" (ΕΤΕΑΕΠ)!

Μόλις 6 μήνες μετά την πρώτη τροπολογία «σωτηρίας του ΕΔΟΕΑΠ», βρισκόμαστε -δυστυχώς- στην τελευταία πράξη ενός διετούς ασφαλιστικού δράματος, όπου η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και οι συνδικαλιστές-συνοδοιπόροι της, την ερχόμενη Πέμπτη (μια μέρα πριν τελειώσουν οι εκλογές στον Οργανισμό!) “πυροδοτούν” το τελικό σχέδιο “διάσπασης” του ΕΔΟΕΑΠ, που οδηγεί σε πλήρη ισοπέδωση συντάξεων και παροχών. Διότι ουσιαστικά περί αυτού πρόκειται, καθώς ο κλάδος Υγείας - Περίθαλψης του ΕΔΟΕΑΠ διαχωρίζεται ως προς τη χρηματοδότησή του από τους κλάδους Επικούρησης και Εφάπαξ.
Ο υπολογισμός των επικουρικών συντάξεων του ΕΔΟΕΑΠ, από την 1η Ιουλίου 2018, θα γίνεται βάσει του αρ. 96 του ν. 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου) και όχι όπως σήμερα. Παράλληλα, στην Επικούρηση θα εφαρμόζεται η ρήτρα του μηδενικού ελλείμματος, δηλαδή, οι επικουρικές συντάξεις θα εξαρτώνται αποκλειστικά και αυστηρά από την αναλογία εσόδων – εξόδων.

Μοιραία, λοιπόν, αυτό θα οδηγήσει σύντομα σε βίαιη προσαρμογή στα επίπεδα του ΕΤΕΑΕΠ, των συντάξεων όχι μόνο των νέων συνταξιούχων (όπως ψευδέστατα υποστηρίζουν συνειδητά -λόγω των εκλογών- ο Πετρόπουλος και οι συνοδοιπόροι του - κυβερνητικοί υποψήφιοι πρόεδροι του ΕΔΟΕΑΠ), αλλά και των παλαιών συνταξιούχων.

Πετρόπουλος και «ΣΙΑ» αποσιωπούν τεχνηέντως τη ρήτρα του μηδενικού ελλείμματος. Όμως, στο νόμο 4498/2017 για τον ΕΔΟΕΑΠ που ψηφίστηκε μόλις τον περασμένο Νοέμβριο, προβλέπεται ξεκάθαρα, ότι: «Το ύψος των παροχών του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. καθορίζεται με απόφαση του Δ.Σ., ύστερα από την εκπόνηση ετήσιας αναλογιστικής μελέτης και οποιαδήποτε υπέρβαση του ορίου δαπανών, απαιτεί ΟΜΟΦΩΝΗ απόφαση του Δ.Σ». Δηλαδή, για όποια αύξηση θα πρέπει να συμφωνεί απαραιτήτως και ο εκπρόσωπος των εργοδοτών! Εξυπακούεται, ότι για τις μειώσεις, η "θετική" ψήφος του θα είναι δεδομένη!
Επιπλέον, με τη νέα απαγόρευση, δηλαδή να μην χρηματοδοτούνται οι επικουρήσεις και το εφάπαξ από την εργοδοτική εισφορά του 2% επί του τζίρου, οι περικοπές για νέους και παλαιούς συνταξιούχους θα ανέλθουν έως και στο 60% σε σχέση με σήμερα!

Το 2% επί του τζίρου

Την ίδια στιγμή, το νέο έσοδο του 2% επί του κύκλου εργασιών των επιχειρήσεων ΜΜΕ (κύριο έσοδο του ΕΔΟΕΑΠ μετά την κατάργηση του Αγγελιοσήμου), συμφωνήθηκε με την τρόϊκα να κατευθύνεται αποκλειστικά και εξολοκλήρου στον κλάδο Υγείας-Περίθαλψης. Για όσο διάστημα βέβαια θα υπάρχει το 2%, καθώς ήδη ορισμένοι εργοδότες έχουν προσφύγει στο ΣτΕ, ζητώντας την κατάργησή του “ως παράνομου φόρου υπέρ τρίτων”.

Βέβαια, κάποιοι άλλοι εργοδότες έχουν συμφωνήσει “κάτω από το τραπέζι” με την κυβέρνηση, να πάνε σταδιακά οι συντάξεις στο ΕΤΕΑΕΠ. Έτσι, μετά τη διάλυση των επικουρήσεων, σειρά θα έχει η εργοδοτική εισφορά του 2%, για την οποία το “κρυφό σχέδιο” προβλέπει να μειωθεί στο 1% ! Στόχος είναι να μειωθεί το κόστος κυρίως των εφημερίδων εκείνων που δεν έχουν πίσω τους ισχυρά επιχειρηματικά κεφάλαια!

Επίσης, με τη “σατανική” πρόβλεψη του Πετρόπουλου, ώστε το 2% να πηγαίνει μόνο στην Υγεία, ανοίγει ο δρόμος για να απαλλαγούν πλήρως από τη συγκεκριμένη εισφορά και οι εργοδότες της Περιφέρειας, προφανώς για να ...βάλουν πλάτη στις κοινοβουλευτικές εκλογές (όποτε γίνουν). Σήμερα, όπως είναι γνωστό, τα επικουρικά Ταμεία της Περιφέρειας (ΤΕΑΣ-ΕΤΑΣ) παρέχουν μόνο επικούρηση, καθώς η υγειονομική περίθαλψη των μελών τους είναι στον ΕΟΠΥΥ. Δεδομένου λοιπόν ότι το 2% θα καταβάλλεται αποκλειστικά για την Υγεία, ποιος ο λόγος να το πληρώνουν οι άνθρωποι στον ΕΔΟΕΑΠ;

Το θρίλερ με την Eurostat
Τη θρυαλλίδα των νέων δραματικών εξελίξεων για τον ΕΔΟΕΑΠ πυροδότησε η γνωμοδότηση της Eurostat (αλήθεια, ποιοι και γιατί συνέδεσαν το μέλλον του ΕΔΟΕΑΠ με τη Eurostat;), η οποία αποκαλύφθηκε στο Δ.Σ του Οργανισμού από ρεπορτάζ τον υπογράφοντα, ενώ από την κυβέρνηση και τους συνοδοιπόρους της επιχειρήθηκε να περάσει στα ...κρυφά. Στόχος τους ήταν να μην προκληθούν αντιδράσεις όσο ετοιμαζόταν η συμφωνία με την τρόικα για το 2% της εισφοράς επί του τζίρου των ΜΜΕ, αλλά και την πλήρη εναρμόνιση των επικουρικών συντάξεων του ΕΔΟΕΑΠ με το νόμο Κατρούγκαλου.
Μάλιστα, στη συνάντηση των Ενώσεων Συντακτών και του ΕΔΟΕΑΠ που έγινε με τον Πετρόπουλο στις 11 Μαίου, με αφορμή την αποκάλυψη της αρνητικής γνωμοδότησης της Eurostat, ο ίδιος είχε υποστηρίξει ότι δήθεν δεν τη γνώριζε, παρότι είχε έρθει στην ΕΛΣΤΑΤ από τις 27 Απριλίου 2018! Εντελώς συμπτωματικά (!) στις 2 Μαίου 2018, ημέρα που ο τροϊκανός Τζ. Καρόνε του ζητούσε εγγράφως να απαντήσει πώς σχεδιάζει η κυβέρνηση να "αντιμετωπίσει" τη γνωμοδότηση της Eurostat, ο Πετρόπουλος έστελνε τελεσίγραφο στο Δ.Σ του ΕΔΟΕΑΠ να του πει ότι ο χρόνος του τελειώνει στις 17 Μαίου...!
Βέβαια, στόχος του Πετρόπουλου και των ...ακούραστων συνοδοιπόρων του στην "αέναη προσπάθεια σωτηρίας του ΕΔΟΕΑΠ", δεν ήταν άλλος από τον διορισμό "βολικής διοίκησης" στον Οργανισμό, που εκτός των άλλων θα χειριζόταν και το καυτό θέμα της Eurostat! Το σενάριο αυτό άλλωστε, είχε προαναγγείλει η “ΑΥΓΗ”, αναγκάζοντας στη συνέχεια τον ίδιο τον Πετρόπουλο να το “κάψει”.

Φυσικά, η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα για να ανατρέψει τη γνωμοδότηση της Eurostat, ούτε βέβαια και οι επικεφαλής των Ενώσεων Συντακτών, που έσπευσαν να κρυφτούν πίσω από την ανακοίνωση συμπαράστασης της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων!
Αντιθέτως, ο ΕΔΟΕΑΠ, με απόφαση του Δ.Σ έχει ήδη υποβάλλει ένσταση στη Eurostat, με πακέτο στοιχείων που σκοπό έχουν να αντικρούσουν τα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε η αρχική γνωμοδότησή της. Η αίτηση αυτή εξετάζεται κατά προτεραιότητα.

Σημειωτέον, το διορισμένο από την κυβέρνηση μέλος του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ, Μάρκος Γκανάς, “συμβούλεψε” το Δ.Σ να ζητήσει τη βοήθεια του Πετρόπουλου στο θέμα αυτό (!) και να μην εμπλακεί σε νομικές ενέργειες στις Βρυξέλλες για να ανατραπεί η γνωμοδότηση της Eurostat.

Συνάδελφοι,
με τις τελευταίες δυσμενέστατες εξελίξεις στο θέμα του ΕΔΟΕΑΠ (για κάποιους από εμάς δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία), επιβεβαιώνεται ότι το μοναδικό σχέδιο αυτής της κυβέρνησης ήταν το "ξεδόντιασμα" του ΕΔΟΕΑΠ και η υποβάθμιση του ρόλου των Ενώσεων Συντακτών, προκειμένου να εξουδετερώσει τους δημοσιογράφους, τους οποίους ταυτίζει συλλήβδην και εκ του πονηρού με τη «Διαπλοκή».
Με απλά λόγια, η κυβέρνηση έκανε δώρο το Αγγελιόσημο στους εργοδότες, τους χάρισε τις παλιές οφειλές (ήδη καταργήθηκε ο μηχανισμός ελέγχου του Αγγελιοσήμου), σφετερίστηκε τα αποθεματικά των ταμείων , «κάρφωσε» το ταμείο των «προνομιούχων», «διαπλεκόμενων» δημοσιογράφων στην Τρόικα –παρέχοντάς τους τα στοιχεία εκείνα που οδήγησαν στην γνωμοδότηση της Eurostat - και τώρα προσπαθεί να δημιουργήσει την επόμενη ημέρα στα ΜΜΕ... 

Στις κρίσιμες εκλογές για τον ΕΔΟΕΑΠ, λέμε:

* ΟΧΙ στην ΕΤΕΑΕΠοποίηση του ΕΔΟΕΑΠ και στο πετσόκομμα των συντάξεων, των παροχών και του εφάπαξ.

* ΟΧΙ στον τεχνητό ΕΜΦΥΛΙΟ “παλιοί” και “νέοι” ή “συνταξιούχοι” εναντίον “εργαζομένων”.

* ΟΧΙ στο "ψηφοδέλτιο του Πετρόπουλου".

* ΑΓΩΝΑ διαρκείας τώρα, για να μην περάσει η κυβερνητική ρύθμιση-ταφόπλακα για τον ΕΔΟΕΑΠ.

Η αλήθεια είναι πολύ δύσκολη λέξη- Αλλά δεν υπάρχουν πολλές αλήθειες

Τα ΜΜΕ σε δίκη (Κ. Μπετινάκης)

  Υποχρέωση των δημοσιογράφων είναι να αποκαλύπτουν όλα εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν ένοχες τις κυβερνήσεις που προετοιμάζουν για την ικανοποίηση ιδίων συμφερόντων, πολέμους. Και να πληροφορούν την κοινή γνώμη για την πληθώρα των προπαγανδιστικών - ψεύτικων ειδήσεων με τις οποίες προσπαθούν να την παραπλανήσουν.

  Ιδιαίτερα παρακολουθώντας όσα συμβαίνουν στην πολύπαθη Μέση Ανατολή και τις νέες απειλές να επεκταθεί ο πόλεμος που ήδη μαίνεται στην Συρία, με τις απειλές που εκτοξεύονται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν. 

Δεν χρειάζεται να καθόμαστε να περιμένουμε να’ ρθει ο Αρμαγεδδών.

  Το κακό ξεκινά συνήθως από τις αποκαλούμενες «μεγάλες δυνάμεις» δηλαδή κυρίως τις ΗΠΑ και τον πιστό ακόλουθό του το Ηνωμένο Βασίλειο. Εμφανίζεται λοιπόν η «αόρατη παγκόσμια κυβέρνηση» και λέει συνήθως για να δικαιολογήσει την επίθεσή της: «Η διαφορά δεν είναι μαζί σας, αλλά με την ηγεσία σας και την πολιτική που εφαρμόζει».

 Φυσικά υπόσχονται δημοκρατικές διαδικασίες. Αλλά εκείνος τελικά την πληρώνει πάντοτε  ο λαός. Το είδαμε στο Ιράκ, στη Λιβύη και το παρακολουθούμε στη Συρία.

 Χωρίς να ξεχνάμε τα πρόσφατα προκλητικά αιματηρά γεγονότα στη Γάζα.

 Για το διαρκές αυτό πρόβλημα πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Leeds συνέδριο με θέμα «Τα Μίντια σε δίκη» (Media on Trial), παρά τις προσπάθειες που έγιναν να αποτραπεί η διοργάνωση. Οι με τις τοπικές αρχές δεν έδωσαν την άδεια να γίνει το συνέδριο στο (Leeds City Council στο West Yorkshire) σε αίθουσα του τοπικού Δημοτικού Μουσείου. Είδηση που χαιρέτισε με άρθρο του η ιστοσελίδα Yorkshire Post επικαλούμενη «σοβαρούς λόγους ασφάλειας» και η Huffington Post .

Την διοργάνωση είχε αναλάβει η ομάδα «Frome Stop War» με έδρα το Σόμερσετ, στην οποία συμμετέχουν ακαδημαϊκοί δάσκαλοι, ερευνητές δημοσιογράφοι και έχει ιδρυθεί μετά την παράνομη εισβολή και τον πόλεμο εναντίον του Ιράκ, στα 2003.

Στους ομιλητές περιλαμβάνονταν οι καθηγητές  Piers Robinson (Πανεπιστήμιο του Sheffield), και Tim Hayward (Πανεπιστήμιο του Edinburgh). Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τελικά στο ισλαμικό κέντρο Baab-ul-llm και την παρακολούθησαν περισσότεροι από 200.

  Το κύριο ζήτημα που προβλήθηκε είναι ο προβληματισμός και οι τρόποι αντιμετώπισης των καθεστωτικών συνεργασιών με τα κυρίαρχα ΜΜΕ του συρμού στην  αναμετάδοση των γεγονότων σε περιόδους πολεμικών επιχειρήσεων, αλλά και διεθνών κρίσεων. Ιδιαίτερα στη διασύνδεσης της προπαγάνδας με την λογοκρισία  από τα συστημικά Μέσα της Βρετανίας και των ΗΠΑ.

 Όπως υποστήριξε στην ομιλία του ο καθηγητής Πολιτικής Δημοσιογραφίας Piers Robinson, «ορισμένες κυβερνήσεις έχουν αναδείξει την κυβερνητική προπαγάνδα σε καθιερωμένες Δημόσιες Σχέσεις».

  Ο καθηγητής Οικολογικής Πολιτικής Θεωρίας Tim Hayward, αναρωτήθηκε για «την ηθική των Μέσων που προβάλλουν ψευδείς ειδήσεις και τις επιπλοκές που προκαλούν στην δημοκρατία και την κοινωνία».  

  Η δημοσιογράφος και φωτογράφος Vanessa Beeleyμε πολλαπλά ταξίδια στη Συρία, αφού περιέγραψε τις δραματικές συνθήκες που επικρατούν εκεί, αποκάλυψε τα στοιχεία που αποδεικνύουν τον ύποπτο ρόλο της οργάνωσης «Λευκά Κράνη» που έχουν την υποστήριξη δυτικών κυβερνήσεων.

   Ο σπουδαίος δημοσιογράφος John Pilger  σε βίντεο που ανήρτησε με τίτλο «Η πραγματική δημοσιογραφία», επισημαίνει:

 «Όσα έχουν συμβεί το Ιράκ, εδώ και πλέον της δεκαετίας, με την απομόνωση που επέβαλαν τα Ηνωμένα Έθνη και εφάρμοσαν οι ΗΠΑ και η Βρετανία, είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν περισσότεροι άνθρωποι ακόμη κι από τις δύο ατομικές βόμβες εναντίον της Ιαπωνίας. Συμπεριλαμβανομένων και περί τα 500 χιλιάδες παιδιά. Και το πρόβλημα του Ιράκ ήταν ότι δεν έπρεπε να μείνει ‘ανεξάρτητο’. Και είναι το ίδιο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Ιράν- χωρίς να έχει σημασία ποιος το κυβερνά, μια και δεν το κυβερνούν οι αρεστοί άνθρωποι». https://www.youtube.com/watch?v=AM_DrnDKC9k

  Η δημοσιογραφία μπορεί να είναι αντικειμενική. Εκεί που στραβώνουν τα πράγματα είναι όταν η δημοσιογραφία χρησιμοποιείται ως εργαλείο προπαγάνδας και αντικαθιστά την αλήθεια.

  Οι δημοσιογράφοι θα πρέπει να  αντιπροσωπεύουν τους θεατές και τους αναγνώστες τους κι όχι εκείνους που επιδιώκουν να τους ελέγξουν.

  Η αλήθεια είναι πολύ δύσκολη λέξη. Αλλά δεν υπάρχουν πολλές αλήθειες. Και υποχρέωση του δημοσιογράφου είναι να βρίσκει την αλήθεια και να την μεταδίδει.


Από το styx.gr

ΕΔΟΕΑΠ: η ληστεία μετά φόνου ολοκληρώνεται σύντομα...

Η ληστεία των αποθεματικών των δημοσιογραφικών Ταμείων προηγήθηκε με το νόμο Κατρούγκαλου. Τώρα, ολοκληρώνεται ο “φόνος” των εξαθλιωμένων μελών τους...
Στην τελευταία πράξη του εγκλήματος διαρκείας που διαπράττεται στα Ταμεία των εργαζομένων των ΜΜΕ, κυβέρνηση και κυβερνητικά-εργοδοτικά συνδικαλιστικά εξαπτέρυγα,.. αναζητούν συνενόχους ή για να ακριβολογούμε, αναζητούν ιδανικούς αυτόχειρες...
Με εκβιαστικές και διχαστικές πρακτικές, έφτασαν σε σημείο να ζητούν ξεδιάντροπα από όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, να πουν εδώ και τώρα “ΝΑΙ” στη σφαγή των συντάξεών τους, με αντάλλαγμα να κρατήσουν δήθεν αυτοδιοικούμενο και αυτόνομο τον ΕΔΟΕΑΠ...!
Συγκεκριμένα, με την επίκληση της πρόσφατης γνωμοδότησης της Eurostat και την προ ολίγων ημερών συμφωνία της με την τρόϊκα, ο νέος άθλιος εκβιασμός της κυβέρνησης, δια του υφυπουργού Εργασίας Τάσου Πετρόπουλου, μόλις 6 μήνες μετά την τροπολογία ...σωτηρίας του ΕΔΟΕΑΠ, συνίσταται στο εξής: «Ή θα δεχτείτε να παίρνετε συντάξεις με ρήτρα ΕΤΕΑΕΠ για να παραμείνει αυτόνομος ο ΕΔΟΕΑΠ ή διαφορετικά θα πάτε στο ΕΤΕΑΕΠ»! Μας λέει, δηλαδή, ότι είμαστε ελεύθεροι να διαλέξουμε το μονοπάτι που οδηγεί στην κοινωνική ευθανασία...!
Βρισκόμαστε λοιπόν, στην τελευταία πράξη του διετούς ασφαλιστικού δράματος, όπου η κυβέρνηση και οι συνοδοιπόροι της, προωθούν το τελικό σχέδιο “διάσπασης” του ΕΔΟΕΑΠ. Διότι ουσιαστικά περί αυτού πρόκειται.
Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την πρόσφατη τεχνική συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και τρόϊκας, που θα υλοποιηθεί με νομοθετική ρύθμιση έως τις 14 Ιουνίου, ο κλάδος Υγείας - Περίθαλψης του ΕΔΟΕΑΠ διαχωρίζεται ως προς τη χρηματοδότησή του από τους κλάδους Επικούρησης και Εφάπαξ.
Όπως συμφωνήθηκε, ο υπολογισμός των επικουρικών συντάξεων του ΕΔΟΕΑΠ στο εξής θα γίνεται βάσει του αρ. 96 του ν. 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου), ενώ το νέο έσοδο του 2% επί του κύκλου εργασιών των επιχειρήσεων ΜΜΕ (κύριο έσοδο του ΕΔΟΕΑΠ) θα κατευθύνεται αποκλειστικά και εξολοκλήρου στον κλάδο Υγείας-Περίθαλψης. Παράλληλα, στην Επικούρηση και την Πρόνοια θα εφαρμόζεται η ρήτρα του μηδενικού ελλείμματος, δηλαδή, οι δυο αυτές παροχές θα εξαρτώνται αποκλειστικά από την αναλογία εσόδων – εξόδων. Μοιραία, λοιπόν, αυτό θα οδηγήσει πολύ σύντομα σε δραστική προσαρμογή στα επίπεδα του ΕΤΕΑΕΠ, των επικουρικών συντάξεων όχι μόνο των νέων συνταξιούχων (όπως υποστήριξε ο Πετρόπουλος), αλλά και των σημερινών συνταξιούχων...
Από το νέο σχέδιο "σωτηρίας" του Πετρόπουλου προκύπτουν δύο ερωτήματα, τα οποία δεν έχουν απαντηθεί:

ΕΡΩΤΗΜΑ 1ο: Τα πλεονάσματα που θα προκύπτουν στον κλάδο Υγείας, αφού θα απορροφά το σύνολο της εργοδοτικής εισφοράς του 2%, τί θα γίνονται;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι απλή και συνάμα στατανική. Οι εργοδότες θα διευκολυνθούν να διεκδικήσουν και να πετύχουν -επικαλούμενοι μάλιστα την κρίση και τη διάσωση θέσεων εργασίας- τη μείωση του 2% π.χ σε 1%...!
ΕΡΩΤΗΜΑ 2ο: Τα επικουρικά Ταμεία της Περιφέρειας (ΤΕΑΣ-ΕΤΑΣ) που παρέχουν μόνο επικούρηση, αφού η υγειονομική περίθαλψη των μελών τους είναι στον ΕΟΠΥΥ, πώς θα εισπράττουν μερίδιο από το 2%, εφόσον αυτό θα καταβάλλεται αποκλειστικά για την Υγεία;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μήπως έτσι ανοίγει ο δρόμος για απαλλαγή των εργοδοτών της Περιφέρειας από την καταβολή του 2%; Θα έχουμε δηλαδή, κι άλλο ρουσφέτι στους εργοδότες; Στην περίπτωση που τελικά θα το πληρώνουν (!) ο ΕΔΟΕΑΠ θα είναι εισπράκτορας του ΕΟΠΥΥ;

Στο τελεσίγραφο Πετρόπουλου να δεχτεί η διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ ως τις 11 το πρωί της περαμένης Παρασκευής και με συνοπτικές διαδικασίες, το νέο ...προφορικό σχεδιό του για τον Οργανισμό (γραπτά δεν δόθηκε ποτέ), “ΟΧΙ” είπαν πέντε μέλη του Δ.Σ (Ντελέζος, Καρούτζος, Σταθάτου, Δαυλός, Βασιλάκου), δύο ψήφισαν “ΝΑΙ” (Γκανάς, Τάτσης) κι ένα μέλος ψήφισε “λευκό” (ο εκπρόσωπος των εργοδοτών). Οι υπόλοιποι συνάδελφοι απουσίαζαν... Δεδομένου ότι για να υπάρξει πλειοψηφία απαιτούνται έξι ψήφοι, η ψηφοφορία θα επαναληφθεί την ερχόμενη Τρίτη.

Στη συζήτηση που προηγήθηκε, οι εκπρόσωποι της ΕΣΗΕΑ (Μαρία Αντωνιάδου, Στ. Καπάκος), της ΕΠΗΕΑ (Μάρκος Γκανάς) και της ΕΣΠΗΤ (Θέμης Μπερεδήμας), εισηγήθηκαν την αποδοχή του νέου άθλιου και εκβιαστικού σχεδίου για τον ΕΔΟΕΑΠ, παρότι, όπως ο ίδιος ο Πετρόπουλος ομολόγησε, δεν έχει ακόμα ούτε την αποδοχή της τρόϊκας, ως προς το σκέλος να μην περικοπούν τάχα οι καταβαλλόμενες επικουρικές συντάξεις...!
Μάλιστα, οι εκπρόσωποι των Ενώσεων, συνέστησαν στο Δ.Σ του ΕΔΟΕΑΠ να ζητήσει από τον Πετρόπουλο να προχωρήσει γρήγορα σε αυτή τη δυσμενή τροπολογία, που αλλοιώνει τον χαρακτήρα των παροχών του Ταμείου (τις συμπιέζει προς τα κάτω) και ταυτόχρονα θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την αυτονομία του.
Σημειωτέον, ότι ο Πετρόπουλος σε προηγούμενη συνάντηση, πριν 10 μέρες, μας είχε πει ότι τάχα θα έκανε τα πάντα για να μείνει ο ΕΔΟΕΑΠ εκτός "Γενικής Κυβέρνησης" και πως δεν θα επέτρεπε να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του...!
Αλήθεια, γιατί τώρα δεν προχωράει στην ολοκλήρωση του ...σωσίματος του ΕΔΟΕΑΠ, σε συνέχεια της προηγούμενης "σωτήριας" ρύθμισής του και ζητάει εκ νέου εκβιαστικά την ομόφωνη συγκατάθεση του κλάδου; Μήπως τελικά αναζητά συνενόχους στο έγκλημα υπαγωγής και των επικουρικών συντάξεών μας (τα εφάπαξ έχουν ήδη ενταχθεί από το Νοέμβριο) στο θεσμικό πλαίσιο του ΕΤΕΑΕΠ, δηλαδή στη λαιμητόμο Κατρούγκαλου;
Μάλιστα, στην ίδια προ 10ημέρου συνάντηση είχε υποστηρίξει ότι δήθεν δεν γνώριζε τη γνωμοδότηση της Eurostat, η οποία ήρθε στην ΕΛΣΤΑΤ στις 27 Απριλίου 2018! Εντελώς συμπτωματικά (!) στις 2 Μαίου 2018, ημέρα που ο τροϊκανός Τζ. Καρόνε του ζητούσε εγγράφως να απαντήσει πώς σχεδιάζει η κυβέρνηση να "αντιμετωπίσει" τη γνωμοδότηση της Eurostat, ο Πετρόπουλος έστελνε τελεσίγραφο στο Δ.Σ του ΕΔΟΕΑΠ να του πει ότι ο χρόνος του τελειώνει στις 17 Μαίου...!!!
Βέβαια, στόχος του Πετρόπουλου και των ...ακούραστων συνοδοιπόρων του στην "αέναη προσπάθεια σωτηρίας του ΕΔΟΕΑΠ", δεν ήταν άλλος από τον διορισμό "βολικής διοίκησης" στον Οργανισμό, που εκτός των άλλων θα αντιμετώπιζε και το καυτό θέμα της Eurostat, το οποίο ωστόσο αγνοούσαν ΟΛΟΙ οι ασφαλισμένοι του Οργανισμού, μέχρι την ξαφνική αποκάλυψή του από τον υπογράφοντα! Βέβαια, στη συνάντηση της περαμένης Πέμπτης, ο Πετρόπουλος διέψευσε ότι σχεδίαζε το διορισμό διοίκησης στον ΕΔΟΕΑΠ, τον οποίο ωστόσο είχε προαναγγείλει η “ΑΥΓΗ”, ενώ για το ενδεχόμενο τοποθέτησης Επιτρόπου στο Ταμείο μας, αρκέστηκε να πει ότι «μέχρι στιγμής, δεν μου έχει τεθεί αυτό το θέμα...».
Με τις τελευταίες δυσμενέστατες εξελίξεις στο θέμα του ΕΔΟΕΑΠ (για κάποιους από εμάς δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία), επιβεβαιώνεται ότι το μοναδικό σχέδιο αυτής της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ήταν το "ξεδόντιασμα" του ΕΔΟΕΑΠ και η υποβάθμιση του ρόλου των Ενώσεων Συντακτών, προκειμένου να εξουδετερώσει τους δημοσιογράφους, τους οποίους ταυτίζει συλλήβδην και εκ του πονηρού με τη «Διαπλοκή».
Με απλά λόγια, η κυβέρνηση έκανε δώρο το Αγγελιόσημο στους εργοδότες, τους χάρισε τις παλιές οφειλές (με τη συμβολή του Μάρκου του "Ευγενικού" που έσπευσε να καταργήσει το μηχανισμό ελέγχου του Αγγελιοσήμου), σφετερίστηκε τα αποθεματικά των ταμείων , «κάρφωσε» το ταμείο των «προνομιούχων», «διαπλεκόμενων» δημοσιογράφων στην Τρόικα –παρέχοντάς τους τα στοιχεία εκείνα που οδήγησαν στην γνωμοδότηση της Eurostat - και τώρα θα προσπαθήσει να δημιουργήσει την επόμενη ημέρα στα ΜΜΕ...

Οι ΗΠΑ εξυμνούν τον ΣΥΡΙΖΑ για τη Σούδα!

Την ευγνωμοσύνη του για την υποστήριξη που παρέχει η ελληνική κυβέρνηση με τη Σούδα, εξέφρασε ο Αμερικανός  Πρέσβης Τζέφρι Πάιατ, μιλώντας την Παρασκευή στο 6ο Συνέδριο Αεροπορικής Ισχύος στη Σχολή Ικάρων.

«Θέλω να αφιερώσω λίγο χρόνο για να τονίσω πόσο ευγνώμονες είμαστε για την υποστήριξη που παρέχει η ελληνική κυβέρνηση μέσω της αμερικανικής βάσης στη Σούδα. Αποτελεί απαραίτητο μέσο στήριξης των επιχειρήσεων του 6ου στόλου στην Ανατολική Μεσόγειο, που ενσαρκώνει τους στενούς δεσμούς και τους κοινούς στόχους μας, καθώς αντιμετωπίζουμε κοινές προκλήσεις. Λόγω του τι συμβαίνει στη γειτονιά με την εκστρατεία ενάντια στον ISIS στη Βόρεια Αφρική και την εκστρατεία καταστροφής του Χαλιφάτου στη Συρία, η Σούδα είναι πιο απασχολημένη σήμερα από ότι ήταν εδώ και πάρα πολύ καιρό και υποστηρίζει και τις τέσσερις Διοικήσεις των ΗΠΑ, που λειτουργούν στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου», σημείωσε χαρακτηριστικά λίγα 24ωρα μετά την ιμπεριαλιστική επίθεση στη Συρία και την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «δεν συμμετέχει» στην ιμπεριαλιστική επέμβαση.

Μάλιστα, ο πρέσβης δεν παρέλειψε -παρά τις «φιλότιμες» προσπάθειες κυβέρνησης και αστικού Τύπου να αναπαράγουν όλα τα κάλπικα αμερικανοΝΑΤΟικά προσχήματα για την επίθεση- να δηλώσει «ανήσυχος που μερικές φορές χάνεται στην κάλυψη του ελληνικού Τύπου ότι αυτή η ενέργεια (σ.σ. η επίθεση) ήταν μια αναλογική και περιορισμένη απάντηση» στις ενέργειες της κυβέρνησης Άσαντ…

Ο πρέσβης συνεχάρη το υπουργείο Άμυνας για τη διοργάνωση του Συνεδρίου, ως ενός σημείου συνάντησης στρατιωτικών και διπλωματικών στελεχών, ακαδημαϊκών και επιχειρηματιών από την ευρύτερη περιοχή, «ως άλλο ένα παράδειγμα του πώς η Ελλάδα αναλαμβάνει έναν ηγετικό ρόλο και εξυπηρετεί σαν πυλώνας περιφερειακής ασφάλειας», σε ένα «ραγδαίως εξελισσόμενο περιβάλλον ασφαλείας».

Άλλωστε, όπως είπε, «η στρατηγική των ΗΠΑ για τη διπλωματική και στρατιωτική μας δέσμευση στην Ελλάδα είναι απλή: Όσο πιο ισχυρή είναι η Ελλάδα και όσο πιο υγιής είναι η οικονομία της, τόσο περισσότερο η Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσει ως σταθεροποιητική δύναμη στην ευρύτερη περιοχή: Είτε μιλάμε για την Ανατολική Μεσόγειο και την αναζήτηση ειρήνης στη Μέση Ανατολή ή τη Βόρεια Αφρική. (…) Είτε για τις περιοχές των Δυτικών Βαλκανίων και της Μαύρης Θάλασσας…».

Αναπτύσσοντας δε, το θέμα της εισήγησής του «οι Ένοπλες Δυνάμεις εν καιρώ ειρήνης», είπε ότι σχετίζεται άμεσα με το «ρόλο της Ελλάδας στη Ν/Α πτέρυγα» του ΝΑΤΟ. Παραπέμποντας και στην εμπειρία του από την προηγούμενη θητεία του ως πρέσβης, στην Ουκρανία το 2013 – 2016, οπότε ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ αιματοκύλισαν τον ουκρανικό λαό στη σύγκρουσή τους με τη Ρωσία, ανέφερε ότι κύριο έργο των στρατιωτικών εν καιρώ ειρήνης είναι να διασφαλίζουν ότι οι διπλωμάτες «διαπραγματεύονται από θέση ισχύος».

Υπογράμμισε ότι η αμερικανική κυβέρνηση «υποστηρίζει θερμά» τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης να στήσει τρίγωνα συνεργασίας με Κύπρο – Αίγυπτο και Κύπρο – Ισραήλ και άλλα «σχήματα διαλόγου, καθοδηγούμενα από την Αθήνα κατά μήκος της Ανατολικής Μεσογείου και στις περιφέρειες των Βαλκανίων και της Μαύρης Θάλασσας».

Εξήρε ως χαρακτηριστικά παραδείγματα διμερούς συνεργασίας προς «προώθηση της περιφερειακής σταθερότητας» τις συνεκπαιδεύσεις, όπως την άσκηση της ΠΑ «Ηνίοχος», όπου συμμετείχαν και αμερικανικά μαχητικά, ή τη συμμετοχή της Ελλάδας στην υλοποίηση κρίσιμων ΝΑΤΟικών επιχειρήσεων, όπως η «Atlantic Resolve» που, όπως είπε ο πρέσβης, σχεδιάστηκε ως απάντηση στις ενέργειες της Ρωσίας στην Ουκρανία.

«Πέρυσι», συμπλήρωσε, «η Ελλάδα συνέβαλε στην επιτυχία της «Atlantic Resolve», επιτρέποντας σε ένα σημαντικό τμήμα της 10ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας να εισέλθει στο ευρωπαϊκό θέατρο επιχειρήσεων μέσω του λιμανιού της Θεσσαλονίκης και να αναχωρήσει από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Ως αποτέλεσμα, ξεδιπλώθηκαν η διοικητική ικανότητα της Συμμαχίας, η διαλειτουργικότητα και η ικανότητα κινητοποίησης πόρων. Αυτή η προσπάθεια κατέδειξε επίσης έναν καλύτερο και πιο καινοτόμο τρόπο για να χρησιμοποιήσουμε τους υπάρχοντες πόρους εδώ στην Ελλάδα για να επιτύχουμε στρατιωτική κινητικότητα -έναν από τους σημαντικότερους κοινούς στόχους μας-, κάτι που σχεδιάζουμε να συνεχίσουμε να κάνουμε στο μέλλον».

Όχι στη λογοκρισία των δημοσιογράφων με αντάλλαγμα δήθεν "μέτρα στήριξης του Τύπου"

 


Του Κώστα Ντελέζου,

μέλους του Δ.Σ του ΕΔΟΕΑΠ, του Μεικτού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ και π. μέλους του Δ.Σ της ΠΟΕΣΥ


Για την κρίση του Τύπου πολλά έχουν ειπωθεί. Λίγα όμως, έχουν γραφτεί σε σχέση με το τί θα μπορούσε να αλλάξει απέναντι στην κουλτούρα της ανάγνωσης εφημερίδων, της καλλιέργειας εμπιστοσύνης στα ΜΜΕ, της παραγωγής πλούτου ιδεών και απόψεων, της προάσπισής τους.

Τα παραδοσιακά και με ιστορική πορεία ΜΜΕ θα μπορούσαν να είναι το «ανοσοποιητικό σύστημα» σε έναν δημόσιο διάλογο, που πολλές φορές μέσα στην κρίση, το δηλητήριο και η προπαγάνδα θερίζουν.

Ο Τύπος δεν μπορεί να μείνει όπως τον συνηθίσαμε. Είτε υπήρχε η κρίση είτε όχι, οι τεχνολογικές εξελίξεις (Διαδίκτυο, κ.λ.π) είναι βέβαιο ότι θα άλλαζαν την μορφή και τη φυσιογνωμία των ΜΜΕ. Η κρίση απλώς το επίσπευσε.

Δεν είναι τωρινή η κρίση στη βιομηχανία της Ενημέρωσης. Από το 1989 οι εφημερίδες έχασαν το 80% της κυκλοφορίας τους. Τότε δεν ίδρωσε το αυτί κανενός. Δεν ανησύχησαν οι εκδότες. Αντί να βελτιώσουν το προϊόν, να του προσθέσουν γνώση κι εγκυρότητα, προσέθεσαν προσφορές και κουπόνια. Την ίδια στιγμή, η τεχνολογία επέτρεψε τη διάχυση των πληροφοριών παντού, δωρεάν και συχνά χωρίς το δημοσιογραφικό φίλτρο του ελέγχου της αξιοπιστίας τους.

Δεν χωρά καμιά αμφιβολία ότι τα ΜΜΕ φέρουν μεγάλη ευθύνη. Κι όχι μόνο σε επίπεδο ιδιοκτησίας-διοίκησης. Υπήρξαν περιπτώσεις ΜΜΕ που αφέθηκαν στην ευκολία του «πλασιέ» επικοινωνιακών πολιτικών και οικονομικών ντιλ.

Η κριτική στην εξουσία ταυτίστηκε είτε με την εύκολη δημαγωγία είτε με την υποταγή στις εκάστοτε κομματικές πεποιθήσεις και ανάγκες. Τεράστιες είναι και οι ευθύνες του πολιτικού συστήματος, στο πλαίσιο της σχέσης «δούναι και λαβείν».

Στην εποχή του post truth politics, της ανωνυμίας, του χύδην υβρεολογίου κατά πάντων, τα ΜΜΕ έχουν τώρα τη δική τους ευθύνη. Να ανεβάσουν τις πωλήσεις τους με γνώμονα την αξιοπιστία, την real truth politics.

Από την πλευρά τους, οι αναγνώστες έχουν την «ευθύνη» να επιβραβεύουν την αξιοπιστία, να ψάχνουν πέρα από το πολιτικό ρεπορτάζ και το πρωτοσέλιδο και τις μέσα σελίδες, τα πολιτιστικά, το ελεύθερο ρεπορτάζ κλπ. Να ακούνε το ραδιόφωνο όχι για να ντοπάρονται με τη “γραμμή”, αλλά για να ενημερώνονται ουσιαστικά. Μην ξεχνάμε ότι ακόμα και η Τεχνολογία, τα Wkileaks, όταν θέλησε να κάνει τη δουλειά της πιο σοβαρή και γνωστή, τα παραδοσιακά ΜΜΕ χρησιμοποίησε…

Ζούμε την κρίση του Τύπου γιατί αφήσαμε μία τερατογέννεση να γίνει. Ένα τρικέφαλο τέρας: Ιδιοκτήτες ΜΜΕ, τράπεζες, εκάστοτε Κυβερνήσεις. Και ανάμεσα σε όλα αυτά οι δημοσιογράφοι να πασχίζουν για επαγγελματισμό και δεοντολογία.

Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα του ΔΟΛ, που το βιώσαμε πέρυσι τέτοια εποχή όλοι οι εργαζόμενοι του Οργανισμού και στην περίπτωσή μας και τα τρία κεφάλια του τέρατος ήταν απέναντί μας. Με την ευκαιρία, θα ήθελα να ευχαριστήσω και από αυτό το βήμα την Ευρωπαϊκή και Διεθνή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων για τη στήριξή τους σε αυτόν τον δύσκολο και κρίσιμο αγώνα μας.

Όμως, το θέμα μας είναι «Η στήριξη εφημερίδων και περιοδικών στην εποχή της κρίσης» και η ενότητα που διατρέχουμε είναι «Η αναζήτηση εναλλακτικών μορφών χρηματοδότησης εφημερίδων και περιοδικών».

Όταν μιλάμε για εναλλακτική χρηματοδότηση, στην Ελλάδα της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης και των capital controls, νομίζω ότι το παράδειγμα της Κοινοπραξίας της «Εφημερίδας των Συντακτών» (το περιέγραψαν αναλυτικά προηγούμενοι ομιλητές) είναι το μοναδικό που θα μπορούσε να ακολουθήσει κανείς σήμερα, στην προσπάθειά του να εξασφαλίσει τα ελάχιστα κεφάλαια για την έκδοση μιας καινούργιας εφημερίδας ή ενός περιοδικού.

Όμως, η συνέχιση της λειτουργίας και η βιωσιμότητα μιας τέτοιας εφημερίδας, που δεν θα έχει πίσω της τα κεφάλαια κάποιου ισχυρού επιχειρηματία, θα αποτελεί ένα διαρκές στοίχημα, καθώς θα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Το βέβαιο είναι ότι όχι μόνο αυτού του είδους οι επιχειρήσεις, αλλά συνολικά οι επιχειρήσεις του Τύπου στην Ελλάδα, έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους από την πλευρά της Πολιτείας. Μπορώ να πω ότι η Πολιτεία μέχρι σήμερα τις αντιμετωπίζει εχθρικά.

Η ευρωπαϊκή εμπειρία

Είναι δεδομένο ότι οικονομική κρίση από το 2008 έπληξε πανευρωπαϊκά τον τομέα του Tύπου σε μεγάλο βαθμό. Υπήρξε αισθητή μείωση τόσο του αριθμού των εκδιδόμενων εφημερίδων όσο και των πωλήσεών τους.

Προσπαθώντας να αντιδράσουν σε αυτό το πλήγμα, ευρωπαϊκά κράτη όπως η Γαλλία, η Ιταλία και η Σουηδία έλαβαν μέτρα στήριξης του Τύπου, με άμεσες ή έμμεσες επιδοτήσεις, με στόχο την ενίσχυση των πωλήσεων και τη διευκόλυνση της παραγωγής και της διανομής εφημερίδων.

Βέβαια, συστήματα άμεσων και κυρίως έμμεσων δημόσιων επιδοτήσεων στον Τύπο, βρίσκονται σε ισχύ εδώ και δεκαετίες σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης.

Το είδος και το ύψος των ενισχύσεων διαφέρουν ανάλογα με τις παραδοσιακές δομές του Τύπου σε κάθε χώρα, όμως κοινή πρακτική είναι οι ενισχύσεις στον έντυπο Τύπο (χαρτί) και στις δημόσιες τηλεοράσεις (μέσω του ειδικού τέλους), χωρίς να αποκλείονται ενισχύσεις και σε άλλα είδη ΜΜΕ.

Παραδοσιακά, τα συστήματα ενίσχυσης του Τύπου περιελάμβαναν μειωμένο ΦΠΑ στις πωλήσεις, επιδότηση της μεταφοράς του Τύπου, ενίσχυση των πρακτορείων διανομής, μειωμένα τηλεπικοινωνιακά τέλη, αλλά και ειδικές ενισχύσεις σε μικρές εφημερίδες γνώμης, για την τόνωση του πλουραλισμού.

Συνήθως, ενισχύονται οι εφημερίδες με τη θέσπιση μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ ή μειωμένων ταχυδρομικών τελών. Ενδεικτικά αναφέρεται, ότι ο συντελεστής ΦΠΑ για τις εφημερίδες στο Βέλγιο είναι μηδενικός, στη Γαλλία 2,1%, στην Ιταλία 4%, στη Σουηδία 6%, στη Γερμανία 7% και στην Εσθονία 9%.

Ως προς τις βέλτιστες πρακτικές για την ενίσχυση του Tύπου και εν γένει της πολυφωνίας και της καινοτομίας, αξίζει να αναφερθεί ότι στην Ολλανδία, ήδη, από το 1974 έχει ιδρυθεί Κρατικό Ταμείο για την οικονομική ενίσχυση, ιδίως μικρών εφημερίδων, που αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης.

Το ταμείο αυτό, λειτουργεί, σε κάποιο βαθμό, ως ανάχωμα στην συγκέντρωση του Τύπου σε λίγους ιδιοκτήτες. Στοχεύει δε στην υποστήριξη καινοτόμων δράσεων, ιδίως μικρών δημοσιογραφικών μέσων και αντίστοιχων επιχειρήσεων που βρίσκονται σε αρχικό στάδιο σύστασης, καθώς δε διαθέτουν την απαραίτητη εμπειρία και τις απαραίτητες οικονομικές πηγές για την ανάπτυξή τους.

Ομοίως, το Ηνωμένο Βασίλειο επενδύει σημαντικά ποσά στην υποστήριξη της εκπαίδευσης προσωπικού σε ψηφιακά συστήματα μέσων ενημέρωσης, στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας μικρών μέσων ενημέρωσης, στην υποστήριξη καινοτόμων δικτύων μέσων ενημέρωσης, αλλά και της παραγωγής και διανομής προγραμμάτων που προβάλλουν τον πολιτισμό και την τέχνη.

Σύμφωνα με παλαιότερη έρευνα του Reuters (Institute for the Study of Journalism - 2011), η ετήσια στήριξη του Δημοσίου προς τα ΜΜΕ κυμαίνεται κατά κεφαλήν από το υψηλό των 130 ευρώ τον χρόνο στη Φινλανδία, στο ευρωπαϊκό χαμηλό των 43 ευρώ το χρόνο στην Ιταλία, ενώ στις ΗΠΑ δεν ξεπερνά τα 5,2 ευρώ ανά κάτοικο, κυρίως για έντυπες εκδόσεις.

Η Γαλλία, ακολουθεί σύστημα ενισχύσεων εδώ και πολλές δεκαετίες, με στόχο τον εκσυγχρονισμό των επιχειρήσεων, την ανάπτυξη της διανομής και την υπεράσπιση της πολυφωνίας.

Όμως το 2012 κρίθηκε αναγκαία η δημιουργία του «Στρατηγικού Ταμείου για την Ανάπτυξη του Τύπου», ενός Ταμείου που στηρίζει, μέσω άμεσων βοηθημάτων του κράτους, σχέδια καινοτομίας, αύξησης της παραγωγικότητας -μέσω του βιομηχανικού εκσυγχρονισμού- και σχέδια ψηφιακής ανάπτυξης.

Στις άμεσες επιδοτήσεις περιλαμβάνεται η ενίσχυση της διανομής του Τύπου και η οικονομική ενίσχυση σε εκδόσεις πολιτικού και γενικού περιεχομένου σε εθνικό επίπεδο με περιορισμένα έσοδα από τη διαφήμιση, για τη διατήρηση της πολυφωνίας.

Στις έμμεσες επιδοτήσεις περιλαμβάνεται ο μειωμένος ΦΠΑ (2,1% επί των πωλήσεων και 5,5% στην εκτύπωση), η απαλλαγή από τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας, η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών. Επίσης, έχουν θεσπιστεί μειωμένες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης για κατηγορίες εργαζομένων στην αλυσίδα του Τύπου.

Η Ιταλία, μεταρρύθμισε το πλαίσιο των δημόσιων ενισχύσεων στα ΜΜΕ το 2016, οπότε και ιδρύθηκε το «Ταμείο για τον Πλουραλισμό και την Καινοτομία στην Ενημέρωση», όπου συγκεντρώνονται επιμέρους κονδύλια για την ενίσχυση του Τύπου και των ΜΜΕ.

Μόνο το 2016 και μόνο για τη στήριξη των εκδόσεων, το κονδύλι άγγιξε τα 155 εκατ. ευρώ. Για τοπικούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς, οι κρατικοί πόροι έφτασαν τα 50 εκατ. ευρώ, ενώ προβλέπεται και συνεισφορά αλληλεγγύης στην ενημέρωση ύψους 0,1% επί των διαφημιστικών εσόδων (κάτι σαν το δικό μας Αγγελιόσημο). Την τριετία 2014-2016, είχαν προβλεφθεί πόροι ύψους 120 εκατ. ευρώ.

Στο Βέλγιο, είναι θεσμοθετημένη η διαρκής υποστήριξη του έντυπου Τύπου που περιλαμβάνει μειωμένο ΦΠΑ, ταχυδρομικές ατέλειες κ.ά. Το 2015, μόνο για τον γαλλόφωνο ημερήσιο Τύπο διατέθηκαν 7,6 εκατ. ευρώ ως άμεση ενίσχυση, με κριτήρια την τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, την επιμόρφωση του προσωπικού, την εφαρμογή των συμβάσεων εργασίας, τη χρήση νέων τεχνολογιών κ.ά.

Στη Γερμανία, δεν υπάρχει άμεση κρατική ενίσχυση του Τύπου, υπάρχει ωστόσο έμμεση υποστήριξη, όπως π.χ. μειωμένος ΦΠΑ (7% αντί 19%) και μειωμένα ταχυδρομικά τέλη.

Στην Αυστρία, βάσει νόμου προβλέπονται οικονομικές επιχορηγήσεις στις εφημερίδες με στόχο την ενίσχυση της πολυφωνίας. Ένα μέρος διατίθεται για την ενίσχυση της κυκλοφορίας των εφημερίδων (το 2016 διατέθηκαν 3,8 εκατ. σε 48 εφημερίδες), ένα μέρος διατίθεται για την ενίσχυση της πολυφωνίας στον ημερήσιο Περιφερειακό Τύπο (δόθηκαν 3 εκατ. σε 5 εφημερίδες) και ένα μέρος διατίθεται για την ενίσχυση της ποιότητας και των μελλοντικών προοπτικών του Τύπου (1,5 εκατ. σε 51 φορείς). Επίσης, προβλέπεται επιχορήγηση για την κάλυψη του κόστους διατήρησης των ανταποκριτών στο εξωτερικό και επιστροφή του 10% της τιμής των εφημερίδων που διανέμονται δωρεάν στα σχολεία.

Η Σουηδία, όπως και όλες οι σκανδιναβικές χώρες, έχει ισχυρό Τύπο, ωστόσο προβλέπει επιδοτήσεις για την ενίσχυση της πολυφωνίας. Επιχειρησιακές και λειτουργικές επιδοτήσεις χορηγούνται σε έντυπες ή ηλεκτρονικές εφημερίδες. Επιδοτήσεις για τη διανομή των εφημερίδων δίνονται και για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των εφημερίδων στον τομέα της ενίσχυσης της διανομής τους. Αναπτυξιακές επιδοτήσεις στοχεύουν στην ανάπτυξη της ηλεκτρονικής μορφής, με υψηλής ποιότητας συντακτικό περιεχόμενο.

Στην Ισπανία, τα ιδιωτικά ΜΜΕ επιδοτούνται από τις αυτόνομες κοινότητες ξεχωριστά (μέσω κρατικής διαφήμισης) προκειμένου να προωθούν την τοπική γλώσσα. Αυτόνομες κοινότητες όπως της Καταλωνίας, της Βαλένθια, της Γαλικίας και της Ανδαλουσίας έχουν θεσπίσει ειδική νομολογία για την προστασία της τοπικής γλώσσας τους και την επιδότηση ΜΜΕ γι’ αυτόν τον σκοπό.

Οι αδυναμίες της Ελλάδας

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, όπου η ανεργία των δημοσιογράφων καλπάζει άνω του 50%, ενώ κανένα μέσο ενημέρωσης δεν εφαρμόζει πλέον τις κλαδικές ΣΣΕ των Ενώσεων Συντακτών, η σημασία της οικονομικής ενίσχυσης των ΜΜΕ αποκτά ιδιαίτερη αξία, δεδομένου ότι η χώρα μας βρίσκεται χαμηλά σε σχέση με τις χώρες της Ευρώπης και στον τομέα της πολυφωνίας και της ανεξαρτησίας των ΜΜΕ.

Είναι ενδεικτικό, ότι με βάση σχετικές έρευνες, οι εργοδότες των ελληνικών ΜΜΕ παρεμβαίνουν συχνά στο έργο των εργαζομένων στα ΜΜΕ, ενώ τα ελληνικά ΜΜΕ χαρακτηρίζονται σε μεγάλο βαθμό για την πολιτική τους μεροληψία.

Επίσης, η Ελλάδα παρουσιάζει υψηλούς δείκτες επικινδυνότητας σε ό,τι αφορά τη διαπλοκή ιδιοκτητών ΜΜΕ με την πολιτική εξουσία, αλλά και το βαθμό ανεξαρτησίας των Δημοσίων Υπηρεσιών Ενημέρωσης, καθώς η χορήγηση των αδειών σε αυτές τις υπηρεσίες, γίνεται δίχως καν δημόσια διαβούλευση.

Είναι ενδεικτικό ότι η Ελλάδα διαθέτει μόνο ένα εθνικό Πρακτορείο Ειδήσεων, που βρίσκεται στην ιδιοκτησία της εκάστοτε κυβέρνησης, ενώ η κυβέρνηση αναμειγνύεται τόσο στο διορισμό του προσωπικού όσο και στη διαμόρφωση της πολιτικής του γραμμής.

Στην ίδια μοίρα βρίσκεται και η δημόσια Ραδιοτηλεόραση, η οποία επιπροσθέτως δεν παρέχει ούτε τις ελάχιστες ποσοστώσεις υπέρ των τοπικών ή περιφερειακών ενοτήτων στην παραγωγή και διανομή του προγράμματός της.

Την ίδια στιγμή, το ποσοστό συμμετοχής των περιφερειακών Μέσων Ενημέρωσης στην κατανομή της συνολικής διαφημιστικής δαπάνης του ευρύτερου δημοσίου είναι τουλάχιστον 30%.

Πέραν όλων αυτών, η Περιφέρεια έπαψε να διαθέτει δικούς της ανταποκριτές, με αποτέλεσμα εφημερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας να φιλοξενούν ειδήσεις από την υπόλοιπη Ελλάδα, χωρίς να γράφονται από δικούς τους δημοσιογράφους!

Προτάσεις βέλτιστων πρακτικών

Βέλτιστες πρακτικές με βάση την ευρωπαϊκή εμπειρία, θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και στην Ελλάδα για την ενίσχυση του Τύπου και κυρίως των εφημερίδων.

Στο πλαίσιο αυτό, είναι απαραίτητο να υπάρξει αφενός ένας σαφής ορισμός της έννοιας του ενημερωτικού μέσου, έτσι ώστε αυτά να απολαμβάνουν και τα αντίστοιχα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Ο χαρακτηρισμός «ενημερωτικό» θα πρέπει να δίδεται μόνο κατόπιν τεκμηριωμένης εξακρίβωσης της τήρησης συγκεκριμένων χαρακτηριστικών.

Αφετέρου, τα αμιγώς ηλεκτρονικά ΜΜΕ θα πρέπει και αυτά να πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις για να θεωρούνται ενημερωτικά. Πέραν του περιεχομένου τους, θα πρέπει να έχουν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, ξεκάθαρο ιδιοκτησιακό καθεστώς και νόμιμους όρους απασχόλησης του προσωπικού.

Για το χώρο του Τύπου, λοιπόν, θα μπορούσε να υιοθετηθεί ένα πλαίσιο οικονομικής ενίσχυσης με δίκαιη κατανομή της κρατικής επιδότησης των ΜΜΕ υπέρ της πολυφωνίας και του υγιούς ανταγωνισμού, που θα βασίζεται αυστηρά στο ανταποδοτικό όφελος των μέσων για την κοινωνία και τους πολίτες της.

Οι εν λόγω επιδοτήσεις, εφόσον θεσμοθετηθούν, θα πρέπει να παρέχονται με διαφανείς όρους, κυρίως προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της απασχόλησης, της ποιότητας και της υγιούς επιχειρηματικότητας.

Μάλιστα, για τη διασφάλιση του υγιούς ανταγωνισμού, είναι αναγκαίος ο αυστηρός έλεγχος σε όλα τα ΜΜΕ για το σεβασμό των εργασιακών δικαιωμάτων, για τη συνεπή πληρωμή μισθών και εισφορών, για τη μετεκπαίδευση και εξέλιξη του προσωπικού, για την αποδοτική χρήση πιθανών επιδοτήσεων.
 
Tο «σχέδιο De Minimis»

Στο πλαίσιο στήριξης του έντυπου Τύπου, δηλαδή των εφημερίδων, θα μπορούσαμε να πάμε αρχικά στην εκπόνηση και εφαρμογή ενός σχεδίου «Καταβολών Ήσσονος Σημασίας» (De Minimis), ακολουθώντας το παράδειγμα της Κύπρου.

Το συγκεκριμένο σχέδιο θα μπορούσε να βασιστεί στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό αναφορικά με την εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα στις Ενισχύσεις Ήσσονος Σημασίας (De Minimis).
Βασικός στόχος του Σχεδίου θα πρέπει να είναι η διατήρηση της πολυφωνίας, ειδικότερα των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης, όπως είναι οι εφημερίδες, ούτως ώστε να προστατευθεί ο πλουραλισμός, η ελευθερία της έκφρασης, η Δημοκρατία, το δικαίωμα των πολιτών στην πληροφόρηση.

Παράλληλα, το Σχέδιο θα πρέπει να στοχεύει στη διασφάλιση της ποιότητας της πληροφόρησης που διακινείται μέσω του Διαδικτύου, που ενίοτε οδηγεί σε παραπληροφόρηση, αλλά και στην αναπαραγωγή ειδήσεων που πλήττουν την πρωτογενή αρθρογραφία.
Δικαιούχοι της Ενίσχυσης θα είναι πανελλαδικής κυκλοφορίας καθημερινές και εβδομαδιαίες (Κυριακάτικες) εφημερίδες, που απασχολούν μισθωτούς εργαζόμενους με Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, συγκεκριμένο ελάχιστο αριθμό δημοσιογράφων μέλη των Ενώσεων Συντακτών (π.χ 70 -100 δημοσιογράφους ανά μέσο/τίτλο) και βρίσκονται σε κυκλοφορία τουλάχιστον τα τελευταία τρία χρόνια.

Είναι σημαντικό τα ενισχυόμενα ΜΜΕ να διαθέτουν περιεχόμενο που θα καλύπτει πρωτογενή αρθρογραφία και ειδησεογραφία γενικού ενδιαφέροντος, καθώς και να έχουν επενδύσει στη διαδικτυακή επέκταση των υπηρεσιών τους.
Δικαιούχοι θα μπορεί να είναι επίσης Πρακτορεία Τύπου, τα οποία θα διαθέτουν πανελλαδικό δίκτυο διανομής και θα απασχολούν επίσης συγκεκριμένο ελάχιστο αριθμό μισθωτών εργαζομένων.

Όσον αφορά τη μορφή της Ενίσχυσης, αυτή θα καταβάλλεται στους δικαιούχους με τη μορφή επιχορήγησης, σε ετήσια βάση, η οποία θα είναι ανάλογη του είδους και του μεγέθους της επιχείρησης.
Για παράδειγμα, οι εφημερίδες που θα εφαρμόζουν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και θα είναι συνεπείς στις πληρωμές του Προσωπικού και των Ασφαλιστικών Ταμείων, θα μπορούν να επιδοτούνται με ένα συγκεκριμένο ποσό για κάθε ημέρα κυκλοφορίας τους (π.χ είτε μέσω μείωσης του ΦΠΑ επί των πωλήσεών τους, είτε μέσω της κάλυψης μέρους των λειτουργικών εξόδων που αφορούν την ενέργεια, το χαρτί, τις τηλεπικοινωνιακές δαπάνες, τα ταχυδρομικά τέλη κ.λπ.).

Ο υπολογισμός της ετήσιας επιχορήγησης θα γίνεται με βάση τον αριθμό των ημερών που κυκλοφορεί η εφημερίδα κάθε εβδομάδα και τον αριθμό των απασχολουμένων, ενώ η επιχορήγηση δεν θα ξεπερνά ένα συγκεκριμένο πλαφόν.

Επίσης, για κάθε μισθωτό δημοσιογράφο μέλος της Ένωσης Συντακτών, θα καταβάλλεται συγκεκριμένο ποσό ως επιδότηση του μηνιαίου μισθοδοτικού κόστους του, υπό την προϋπόθεση ότι ο εργαζόμενος θα απασχολείται το ελάχιστον κατά τα τελευταία δύο έτη στην επιχείρηση και θα λαμβάνει μηνιαίο μικτό μισθό που θα έχει καθοριστεί με ΣΣΕ. Εναλλακτικά, η επιδότηση θα μπορούσε να καλύπτει μέρος των ασφαλιστικών εισφορών για τους άνω των 55 ετών και τους νέους δημοσιογράφους. Σε κάθε περίπτωση το μέγιστο ετήσιο ποσό ενίσχυσης ανά επιχείρηση, δεν θα ξεπερνά και πάλι ένα συγκεκριμένο ποσό.

Επιπλέον, μια επιχείρηση θα συνεχίζει να παραμένει δικαιούχος για ενίσχυση το επόμενο έτος εφαρμογής του Σχεδίου, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα έχει προβεί το προηγούμενο έτος σε μειώσεις προσωπικού.

Πώς οι εφημερίδες θα βρουν έσοδα και αναγνώστες

Στο σχέδιο ενίσχυσης του Τύπου, πέραν όλων των άλλων, απαιτείται να περιληφθούν και μέτρα θεσμικού χαρακτήρα, που θα προστατεύουν τη λειτουργία των εφημερίδων από αθέμιτες πρακτικές, όπως και το έργο των δημοσιογράφων τους.

Στην Ελλάδα, με την έκρηξη του Internet, το βασικό πρόβλημα πλέον είναι η κλοπή. Δεκάδες sites που εισπράττουν διαφήμιση και μοιράζουν «μαύρο χρήμα», κλέβουν την ύλη του ΑΠΕ και των μεγάλων εφημερίδων πριν καν αυτές τυπωθούν.

Από την άλλη, οι πολυεθνικές αναπαράγουν το περιεχόμενο των εφημερίδων, των ραδιοφωνικών και των τηλεοπτικών σταθμών, χωρίς να ρωτήσουν και χωρίς να αποδίδουν δικαιώματα.
Παράδειγμα πρώτο: Το κύριο ερώτημα για το ευρύ κοινό που δεν του περισσεύουν πλέον χρήματα, είναι γιατί να πληρώσει να αγοράσει μια εφημερίδα, τη στιγμή που η ίδια εφημερίδα προσφέρει δωρεάν το περιεχόμενό της μέσω του Internet; Η απάντηση, όπως αντιλαμβάνεστε, είναι σχετικά εύκολη…

Παράδειγμα δεύτερο: Το κρατικό ΑΠΕ κάνει σήμερα τους πάντες …εκδότες στο Internet, με τα δικά του κείμενα. Ο έλεγχος της λογοκλοπής θα περιόριζε το φαινόμενο των τζάμπα ψηφιακών εκδοτών, με τους σκλάβους στα αμπάρια τους να κάνουν απλώς αντιγραφή των κειμένων του πρακτορείου, χωρίς να προσφέρουν πρωτογενή ενημέρωση.

Παράδειγμα τρίτο: Είναι αδιανόητο το βράδυ του Σαββάτου, πριν καν φτάσουν οι κυριακάτικες εφημερίδες στη Θράκη, την Ήπειρο και την Κρήτη, να είναι ήδη αναρτημένο το περιεχόμενό τους στο Internet, ακυρώνοντας την προσπάθεια μιας ολόκληρης βδομάδας των συναδέλφων μας.

Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρξει συμφωνία, για το πότε αποδεσμεύονται τα κείμενα των εφημερίδων και ταυτόχρονα να κυνηγηθεί η κλοπή του περιεχομένου. Περισσότερο από ποτέ είναι λοιπόν απαραίτητη η ύπαρξη μιας συμφωνίας για την προστασία του περιεχομένου.

Την ίδια στιγμή, η ανάθεση των δικαιωμάτων εκδοτών και δημοσιογράφων στον ΟΣΔΕΛ, ο οποίος εκπροσωπεί συγγραφείς και εκδότες βιβλίου, φανερώνει την άγνοια του θέματος από τους ανθρώπους του χώρου. Από εκδότες και δημοσιογράφους θα πρέπει να ιδρυθεί ένας νέος φορέας προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας των εφημερίδων. Αυτό δεν μπορεί να είναι παρά ένας ισχυρός φορέας συλλογικής διαχείρισης που θα αναλάβει τη διεκδίκηση των οφειλομένων από τις εταιρείες ηλεκτρονικής αποδελτίωσης, το FB , το Youtube, τη Google κ.λ.π.

Είναι ώρα το φαινόμενο της πειρατείας στα ΜΜΕ να αντιμετωπιστεί υπεύθυνα και από την πλευρά της Πολιτείας.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η Πολιτεία οφείλει να βοηθά τον Τύπο, όχι τις επιχειρήσεις, αλλά τον Τύπο.

Και οφείλει να το κάνει χωρίς κρατικές παρεμβάσεις στην ελευθερία της έκφρασης και «Λογοκριτικά Συμβούλια» που δήθεν θα εποπτεύουν τη δημοσιογραφική δεοντολογία. Οι δημοσιογράφοι έχουν κανόνες αυτορύθμισης και "ευαγγέλιό" τους είναι ο Κώδικας Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας.

Άλλωστε, Τύπος είναι η κουλτούρα της ανάγνωσης, ο σεβασμός στην άποψη του άλλου που γράφεται και λέγεται. Βοήθεια στον Τύπο δεν είναι π.χ. να κλείνεις σήμερα το ΔΟΛ και να «φουσκώνεις» την ΑΥΓΗ για να έρθει αύριο μία άλλη κυβέρνηση που θα σώσει το ΔΟΛ και θα κλείσει την ΑΥΓΗ. Βοήθεια στον Τύπο είναι κινήσεις όπως αυτή στη Γαλλία πριν από χρόνια που είχαν στόχο όχι μόνο την οικονομική ενίσχυση, αλλά και την αύξηση της κυκλοφορίας των εφημερίδων, ιδίως μεταξύ των νέων.

Αν μιλήσουμε λοιπόν για κανόνες ή θα ισχύσουν για ΟΛΟΥΣ οι ίδιοι κανόνες οικονομικής και τραπεζικής εξυγίανσης ή αλλιώς μιλάμε για μεροληψία με σκοπό τη φίμωση μιας συγκεκριμένης μερίδας του Τύπου, η οποία τυγχάνει αυτή την εποχή να είναι αντιπολιτευόμενη. Δεν μπορεί να κλείνει ένας ολόκληρος οργανισμός, να μένουν άνεργοι εκατοντάδες άνθρωποι, προμηθευτές απλήρωτοι, δάνεια εντελώς στον αέρα και μια σειρά από άλλες επιπτώσεις και την ίδια στιγμή, φιλοκυβερνητικά Μέσα να σωρεύουν χρέη και να συντηρούνται, μέσα στην κρίση, με ελάχιστες κυκλοφορίες, προετοιμάζοντας στην ουσία ένα νέο μιντιακό τοπίο που μπροστά του το προηγούμενο θα είναι ο χορός των …αγγέλων!

Ίδιοι και Ίσοι κανόνες για όλους, για πλουραλισμό, πολυφωνία και υγιή επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο του Τύπου και της ενημέρωσης, σε μια εποχή που οι πολίτες και το πολίτευμα το έχουμε μεγάλη ανάγκη.

*** Ομιλία στη Διημερίδα του Μορφωτικού Ιδρύματος ΕΣΗΕΑ (25 και 26 Ιανουαρίου 2018) με θέμα: «Η στήριξη εφημερίδων και περιοδικών στην εποχή της κρίσης».

Μηχανισμό λογοκρισίας δημιουργεί ο Ν. Παππάς

 Του Γιώργου Παπαδόπουλου - Τετράδη





Αν και έχουν περάσει δύο μέρες δεν έχουμε ακούσει ούτε μία αντίδραση από τους δημοσιογράφους, τους νομικούς και τα κόμματα στην ανατριχιαστική εξαγγελία του υπουργού ψηφιακής πολιτικής για τον έλεγχο και την κρατική λογοκρισία στις ειδήσεις σε όλα τα Μέσα! Με τη συνεργασία, μάλιστα, των δύο παγκόσμιων κολοσσών, της google και του facebook, που όχι μόνο κλέβουν απλήρωτα τη δουλειά των δημοσιογράφων, αλλά είναι οι κατ εξοχήν υπεύθυνοι για την παγκόσμια εξάπλωση των ψευδών ειδήσεων!
Το γεγονός ότι ο υπουργός ασχολείται με τα ΜΜΕ χωρίς να έχει ιδέα από δημοσιογραφία ή, έστω, έκδοση, είναι το υπ αριθμόν ένα πρόβλημα, που έχουν δημιουργήσει κυρίως οι οργανώσεις των εργαζόμενων στον Τύπο. Γιατί του έχουν επιτρέψει να ρητορεύει και να νομοθετεί για τη δουλειά τους όντας παντελώς ανίδεος για τη λειτουργία της. Το να παρακολουθείς έναν ξυλουργό δεν σε κάνει ξυλουργό. Ιδίως αν θέλεις να επιβάλεις ξυλουργικούς κανόνες.
Το δεύτερο μείζον πρόβλημα, για το οποίο ευθύνονται επίσης οι οργανώσεις των εργαζόμενων στον Τύπο και των νομικών και των κομμάτων με την αφωνία τους, είναι ότι ο υπουργός σχεδιάζει μέσα στίς εργατοώρες του που είναι πληρωμένες από το λαό, επιχειρήσεις και νόμους φίμωσης, ελέγχου της πληροφόρησης και λογοκρισίας που είναι έξω από κάθε δημοκρατική λογική ελευθεροτυπίας του δυτικού κόσμου. Θα τις ζήλευε το καθεστώς Έρντοαν, Ναζαρμπάγιεφ και Αλία.
Το πιο επικίνδυνο είναι, ότι ο υπουργός που δεν έχει ιδέα τι είναι ειδήσεις και που δεν έχει ούτε ένα λεπτό πείρας σε δημοσιογραφικό περιβάλλον, αγορεύει στο London School of Economics, ως προσκαλεσμένος, για το τι είναι ψευδείς ειδήσεις! Αραδιάζοντας αλαμπουρνέζικα στοιχεία από την Ελλάδα, που του έχουν μαζέψει τα εξ ίσου άσχετα παιδάκια που έχει στη δούλεψή του στο υπουργείο. Τα οποία επίσης χρυσοπληρώνει ο ελληνικός λαός με τους φόρους του. Ντροπή για το LSE και τη σοβαρότητά του.
Ο υπουργός Προπαγάνδας της κυβέρνησης, που ήρθε και παραμένει στην εξουσία σπέρνοντας μόνο fake news (από το σκίσιμο των μνημονίων μέχρι κάθε οικονομική εξαγγελία που ήταν τάχα κοστολογημένη και μέχρι το από πέρυσι success story) ανήγγειλε την κρατική παρέμβαση στην πληροφόρηση σε τρία επίπεδα και χωρίς να ανοίξει στόμα διαμαρτυρίας από δημοσιογράφους, εκδότες, νομικούς, κόμματα, οργανώσεις. Δείγμα κι αυτό του μιθριδατισμού της κοινωνίας και της εξαφάνισης κάθε δημοκρατικών αντιστάσεων.
Στο πρώτο επίπεδο ανήγγειλε τη δημιουργία portal, που θα …διασταυρώνει τις ειδήσεις «για να ελέγχουν οι δημοσιογράφοι και οι εκδότες την εγκυρότητα των ειδήσεων»! «Σε συνεργασία με τις ενώσεις εκδοτών (!) και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις»!
Προφανώς ο υπουργός, ως παντελώς ανίδεος, δεν ξέρει ότι η βασική δουλειά των δημοσιογράφων είναι να ελέγχουν την εγκυρότητα της κάθε είδησης. Γι αυτό πληρώνονται οι ίδιοι, και οι αρχισυντάκτες τους και οι διευθυντές τους! Κι αν δεν το κάνουν, είναι υπόλογοι μόνο στο αναγνωστικό τους κοινό και σε κανέναν οργανισμό λογοκρισίας τύπου Παπαδόπουλου. Γιατί αυτό στήνει ο υπουργός!
Ο άνθρωπος που δεν έχει γράψει ούτε εργατοώρα σε Μέσο, και που σπέρνει κάθε μέρα με τους μηχανισμούς του τόσες ψευδείς ειδήσεις όσες δεν μπορεί να καταναλώσει η χώρα, δεν ξέρει ούτε καν ότι ψευδείς ειδήσεις υπάρχουν ελάχιστες και σπάνια στα Μέσα. Και ότι βρίθει αυτών τα παγκόσμιο καθημερινό διαδίκτυο, ως… μέσο (αντι)κοινωνικής δικτύωσης.
Αντίθετα, υπάρχουν πολλές διαστρεβλωμένες ειδήσεις. Που εμφανίζουν την εισβολή στην Αφρίν ως απελευθέρωση από τους Κούρδους τρομοκράτες, ή την επεισοδιακή συνεδρίαση του Eurogroup ως αρμονική αποτελεσματική συνεργασία ή την ταπείνωση των Ελλήνων υπουργών από μέλη της τρόικας ως εποικοδομητική συνεδρίαση για τα ελληνικά συμφέροντα. Και ο μεγαλύτερος διαστρεβλωτής των ειδήσεων είναι οι ίδιες οι κυβερνήσεις. Ο δε μεγαλύτερος κατ επάγγελμα ψεύτης είναι ο εκάστοτε κυβερνητικός εκπρόσωπος. Καθημερινά. Δουλειά του είναι να εμφανίζει το άσπρο μαύρο υπέρ της κυβέρνησης. Θα τον ελέγχει και αυτόν;
Τι ακριβώς θα κάνει η νέα κρατική λογοκρισία του υπουργού; Θα διορθώνει τα ξένα πρακτορεία ότι σπέρνουν ψευδείς ειδήσεις όταν λένε για την ελληνική οικονομία ό,τι δεν συμφέρει την κυβέρνηση; Ή θα υπαγορεύει και θα νουθετεί τα ελληνικά Μέσα στον τρόπο που εμφανίζουν αυτές τις ειδήσεις; Ή μήπως θα τα απειλεί;
Ξέρει ο άσχετος περί τη δημοσιογραφία υπουργός ότι οι εκδότες, που θέλει να τους ανακατέψει, δεν έχουν καμιά δουλειά να ανακατεύονται με τη δημοσιογραφική δουλειά και ότι δεκάδες ρεπόρτερς, αρθρογράφοι και διευθυντές έχουν πληρώσει ακριβά την υπεράσπιση αυτής της αρχής; Ούτε ο υπουργός του Παπαδόπουλου Σταματόπουλος δεν είχε σκαρφιστεί κάτι τέτοιο σαν τον κ Παππά!
Τι ακριβώς θα στήσει ο υπουργός ως portal; Μια κρατική επιχείρηση; Που θα χρηματοδοτείται από τους φόρους των πολιτών; Για να τους υπαγορεύει πώς θα πληροφορούνται τα γεγονότα ανάλογα με τα γούστα των κυβερνήσεών τους; Και θα ποδηγετεί ή θα απειλεί ή θα διορθώνει τους επαγγελματίες του Τύπου στα ΜΜΕ καθημερινά; Από ποιους; Από δημοσιογράφους δημόσιους υπάλληλους; Δεύτερης διαλογής; Γιατί οι αξιόλογοι και επαγγελματίες δημοσιογράφοι δεν πάνε να γίνουν ούτε λογοκριτές ούτε υπάλληλοι τέτοιων υπηρεσιών. Και οι κατά παραγγελία δημοσιογράφοι θα κρίνουν τη δουλειά των επαγγελματιών εδώ και διεθνώς; Γιατί η μισή δουλειά εξαρτάται από ξένα πρακτορεία και πηγές! Θα τα λογοκρίνει και αυτά η νέα λογοκρισία; Με ποια κριτήρια;
Και οι δημοσιογράφοι που θα δουλεύουν εκεί θα είναι δημόσιοι υπάλληλοι; Θα πληρώνονται από την τσέπη του λαού; Σε μια νέα κοστοβόρα υπηρεσία; Που θα δουλεύουν κατ εντολήν της κυβέρνησης; Θα καταργήσει τον κυβερνητικό εκπρόσωπο ή θα γεμίσουμε υπηρεσίες κρατικού ελέγχου της σκέψης; Ξέρει ο υπουργός ότι ο πρώτος και μεγαλύτερος εχθρός του δημοσιογράφου οφείλει να είναι η εξουσία; Οι κυβερνήσεις; Και αυτός, ένας υποτιθέμενος αριστερός, θέλει να τους κάνει υπηρέτες τους; Μήπως τα πρότυπα του συντρόφου υπουργού έχουν τη σκόνη του Μπέρια και των άλλων παιδιών της δημοκρατίας του Στάλιν; Έτσι φαίνεται.
Αλλά, ο υπουργός με τις αντιδημοκρατικές νοοτροπίες δεν σταματάει εδώ. Ετοιμάζει, λέει, με το υπουργείο Δικαιοσύνης ένα νομοσχέδιο που θα καταπολεμάει «την εγκληματικότητα από το μίσος και την αξιόποινη διασπορά ψευδών ειδήσεων»! Δηλαδή έναν νέο τρομονόμο του Τύπου! Γιατί περί αυτού πρόκειται. Έναν νόμο που θα στέλνει στο εδώλιο καθέναν που δεν γράφει και δεν μεταδίδει τις ειδήσεις όπως τις θέλει η κυβέρνηση!
Νόμος υπάρχει. Και είναι όχι απλώς αρκετός, αλλά είναι και εξοντωτικός για τους δημοσιογράφους και τα Μέσα. Και αφορά στην εξύβριση και τη συκοφαντία. Από τίποτε άλλο δεν απειλούνται οι πολίτες. Ο νόμος τους καλύπτει απολύτως. Αδίκημα… ειδήσεων δεν υπάρχει παγκοσμίως! Γιατί κανείς παγκοσμίως, σε κανένα πανεπιστήμιο και σε κανένα Μέσο δεν έχει καταφέρει, και δεν γίνεται να δώσει τον ορισμό της είδησης! Τον έχει βρει ο υπουργός…
Για τους Έλληνες ο κυπριακός αγώνας που έδιωξε τους Άγγλους ήταν ηρωικός. Για τους Άγγλους ήταν τρομοκρατία. Για τον εργαζόμενο η απόλυση είναι καταχρηστική. Για τον μαγαζάτορα επιβίωση της επιχείρησης. Για τον μισό κόσμο ο κομμουνισμός και κάθε τι ειδωμένο ή γραμμένο από τη σκοπιά του είναι δικτατορία. Για έναν άλλο κόσμο είναι ελπίδα και δικαιοσύνη. Για τον δεξιό η αστυνομική επίθεση στους μπαχαλάκηδες είναι νόμιμη αντίσταση του κράτους. Για τον αριστερό φασιστική βία. Για την Ευρωπαϊκή Τράπεζα οι ελληνικές τράπεζες είναι στο κόκκινο. Για την κυβέρνηση ή τις ελληνικές τράπεζες είναι ακμαίες. Για τον άνθρωπο είναι στείρωση του σκύλου για να μην αναπαράγονται αδέσποτα. Για το σκύλο είναι έγκλημα κατά της φύσης του.
Επιπλέον αυτών, ο υπουργός έχει σκαρφιστεί και ένα Μητρώο Online Media και τη συνεργασία με τη google και το facebook για να ευαισθητοποιηθεί το κοινό στα fake news! Που διακινούνται κυρίως από τους κολοσσούς, οι οποίοι είναι ανεξέλεγκτοι παγκοσμίως από κάθε Αρχή! Που δεν πληρώνουν φράγκο στους δημοσιογράφους παρ όλο που ζουν αναπαράγοντας τζάμπα και αυθαίρετα τη δουλειά τους! Οι κολοσσοί, οι οποίοι είναι οι κατ εξοχήν αναπαραγωγοί κάθε ψευτιάς, κουταμάρας κακοβουλίας και βρωμιάς που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο από ανώνυμους χρήστες με ψευδώνυμα ή από ανεξέλεγκτους επώνυμους. Έχοντας καθιερώσει την αρχή της ανευθυνότητας, νομιμοποιώντας παγκοσμίως την ανωνυμία στη διασπορά μηνύματος, γνώμης ιδεών! Με πολίτες- κουκουλοφόρους!
Οι ειδήσεις και η δημοσιογραφία είναι μια επιστήμη πολύ δύσκολη. Που χρειάζεται πολύ χρόνο για να τη μάθεις. Και η μάθηση δεν σταματάει ποτέ. Είναι μια τέχνη με πολύπλοκους κανόνες, που γεννήθηκαν από ένα process τριών αιώνων δουλειάς και επαναστάσεων. Ακόμα κι αν δεν ασκείται όπως πρέπει, ιδίως στην εποχή της κουκουλοφόρας ανωνυμίας του διαδικτύου και της αρπακόλλας των νέων μέσων που βιάζονται για όλα, δεν παύει να είναι απαιτητική μεγάλου μορφωτικού υπόβαθρου. Ακόμα κι αν δεν είναι έτσι, έτσι πρέπει να είναι. Και καμιά έκπτωση δεν πρέπει να είναι ελαμωρετώρα.
Είναι ντροπή για τη δημοσιογραφία, που δημοσιογράφοι και οι οργανώσεις τους ακούνε αδιαμαρτύρητα έναν υπουργό, που δεν έχει ιδέα από τη δουλειά τους και την αξία της, να απειλεί την ελευθεροτυπία με μηχανισμούς χουντικής έμπνευσης. Νομικούς και κρατικούς.
Και είναι απορίας άξιο: Για ποιόν στήνει όλον αυτό το μηχανισμό ο υπουργός; Θα κυβερνάει για πάντα; Θα τον αφήσει να τον εκμεταλλευτεί και η επόμενη κυβέρνηση; Ή θα τον μετατρέψει σε ιδιοκτησία του, με τα λεφτά του Έλληνα φορολογούμενου;
Η δημοσιογραφία εκφράζει την ελευθερία του λόγου. Όποιου λόγου. Την ελεύθερη διάδοση ιδεών. Όποιων ιδεών. Τον πλουραλισμό των απόψεων των πολιτών. Όλων των πολιτών. Την κριτική της εξουσίας. Κάθε εξουσίας. Η δημοσιογραφία είναι, με τη Δικαιοσύνη, τα προπύργια της Δημοκρατίας. Κάθε Δημοκρατίας. Και ο χειρότερος Τύπος είναι καλύτερος από την έλλειψη ή την έκπτωση της δημοκρατίας.
Τέλος, προς το παρόν: Οι δημοσιογράφοι έχουν κατακτήσει παγκοσμίως το δικαίωμα να μην αποκαλύπτουν τις πηγές τους. Και το κατέκτησαν με ποταμούς αίματος. Το υπερασπίζονται μάλιστα με φυλακίσεις στα μπουντρούμια όλων των μη δημοκρατικών καθεστώτων. Και το έχουν σαν αρχή. Ο υπουργός θα στείλει στη φυλακή όσους αρνούνται να κατονομάζουν τις πηγές τους σε όσες ειδήσεις οι έμμισθοι ρουφιάνοι του portal και των άλλων υπηρεσιών που σκαρφίζεται αμφιβάλλουν;
Ο υπουργός ψηφιακής πολιτικής απειλεί τα Μέσα με παπαδοπουλικό έλεγχο ή απλώς δεν ξέρει τι του γίνεται; Ποιο από αυτά τα δύο είναι η είδηση και ποιο το fake new. Και οι δημοσιογραφικές οργανώσεις που τον ακούνε άλαλες είναι ανεύθυνες ή διαπλεκόμενες; Ή και τα δύο;