Ολη η αλήθεια για τα Ταμεία Τύπου και τον πόρο τους, το Αγγελιόσημο

Ο πλέον αναπτυσσόμενος κλάδος Επικοινωνίας στην Ελλάδα είναι το Διαδίκτυο. 

Πολλά παραδοσιακά Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, επενδύουν, ήδη, στο νέο τρόπο ενημέρωσης, ο οποίος αναμένεται να αποτελέσει την εργασιακή στέγη για πολλούς εργαζόμενους του Τύπου, τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Η Πολιτεία έχει επιτρέψει να επικρατεί ένα -επιεικώς- άναρχο τοπίο στην Ενημέρωση προσφέροντας οφέλη μόνο στους επιχειρηματίες-εκδότες του Διαδικτύου και σχεδόν τίποτα στους εργαζόμενους, που αναγκάζονται να δουλεύουν με μισθούς πείνας, ανασφάλιστοι ή στην καλύτερη περίπτωση ως «ελεύθεροι επαγγελματίες», κατά παράβαση βασικών διατάξεων του Εργατικού Δικαίου.

Ολες οι συνδικαλιστικές Ενώσεις-Σωματεία και τα Ταμεία των ΜΜΕ, εργάζονται από χρόνια συστηματικά για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης.

Μετά την υπονόμευση από τους εργοδότες της αρχικής προσπάθειας, την περίοδο 2007-2009, που η Πολιτεία είχε αποδεχθεί την επέκταση των ΣΣΕ και του Aγγελιοσήμου στο διαδίκτυο, υπήρξε και δεύτερο κρούσμα: Εν μια νυκτί  επεβλήθη από τα ίδια εργοδοτικά κέντρα η απόσυρση του άρθρου 67 του σχεδίου του Νόμου 3863/2010, που θα  σε ένα βαθμό ρύθμιζε το θέμα.

Εκτοτε, οι συνδικαλιστικές Ενώσεις-Σωματεία και τα Ταμεία των ΜΜΕ δεν έχουν επιτύχει τη διασφάλιση των πόρων των Ταμείων τους, που πλέον «αφαιρούνται» συστηματικά από εργοδότες και διαφημιστές.

Η στόχευση όλων των εργαζόμενων στα ΜΜΕ είναι συγκεκριμένη, με το ζήτημα του Διαδικτύου να αποτελεί μια από τις προτεραιότητές τους στα θέματα προς επίλυση, καθώς σε βάθος χρόνου κανένα Ταμείο δεν θα επιβιώσει χωρίς Αγγελιόσημο στα Ειδησεογραφικά PORTALS.

Παρά την κρίση, τα Ταμεία των ΜΜΕ (ΕΤΑΠ-ΜΜΕ  ΕΔΟΕΑΠ, ΤΕΑΣ κ.λ.π) παραμένουν ακόμα και σήμερα μια υγιής νησίδα του Κοινωνικού Ασφαλιστικού μας συστήματος, που λειτουργεί σύμφωνα με το μοντέλο των αυτοδιαχειριζόμενων ταμείων (mutual societies), όπως δεκάδες  παρόμοιοι οργανισμοί στην Ευρώπη αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τα Δημοσιογραφικά Ταμεία δεν επιβαρύνουν έστω και στο ελάχιστο τον κρατικό προϋπολογισμό, οι πόροι τους δεν προέρχονται από αυτόν, ούτε ανήκουν στους Φορείς Ασφάλισης της Γενικής Κυβέρνησης, σύμφωνα και με την Ελληνική Στατιστική Αρχή.

Επίσης, είναι γνωστό -αλλά πρέπει να το τονίζουμε συνεχώς- ότι στους πόρους των Ταμείων των ΜΜΕ δεν προβλέπεται εργοδοτική εισφορά, παρά μόνον εισφορά των εργαζομένων. Οπου δε  προβλέπεται εργοδοτική εισφορά, είναι στη λογική της χαμηλής επιβάρυνσης του μη μισθολογικού κόστους, ώστε να υποστηρίζεται η ελευθερία της έκφρασης ( π.χ στα έντυπα).

Το Αγγελιόσημο, που ουσιαστικά είχε ήδη θεσμοθετηθεί από το έτος 1941, επεκτάθηκε μετά την  κατάργηση  του Λαχείου Συντακτών. Συγκεκριμένα, επεκτάθηκε μετά την κατάργηση και ιδιοποίηση από το Κράτος του Λαχείου Συντακτών το 1967, βασικό μέχρι τότε έσοδο των ταμείων Επικούρησης και Υγειονομικής Περίθαλψης των εργαζομένων στον Τύπο. Ειδικότερα, μπροστά στον κίνδυνο κατάρρευσης των ασφαλιστικών ταμείων των εργαζομένων στον Τύπο, όπως και του νεοσύστατου τότε ΕΔΟΕΑΠ, προβλέφθηκε αντί εργοδοτικής εισφοράς, ως πόρος για τη λειτουργία τους, το έσοδο του Αγγελιοσήμου.

Το Αγγελιόσημο δεν συνιστά ούτε εύνοια ούτε προνόμιο προς τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, αλλά είναι η εργοδοτική εισφορά και η κρατική επιχορήγηση που ΔΕΝ λαμβάνουν από τους εργοδότες και το Κράτος, τα Ταμεία Τύπου (δεν έχουν λάβει ποτέ ούτε ένα ευρώ από τον προϋπολογισμό).

Αντίθετα, από τα έσοδα των δημοσιογραφικών ταμείων το 10% που εισπράττει το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ  αποδίδονται στο ΑΚΑΓΕ.

Επίσης, η εισφορά υπέρ του ΔΛΟΕΜ από τους μισθωτούς δημοσιογράφους καταλήγει στο ΙΚΑ και από εκεί στον ΟΑΕΔ, χωρίς όμως να επιδοτούνται οι άνεργοι ασφαλισμένοι του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, επειδή στην 1η διεύθυνση (πρώην ΤΣΠΕΑΘ) υπάρχει άλλος ειδικός λογαριασμός ανεργίας , με έσοδα από άλλες εισφορές.

Την ίδια στιγμή, πρόσφατη αναλογιστική μελέτη δείχνει πως τυχόν κατάργηση του Αγγελιοσήμου θα έχει ως αποτέλεσμα το ΕΤΑΠ ΜΜΕ να εμφανίσει αναλογιστικό έλλειμα ύψους 1,7 δισ. ευρώ, το οποίο σε περίπτωση κατάργησης και του Ταμείου (στο πλαίσιο του νέου Ασφαλιστικού), θα επιβαρύνει αντιστοίχως το νέο Ενιαίο Φορέα Ασφάλισης (δηλαδή, τον κρατικό προϋπολογισμό), καθώς και τον χειμαζόμενο χώρο των ΜΜΕ.
Το Αγγελιόσημο, λοιπόν, δεν συνιστά ούτε φόρο ούτε τέλος. Επιβάλλεται επί των διαφημίσεων στον Τύπο και τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, τα οποία χρησιμοποιούν οι διαφημιζόμενοι ως μέσο για την προβολή τους, κάνοντας χρήση της εργασίας των εργαζομένων στον Τύπο, προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός της διαφήμισης. Υπό την έννοια αυτή, το Αγγελιόσημο παράγεται από το σύνολο των εργαζομένων στα ΜΜΕ και ανήκει σε ΟΛΟΥΣ.

 Αρα, η όποια προσπάθεια εκ μέρους των εργοδοτών που πιέζουν και τη σημερινή κυβέρνηση με σκοπό να το οικειοποιηθούν, θα πρέπει να αποκρουστεί με αποφασιστικότητα.

Παράλληλα, είναι τουλάχιστον ύποπτο και προκαλεί τον κοινό νου, το να περιλαμβάνονται τα Ταμεία Τύπου στην έκθεση – μαϊμού του ΟΟΣΑ (που συντάχθηκε επί υπουργίας Κ. Χατζηδάκη), με την προτροπή μάλιστα της συγχώνευσής τους με το ΙΚΑ και τον ΕΟΠΥΥ, όταν:

* Τα Ταμεία του Τύπου δεν είναι κρατικοδίαιτα όπως ο ΕΟΠΥΥ.

* Οι εργοδότες των ΜΜΕ δεν επιβαρύνονται με  ασφαλιστικές εισφορές  και στις περιπτώσεις που προβλέπονται , αυτές είναι ελάχιστες σε σχέση με την ασφάλιση μισθωτής εργασίας από άλλα ταμεία.

* Η Πολιτεία δεν τα χρηματοδοτεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Οι εργαζόμενοι πληρώνουν  μόνοι τους για την Περίθαλψή τους, καθώς Πολιτεία και εργοδότες έχουν  μετακυλήσει στο Αγγελιόσημο την από το Σύνταγμα υποχρέωσή τους για την Ασφάλιση των εργαζομένων στα ΜΜΕ.

* Δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό σημαίνει πως εάν όλοι οι εργαζόμενοι – ασφαλισμένοι στα Ταμεία Τύπου μεταφερθούν στον ΕΟΠΥΥ, το βάρος της περίθαλψής τους θα επιβαρύνει περαιτέρω τον ΕΟΠΥΥ και όλους τους ΄Ελληνες φορολογούμενους.

* Ως φορολογούμενοι πολίτες οι δημοσιογράφοι, οι διοικητικοί υπάλληλοι και όλοι οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, πληρώνουν τη χρηματοδότηση  του ΕΟΠΥΥ, χωρίς όμως να κάνουν χρήση των υπηρεσιών του.

Την ίδια στιγμή, οι εργοδότες και οι διαφημιστές που πιέζουν για την κατάργηση του Αγγελιοσήμου, δεν λένε την αλήθεια στον ελληνικό λαό,  αλλά επιχειρούν να διχάσουν την κοινωνία στρέφοντας τον έναν κλάδο ενάντια στον άλλο.
Εκείνο που κρύβουν επιμελώς, είναι πως εάν καταργηθεί το Αγγελιόσημο τότε θα πρέπει τα Ταμεία του Τύπου να χρηματοδοτούνται από το κράτος και οι εργοδότες των ΜΜΕ να υποχρεωθούν δια νόμου να καταβάλλουν εργοδοτική εισφορά, την οποία σήμερα δεν πληρώνουν παρά μόνον οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ. Διότι, δεν νοείται ο κλάδος των εργοδοτών των ΜΜΕ να είναι ο μοναδικός που δεν θα πληρώνει εργοδοτικές εισφορές, σε αντίθεση με όλους τους υπόλοιπους επιχειρηματίες.

Το επιχείρημα ότι δήθεν επιβαρύνονται ο λαός-καταναλωτές και οι διαφημιζόμενοι από το Αγγελιόσημο που επιβάλλεται επί των διαφημίσεων είναι γελοίο και ψευδέστατο. Κι αυτό διότι εάν τα Ταμεία Τύπου υπαχθούν στο σύνολό τους στο ΙΚΑ και στον ΕΟΠΥΥ, θα τα πληρώνουν όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες.

Όμως, την ίδια στιγμή, τα χρήματα από τις διαφημίσεις θα μοιράζονται ανάμεσα στους διαφημιστές και τους εργοδότες των ΜΜΕ, σε βάρος και των διαφημιζόμενων πελατών τους και των εργαζόμενων στα ΜΜΕ και των Ελλήνων πολιτών.

Ουσιαστικά εργοδότες των ΜΜΕ και διαφημιστές, επιδιώκουν:

-Να καταργηθεί το Αγγελιόσημο, ως  απαίτηση των δανειστών.

-Να ενταχθούν όλα τα Ταμεία στο ΙΚΑ και τον ΕΟΠΥΥ, πάλι κατ΄ απαίτηση του μνημονίου.

-Να καταργηθούν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και το σύνολο των Σωματείων του Τύπου, μέσω των μνημονιακών μέτρων διάλυσης των εργασιακών σχέσεων (και της πλήρους απελευθέρωσης των απολύσεων που ζητούν για λογαριασμό τους οι δανειστές).   
Με τις κινήσεις τους αυτές οι εργοδότες των ΜΜΕ προσδοκούν:

-Να απελευθερωθεί από το βάρος του Αγγελιοσήμου η διαφημιστική αγορά και το 20% να το μοιράζονται με τους διαφημιστές.

-Να αναλάβει το κράτος τη χρηματοδότηση και των Ταμείων του Τύπου.

-Να απαλλαγούν από τη μισθωτή εργασία (άρα από κρατήσεις, εισφορές κ.λ.π.) και να επιβάλουν παντού τα «μπλοκάκια» (ΔΠΥ ή ΤΠΥ), τα οποία θα κοστίζουν φθηνότερα και θα μπορούν να τα εναλλάσσουν χωρίς περιορισμούς.

Είναι προφανές ότι για όλους αυτούς τους λόγους, αποσύρθηκε από το ασφαλιστικό του 2010 το περιβόητο πλέον άρθρο 67, το οποίο προέβλεπε την καταβολή Αγγελιοσήμου για τις διαφημίσεις που καταχωρούνται στο Διαδίκτυο. Επρόκειτο για διάταξη, που προέβλεπε την ασφάλιση των εργαζόμενων στο Διαδίκτυο και την τιμολόγηση και άρα τη φορολόγηση και τον έλεγχο των κερδών των διαφημιστών και των ΜΜΕ!
Ειδικότερα, το άρθρο 67 όριζε: α) την ασφάλιση των εργαζόμενων σε ιστοσελίδα ή πύλη του διαδικτύου που διατηρούν εφημερίδες, τηλεοπτικοί, ραδιοφωνικοί σταθμοί, περιοδικά και web τηλεοράσεις ή ραδιόφωνα και β) την είσπραξη Αγγελιοσήμου και φυσικά ΦΠΑ, από τη διαφήμιση που εμφανίζεται σε αυτά.
Απέσυρε, δηλαδή, η τότε κυβέρνηση ένα άρθρο που διασφάλιζε στους εργαζόμενους ασφάλιση, στο ελληνικό Δημόσιο έσοδα και στα Ταμεία του Τύπου τον βασικό τους πόρο, που σήμερα λεηλατείται συστηματικά, λόγω της γκρίζας ζώνης που υπάρχει στο Διαδίκτυο. Ακόμα και παραδοσιακά ΜΜΕ (εφημερίδες, περιοδικά κ.λ.π) πλέον, τιμολογούν τις διαφημίσεις στις ιντερνετικές τους εκδόσεις για να μην πληρώνουν Αγγελιόσημο, με αποτέλεσμα να συντελείται τεράστια εισφοροδιαφυγή σε βάρος των Ταμείων μας.

Και δεν είναι τυχαίο ότι η απόσυρση του άρθρου 67 συνοδεύτηκε από μπαράζ επιθέσεων κατά των Ταμείων των εργαζόμενων στον Τύπο, με πληρωμένες διαφημίσεις στον Τύπο! Επιβράβευσε δηλαδή η τότε κυβέρνηση τους διαφημιστές, τους μεσάζοντες ανάμεσα στα ΜΜΕ και τους διαφημιζόμενους, που αγωνίζονται εδώ και χρόνια για την αύξηση των ανεξέλεγκτων εσόδων-κερδών τους, επιχειρώντας να πείσουν την κοινωνία, την πολιτεία, τους διαφημιζόμενους και τους καταναλωτές ότι το Αγγελιόσημο είναι μια νοσηρή υπόθεση που πρέπει να καταργηθεί γιατί επιβαρύνει την τελική τιμή του προϊόντος!
Σε αυτήν την προσπάθεια, συμπαραστάθηκαν και ορισμένοι εκδότες που αποκρύπτουν ότι δεν πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές, καθώς και περιθωριακά έντυπα διαφήμισης τα οποία ζουν από τις υπόγειες …ελεημοσύνες των διαφημιστών και σε βάρος των διαφημιζομένων.
Για όλους αυτούς, το Αγγελιόσημο είναι το δέντρο που κρύβει το δάσος, δηλαδή την αδηφάγο κερδοσκοπική απληστία τους. Στόχος τους είναι να αλωνίζουν ανεξέλεγκτοι και αφορολόγητοι στην αχανή λεωφόρο του Διαδικτύου!

Είναι απλό: Αγγελιόσημο στο Διαδίκτυο σημαίνει τιμολόγηση, άρα φανερός τζίρος, άρα έλεγχος, άρα ΦΠΑ, άρα φόρος στα κέρδη. Αυτό φάνηκε, δυστυχώς, ότι υιοθέτησε και η τότε κυβέρνηση αποσύροντας τη συγκεκριμένη διάταξη.   

Οι άνθρωποι των ΜΜΕ αποτελούν κομμάτι της σφοδρά πληττόμενης ελληνικής κοινωνίας και βασανίζονται όπως όλοι οι Έλληνες από την κρίση, με τα ποσοστά της ανεργίας στον κλάδο να πλησιάζουν το 40% και να είναι τα μεγαλύτερα από κάθε άλλο κλάδο. Χωρίς ΣΣΕ, με τις απολύσεις να είναι σε ημερήσια διάταξη, με το καθεστώς της παύσης πληρωμών να κυριαρχεί σε όλο το φάσμα των επιχειρήσεων Τύπου, με τη ληστεία των αποθεματικών των Ταμείων Τύπου, το Αγγελιόσημο είναι η μόνη πηγή στήριξης της ασφάλισης και της περίθαλψής τους.

Η επιβεβλημένη επέκταση του Αγγελιοσήμου και στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, προκειμένου να σταματήσει η σημερινή κλοπή του, είναι η μόνη ρύθμιση που μπορούν να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι των ΜΜΕ.

ΒΑΖΟΥΝ ΛΟΥΚΕΤΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ...!

Η κυβέρνηση με πρόσχημα δήθεν τα διάφορα "προαπαιτούμενα" των δανειστών, ετοιμάζεται να βάλει λουκέτο στην ΕΣΗΕΑ, στην ΠΟΕΣΥ και σε όλες τις Δημοσιογραφικές Ενώσεις της χώρας, καθώς και στα Ταμεία των σκληρά εργαζόμενων στον Τύπο, που ήδη "πληρώνουν το μάρμαρο" της κρίσης περισσότερο από κάθε άλλο κλάδο, δεδομένου ότι η ανεργία στο χώρο των ΜΜΕ ξεπερνά το 40%, ενώ η υποαμειβόμενη και η απλήρωτη εργασία τείνει να γίνει κανόνας.
Λειτουργώντας ουσιαστικά υπέρ των πολυεθνικών, των διαφημιστών, των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, ορισμένων βαρόνων κυρίως του ραδιοτηλεοπτικού τομέα, αλλά και νεόκοπων εκδοτών του Διαδικτύου, η κυβέρνηση σχεδιάζει τη δημιουργία "ευκαιριών" και στο χώρο της Ενημέρωσης, με στόχο την είσοδο νέων "παικτών" στα ΜΜΕ. 
Στο πλαίσιο αυτό, καλυπτόμενη πίσω από τους δανειστές (λέγε με Κορδέρο), ετοιμάζεται να καταργήσει ακόμα και αυτήν την μοναδική κύρια εργοδοτική εισφορά (Αγγελιόσημο), που μαζί με τις εισφορές των εργαζομένων στα ΜΜΕ (όσων παραμένουν μέχρι σήμερα όρθιοι), κρατάνε ζωντανά μέσα στην κρίση τα Δημοσιογραφικά Ταμεία και τις Ενώσεις Συντακτών. 
Ειδικότερα, το σχέδιο Κατρούγκαλου για τα Ταμεία Τύπου και τους πόρους τους, προβλέπει:
* Σπάσιμο του Αγγελιοσήμου που σήμερα είναι 20% στα δύο, ώστε το 10% επί των διαφημίσεων να αποτελεί διαφημιστική δαπάνη που θα εισπράττουν οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ και το υπόλοιπο 10% να καταβάλλεται στο Ενιαίο Ασφαλιστικό Ταμείο, όπου θα τσουβαλιαστούν όλοι οι εργαζόμενοι (είναι η πρόταση του Π. Κυριακόπουλου της ΕΙΤΗΕΣΕ).
* Μείωση του φόρου πολυτελείας στην Τηλεόραση από 20% σε 10%.
Ωστόσο, όλοι γνωρίζουν εδώ και πολλά χρόνια, πως εάν οι Δημοσιογραφικές Ενώσεις εξακολουθούν να διατηρούν τη λειτουργική-διοικητική αυτονομία τους, αυτό το οφείλουν μόνον χάρη στις εισφορές των μελών τους και στο Αγγελιόσημο, που τις προστατεύουν από θανάσιμους εναγκαλισμούς με τα πάσης φύσεως "αφεντικά" και δημιουργούν προϋποθέσεις για την ανεξάρτητη λειτουργία της Ενημέρωσης.
Θέλει πράγματι πολύ θράσος για μια κυβέρνηση της "Αριστεράς", να σχεδιάζει -με άλλοθι τους δανειστές- να βάλει λουκέτο στα Ταμεία του Τύπου, αφαιρώντας τους το μοναδικό πόρο που τα κρατάει ακόμα στη ζωή.  
Και επιχειρεί να το κάνει αυτό η κυβέρνηση κατά τρόπο προκλητικό και πέρα από κάθε λογική, καθώς γνωρίζει πολύ καλά ότι τα Ταμεία του Τύπου είναι τα μόνα στα οποία το Δημόσιο και ο κρατικός προϋπολογισμός δεν έχουν εισφέρει ποτέ μέχρι και σήμερα, ούτε ένα ευρώ...!

Επίσης, γνωρίζει πως τυχόν κατάργηση του Αγγελιοσήμου θα έχει ως αποτέλεσμα το ΕΤΑΠ ΜΜΕ να εμφανίσει αναλογιστικό έλλειμα ύψους 1,7 δισ. ευρώ, το οποίο σε περίπτωση κατάργησης και του Ταμείου, θα επιβαρύνει αντιστοίχως το νέο Ενιαίο Φορέα Ασφάλισης (δηλαδή, τον κρατικό προϋπολογισμό), καθώς και τον χειμαζόμενο χώρο των ΜΜΕ.

Καθήκον όλων μας είναι να πούμε ένα μεγάλο ΟΧΙ στα σχέδια της περαιτέρω εξαθλίωσης των εργαζόμενων στα ΜΜΕ και να υπερασπιστούμε σθεναρά την ανεξαρτησία της Ενημέρωσης. Ο μόνος δρόμος που ανοίγεται μπροστά μας είναι πλέον η ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ και η ΕΝΟΤΗΤΑ όλων μας απέναντι στις μεθοδεύσεις της διαπλοκής...

Η ΠΟΕΣΥ

Σε έκτακτη συνεδρίασή του την Κυριακή, το Δ.Σ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ), αποφάσισε απεργιακές κινητοποιήσεις διαρκείας σε όλα τα ΜΜΕ.
Ολόκληρη η ανακοίνωση της ΠΟΕΣΥ, έχει ως εξής:


Απεργιακός ξεσηκωμός για το αγγελιόσημο  

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) κατά τη σημερινή έκτακτη συνεδρίασή του αποφάσισε να καλέσει από σήμερα σε απεργιακό ξεσηκωμό όλους τους εργαζόμενους στην Ενημέρωση, για την υπεράσπιση του αγγελιοσήμου, του μοναδικού πόρου των ασφαλιστικών μας Ταμείων. Αποφάσισε επίσης την κάθοδο σε απεργιακό αγώνα διαρκείας (με συγκεντρώσεις, πορείες, συνεντεύξεις) τις ημερομηνίες των οποίων θα συναποφασίσει αύριο Δευτέρα σε κοινή σύσκεψη των εκπροσώπων, όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ. Παράλληλα με τις συναντήσεις που έχει το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ με τους αρχηγούς των κομμάτων αποφάσισε να καλέσει το απόγευμα της Δευτέρας σε κοινή σύσκεψη όλους τους βουλευτές δημοσιογράφους. Η ΠΟΕΣΥ μαζί με όλους τους εργαζόμενους θα αγωνιστεί με όλα τα μέσα που διαθέτει για την υπεράσπιση της ελληνικής δημοσιογραφίας, της Δημοκρατίας και της κατοχυρωμένης από το Σύνταγμα ελευθεροτυπίας. Αποφάσισε επίσης στον αγώνα αυτό για το ασφαλιστικό να συντονιστεί με όλους τους εργαζόμενους της χώρας. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ

Άνθρακες ο θησαυρός από το φορολογικό ρεσάλτο

                                                                                                                                                                                                      Του Νίκου ΙΓΓΛΕΣΗ

                                                                                    Η φορολεηλασία που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση από τον περασμένο Αύγουστο, με την υπογραφή του τρίτου  Μνημονίου, στα εισοδήματα και την περιουσία των πολιτών προκαλεί την αγανάκτηση, το θυμό και την οργή όλης της ελληνικής κοινωνίας.

            Η αύξηση των άμεσων και ιδιαίτερα των έμμεσων φόρων αποτελούν, σύμφωνα με τους δανειστές που υπαγορεύουν και την κυβέρνηση που εκτελεί, τις απαραίτητες «μεταρρυθμίσεις» για να ξεπεραστεί η κρίση, να αποκατασταθεί η δημοσιονομική ισορροπία (!), να βγούμε στις αγορές και  ν’ αρχίσει η οικονομική ανάπτυξη!  Όπως όμως  ομολογούν οι ίδιοι, η φορολεηλασία που έχουν σχεδιάσει και υλοποιούν θα φέρει ελάχιστα πρόσθετα έσοδα στα δημόσια ταμεία ενώ παράλληλα θα βυθίζει την οικονομία σε μεγαλύτερη ύφεση, θα αυξήσει την ανεργία και θα φτωχοποιήσει ακόμα περισσότερο τους Έλληνες.

            Με το τρίτο Μνημόνιο,  στους άμεσους φόρους ενσωματώνεται στη φορολογική κλίμακα η αυξημένη εισφορά αλληλεγγύης, αυξήθηκε η προκαταβολή φόρου για τους ελεύθερους επαγγελματίες, τις επιχειρήσεις  και τους αγρότες, αυξήθηκε αναδρομικά ο φόρος πολυτελείας, αυξήθηκαν τα επιτόκια στις ρυθμισμένες ( 100 δόσεις) οφειλές, αυξήθηκε ο συντελεστής του φόρου των επιχειρήσεων από το 26% στο 29%, ενώ ετοιμάζεται να έρθει στη Βουλή προς ψήφιση το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που θα προβλέπει την αύξηση, από 1-1-16, του φόρου για τους χαρακτηριζόμενους ως «πλούσιους» Έλληνες, αυτούς που έχουν ετήσιο εισόδημα πάνω από 20.000  ή 30.000 ευρώ και θα αυξάνει τη φορολογία στο εισόδημα των αγροτών.

            Παρ’ όλα αυτά, οι αρχιτέκτονες αυτής της οικονομικής πολιτικής προβλέπουν, στο προσχέδιο του κρατικού Προϋπολογισμού για το 2016, ότι τα έσοδα από τους άμεσους φόρους από 20,6 δις. που ήταν το 2014 θα μειωθούν στα 19,9 δις. το 2016. Το κράτος, δηλαδή, παρά την αύξηση των φόρων, θα εισπράξει 738 εκατ. λιγότερα (βλέπε Πίνακα).  Η σύγκριση γίνεται με τα στοιχεία του 2014 και όχι με αυτά του 2015 γιατί η φετεινή χρονιά, λόγω των capital controls, μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν είναι αντιπροσωπευτική της αποτελεσματικότητας του φορολογικού συστήματος, παρ’ όλο που ορισμένοι φόροι ισχύουν ήδη από τον περασμένο Αύγουστο.

            Στους έμμεσους φόρους, μέχρι στιγμής, αυξήθηκε ο ΦΠΑ στην εστίαση από το 13%  στο 23%, τα συσκευασμένα τρόφιμα πέρασαν επίσης από το 13% στο 23%, ο τουρισμός από το 6,5% στο 13%, καταργούνται προοδευτικά οι μειωμένοι κατά 30% συντελεστές του ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου, επιβλήθηκε ΦΠΑ  στην ιδιωτική εκπαίδευση και έχει δρομολογηθεί η κατάργηση της απαλλαγής από τον ειδικό φόρο του αγροτικού πετρελαίου.

            Παρ’ όλη αυτή τη φορολογική επιδρομή οι εκτιμήσεις των δανειστών και της κυβέρνησης, όπως καταγράφονται στο προσχέδιο του Προϋπολογισμού, είναι ότι τα έσοδα των έμμεσων φόρων από 23,7 δις. το 2014 θα αυξηθούν στα 24,8 δις. το 2016, δηλαδή μόλις κατά 1 δις. περισσότερο ή κατά 4,5% (βλέπε Πίνακα).

ΠΙΝΑΚΑΣ

Ισοζύγιο Γενικής Κυβέρνησης σύμφωνα με τη μεθοδολογία

ESA (European System of Accounts)

(σε εκατ. ευρώ)

                                                            2014                2016                    Μεταβολή

                                                                              (Πρόβλεψη)                14/16

           

Έσοδα

Άμεσοι φόροι                           20.664             19.926                        - 738

Έμμεσοι φόροι                        23.784             24.874                    + 1.090

Δαπάνες         

Ασφάλιση – περίθαλψη          14.450             13.793                        - 657

Α Ε Π                                     179.081           173.365                     - 5.716    

ΠΗΓΗ:  Προσχέδιο Προϋπολογισμού 2016

            Το φορολογικό ρεσάλτο στα εισοδήματα και την περιουσία των ελλήνων πολιτών θα αποδώσει ψίχουλα. Αν από την αύξηση των έμμεσων φόρων κατά 1.090 εκατ. αφαιρεθεί η μείωση των άμεσων φόρων κατά 738 εκατ. τότε η αύξηση των δημοσίων εσόδων θα ανέλθει σε μόλις 352 εκατ. ευρώ. Η αύξηση των φορολογικών συντελεστών αποδίδει λιγότερους φόρους λόγω της ύφεσης (συρρίκνωσης) της οικονομικής δραστηριότητας. Όπως είχε πει ο Ξενοφών Ζολώτας, «ο φόρος τρώει το φόρο».

            Παράλληλα προβλέπεται ότι ο Προϋπολογισμός του 2016 θα εξοικονομήσει 657 εκατ. από τη μείωση των δαπανών για συντάξεις, περίθαλψη και κοινωνική προστασία. Συνολικά, δηλαδή, από την αύξηση της φορολογίας (352 εκατ.) και τη μείωση των συντάξεων (657 εκατ.) το δημοσιονομικό όφελος θα είναι μόλις  1.009 εκατ. Άνθρακες ο θησαυρός! Τόσος πόνος, τόση καταστροφή, τόσα κοινωνικά ερείπια για να συγκεντρωθεί ένα δις. ευρώ όταν μόνο για τους τόκους του Δημόσιου Χρέους, το 2016, πρέπει να πληρωθούν  5.930 εκατ. ευρώ. Τα χρεολύσια του χρέους θα πληρώνονται με νέο δανεισμό (ανακύκλωση χρέους) και το συνολικό Δημόσιο Χρέος θα ανέλθει, το 2016, στα 343,2 δις. ή το 198% του ΑΕΠ έναντι 324,1 δις. ή το 181% του ΑΕΠ το 2014. Μεταξύ 2014 και 2016 το ΑΕΠ θα μειωθεί κατά 5,7 δις. ή κατά 3,2% (βλέπε Πίνακα). Οι «μαθητευόμενοι μάγοι» των δανειστών και οι εγχώριοι ολετήρες προκειμένου να εξοικονομήσουν 1 δις. στον Προϋπολογισμό σχεδίασαν τη συρρίκνωση του εθνικού πλούτου (ΑΕΠ) κατά 5,7 δις.!

            Απ’ όλα τα ανωτέρω είναι φανερό ότι το τρίτο Μνημόνιο, όπως και τα δυο προηγούμενα, δεν έχει καμιά πιθανότητα να βγάλει την Ελλάδα από την κρίση. Αυτό το γνωρίζουν και οι  δανειστές που συντάσσουν τα Μνημόνια και οι εγχώριες ετεροπροσδιορισμένες κυβερνήσεις που τα υλοποιούν. Πίσω από τις πολιτικές που εφαρμόζονται υπάρχουν άλλα σχέδια για το ελληνικό πειραματόζωο. Η συνεχής οικονομική ύφεση, η καταστροφή του παραγωγικού ιστού, η εκποίηση των δημοσίων επιχειρήσεων και των υποδομών της χώρας, η παρατεταμένη ανεργία, η φτωχοποίηση όλης της κοινωνίας και η μετανάστευση της μορφωμένης νεολαίας αποσκοπούν στη γενοκτονία των Ελλήνων και τη μετατροπή της χώρας σε οικονομικό χώρο, σε μια αποικία του γερμανικού και διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.      

  http://greekattack.wordpress.com

                                                

Οι "σοφοί" του Κατρούγκαλου και η εισήγησή τους για τη μεγάλη σφαγή των ασφαλισμένων... ή αλλιώς για την «κοινωνική ευθανασία»…!!!

Επειδή, πολλά λέγονται και γράφονται σε σχέση με το Ασφαλιστικό, με αφορμή και το σημερινό «πόνημα-πόρισμα» -σοκ των δήθεν «σοφών» για το μέλλον των ασφαλισμένων, καλό θα είναι να γνωρίζουμε ορισμένα πράγματα.

Πίσω από τους δήθεν «σοφούς» που επέλεξε ο κ. Κατρούγκαλος πριν τις εκλογές, για να συντάξουν το πόρισμα-λαγό, το οποίο θα αποτελέσει τη βάση για τον αφανισμό της κοινωνικής ασφάλισης (συντάξεων και παροχών) στην Ελλάδα, κρύβονται συγκεκριμένα συμφέροντα. Ολοι μαζί θέλουν να αρπάξουν από τους συνταξιούχους 4 δισ. ευρώ ως το 2018!

Η Επιτροπή δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 2015 με τη μορφή του «κατεπείγοντος», ώστε να μελετήσει μία πρόταση του υπουργού, Γιώργου Κατρούγκαλου για το νέο ασφαλιστικό και να καταλήξει σε ένα σχέδιο με βάση το οποίο η δαπάνη μόνο για τις συντάξεις του 2016, θα είναι μειωμένη κατά 2,5 δισ. ευρώ! Αυτό το σχέδιο έπρεπε πάση θυσία να φανεί πως δε συμβαδίζει με τις επιταγές του νέου Μνημονίου και να φανεί ως ανεξάρτητη πρωτοβουλία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και ειδικά του υπουργού Κατρούγκαλου.

Έτσι λοιπόν ήρθαν οι "σοφοί" που επιλέχθηκαν από τον κ. Κατρούγκαλο, για να βάλει ο καθένας τη δική του πινελιά στο πόρισμα  σοκ... Για παράδειγμα, το μέλος της επιτροπής των «σοφών» Μ. Νεκτάριος (πρώην διοικητής του ΙΚΑ και της Εθνικής Ασφαλιστικής και νυν πρόεδρος της International Life) δεν έκρυψε ποτέ ότι είναι υπέρ της παρουσίας των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών (ως τρίτου πυλώνα) στο Ασφαλιστικό σύστημα της χώρας. Επίσης, ο ομ. καθηγητής Κρεμαλής, που μετείχε στην επιτροπή, έχει συντάξει επ΄ αμοιβή διάφορες εκθέσεις υπέρ του κλάδου των διαφημιστών….
Το μεγαλύτερο φιάσκο Κατρούγκαλου είναι ότι μεταξύ των "σοφών" που επέλεξε για την Επιτροπή Ασφαλιστικού, δεν υπάρχει ούτε ένας οικονομολόγος! Αλήθεια ποιος έκανε τις προβολές για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού εκτρώματος που παρουσιάστηκε σήμερα;
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν κι εκείνοι που έχουν αναγάγει σε «ευαγγέλιο» τις προτάςεις των Σπράου-Γιαννίτση, υποστηρίζοντας κατά κόρον πως εάν είχαν υιοθετηθεί εδώ και χρόνια, δεν θα υπήρχε σήμερα πρόβλημα με το Ασφαλιστικό! Αλήθεια, μπορεί να μας πει κάποιος από τους υποστηρικτές π.χ της πρότασης Γιαννίτση, εάν ο κ. Γιαννίτσης είχε προβλέψει ότι η ανεργία θα έφτανε στο 27% και πως θα υπήρχαν μισθοί των 300-400 ευρώ;

Την ίδια στιγμή, ΟΛΟΙ οι υποστηρικτές της ισοπέδωσης της κοινωνικής ασφάλισης, αποσιωπούν συστηματικά:

• Τη μεγάλη ληστεία των αποθεματικών των Ταμείων από το Χρηματιστήριο, που έγινε επί των ημερών του κ. Γιαννίτση (σε διάφορα χρηματιστηριακά προϊόντα χάθηκαν 513 δις. δραχμές).
• Επίσης, δεν λένε τίποτα για τη δεύτερη ληστεία των αποθεματικών των Ταμείων με τα δομημένα ομόλογα.
• Την ίδια στιγμή, δεν μιλάει κανένας για τη διαχρονική ληστεία, που γινόταν επί χρόνια στα Ταμεία, με την σχεδόν άτοκη κατάθεση των αποθεματικών τους σε διάφορα τραπεζικά ιδρύματα και τα τελευταία χρόνια με την υποχρεωτική κατάθεςή τους σε ειδικό λογαριαςμό στην Τράπεζα της Ελλάδος. Τα αποθεματικά αυτά γίνονταν συστηματικά "θαλασσοδάνεια" που στη συνέχεια διαγράφονταν, αλλά οι «εκλεκτοί» δανειζόμενοι του συστήματος …παρέμεναν πλούσιοι!
• Ακόμα, επιδιώκουν να ξεχάσουμε την τελευταία μεγάλη ληστεία των Ταμείων (ξεπέρασε τα 17 δις. ευρώ), που έγινε το 2012 με το «κούρεμα» των αποθεματικών τους μέσω του PSI.

Το πόρισμα των «σοφών», εφόσον νομοθετηθεί από τη σημερινή κυβέρνηση, έρχεται να κουκουλώσει διαχρονικά τις τεράστιες ευθύνες για όλες τις ληστείες που έχουν γίνει σε βάρος των εργαζομένων-ασφαλισμένων, απαλλάσσοντάς τους από αυτές με τον πλέον προκλητικό τρόπο για την ελληνική κοινωνία…

Ειδικότερα, με την πρόταση των «σοφών» έρχονται τα πάνω-κάτω με ανατροπές-σοκ στο Ασφαλιστικό.
Δηλαδή, όλα όσα ήξεραν μέχρι σήμερα όλοι οι Έλληνες για τις συντάξεις τους πάνε... περίπατο είτε είναι συνταξιούχοι είτε όχι.
Μεταξύ άλλων, προτείνεται το περίφημο μοντέλο της Αυστραλίας όπου όποιος έχει εισόδημα από ακίνητα ή μετοχές ή τόκους από καταθέσεις χάνει μέρος της σύνταξής του. Ειδικότερα προτείνεται να χάνει μέρος της εθνικής σύνταξης των 360 ευρώ.
Συγκεκριμένα βασική σύνταξη 360 ευρώ με εισοδηματικά κριτήρια και μόνο για αυτούς που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας, μειωμένο ποσοστό αναπλήρωσης αλλά και επανυπολογισμό των συντάξεων άνω των 1.000 ευρώ για τους νυν συνταξιούχους με στόχο δραματικές περικοπές, προβλέπει το πόρισμα της επιτροπής σοφών.
Η βασική σύνταξη των 360 ευρώ προτείνεται να συνδέεται με εισοδήματα από ενοίκια, μερίσματα, καταθέσεις και επενδύσεις.
Η πρόταση προβλέπει μάλιστα ενιαίους κανόνες για τον υπολογισμό των συντάξεων που θα οδηγήσουν σε δραματική μείωση. Οι ενιαίοι κανόνες θα επιφέρουν τεράστιες μειώσεις για όσους λαμβάνουν ήδη σύνταξη και αποτελεί έναν έμμεσο τρόπο να υπάρξει γενναία περικοπή συντάξεων, χωρίς όμως να εμφανιστεί έτσι και στη συνέχεια να υπάρχουν ζητήματα με το Συμβούλιο της Επικρατείας...
Το νέο συνταξιοδοτικό σύστημα που προτείνει η επιτροπή σε κείμενο 28 σελίδων βασίζεται στις εισφορές του ασφαλισμένου (αναλογική), τακτοποιημένες σε ατομικές μερίδες με βάση κανόνες νοητής κεφαλαιοποίησης συν τη βασική σύνταξη των 360 ευρώ που θα χορηγείται στα 67 έτη.
Η ιδέα της  καθιέρωσης συστήματος νοητής κεφαλαιοποίησης έχει επεξεργαστεί από τον υπουργό εργασίας κ. Γιώργο Κατρούγκαλο και ανήκει στον καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς και τέως διοικητή του ΙΚΑ ( 1999-2004) κ. Μιλτιάδη Νεκτάριο, ενώ βασίζεται σε «μείγμα» του  Σουηδικού και Ιταλικού μοντέλου ασφάλισης.
Ωστόσο, αυτή τη σύνταξη δε θα τη δικαιούνται όλοι αλλά μόνο όσοι διαβιούν στα όρια της φτώχειας αφού θα χορηγείται με βάση εισοδηματικά κριτήρια. Δηλαδή θα λαμβάνεται υπόψη το ατομικό και οικογενειακό εισόδημα αλλά και εισοδήματα από ενοίκια, μερίσματα, επενδύσεις και καταθέσεις. Όσοι δηλώνουν κάτι επιπλέον θα παίρνουν μέρος της σύνταξης ενώ οι «έχοντες» δε θα δικαιούνται καθόλου σύνταξη από το κράτος παρά μόνο το ποσό που συγκέντρωσαν στον ατομικό τους κουμπαρά από τις εισφορές.
Παράλληλα δίνεται η δυνατότητα συμπληρωματικών παροχών από επαγγελματικά ταμεία και την ιδιωτική ασφάλιση.
Το νέο σύστημα με τις ατομικές μερίδες που θα εφαρμοστεί για τους πρωτοασφαλιζόμενους από την 1/1/2016, θα προβλέπει μειωμένους συντελεστές υπολογισμού των συντάξεων και θα οδηγεί σε χαμηλότερες συντάξεις.
Μέχρις ότου ωριμάσει το νέο σύστημα και να μπορεί να αποδώσει την εξοικονόμηση που απαιτείται , θα υπάρξει μεταβατική περίοδος 5-10 χρόνων.
Η μείωση που υπολογίζεται ότι θα επέλθει σε συντάξεις που έχουν εκδοθεί εδώ και χρόνια θα ξεπεράσει το 20%.

Οι αλλαγές για υφιστάμενους συνταξιούχους και για όσους βγουν στη σύνταξη μελλοντικά

1. Για όλους όσους είναι ήδη συνταξιούχοι προτείνονται δραματικές αλλαγές και ουσιαστικά υπολογισμός της σύνταξής τους από την αρχή με στόχο βέβαια να μειωθεί η σύνταξη σύμφωνα με τα νέα πρότυπα.
Συγκεκριμένα για το σύνολο των συνταξιούχων που σήμερα παίρνουν σύνταξη προβλέπεται η καταβολή μηνιαίας εθνικής σύνταξης η οποία θα είναι συνδεδεμένη με τα 360 ευρώ. Οι ίδιοι συνταξιούχοι εκτός από την εθνική σύνταξη, θα εισπράττουν και την ανταποδοτική. Οπως αναφέρεται «το συνολικό καταβαλλόμενο ποσό σύνταξης, μέρος του οποίου θα αποτελεί η εθνική σύνταξη, θα προκύπτει από την προσθήκη στην εθνική σύνταξη της ανταποδοτικής».
Ειδικά για την εθνική σύνταξη, αυτή θα μπορεί να συνδεθεί είτε με το όριο της φτώχειας και να είναι είτε ενιαία για όλους, είτε με εισοδηματικά κριτήρια – δηλαδή άλλα έσοδα από ακίνητα ή καταθέσεις - και να κυμαίνεται αναλόγως.
Η αναλογική σύνταξη θα δίνεται με βάση το ύψος των εισφορών κατά το σύνολο του εργασιακού βίου, οι οποίες θα καταγράφονται σε ατομικές μερίδες και θα τοκίζονται με επιτόκιο που θα καθορίζεται από το κράτος. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, η διασύνδεση της τελικής παροχής με το προσδόκιμο ζωής. Οι αναπηρικές συντάξεις και οι συντάξεις χηρείας όπως και τα βαρέα και ανθυγιεινά, σύμφωνα με την επιτροπή, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν ειδικά.
2. Για όσους ασφαλιστούν για πρώτη φορά από την ημερομηνία εφαρμογής του νέου συστήματος θα εφαρμοστεί σύστημα νοητής κεφαλαιοποίησης αναδιανεμητικού χαρακτήρα με δημιουργία ατομικών μερίδων ανά ασφαλισμένο και παρακράτηση ενός ποσού, κλιμακούμενου ανάλογα με το εισόδημα για τη χρηματοδότηση του συστήματος.
Το ποσό της σύνταξης που θα προκύπτει από τους κανόνες του συστήματος νοητής κεφαλαιοποίησης θα προστίθεται στην εθνική σύνταξη.
Για την επικουρική σύνταξη υποβλήθηκαν δύο προτάσεις. Είτε η επικουρική να ενσωματωθεί ως μικρό συμπλήρωμα στην κύρια, είτε να παραμείνει το ενιαίο επικουρικό ταμείο με διαφορετικά χαρακτηριστικά με ρήτρα ελεγχόμενου ελλείμματος. Επίσης προτείνεται η δημιουργία επαγγελματικών ταμείων για όσους δεν επιθυμούν να παραμείνουν στο ΕΤΕΑ.
Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένας ασφαλιστικός φορέας στα πρότυπα του ΙΚΑ. Ωστόσο στην επιτροπή διατυπώθηκαν και απόψεις να δημιουργηθούν τρεις φορείς ένας για τους μισθωτούς , ένας για τους αυτοαπασχολούμενους (ΟΑΕΕ- ΕΤΑΑ) και ένας για τους αγρότες.
Σε κάθε περίπτωση όλα τα παραπάνω αποτελούν την πρόταση της επιτροπής των 12 σοφών για το ασφαλιστικό. Τι ακριβώς θα εφαρμοστεί είναι στα χέρια της κυβέρνησης και του Γιώργου Κατρούγκαλου. Σε κάθε περίπτωση λόγο και μάλιστα σημαντικό για το ασφαλιστικό έχουν οι δανειστές.
«Η Επιτροπή ανέλαβε το δύσκολο έργο να σχεδιάσει ένα νέο ασφαλιστικό σύστημα. Ένα φιλόδοξο εγχείρημα που έφερε σε πέρας σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Οι επιλογές που διατυπώθηκαν, κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων, ήταν περισσότερες της μιας. Ωστόσο, μετά από ώριμες σταθμίσεις, επήλθε, σε κάποιο βαθμό, σύγκλιση απόψεων. Το πόρισμα δεν έκρυψε την πολυφωνία και τον πλουραλισμό, ενώ παράλληλα απέφυγε τις ωραιοποιήσεις», αναφέρεται στον πρόλογο του πορίσματος.
Και συνεχίζει: «Εννοείται ότι το μόνο που χάραξε η Επιτροπή, είναι το μονοπάτι. Γι’ αυτό περιορίστηκε στην παράθεση των αρχών του προτεινόμενου συστήματος. Η υλοποίησή του προϋποθέτει περαιτέρω τεχνικές επεξεργασίες. Ομοίως, η Επιτροπή δεν προχώρησε στην εξειδίκευση της μετάβασης που θα αποτελέσει αντικείμενο ξεχωριστής πρότασης».

 Τα Βασικά σημεία της πρότασης της επιτροπής σοφών είναι τα ακόλουθα:

- Μία εθνική – κοινωνική σύνταξη χρηματοδοτούμενη από τον κρατικό προϋπολογισμό. Η κοινωνική σύνταξη πρέπει να καθοριστεί σε τέτοιο επίπεδο, ώστε να προστατεύει όσους δεν έχουν ένα συνεχή και πλήρη ασφαλιστικό βίο (ατυπικές μορφές απασχόλησης, διαστήματα ανεργίας). Το ύψος της εθνικής σύνταξης δεν είναι δυνατόν να προσδιορίζεται με απόλυτους δημοσιονομικούς όρους, αλλά με κοινωνικούς δείκτες..


- Εθνικός φορέας κοινωνικής ασφάλισης με ένταξη σε αυτό όλων των φορέων κύριας, επικουρικής ασφάλισης και εφάπαξ παροχών. Όσον αφορά στις εισφορές προτείνονται ενιαία ποσοστά εισφορών και βάση υπολογισμού τους α) για κύρια σύνταξη, β) για επικουρική σύνταξη και γ) για εφάπαξ παροχές, με μόνη διάκριση αυτή σε μισθωτούς και αυτοτελώς απασχολούμενους. Η Επιτροπή τάσσεται κατά της κατάργησης των οριζόντιων περικοπών των συντάξεων.

-Εικονικοί λογαριασμοί καθορισμών εισφορών.Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με την Επιτροπή Σοφών, πως ο εργαζόμενος συσσωρεύει σ’ έναν ατομικό λογαριασμό όλες τις εισφορές της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας. Οι ασφαλιστικές εισφορές που συγκεντρώνονται στην ατομική μερίδα του ασφαλισμένου, τοκίζονται με το παραπάνω εκάστοτε εικονικό επιτόκιο και σχηματίζουν το συνταξιοδοτικό κεφάλαιο.

- Ένα Κεφάλαιο για την κάλυψη των ελλειμμάτων του συστήματος. Το κεφάλαιο αυτό θα τροφοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό, την περιουσία των Ταμείων, καθώς και από τους συμπληρωματικούς πόρους που θα μπορέσει να κινητοποιήσει το Κράτος, για την περίοδο μέχρι το 2050. Π.χ ένας νέος τέτοιος πόρος μπορεί, να είναι μια εισφορά στους υψηλά αμειβόμενους ή ένας τραπεζικός φόρος ή ένας φόρος στις μεγάλες περιουσίες και γενικά ένας φόρος εκεί που συγκεντρώνεται, παρά την κρίση, ο πλούτος.

 Επίσης, στο ταμείο θα μπορούσε να κατευθυνθεί η αποκατάσταση των ζημιών που υπέστησαν οι φορείς από το PSI, σημειώνει η Επιτροπή.

 

Η 12μελής επιτροπή «σοφών» αποτελείται από τα εξής μέλη:

1. Αννα Λιγωμένου, Αντιπρόεδρος Ελεγκτικού Συνεδρίου, ως Πρόεδρος.
Η κυρία Λιγωμένου είναι αριστούχος της Νομικής Σχολής του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με άριστες μεταπτυχιακές σπουδές στο Δημόσιο Δίκαιο, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ξεκίνησε ως ασκούμενη στο νομικό τμήμα της ΕΡΤ. Απόφοιτος της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, με οικονομικές σπουδές στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδίκευση στα Χρηματοοικονομικά. Γνωρίζει Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά. Υπήρξε υπότροφος του ΙΚΥ και μεταπτυχιακή υπότροφος του Ινστιτούτου Δικονομικών Μελετών και Ερευνών κατά την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής «Το Πειθαρχικό Δίκαιο των Δικαστών». Διορίστηκε ως δικαστής στο Ελεγκτικό Συνέδριο το 1989. Προήχθη σε αντιπρόεδρο του Ανώτατου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου το 2014.
2. Βασίλης Ανδρουλάκης, Δικαστής Συμβουλίου της Επικρατείας.
3. Διονύσιος Γράβαρης, Καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής.
Ο Διονύσης Γράβαρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954 και μεγάλωσε στις γειτονιές της. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Ελλάδα και στον Καναδά και από το 1985 δίδαξε αρχικά στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Σήμερα είναι καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Από το 2008 είναι επιστημονικός διευθυντής στο Ινστιτούτο Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ. Υπό την τελευταία του ιδιότητα έχει επιβλέψει την εκπόνηση μελετών για την κατάσταση των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων στην περίοδο της κρίσης. Ήταν υποψήφιος με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη για το Δήμο της Αθήνας.
4. Ξενοφών Κοντιάδης, Καθηγητής Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας.
Ο Ξενοφών Κοντιάδης γεννήθηκε το 1967 στη Χαϊδελβέργη. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Μόναχο. Δικηγόρος Αθηνών από το 1992. Δίδαξε στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (ως επίκουρος και εν συνεχεία αναπληρωτής Καθηγητής) από το 1998 και στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου από το 2004, όπου εκλέχθηκε το 2006 πρωτοβάθμιος Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας. Διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (2008-2010) και Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών (2010-2014). Από το 1995 Επιστημονικός Διευθυντής και από το 2006 Πρόεδρος Δ.Σ. του Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου – Ιδρύματος Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου, θέση στην οποία διαδέχθηκε τον δάσκαλό του, συνταγματολόγο Δημήτρη Θ. Τσάτσο. Συγγραφέας 20 βιβλίων και περισσότερων από 130 μελετών στα ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά και ιταλικά. Κριτής πολλών διεθνών επιστημονικών περιοδικών και διευθυντής επιστημονικών σειρών. Προσκεκλημένος ομιλητής σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Τακτικός αρθρογράφος στον ημερήσιο τύπο, με περισσότερα από 400 άρθρα.
5. Κωνσταντίνος Κρεμαλής, ομ. Καθηγητής Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας.
O Κωνσταντίνος Κρεμαλής γεννήθηκε στο Βόλο το 1947. Πραγματοποίησε νομικές σπουδές στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Μονάχου και Βιέννης. Είναι Δικηγόρος παρ' Aρείω Πάγω ειδικευμένος σε θέματα Εργατικού Δικαίου, Κοινωνικού Δικαίου, Ασφαλιστικού Δικαίου και Δικαίου της Υγείας. O καθηγητής Κρεμαλής είναι Διευθυντής του Εργαστηρίου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Υγείας και Πρόνοιας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
6. Σταυρούλα Κτιστάκη, Δικαστής Συμβουλίου της Επικρατείας.
Η Σταυρούλα Κτιστάκη σπούδασε στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών (Ν.Ο.Ε.) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έλαβε πτυχίο Νομικής και πτυχίο Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών της Σχολής αυτής. Έλαβε DΕΑ Δημοσίου Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Paris I - Pantheon - Sorbonne όπου και εκπόνησε διδακτορική διατριβή (1990) με θέμα: «L' evolution du controle juridictionnel des motifs de l' acte administratif» και με βαθμό άριστα.
7. Φρόλη Κουσκουνά, Πρόεδρος Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής.
8. Σπύρος Μαρκάτης, Δικαστής Συμβουλίου της Επικρατείας.
9. Δημήτριος Μπούρλος, Δικηγόρος, εξειδικευμένος σε συνταξιοδοτικά θέματα.
Ο κ. Δημήτριος Μπούρλος, είναι γνωστός εργατολόγος και από το έτος 1984 εκδότης του περιοδικού «ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΙΚΑ». Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Επιτροπής για την Διαδοχική Ασφάλιση, μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για το Ασφαλιστικό, Πρόεδρος της Επιτροπής Κωδικοποίησης Κανονισμών Ι.Κ.Α. και μέλος πολλών επιτροπών που έχουν συσταθεί για το Ασφαλιστικό. Γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας το 1957.
10. Μιλτιάδης Νεκτάριος, Καθηγητής Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης.
Ο Μιλτιάδης Νεκτάριος είναι πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της International Life ΑΕΑΖ,. Είναι αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Έχει εργασθεί ως Διευθύνων Σύμβουλος στην Χρηματιστηριακή Βορείου Ελλάδος (1991-1993), Διευθύνων Σύμβουλος της Εθνικής Ασφαλιστικής (1993-1999) και Διοικητής του ΙΚΑ (1999-2004) επί κυβέρνησης Κ. Σημίτη. Έχει επίσης διατελέσει Πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (1993-1996) και Πρόεδρος της ΑΕΔΑΚ Ασφαλιστικών Οργανισμών (2000-2004). Είναι γνωστή προσωπικότητα στον χώρο της Κοινωνικής και Ιδιωτικής Ασφάλισης καθώς και συγγραφέας αρκετών βιβλίων.
11. Αθηνά Πετρόγλου, Δικηγόρος, εξειδικευμένη σε συνταξιοδοτικά θέματα.
12. Αγγελος Στεργίου, Καθηγητής Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας.
Καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Διδάσκει για το Δίκαιο Κοινωνικής Ασφάλισης. Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Paris I – Panthéon- Sorbonne (1985). Η διατριβή του βραβεύτηκε από το Centre Françaisde Droit Comparé.






  Ολο το πόρισμα από ΤΑ ΝΕΑ, εδώ: http://www.tanea.gr/files/1/2015/porisma.pdf

Με παλαιούς εαυτούς, καινούρια κοινωνία δεν γίνεται

Του Δημήτρη Ρέππα

 

Οι ερχόμενες εκλογές είναι οι πρώτες μετά το 1974 με απολύτως γνωστό στο μέγιστο βαθμό το κυβερνητικό πρόγραμμα της επόμενης ημέρας. Ο ΣΥΡΙΖΑ που τον Ιανουάριο επαγγέλθηκε έναν αντιμνημονιακό δρόμο, έχει ήδη ψηφίσει και δεσμευθεί για την εφαρμογή ενός λεπτομερούς μνημονίου με δυσβάστακτους όρους.

Τα κόμματα-πρωταγωνιστές αναζητούν την διαφοροποίηση σε θέματα διαχείρισης αφού η στρατηγική είναι δεσμευτικά ίδια. Πιθανότατα η επόμενη ημέρα να είναι μια βραχύβια εισαγωγή για την μεθεπόμενη εκλογική αναμέτρηση όπου θα αποσαφηνισθεί και θα αποκρυσταλλωθεί το πολιτικό τοπίο.

Η ελληνική κρίση έχει την ρίζα της σε εσωτερικούς λόγους. Η προβληματική αρχιτεκτονική του ευρώ και η αδιέξοδη συνταγή που επιβάλλει η κυριαρχούσα αντίληψη για την δημοσιονομική πολιτική, μεγενθύνουν την κρίση και δυσχεραίνουν την έξοδο από αυτή. Αυτά τα θέματα, όμως, μπορεί να τα προβάλλει πειστικά και αποτελεσματικά μια χώρα όταν έχει προηγουμένως αντιμετωπίσει τους δικούς της αναχρονισμούς και υστερήσεις. Η αλήθεια είναι ότι καμιά κυβέρνηση δεν θα ανταποκριθεί σε αυτόν τον ρόλο αν πέραν αυτού πρέπει ταυτοχρόνως να αντιμετωπίσει μια ανεύθυνη στάση των άλλων κρίσιμων παραγόντων του δημόσιου βίου. Απαιτείται ένα σύμφωνο ευθύνης ώστε να συστρατευθούν οι δυνάμεις της πολιτικής, της εργασίας, της επιχειρηματικότητας, της διανόησης και της ενημέρωσης-επικοινωνίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι καταλύονται οι διακριτοί ρόλοι και η αυτονομία ενός εκάστου. Σημαίνει, όμως, οπωσδήποτε, ότι προτάσσεται το εθνικό έναντι του κομματικού, το κοινωνικό έναντι του κλαδικού και το συλλογικό έναντι του ατομικού.

Η προοδευτική παράταξη όπως εκφράστηκε από το ΠΑΣΟΚ επί 40 χρόνια είναι ταυτισμένη με ό,τι πιο θετικό έχει πετύχει η Ελλάδα στον μεταπολιτευτικό κύκλο σε κάθε τομέα: στην διεθνή θέση της χώρας, τους δημοκρατικούς θεσμούς, το κοινωνικό κράτος, τις αναπτυξιακές υποδομές, το κλίμα εμπιστοσύνης και σταθερότητας. Γι΄αυτό και πέρα από ατεκμηρίωτους αφορισμούς, ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει με στοιχεία σύγκρισης αυτήν την ιστορική αλήθεια. Προκαλώ για το αντίθετο.

Το 2009, όταν το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε να διαχειριστεί την πρωτοφανή κρίση του τριπλού χάσματος (δημοσιονομικό έλλειμμα, αρνητικό ισοζύγιο, δημόσιο χρέος), έκανε το καθήκον του στο όνομα του εθνικού συμφέροντος καταπνίγοντας το βασικό ένστικτο που για κάθε κόμμα είναι η ψηφοθηρία.

Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου είχε την διαλλακτική αντιμετώπιση που είχαν οι διάδοχες κυβερνήσεις, η χώρα σε δύο χρόνια θα είχε υπερβεί την κρίση. Η ιστορική καταγραφή είναι διδακτική για το πώς καθοδηγούμενοι αγανακτισμένοι και ψηφοθηρικές ψευδολογίες τύπου Ζαππείων και ΔΕΘ γέμισαν τις εκλογικές δεξαμενές των δύο κομμάτων. Ταυτοχρόνως, όμως, άδειασαν την ψυχή των ανθρώπων από την οραματική ενατένιση που γεννά την αγωνιστική διάθεση συμμετοχής και την αναγκαιότητα της συστηματικής προσπάθειας. Η πλήρης απομείωση κεφαλαίου εμπιστοσύνης είναι η αιτία που σύρει τον πολίτη σε απελπισία και τους θεσμούς και τις λειτουργίες αντιπροσώπευσης σε αναξιοπιστία και ανυποληψία. Όταν λείψουν η εμπιστοσύνη και η ελπίδα, μια χώρα είναι δύσκολο να κυβερνηθεί.

Το εκλογικό αποτέλεσμα, αναμενόμενο, δεν θα αλλάξει το τοπίο της καθημερινότητας. Τα μέτρα πολιτικής θα εφαρμοσθούν σε ένα ήδη εξαντλημένο κοινωνικό σώμα, αφού δρουν σωρευτικά προς τις μέχρι τώρα παντοειδείς περικοπές και επιβαρύνσεις. Η αρνητική ψυχολογία των πολιτών τροφοδοτείται από την αδυναμία των κομμάτων αντί της περιαυτολογίας να ορίσουν με πειστικό τρόπο το τέλος αυτής της εθνικής και ανθρώπινης δοκιμασίας.

Η αποστασιοποίηση των πολιτών, όμως, πριμοδοτεί την δύναμη εξωθεσμικών κέντρων που με εργαλεία όπως είναι το πολιτικό χρήμα, η κατευθυνόμενη ενημέρωση-επικοινωνία και οι μακιγιαρισμένες δημοσκοπήσεις, κερδίζουν ζωτικό χώρο υπέρ της διαπλοκής και των πολιτικών χαρταετών σε βάρος της λαικής κυριαρχίας.

Οι πολίτες ας κάνουν την επιλογή τους ελεύθερα και ας οικοδομήσουν με αρχές και αξίες την σχέση τους με το κόμμα που προτιμούν ή, σε τελευταία ανάλυση, ας δημιουργήσουν νέα κόμματα. Η παθητική και εξ αποστάσεως θέαση των εξελίξεων στερεί από τον πολίτη το μόνο όπλο που διαθέτει για να επηρεάσει την πορεία της χώρας.

Η δημοκρατική παράταξη υπήρξε ο πυλώνας προόδου της χώρας. Τώρα αρκείται στον ρόλο του πρόθυμου εταίρου στον βωμό κυβερνησιμότητας της χώρας. Όταν η παράταξή μας κλήθηκε, ανέλαβε τις ευθύνες της και με το παραπάνω, αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος, αντιθέτως με αυτό που έπραξαν όλοι οι άλλοι ανεξαιρέτως. Δεν έχει, λοιπόν, ανάγκη να αποδείξει σε κανέναν το παραμικρό για το αν θέτει ή όχι πάνω απ΄όλα το συμφέρον της χώρας. Ο ρόλος εθνικής ευθύνης που της αναλογεί μπορεί να ασκηθεί τώρα από την θέση της γόνιμης αντιπολίτευσης γιατί και η αντιπολίτευση είναι αναπόσπαστο τμήμα ενός οικουμενικού σχήματος εθνικής συνεννόησης και συνευθύνης. ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ συνεργάστηκαν άριστα στο παρασκήνιο και συμπράττουν κατ΄επανάληψη για να πλήξουν την ιστορία και τον ρόλο του ΠΑΣΟΚ και να διαμοιράσουν τα ιμάτια της δημοκρατικής παράταξης.

Αν οι πολίτες, όπως όλα δείχνουν, επιλέξουν αυτά τα κόμματα στις πρώτες θέσεις τότε και με δεδομένο τον κοινό μνημονιακό κυβερνητικό τόπο οφείλουν να σχηματίσουν κυβέρνηση με την ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα διαθέτουν.

Το ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιεί δυστυχώς ψευδεπίγραφα το ΜΑΖΙ αφού έθεσε ανεξήγητους όρους προς το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών (να διαλυθεί) και τον Γ.Παπανδρέου (να αποσυρθεί), όπως ΔΕΝ το έκανε ούτε στο πλαίσιο της Ελιάς στις ευρωεκλογές ούτε στο πλαίσιο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης τώρα. Το ΜΑΖΙ χωρίς πολλούς ακόμη που αποκλείστηκαν είναι κενό γράμμα. Θα ήταν αμετροέπεια να ισχυριστεί κάποιος πως χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία σύμπραξης που θα άνοιγε τον δρόμο ανασύνταξης του σοσιαλδημοκρατικού χώρου, θα προκύψουν μελλοντικά κι άλλες. Είναι, όμως, βέβαιο πως ουδείς μπορεί να χαίρεται θεωρώντας επιτυχία τα μονοψήφια εκλογικά ποσοστά. Η ισχυρή πρωταγωνιστική προοδευτική παράταξη λείπει από τη χώρα και όσοι πιστεύουμε σ΄αυτήν οφείλουμε να την ανασυστήσουμε τώρα. Η παράταξη, ως έννοια που υπερβαίνει τα κομματικά σχήματα, οφείλει να επανακατακτήσει την αυτονομία της για τον αυτοπροσδιορισμό της. Η συμμετοχή στη νομή της εξουσίας χωρίς ευρεία νομιμοποίηση και αυτονόητη δικαιολόγηση θα την καθηλώσει οριστικά στην άσκηση δεύτερου ρόλου. Ούτε της ταιριάζει, ούτε βοηθάει έτσι τη χώρα. Ο χώρος της αντιπολίτευσης είναι πρόσφορος για την επανίδρυση της παράταξης με χαρακτηριστικά κινήματος βάσης και όχι κρατικών λειτουργιών. Ταυτοχρόνως προσφέρει στη χώρα την αναγκαία υπεύθυνη αντιπολίτευση. Οι πολίτες απαιτούν να λειτουργεί το πολίτευμα με όρους κυβέρνησης αλλά και με όρους αντιπολίτευσης. Διαφορετικά, θα προκύψουν σαν εναλλακτική εκδοχή ακραία ή και αλλοπρόσαλλα σχήματα εν μέσω της πολιτικής ρευστότητας.

Η επανίδρυση της παράταξης μπορεί να συντελεσθεί με τέσσερεις προυποθέσεις:

α. Με επεξεργασμένες θέσεις και εναλλακτικές προτάσεις που η ανάδειξή τους θα είναι ανέφικτη με την συμμετοχή στην κυβέρνηση αφού τότε θα αποκτήσουν χαρακτήρα μειοψηφικό και θα εξουδετερωθούν.

β. Με την συμμετοχή της κοινωνικής βάσης ώστε η παράταξη να αποκαταστήσει τα αυθεντικά χαρακτηριστικά της, αντί να παρουσιάζεται ως μόνιμος διαχειριστής της κρατικής εξουσίας.

γ. Με δράσεις σύγκλισης των επιμέρους σχηματισμών στην βάση της ισοτιμίας με κορυφαίο στόχο την ίδρυση του φορέα της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας.

δ. Με την ανάδειξη μιας νέας γενιάς άξιων στελεχών στο πεδίο των πολιτικών-κοινωνικών αγώνων και όχι μέσω μιας επετηρίδας κρατικών στελεχών. Αυτό σχετίζεται και με την συγκρότηση για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες μιας ισχυρής οργάνωσης της σοσιαλιστικής νεολαίας.
 

Αρχή και τέλος για την παράταξή μας ήταν πάντα η πατρίδα και ο πολίτης μαζί, η Ελλάδα και οι ΄Ελληνες. Ας κάνουμε την επιλογή μας με την βεβαιότητα πως πατρίδα και πολίτης είναι οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος. Ας γνωρίζουμε, όμως, πως η επανάσταση που χρειάζεται η χώρα είναι η επανάσταση του καθενός μας, γιατί με παλαιούς εαυτούς καινούρια κοινωνία δεν γίνεται.