Ποιοί και γιατί θέλουν να κλείσουν ΤΑ ΝΕΑ και ΤΟ ΒΗΜΑ

Οι Τράπεζες καλούνται να υπερασπισθούν την δικαστική απόφαση, που οι ίδιες αιτήθηκαν και επέτυχαν - Αλλιώς οι Διοικήσεις τους θα είναι υπόλογες στη Δικαιοσύνη και στον ελληνικό λαό - Και αυτό γιατί θα απεμπολήσουν τουλάχιστον 15 εκατ. ευρώ και θα οδηγήσουν στο κλείσιμο δύο από τις ιστορικότερες εφημερίδες της χώρας

      
H απόφαση του δικαστηρίου για το μέλλον του ΔΟΛ ήταν κάτι παραπάνω από ξεκάθαρη. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά «η λειτουργία της επιχείρησης κατά τη διάρκεια της ειδικής εκκαθάρισης, αποτελεί βασική υποχρέωση του διορισθέντος ειδικού διαχειριστή και όχι ζήτημα αναγόμενο στη διακριτική του ευχέρεια».

Υπενθυμίζουμε, ότι την πρωτοβουλία για την ένταξη του ΔΟΛ σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης την είχαν οι πιστώτριες τράπεζες, προφανώς γιατί αυτή η διαδικασία δεν εξυπηρετούσε μόνο τη συνέχιση της έκδοσης δύο ιστορικών εφημερίδων,αλλά γιατί προστάτευε και τα δικά τους συμφέροντα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τους τελευταίους μήνες, παρά τις ασφυκτικές πολιτικές πιέσεις, παρά τις προσπάθειες «πλαστογράφησης» από επίδοξους ανταγωνιστές, παρά τον οικονομικό στραγγαλισμό, «Το Βήμα» και «Τα Νέα» όχι μόνο άντεξαν χάρις στις προσπάθειες των εργαζομένων, αλλά διατήρησαν ή και αύξησαν την κυκλοφορία τους.

Κι όμως ενώ η απόφαση του δικαστηρίου ήταν σαφής και κατηγορηματική, οι ίδιες τράπεζες που είχαν την πρωτοβουλία για το νέο καθεστώς λειτουργίας, προσπαθούν με διάφορες δικαιολογίες να το υπονομεύσουν.

Προβάλλουν κάθε είδους εμπόδια και προσκόμματα, αρνούμενες όχι μόνο την εξασφάλιση της αναγκαίας χρηματοδότησης, αλλά μπλοκάρουν ουσιαστικά τη χρησιμοποίηση υπαρχόντων εσόδων από την κυκλοφορία των εντύπων και τη διαφήμιση.

Παίζουν ένα διαρκές παιγνίδι μετάθεσης ευθυνών, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμα και την έκδοση των εφημερίδων, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Αναλαμβάνουν έτσι την ευθύνη της απαξίωσής τους, ενώ ακυρώνουν αντικειμενικά την επιλογή που οι ίδιες έκαναν.

Και αυτό όταν είναι σαφές ότι με τον ΔΟΛ εν λειτουργία τα έσοδά τους θα είναι διπλάσια. Ο ίδιος ο διαχειριστής εκτιμά, ότι με πτωχευμένη την εταιρία και τις εφημερίδες κλειστές, το συνολικό έσοδο μετά βίας θα ξεπερνά τα 14 εκατ. ευρώ, ενώ με τα μέσα του Οργανισμού ανοιχτά το προσδοκώμενο έσοδο μπορεί να προσεγγίσει και τα 30 εκατ. ευρώ.

Επί της ουσίας δεν υπάρχει καμία δικαιολογία να αρνηθούν οι Τράπεζες την απόφαση που οι ίδιες επέτυχαν. Η διακινδύνευσή τους με ανοιχτό τον ΔΟΛ είναι μικρή και το όφελός τους πολλαπλάσιο.

Αν παρά ταύτα συνεχίσουν αυτήν την τακτική, αναλαμβάνουν τον κίνδυνο να κατηγορηθούν από τους μετόχους τους πια για το αδίκημα της απιστίας, καθώς θα χρεωθούν αποκλειστικά την ευθύνη για την απώλεια μεγάλου μέρους της αξίας του Οργανισμού.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ποιοι κρύβονται πίσω από αυτές τις μεθοδεύσεις. Γνωρίζουμε ότι κυβερνητικά στελέχη επιθυμούν διακαώς το κλείσιμο του ΔΟΛ και τον διαμοιρασμό των ιματίων του σε πρόθυμους εξυπηρετητές.

Γνωρίζουμε επίσης, ότι παλαιοί και νεόκοποι εκδότες προσπαθούν με κάθε τρόπο να επωφεληθούν από το αθλίως προετοιμαζόμενο λουκέτο σε δύο ιστορικές εφημερίδες, προκειμένου να επιβιώσουν οι ίδιοι.

Ας γνωρίζουν όμως όλοι αυτοί, όπου κι αν βρίσκονται, όποιες κι αν είναι οι επιδιώξεις τους, ότι η μάχη που έδωσαν τους τελευταίους μήνες οι εργαζόμενοι στο ΔΟΛ δεν πρόκειται να πάει χαμένη.

Με όσες δυνάμεις διαθέτουν και με την υποστήριξη των αναγνωστών μας που στάθηκαν δίπλα μας όλο αυτό το διάστημα θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη της ενημέρωσης αποκαλύπτοντας σκοτεινά συμφέροντα, υπόγειες συμμαχίες, προσχηματικές μεθοδεύσεις,και τις συγκεκριμένες ευθύνες όσων παριστάνουν σήμερα τους Πόντιους Πιλάτους.

Η «ΛΑΤΡΕΙΑ» ΤΟΥ F – 35 ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ

 ΤΟΥ ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΡΙΒΑ*

Ο γράφων έχει κατά καιρούς αναφερθεί σε ένα ιδιόρρυθμο γεωπολιτικό μέγεθος που στοιχειώνει την ελληνική κοινωνία και ρυθμίζει εν πολλοίς την ελληνική εξωτερική πολιτική: τον «λατρευτικό αντιαμερικανισμό». Την εκδήλωση, δηλαδή, ακραίων αντιαμερικανικών απόψεων και θέσεων, που κάποιες φορές αγγίζουν τα όρια της καρικατούρας, εν παραλλήλω με την αναντίρρητη και απόλυτη πίστη στην αμερικανική παντοδυναμία. Ιδιαίτερα δε τη στρατιωτική.
Τον τελευταίο καιρό είχαμε, μάλιστα, την ευκαιρία να δούμε αυτό το φαινόμενο να εκδηλώνεται δια της παροξυσμικής φετιχοποίησης του μαχητικού αεροσκάφους F – 35 Lightning II της Lockheed Martin. Έτσι, διαβάσαμε και ακούσαμε διάφορα ευτράπελα αναφορικά με την απειλή που αυτό συνεπάγεται όταν (και εάν…) εισέλθει στο τουρκικό οπλοστάσιο, όπως και σχετικά με τις δυνατότητες που θα προσέφερε στην ελληνική Άμυνα τυχόν απόκτησή του.
Κάθε προσπάθεια δε αμφισβήτησης των υπερικανοτήτων αυτού του …τεχνολογικού θαύματος, αντιμετωπίζεται – στην καλύτερη περίπτωση – με έντονη καχυποψία. Έτσι, λοιπόν, και το άρθρο του γράφοντος περί «εθνικής anti – stealth στρατηγικής», που δημοσιεύτηκε στο 369^ο τεύχος των «Επικαίρων», προκάλεσε την ιερή οργή των πιστών του F – 35. 
Στο συγκεκριμένο άρθρο εκφραζόταν η άποψη ότι, αν και το μικροσκοπικό ίχνος στα ραντάρ του F – 35 και οι γενικότερες ικανότητές του όντως διαμορφώνουν μια μακρόπνοη απειλή για την ελληνική Άμυνα, εντούτοις η απάντηση σε αυτό δεν θα πρέπει να είναι η αντίστοιχη αγορά F – 35 (δεδομένου ότι ένα «αόρατο» αεροσκάφος δεν αντιμετωπίζεται με ένα επίσης «αόρατο»), αλλά η ανάπτυξη ενός πλέγματος συστημάτων anti – stealth, οι τεχνολογίες των οποίων θα πρέπει, ει δυνατόν, να αναπτυχθούν σε όσο το μεγαλύτερο ποσοστό γίνεται από την εγχώρια βιομηχανία, πιθανώς και στο πλαίσιο συνεργασιών με άλλες χώρες και όχι να αγοραστούν «ετοιματζίδικες» από το εξωτερικό.
Μεταξύ των άλλων, στο «πακέτο» των συστημάτων anti stealth αναφέρονταν και ηλεκτροοπτικά συστήματα, όπως αυτό της Selex Galileo που μπορεί να χρησιμοποιεί το σουηδικό μαχητικό αεροσκάφος JAS – 39 Gripen NG. Το σύστημα αυτό έχει σχεδιαστεί για να εντοπίζει το θερμικό ίχνος των αεροσκαφών που προκαλείται από την τριβή τους στην ατμόσφαιρα (aerodynamic heating), το οποίο στα αεροσκάφη με επικάλυψη υλικών που απορροφούν την ακτινοβολία ραντάρ (RAM) ενδέχεται να είναι απ’ ό,τι στα «κανονικά» αεροσκάφη με αποτέλεσμα να γίνονται και πιο εύκολα αντιληπτά.
Η σχετική πληροφορία είχε αντληθεί από τον διάσημο οίκο αμυντικής αξιολόγησης IHS Jane’s και είχε αναφερθεί από τον γράφοντα, μαζί με άλλες πληροφορίες από ανοικτές πηγές για τεχνολογίες counter stealth, σε εισήγησή του στο 3^ο Συνέδριο Αεροπορικής Ισχύος, που είχε οργανώσει η Πολεμική Αεροπορία στο Τατόι τον Φεβρουάριο του 2015.
Παρεμπιπτόντως, όπως μας πληροφορεί στο τελευταίο τεύχος του το έγκυρο και αρχαιότερο ελληνικό περιοδικό Αεροδιαστημικής και Άμυνας, Πτήση και Διάστημα, η πρόταση της Boeing για το βελτιωμένο μαχητικό F/A – 18E/F Block 3 (που αναφέρεται και ως F/A – 18XT) για το Ναυτικό των ΗΠΑ, προβλέπει επίσης την τοποθέτηση ηλεκτροοπτικού συστήματος για να εντοπίζει αεροσκάφη stealth σε μεγάλες αποστάσεις. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον, μάλιστα, είναι ότι το σύστημα αυτό δεν θα είναι ενσωματωμένο στη δομή του αεροσκάφους, όπως συμβαίνει στο Gripen NG και σε άλλα μαχητικά, αλλά θα μεταφέρεται σε μορφή ατρακτιδίου. Και εδώ τίθεται το ερώτημα κατά πόσον θα ήταν εφικτή η αγορά παρόμοιων ατρακτιδίων για την Ελληνική Αεροπορία από την αμερικανική ή την ευρωπαϊκή αγορά, τα οποία θα προσέφεραν σημαντική βοήθεια στην αντιμετώπιση των τουρκικών F – 35 με σχετικά χαμηλό κόστος, σε συνδυασμό, φυσικά, και με άλλα μέσα και με την υιοθέτηση κατάλληλων τακτικών. Επίσης, μπαίνουμε στον πειρασμό να αναρωτηθούμε εάν η κατασκευή παρόμοιων συστημάτων βρίσκεται εντός των δυνατοτήτων της ελληνικής βιομηχανίας. Κατά την άποψη του γράφοντος, η πιθανότητα αυτή δεν θα πρέπει να αποκλειστεί. Ελληνικές εταιρείες έχουν αποδείξει ότι διαθέτουν τεχνολογία αιχμής στα ηλεκτροοπτικά συστήματα, γεγονός που αποδεικνύει η εξαγωγή προϊόντων τους σε άκρως ανταγωνιστικές αγορές. Άρα η δυνατότητα αυτή θα πρέπει, αν μη τι άλλο, να εξεταστεί.
Ειρήσθω εν παρόδω, πάλι σύμφωνα με το τελευταίο τεύχος της Πτήσης και οι Ρώσοι επενδύουν σε ηλεκτροοπτικά συστήματα για τα μαχητικά τους, έχοντας τοποθετήσει στο βελτιωμένο MiG – 35 ένα προηγμένο πολυφασματικό (multi spectral) σύστημα που λειτουργεί σε διαφορετικά μήκη κύματος για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.
Επίσης, αξίζει να επισημανθεί ότι το άρθρο της Πτήσης για τη νέα έκδοση του F/A – 18E/F αναφέρει πως το F – 35 έχει περιορισμένες ικανότητες δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων, δεδομένου ότι αν χρησιμοποιήσει το Link 16 για μετάδοση δεδομένων υποβαθμίζει τα χαρακτηριστικά του stealth, μια και η εκπομπή μπορεί να γίνει αντιληπτή από ηλεκτρονικά συστήματα του αντιπάλου. Τα F – 35 μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω της ραδιοζεύξης MADL (Multifunction Advanced Data Link), η οποία ναι μεν επιτρέπει εκπομπή χωρίς υποβάθμιση των χαρακτηριστικών stealth, αλλά δεν είναι προσβάσιμη από άλλα αεροσκάφη. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να αξιολογηθεί σοβαρά όσον αφορά τόσο στην απειλή που συνεπάγονται για την ελληνική άμυνα τα τουρκικά F – 35 όσο και για τις δυνατότητες που θα της προσφέρει τυχόν αγορά τους, δεδομένου ότι οι δικτυοκεντρικές ικανότητες αποτελούν σημαντικότατο πολλαπλασιαστή ισχύς των σύγχρονων αεροπορικών δυνάμεων.

Ο ΜΥΘΟΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΕΠΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Όμως, όλα τα παραπάνω ουδόλως σημαίνουν κάτι για ποικιλώνυμη στρατιά «ειδικών» του Διαδικτύου και των social media, για τους οποίους η μόνη αποδεκτή αλήθεια είναι αυτή της απόλυτης παντοδυναμίας του F – 35 και γενικότερα της αμερικανικής ισχύος, ενώ όλα τα υπόλοιπα αποτελούν εξοργιστικές εκδηλώσεις ασχετοσύνης. Από μόνο του το γεγονός αυτό δεν θα ήταν ιδιαίτερα ανησυχητικό και δεν θα αντικατόπτριζε παρά παθογένειες που ενδημούν διαχρονικά στην ελληνική κοινωνία, όπως είναι ο ξερολισμός, η αβυσσαλέα αμάθεια με κάποια ψήγματα γνώσεων, η οποία (αυτό)προβάλλεται ως «επαγγελματική γνώση» και η έλλειψη ανοχής για την αντίθετη άποψη.
Τα πράγματα, ωστόσο, ενδέχεται να είναι πιο επικίνδυνα. Και αυτό γιατί δεν μιλάμε για τη λατρεία μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. Διά της προσπάθειας επιβολής της αντίληψης ότι τα τουρκικά F – 35 θα είναι ανίκητα από την Ελλάδα, ότι και αν κάνει για να τα αντιμετωπίσει (εκτός φυσικά αν αγοράσει και αυτή F – 35…) ενισχύεται μια πολυδιάστατη αίσθηση μοιρολατρικής ηττοπάθειας, η οποία επιχειρείται να επιβληθεί στην ελληνική κοινωνία εδώ και καιρό.
Αναλυτικότερα, η άποψη για τα «ανίκητα» τουρκικά F – 35 «πατάει» πάνω σε μια ευρύτερη άποψη περί αναντίρρητης υπεροχής της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας λόγω αριθμών (αλλά και ποιότητας) οπλικών συστημάτων και στρατιωτών, που καθιστά κάθε προσπάθεια ελληνικής αντίστασης περιττή. Η άποψη αυτή συμπληρώνεται από μια φαταλιστική αντίληψη περί των ικανοτήτων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες εμφανίζονται ως περίπου ανύπαρκτες, τόσο λόγω της «διάλυσης» που τους έχει προκαλέσει η οικονομική κρίση όσο και εξαιτίας των γενικότερων δυσλειτουργιών τους, τις οποίες «γνωρίζουν όσοι έχουν πάει στρατιώτες». Για να γίνουν μάλιστα πιο πιστευτές οι απόψεις αυτές συνήθως ενδύονται τον μανδύα ενός «καταγγελτικού εθνικισμού». Έτσι, από τη στιγμή που η Ελλάδα δεν προχωρά στην υλοποίηση κολοσσιαίων εξοπλιστικών προγραμμάτων και δεν μετατρέπεται σε μια σύγχρονη εκδοχή της αρχαίας Σπάρτης, εμφανίζεται ως καταδικασμένη απέναντι στην «πανίσχυρη» Τουρκία, άρα δεν υπάρχει καμία ελπίδα επιτυχίας σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής, άρα και κανένας λόγος αντίστασης στον τουρκικό αναθεωρητισμό.
Το γεγονός ότι οι αιτιάσεις περί τουρκικών μεγεθών θα είχαν (ίσως) κάποιο νόημα μόνον σε περίπτωση κάποιου παρατεταμένου ολοκληρωτικού πολέμου, σαν αυτόν που έγινε μεταξύ Ιράκ και Ιράν στη δεκαετία του 80, ουδόλως εντυπωσιάζει τους «εθνικιστές τουρκόφρονες». Ούτε φυσικά το ότι η ύπαρξη σοβαρών προβλημάτων στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ισοσκελίζεται (και με το παραπάνω) από την ύπαρξη πολύ μεγαλύτερων προβλημάτων στις τουρκικές. Ούτε το ότι οι – πράγματι σοβαρές – παθογένειες του ελληνικού στρατεύματος αποτελούν εν πολλοίς μόνιμες ασθένειες στους στρατούς όλου του κόσμου σε όλες τις εποχές. Και βέβαια ούτε λόγος να γίνεται για τη δυνατότητα ενίσχυσης των μαχητικών ικανοτήτων του ελληνικού στρατεύματος χωρίς τεράστιες εξοπλιστικές δαπάνες και χωρίς αγορές «μαγικών» τεχνουργημάτων, όπως είναι το F – 35.

ΥΒΡΙΣ Η ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ

Και για να γίνουν ακόμη ενδιαφέροντα τα πράγματα, ο «λατρευτικός αντιαμερικανισμός» μαζί με τον «λατρευτικό αντιτουρκισμό» τείνουν να ενοποιηθούν σε ένα κοινό μέγεθος με καταλύτη μια αντίστοιχη πίστη στην απόλυτη ισχύ του Ισραήλ. Το στοιχείο αυτό έχει εντοπίσει ο γράφων στον δημόσιο διάλογο κάθε φορά που έχει προσπαθήσει να τεκμηριώσει την άποψη ότι δεν είναι πάντα τα εξελιγμένα οπλικά συστήματα και οι αριθμοί που νικάνε, φέρνοντας ως παράδειγμα την ταπείνωση του Ισραήλ από τη Χεζμπολάχ το καλοκαίρι του 2006 στον Δεύτερο Πόλεμο του Λιβάνου. Κατά κανόνα, κάθε φορά που εκφράζεται αυτή η άποψη προκύπτουν χλευαστικές αντιδράσεις του τύπου, «πως τολμάς να υποστηρίζεις κάτι τόσο αδιανόητο», και αυτό τη στιγμή που η αποτυχία του Ισραήλ το 2006 αποτελεί τόσο αναντίρρητο κοινό τόπο στη διεθνή στρατηγική ανάλυση όσο η αποτυχία των Αμερικανών στον Πόλεμο του Βιετνάμ. Με άλλα λόγια, όπως ακριβώς και για τις ΗΠΑ, μπορείς να κατηγορείς όσο θες το Ισραήλ, αλλά, προς Θεού, μην θίξεις την παντοδυναμία του. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, μάλιστα, το γεγονός ότι ακραία «αντισιωνιστικές» αντιλήψεις, οι οποίες πολλές φορές φθάνουν στα όρια του μισαλλόδοξου αντισημιτισμού, συνδυάζονται με μια τυφλή πίστη στη στρατιωτική αλλά και γενικότερη ισχύ του Ισραήλ. Είναι οι ίδιες αντιλήψεις που την επαύριον του επεισοδίου του Μαβί Μαρμαρά τον Μάιο 2010 φωνασκούσαν για «Ιερά Συμμαχία» Αθηνών – Τελ Αβίβ και οίκτιραν οποιονδήποτε τολμούσε να εκφράσει αντίθετη άποψη. Για να συμπληρωθεί, ωστόσο, το παζλ, οι φαταλιστικές αυτές αντιλήψεις συνήθως συνδυάζονται με τη «ρεαλιστική» άποψη ότι μόνον το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. μπορούν να προστατεύσουν την Ελλάδα από την Τουρκία και επ’ ουδενί μπορεί να το πράξει μόνη της.
Εν κατακλείδι, η τρίδυμη πίστη στην απόλυτη παντοδυναμία των ΗΠΑ, της Τουρκίας και του Ισραήλ, καμουφλαρισμένη κάτω από έναν «καταγγελτικό» λόγο, άλλοτε «ακροδεξιό – εθνικιστικό», άλλοτε «αριστερό – αντιιμπεριαλιστικό» και άλλοτε «ρεαλιστικό – τεχνοκρατικό», αποτελεί ένα είδος Δούρειου Ίππου που έχει παρεισφρήσει στην ελληνική κοινωνία και επιχειρεί να επιβάλλει την άποψη ότι δεν μπορεί να ασκηθεί σοβαρή αντίσταση κατά του τουρκικού αναθεωρητισμού, άρα δεν μπορούν να εφαρμοστούν τα δόγματα της Αποτροπής, άρα θα πρέπει να οδηγηθούμε σε πολιτική κατευνασμού έναντι της Άγκυρας και να αποδεχθούμε την «ήπια» αλλαγή υπέρ της Τουρκίας του καθεστώτος κυριαρχίας στο Αιγαίο, για να μην εμπλακούμε σε έναν εκ των προτέρων χαμένο πόλεμο.
Με άλλα λόγια να κάνουμε αυτό ακριβώς που επιδιώκει η τουρκική στρατηγική, για την οποία, λόγω των τεράστιων εσωτερικών αντιφάσεων και των πολλών μετώπων που έχει ανοίξει στο εξωτερικό, μια πολιτική πυγμής έναντι της Ελλάδας θα ήταν πολύτιμη, με την προϋπόθεση όμως να είναι εκ του ασφαλούς, χωρίς να κινδυνεύει να οδηγήσει σε πολεμική αντιπαράθεση, ακόμη και μικρής κλίμακας, η οποία θα μπορούσε να έχει σοβαρότατες συνέπειες για τη γείτονα, έστω και αν κατέληγε «νικηφόρα» για αυτήν.
Φυσικά, δια των μηδενιστικών αυτών απόψεων περνάει και το μήνυμα ότι κάθε είδους σκέψη για εθνικά ανεξάρτητη πολιτική είναι εκτός πραγματικότητας και μόνο οι λεόντειες συμμαχίες με τις «σωστές» δυνάμεις μπορούν να εξασφαλίσουν την ειρήνη. Και μπαίνει κανείς στον πειρασμό να αναρωτηθεί αν αυτές οι απόψεις και οι μηχανισμοί που τις επιβάλλουν είναι κάτι το ενδογενές στην ελληνική κοινωνία ή υποβοηθούνται συνειδητά και από έξω. Με κίνδυνο να γίνουμε υπερβολικοί, στην εποχή των υβριδικών πολέμων θα πρέπει να είμαστε πολύ πονηρεμένοι αναφορικά με τις απόψεις που διακινούνται για τα εθνικά θέματα και τα ζητήματα Άμυνας, με όποιο ένδυμα και αν παρουσιάζονται…      

(*) Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει Γεωγραφία της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Από το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Δεσμεύσεις προς τους δανειστές η αποσιώπηση "μυστικών συμφωνιών"

Δριμύ κατηγορώ με αποκαλύψεις 

για κυβερνητική λογοκρισία

   Προς το  ΔΣ  της ΕΣΗΕΑ

       Αγαπητοί συνάδελφοι,

Πρωτοφανής επιχείρηση λογοκρισίας αλλά και απόκρυψης γεγονότων είναι σε εξέλιξη στα οικονομικά  υπουργεία, με αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τις κρίσιμες εξελίξεις, την απαξίωση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος και διώξεις δημοσιογράφων που προφανώς θεωρούνται ενοχλητικοί.

# Στο υπουργείο Περιβάλλοντος- Ενέργειας, ο καθηγητής-υπουργός Γ. Σταθάκης,  επανειλημμένα έχει απαγορεύσει την είσοδο των αρμοδίων συντακτών στο κτίριο του υπουργείου, στην απελπισία του να κρύψει γεγονότα.

Αποκορύφωμα  της ανάρμοστης συμπεριφοράς Σταθάκη, είναι ότι απέκρυψε από τους διαπιστευμένους συντάκτες το ταξίδι του στις Βρυξέλλες για την πώληση της ΔΕΗ, καθώς και το τελευταίο του ταξίδι στο Ισραήλ για την τετραμερή συνάντηση ενέργειας και τα θέματα των ΑΟΖ.

Προφανώς υπάρχουν δεσμεύσεις του απέναντι στους δανειστές για όσα έχουν συμφωνηθεί με «ρήτρα εχεμύθειας»  για την επέλαση που ακολουθεί σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας. 

# Στο υπουργείο Οικονομίας ο υπουργός Δ. Παπαδημητρίου, με εμφανείς επιρροές Τέξας, κόβει δημοσιογράφους και Μέσα κάνοντας  επιλεκτική πληροφόρηση  και  διαρροές    για να πουλήσει στην κοινή γνώμη  την εικονική πραγματικότητα, που θέλει να περάσει η Κυβέρνηση.  

  Ανάλογες πρακτικές εφαρμόζονται από τον υπουργό Υποδομών και Δικτύων Χρ. Σπίρτζη  που επιχείρησε να καταργήσει ακόμη και την αίθουσα δημοσιογράφων στο υπουργείο του καθώς  και την υπουργό Τουρισμού Ε. Κουντουρά που αποφεύγει τις ενημερωτικές συναντήσεις  μετά την «περιπέτεια» της με τα στατιστικά στοιχεία για τις τουριστικές αφίξεις, 

  Απαιτείται άμεση παρέμβαση της Ενώσεως ώστε να ερευνηθούν  από το  ΔΣ οι  υποθέσεις αυτές  και να σπάσει το κλίμα εκφοβισμού που καλλιεργεί η Κυβέρνηση   σε βάρος των εργαζομένων στα ΜΜΕ, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ενημέρωση της κοινής γνώμης.

  Επίσης να καταγγελθούν  στις διεθνείς  οργανώσεις  όλες αυτές οι πρωτοφανείς συνθήκες, που επικρατούν και το bullying το οποίο υφίστανται οι συνάδελφοι από τους κυβερνητικούς αξιωματούχους.

  Η απάθεια του προεδρείου της ΠΟΕΣΥ, απέναντι στις θλιβερές αυτές πρακτικές, εξηγείται εύκολα.

                                                                      

Δημ. Ι. Τσαλαπάτης

Α’ Αντιπρόεδρος  ΔΣ ΕΣΗΕΑ

 

Ο μύθος της “Ψωροκώσταινας” και το εξωτερικό Ισοζύγιο

Του Νίκου Ιγγλέση

 

https://greekattack.wordpress.com

 Το ελληνικό αδιέξοδο κορυφώνεται. Για να «δώσουν» οι δανειστές περίπου  6 δις. ευρώ τον Ιούλιο, με τα οποία η Ελλάδα θα πληρώσει  (ανακυκλώσει)  ένα μικρό τμήμα του χρέους της που θα λήγει τότε, ζητούν από την κυβέρνηση να ψηφίσει μέτρα που θα εφαρμοστούν από το 2019. Ουσιαστικά, οι δανειστές εκβιάζουν τη χώρα για πρόσθετα μέτρα προκειμένου να πληρώσουν…τους εαυτούς τους! Όλο αυτό αποκαλείται δεύτερη αξιολόγηση του τρίτου Μνημονίου. Θα ακολουθήσουν δε κι’ άλλες αξιολογήσεις – συνολικά προβλέπονται έξι – μέχρι το τέλος του προγράμματος το καλοκαίρι του 2018. 
Εδώ και επτά χρόνια είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Η οικονομία καταστρέφεται, η κοινωνική συνοχή διαλύεται, η μορφωμένη νεολαία μεταναστεύει και η ελληνική εθνική οντότητα αντιμετωπίζει τον κίνδυνο του αφανισμού. Οι απολογητές του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), ουσιαστικά οι «σταυροφόροι» της παγκοσμιοποίησης, μας λένε όλα αυτά είναι μονόδρομος και ότι χρειάζονται κι’ άλλες «μεταρρυθμίσεις». Μας λένε ότι δεν υπάρχει ζωή έξω από το ευρώ, ότι αν φύγουμε θα γίνουμε Βόρεια Κορέα, ότι δε θα έχουμε να φάμε, ότι δε θα έχουμε καύσιμα και φάρμακα γιατί όλα τα εισάγουμε ενώ δεν παράγουμε τίποτα! Πρόκειται για άθλια «γκεμπελικής υφής» προπαγάνδα που αποσκοπεί στο να μετασχηματιστεί όχι μόνο η οικονομική συμπεριφορά των πολιτών αλλά και ο τρόπος που σκέπτονται, αξιολογούν και κατανοούν την πραγματικότητα. Ελπίζουν  ότι έτσι θα διαμορφωθεί ένας «μνημονιακός ιδιότυπος» παγκοσμιοποιημένου ραγιά με ψυχολογία  «Ψωροκώσταινας».
Το εξωτερικό Ισοζύγιο  
Παρ’ όλη την αποβιομηχάνιση που άρχισε από τη δεκαετία του ’80, παρ’ όλους τους κανονισμούς και τις ποσοστώσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), παρ’ όλη την κατάρρευση της δασμολογικής προστασίας και παρ’ όλη την οικονομική καταστροφή των επτά τελευταίων μνημονιακών χρόνων, η Ελλάδα «αντέχει» ακόμα.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ),  η χώρα μας πραγματοποίησε το 2016 συνολικές εξαγωγές αγαθών αξίας 24,5 δις. ευρώ. Από το ποσό αυτό 18,1 δις. ήταν εξαγωγές προϊόντων και 6,1 δις. εξαγωγές καυσίμων. Παράλληλα το 2016 η Ελλάδα εισέπραξε άλλα 25 δις. από την παροχή υπηρεσιών. Συγκεκριμένα 13,2 δις. από τον τουρισμό, 7,8 δις. από τις μεταφορές (ναυτιλία) και 4 δις. από λοιπές υπηρεσίες. Συνολικά, δηλαδή, πουλήσαμε στο εξωτερικό αγαθά και υπηρεσίες αξίας 49,5 δις. ευρώ. Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει το, διόλου ευκαταφρόνητο, 28,2% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας. Για λόγους σύγκρισης αναφέρουμε ότι το αντίστοιχο ποσοστό της εξαγωγικής υπερδύναμης, της Γερμανίας, είναι 40%.
Αντίστοιχα το 2016, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της ΤτΕ, πραγματοποιήσαμε εισαγωγές αγαθών αξίας 41 δις. ευρώ, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται τα καύσιμα αξίας 8,9 δις. Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημάνουμε ότι το 68,5% των καυσίμων (αργό πετρέλαιο) που εισάγουμε επανεξάγεται με τη μορφή διυλισμένων προϊόντων. Παράλληλα, το 2016, η χώρα μας πλήρωσε για εισαγωγή υπηρεσιών 9,7 δις. Συνολικά, δηλαδή, για εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών πληρώσαμε 50,7 δις. ευρώ.
Έτσι, το Ισοζύγιο παρουσίασε ένα μικρό έλλειμμα 1,2 δις. που αντιπροσωπεύει μόλις το 1,2% του συνολικού εξωτερικού εμπορίου (εισαγωγές σύν εξαγωγές) της Ελλάδας και μόλις το 0,68% του ΑΕΠ της. Σημειώνουμε ότι το 2015 το έλλειμμα ήταν ακόμη μικρότερο, λιγότερο από 300 εκ. ευρώ.
Οι αιτίες της μικρής αύξησης του ελλείμματος το 2016 είναι κυρίως οι εξής:

1. Η μείωση του ναυτιλιακού συναλλάγματος κατά 2,1 δις (από 9,9 δις. το 2015 σε 7,8 δις. το 2016). Η μείωση αυτή, όπως αναφέρει η ανακοίνωση της ΤτΕ, οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στους περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων (capital controls). Σημειώνουμε ότι το 2014, πριν από την επιβολή των κεφαλαιακών ελέγχων,  οι εισπράξεις από τη ναυτιλία ανέρχονταν σε 13,1 δις. ευρώ.
2. Η μείωση του τουριστικού συναλλάγματος κατά 905 εκ. (-6,4%) παρ’ όλο που οι αφίξεις των τουριστών αυξήθηκαν κατά 5,1%. Η μείωση των εισπράξεων οφείλεται επίσης στα capital controls επειδή μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες από τις πωλήσεις των «τουριστικών πακέτων» εισάγουν τα ποσά που χρειάζονται για τις λειτουργικές ανάγκες τους και τα υπόλοιπα τα καταθέτουν σε τραπεζικούς λογαρισμούς στο εξωτερικό.
3. Η αύξηση των εισαγωγών αγαθών (χωρίς καύσιμα) κατά 1,3 δις. (+4,2%), μετά μια μεγάλη περίοδο μείωσής τους. Συνυπολογίζοντας τα καύσιμα, οι εισαγωγές μειώθηκαν κατά 1 δις. (-2,3%). Οι υπόλοιποι συντελεστές του Ισοζυγίου Αγαθών και Υπηρεσιών είχαν μικρές διαφοροποιήσεις με εξαίρεση τις εισαγωγές καυσίμων που μειώθηκαν κατά 1,9 δις. (-18%) λόγω της υποχώρησης των διεθνών τιμών των υδρογονανθράκων.

Η μεθοδολογία υπολογισμού
Τον Ιούλιο του 2015 η ΤτΕ άλλαξε αναδρομικά τη μεθοδολογία κατάρτισης του Ισοζυγίου, συνυπολογίζοντας, εκτός από τα στοιχεία μέσω τραπεζικών συναλλαγών και τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) από τα τελωνεία. Η αλλαγή αυτή έγινε σύμφωνα με τους κανόνες του σχετικού Εγχειριδίου (ΒΡΜ6) του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ). Αποτέλεσμα της αλλαγής αυτής ήταν να προστεθούν στις εισαγωγές του 2014 περίπου 7,4 δις., ενώ στις εξαγωγές μόνο 3,1 δις. με συνέπεια το Ισοζύγιο Αγαθών και Υπηρεσιών εκείνης της χρονιάς από πλεόνασμα 1,8 δις., όπως είχε ανακοινωθεί αρχικά, να εμφανίσει τελικά έλλειμμα περίπου 4 δις. Πρέπει να σημειώσουμε επίσης ότι με τη νέα μεθοδολογία η ΕΛΣΤΑΤ αυξάνει τις εισαγωγές κατά 1,5 δις. που, σύμφωνα  με τις εκτιμήσεις της, προέρχεται από το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, αλκοολούχων ποτών, καπνού κλπ. Αν μόνο το ποσό αυτό αφαιρεθεί από το Ισοζύγιο του 2016, το τελευταίο γίνεται ελαφρώς πλεονασματικό. Λίγα μόνο κράτη στον πλανήτη έχουν θετικό εξωτερικό ισοζύγιο όπως η Γερμανία, η Κίνα και μερικές από τις πετρελαιο-εξαγωγικές χώρες.
Σύνθεση και κατανομή
Σύμφωνα με στοιχεία του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων, η σύνθεση των ελληνικών εξαγωγών αγαθών (24,5 δις.) το 2016 ήταν 44% βιομηχανικά προϊόντα, 27,5% καύσιμα, 22,3% αγροτικά προϊόντα και 4% πρώτες ύλες. Αντίστοιχα η σύνθεση των εισαγωγών ήταν 60,6% βιομηχανικά προϊόντα, 22,7% καύσιμα, 14,2% αγροτικά προϊόντα και 2,5% πρώτες ύλες.
Ο βασικός εμπορικός εταίρος της χώρας μας είναι η ΕΕ στην οποία κατευθύνεται το 55,7% των εξαγωγών και από την οποία προέρχεται το 53,6% των εισαγωγών. Τα αντίστοιχα ποσοστά για την Ευρωζώνη είναι 38,9% και 40,6%. Οι καλύτεροι πελάτες των ελληνικών προϊόντων είναι η Ιταλία που απορροφά το 11.2% των εξαγωγών μας, η Γερμανία (7,7%), η Κύπρος (6%), η Τουρκία (5,4%), η Βουλγαρία (5%), οι ΗΠΑ (4,4%) και ο Λίβανος (4,2%). Υπάρχει, δηλαδή, μια πολύ ικανοποιητική διασπορά στις αγορές των ελληνικών προϊόντων.
Παραθέσαμε όλα αυτά τα στοιχεία, που ίσως κούρασαν τον αναγνώστη, για να αποδείξουμε ότι το εξωτερικό Ισοζύγιο Αγαθών και Υπηρεσιών είναι ουσιαστικά ισοσκελισμένο και, αν αφαιρεθούν οι εκτιμήσεις για το λαθρεμπόριο, ελαφρά  πλεονασματικό. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα ακόμα και αν φύγει από την Ευρωζώνη θα μπορεί να πληρώνει όλες τις εισαγωγές που κάνει σήμερα με το συνάλλαγμα (όχι με δραχμές) που εισπράττει από τις εξαγωγές προϊόντων και υπηρεσιών. Καμιά έλλειψη δεν πρόκειται να υπάρξει και δε χρειάζεται να επιβληθεί δελτίο σε βασικά αγαθά όπως καύσιμα, τρόφιμα και φάρμακα. Όλη η σχετική προπαγάνδα αποσκοπεί στην τρομοκράτηση των πολιτών για να μην αντισταθούν στην ευρω-κατοχή και να μην αμφισβητήσουν το ξένο νόμισμα που έχει επιβληθεί στη χώρα μας από το 2002.
Ο φόβος της ανατροπής
Υπάρχουν κάποιοι από τους υποστηρικτές του εθνικού νομίσματος που ισχυρίζονται ότι μπορεί σήμερα το ισοζύγιο να είναι ισοσκελισμένο, λόγω της εσωτερικής υποτίμησης – λιτότητας, αλλά όταν αρχίσει η οικονομική  ανάπτυξη θα γίνει πάλι ελλειμματικό. Η άποψη αυτή είναι σωστή αν με τον όρο «ανάπτυξη» εννοούμε τη μεγέθυνση της κατανάλωσης, στα επίπεδα του 2009, μέσω αύξησης των εισοδημάτων, δηλαδή κυρίως των μισθών και των συντάξεων. Μια τέτοια πολιτική θα έχει ως συνέπεια το κράτος να «κόβει» δραχμές, που θα τις δίνει στους πολίτες οι οποίοι, με το μεγαλύτερο μέρος αυτών, θα αγοράζουν εισαγόμενα προϊόντα. Στη συνέχεια το κράτος θα πρέπει να πληρώνει στο εξωτερικό αυτές τις εισαγωγές με συνάλλαγμα που δε θα έχει. Η εμφάνιση ενός σημαντικού ελλείμματος στο εξωτερικό ισοζύγιο σημαίνει ότι η Ελλάδα θα πρέπει είτε να συνάπτει νέα δάνεια σε συνάλλαγμα, είτε να υποτιμήσει το νέο εθνικό νόμισμά της, είτε να κάνει και τα δύο. Η εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής θα οδηγήσει πολύ γρήγορα στην επιβολή νέας σκληρής λιτότητας.
Η ανάπτυξη – και όχι μεγέθυνση – της οικονομίας πρέπει να προέλθει από παραγωγικές επενδύσεις στον αγροτικό τομέα και τη βιομηχανία (όχι στις υπηρεσίες),  οι οποίες θα χρηματοδοτούνται από την αύξηση της νομισματικής κυκλοφορίας. Οι επενδύσεις θα βελτιώσουν την παραγωγικότητα της εργασίας, θα μειώσουν την ανεργία, θα αυξήσουν τις εξαγωγές και θα μειώσουν τις εισαγωγές, με υποκατάστασή τους από εγχωρίως παραγόμενα προϊόντα.  Οι παραγωγικές επενδύσεις προοδευτικά θα αυξάνουν τον πλούτο της χώρας και, έτσι, θα βελτιώνονται  τα εισοδήματα.
Αυτός είναι ο μόνος δρόμος, εδώ που έχουμε φτάσει, για τη σωτηρία του ελληνικού λαού και της χώρας.

Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος και  συγγραφέας του βιβλίου «Η Επανάσταση του Grexit – Το Σχέδιο», εκδόσεις Α.Α.Λιβάνη, καθώς και του Δοκιμίου «Το νόμισμα και τα φετίχ του» που έχει αναρτηθεί στο http://greekattack.wordpress.com

ΙΣΧΥΡΟ ΠΟΡΟ για τον ΕΔΟΕΑΠ τώρα - ΟΧΙ στην κοροϊδία κυβέρνησης-εργοδοτών

Κώστας  Ντελέζος, υποψήφιος για το ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ

Με τον ΕΔΟΕΑΠ στην εντατική, αφού κυβέρνηση, εργοδότες και διαφημιστές, εδώ και σχεδόν έξι μήνες, του έχουν στερήσει ακόμα και το βασικό του πόρο, το Αγγελιόσημο, οδηγώντας τους περίπου 18.500 ασφαλισμένους του σε «κοινωνική ευθανασία», το φετινό Πάσχα μοιάζει με ορόσημο: Είτε θα μπει οριστική ταφόπλακα στο Ταμείο μας, είτε θα υπάρξει «Ανάσταση».
 

Μόλις την περασμένη Πέμπτη (23/3/2017), στην τριμερή συνάντηση που έγινε στο υπουργείο Εργασίας, για το μέλλον του ΕΔΟΕΑΠ, οι εργοδότες δια των εκπροσώπων τους πέταξαν τη μπάλα στην εξέδρα!
Ουσιαστικά λένε ΟΧΙ σε νέο ΙΣΧΥΡΟ ΠΟΡΟ για τον ΕΔΟΕΑΠ, αντιπροτείνοντας να θεσπιστεί εργοδοτική εισφορά (!), η οποία «εφόσον χρειαστεί» (!) θα συμπληρωθεί από πρόσθετη χρηματοδότηση που θα μπορεί να φτάσει έως και το 3% του τζίρου των επιχειρήσεων (τόσο καλά)...!!!
 

Ωστόσο, επιμένοντας στην εργοδοτική εισφορά, προκρίνουν το λουκέτο στον ΕΔΟΕΑΠ, καθώς ο ενεργός πληθυσμός των απασχολούμενων στα ΜΜΕ, επί του οποίου θα πληρώνουν εργοδοτική εισφορά, ήδη έχει μειωθεί δραματικά (η ανεργία καλπάζει άνω του 45%), ενώ και οι αποδοχές που καταβάλλονται (όταν και όπου καταβάλλονται) έχουν συρρικνωθεί δραστικά. Ταυτόχρονα, τα "μπλοκάκια" των 300 ευρώ κυριαρχούν παντού.

Το κύριο ερώτημα όμως είναι ένα: Οι εργοδότες που σήμερα δεν πληρώνουν τα δεδουλευμένα 3-5 μηνών στους εργαζόμενους, θα πληρώνουν εργοδοτική εισφορά στα Ταμεία μας; Όμως, ακόμα κι αν υποτεθεί ότι θα πληρώνουν, η εργοδοτική εισφορά θα είναι ψίχουλα!
 

Την ίδια στιγμή, και η πρόταση για πρόσθετη χρηματοδότηση του ΕΔΟΕΑΠ με ποσοστό έως 3% επί του τζίρου των επιχειρήσεων των ΜΜΕ, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα παραπλανητικό τρικ.
Ποιος μηχανισμός, με ποια μέσα και σε ποιο χρόνο, θα είναι σε θέση να ελέγξει τον πραγματικό τζίρο των καναλιών, των εφημερίδων, των portals και των άλλων ΜΜΕ, όταν ήδη είναι γνωστό ότι διατηρούν offshore εταιρείες στο εξωτερικό για να αποφεύγουν τη φορολογία;
 

Ξεχνάμε, ότι ο εκπρόσωπος των καναλαρχών εμφανίστηκε στο διαγωνισμό παρωδία για τις τηλεοπτικές άδειες, με εταιρεία που είχε ως έδρα της την Κύπρο, ενώ έτερος μικροκαναλάρχης που φιλοδοξούσε να γίνει "μεγάλος και τρανός" με ...τουρκική βοήθεια, έχει την έδρα της εταιρείας του στην Αλβανία;

Δυστυχώς, με τους συγκεκριμένους εργοδότες συμπλέουν ανοιχτά από το περασμένο καλοκαίρι, αυτοί που σήμερα εμφανίζουν παραπλανητικά ως "πλούσιο έργο" τους στον ΕΔΟΕΑΠ, ακόμα και τις αποφάσεις-έργα που είχαν δρομολογηθεί από το προηγούμενο συμβούλιό του! Είναι οι ίδιοι, που τον περασμένο Ιούνιο είχαν ταχθεί επίσημα υπέρ της περικοπής του Αγγελιοσήμου, ...για να μπούμε γρήγορα στη «νέα εποχή» του « νέου ΕΔΟΕΑΠ»...!

Πράγματι, το Αγγελιόσημο, καταργήθηκε με “μανία” παρότι έχει κριθεί σε ανώτατο δικαστικό βαθμό (Άρειος Πάγος) ως οιονεί εργοδοτική εισφορά, ενώ και από τα ευρωπαϊκά όργανα έχει αναγνωριστεί ως ειδικός κοινωνικός πόρος.

Οι «Δούρειοι Ίπποι» του κλάδου συντάχθηκαν με τους εργοδότες, τους διαφημιστές και την κυβέρνηση, σπρώχνοντας το Αγγελιόσημο στον οριστικό «θάνατο», επειδή ως πόρος έχει ταυτιστεί με συγκεκριμένες Ενώσεις εργαζομένων των ΜΜΕ. Οι συγκεκριμένοι θεωρούσαν, πως η καθιέρωση ενός νέου πόρου, θα νομιμοποιήσει επικοινωνιακά τη διεκδίκησή του από όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, ανοίγοντας έτσι “αυτοδικαίως” το δρόμο για την είσοδό τους και στον ΕΔΟΕΑΠ!

Έτσι, από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο ΕΔΟΕΑΠ πορεύεται με μοναδικό χρηματοδοτικό πόρο τα πενιχρά αποθεματικά του, τις λιγοστές εισφορές των εργαζόμενων και τα περίπου 7,6 εκ. ευρώ, που μεταφέρθηκαν στα ταμεία του από το ΕΤΑΠ - ΜΜΕ, έναντι βεβαιωμένων παλαιών οφειλών από το Αγγελιόσημο !

Ωστόσο, ΝΕΟΣ ΠΟΡΟΣ δεν έχει εξευρεθεί ΑΚΟΜΑ και καθώς τα αποθεματικά του Ταμείου να εξαντλούνται μέσα στο επόμενο διάστημα, η νέα διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ πολύ γρήγορα θα βρεθεί απέναντι στο εξής δίλημμα:

* Είτε να παραδώσει τα κλειδιά του Ταμείου σε κυβέρνηση και εργοδότες, εφόσον δεν εξευρεθεί πόρος για τη συνέχιση της λειτουργίας του.

* Είτε να κινητοποιήσει και να αγωνιστεί μαζί με όλους τους ασφαλισμένους του, για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους στην περίθαλψη, την επικούρηση και την πρόνοια, όπως και τη διαφύλαξη του αυτοδιοίκητου του ΕΔΟΕΑΠ.

Με τα προβλήματα στο χώρο των ΜΜΕ να διογκώνονται, η περαιτέρω αύξηση της μεγάλης ανεργίας και η πλήρης εξαθλίωση και επιστροφή του κλάδου στον εργασιακό μεσαίωνα, ευνοούν ΜΟΝΟ το κέρδος και τον πλήρη έλεγχο της Ενημέρωσης από τους ΟΛΙΓΟΥΣ. Άλλωστε, αυτό ήταν εξαρχής το πραγματικό σημείο σύγκλισης κυβερνώντων και ορισμένων εργοδοτών, αλλά και το μοναδικό σχέδιο που οι δύο πλευρές φαίνεται να υπηρετούν πιστά όλους τους τελευταίους 22 μήνες.

Δεδομένων των κρίσιμων εξελίξεων σε σχέση με το μέλλον του ΕΔΟΕΑΠ, θα πρέπει ξεκάθαρα να ζητηθεί ΤΩΡΑ από την κυβέρνηση, να πάψει να είναι θεατής στο ξεκλήρισμα ενός ολόκληρου κλάδου και να ανοίξει αμέσως τα χαρτιά της, δεσμευόμενη:

1) Για το ποιος θα είναι ο νέος πόρος του ΕΔΟΕΑΠ. Πώς θα βεβαιώνεται, ποιος θα τον ελέγχει και πώς θα εισπράττεται.

2) Να στηριχθεί οικονομικά ο ΕΔΟΕΑΠ από τα αποθεματικά του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ μέχρι τη δρομολόγηση και εφαρμογή της οριστικής λύσης, που θα πρέπει να νομοθετηθεί το συντομότερο. Άλλωστε, θα πρέπει να καλυφθεί αναδρομικά και το χρηματοδοτικό κενό του Οργανισμού, από τις 15/9/2016 που καταργήθηκε το Αγγελιόσημο μέχρι την εφαρμογή της νέας λύσης.

3)  Να παρέχει εγγυήσεις ότι στον ΕΔΟΕΑΠ, προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά του, θα υπάρξει προάσπιση της μισθωτής εργασίας στη βάση της πλήρους απασχόλησης και της σύναψης Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

4)   Για την αξιοπιστία των διαπραγματεύσεων, να δεσμευτεί η κυβέρνηση ότι οι εκπρόσωποι των εργοδοτών (συμπεριλαμβανομένου και του Δημοσίου) που συμμετέχουν στην τριμερή, δεσμεύουν το σύνολο των εργοδοτών.

5)  Από πλευράς ΕΔΟΕΑΠ και των Ενώσεων που τον δημιούργησαν, να γίνουν όλες οι απαραίτητες νομικές ενέργειες για την προστασία του Ταμείου, του πόρου του και των ασφαλισμένων του.

Στις πιο κρίσιμες εκλογές στην ιστορία του ΕΔΟΕΑΠ (28, 29 και 30 Μαρτίου) για την ανάδειξη των μελών της νέας διοίκησής του, το διακύβευμα είναι ένα και μοναδικό: Να παραμείνει ο ΕΔΟΕΑΠ ανοιχτός, για όλους και με όλες του τις παροχές. Λέμε «ΟΧΙ» σε εκείνους που θέλουν να τον μετατρέψουν σε Επαγγελματικό Ταμείο και να τον παραδώσουν στους εργοδότες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, πετώντας στο δρόμο άνεργους και συνταξιούχους του κλάδου των ΜΜΕ.

Οι εργοδότες λένε ΟΧΙ σε ΙΣΧΥΡΟ ΠΟΡΟ για τον ΕΔΟΕΑΠ...!

 Του Κώστα Ντελέζου

Με τον ΕΔΟΕΑΠ στην εντατική, αφού κυβέρνηση, εργοδότες και διαφημιστές, εδώ και σχεδόν έξι μήνες, του έχουν στερήσει ακόμα και το βασικό του πόρο, το Αγγελιόσημο, οδηγώντας τους περίπου 18.500 ασφαλισμένους του σε «κοινωνική ευθανασία», το φετινό Πάσχα μοιάζει με ορόσημο: Είτε θα μπει οριστική ταφόπλακα στο Ταμείο μας, είτε θα υπάρξει «Ανάσταση».
Μόλις χτες το απόγευμα (Πέμπτη 23/3/2017), στην τριμερή συνάντηση που έγινε στο υπουργείο Εργασίας, για το μέλλον του ΕΔΟΕΑΠ, οι εργοδότες δια των εκπροσώπων τους πέταξαν τη μπάλα στην εξέδρα!
Ουσιαστικά λένε ΟΧΙ σε νέο ΙΣΧΥΡΟ ΠΟΡΟ για τον ΕΔΟΕΑΠ, αντιπροτείνοντας να θεσπιστεί εργοδοτική εισφορά (!), η οποία εφόσον χρειαστεί (!) θα συμπληρωθεί από πρόσθετη χρηματοδότηση που θα μπορεί να φτάσει έως και το 3% του τζίρου των επιχειρήσεων (τόσο καλά)...!!!
Ωστόσο, επιμένοντας στην εργοδοτική εισφορά, προκρίνουν το λουκέτο στον ΕΔΟΕΑΠ, καθώς ο ενεργός πληθυσμός των απασχολούμενων στα ΜΜΕ, επί του οποίου θα πληρώνουν εργοδοτική εισφορά, ήδη έχει μειωθεί δραματικά (η ανεργία καλπάζει άνω του 45%), ενώ και οι αποδοχές που καταβάλλονται (όταν και όπου καταβάλλονται) έχουν συρρικνωθεί δραστικά. Ταυτόχρονα, τα "μπλοκάκια" των 300 ευρώ κυριαρχούν παντού.
Άρα, η εργοδοτική εισφορά θα είναι ψίχουλα!
Όμως, και η πρόταση για πρόσθετη χρηματοδότηση του ΕΔΟΕΑΠ με ποσοστό έως 3% επί του τζίρου των επιχειρήσεων των ΜΜΕ, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα παραπλανητικό τρικ.
Ποιος μηχανισμός και σε ποιο χρόνο θα είναι σε θέση να ελέγξει τον πραγματικό τζίρο των καναλιών, των εφημερίδων, των portals και των άλλων ΜΜΕ, όταν ήδη είναι γνωστό ότι διατηρούν offshore εταιρείες στο εξωτερικό για να αποφεύγουν τη φορολογία;
Ξεχνάμε, ότι ο εκπρόσωπος των καναλαρχών εμφανίστηκε στο διαγωνισμό παρωδία για τις τηλεοπτικές άδειες, με εταιρεία που είχε έδρα της την Κύπρο, ενώ έτερος μικροκαναλάρχης που φιλοδοξούσε να γίνει "μεγάλος και τρανός" με ...τουρκική βοήθεια, έχει την έδρα της εταιρείας του στην Αλβανία;
Δυστυχώς, με τους συγκεκριμένους εργοδότες συνέπλεαν ανοιχτά από το περασμένο καλοκαίρι, αυτοί που σήμερα εμφανίζουν παραπλανητικά ως "πλούσιο έργο" τους στον ΕΔΟΕΑΠ, ακόμα και τις αποφάσεις-έργα που είχαν δρομολογηθεί από το προηγούμενο συμβούλιό του! Είναι οι ίδιοι, που τον περασμένο Ιούνιο είχαν ταχθεί επίσημα υπέρ της περικοπής του Αγγελιοσήμου, ...για να μπούμε γρήγορα στη νέα εποχή του νέου ΕΔΟΕΑΠ...!
 Ήδη, από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο ΕΔΟΕΑΠ πορεύεται με μοναδικό χρηματοδοτικό πόρο τα πενιχρά αποθεματικά του, τις λιγοστές εισφορές των εργαζόμενων και τα περίπου 7,6 εκ. ευρώ, που μεταφέρθηκαν στα ταμεία του από το ΕΤΑΠ - ΜΜΕ, έναντι βεβαιωμένων παλαιών οφειλών από το Αγγελιόσημο !

Ωστόσο, με τα αποθεματικά του Ταμείου να εξαντλούνται μέσα στο επόμενο διάστημα, η νέα διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ πολύ γρήγορα θα βρεθεί απέναντι στο εξής δίλημμα:

* Είτε να παραδώσει τα κλειδιά του Ταμείου σε κυβέρνηση και εργοδότες, εφόσον δεν εξευρεθεί πόρος για τη συνέχιση της λειτουργίας του.

* Είτε να κινητοποιήσει και να αγωνιστεί μαζί με όλους τους ασφαλισμένους του, για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους στην περίθαλψη, την επικούρηση και την πρόνοια, όπως και τη διαφύλαξη του αυτοδιοίκητου του ΕΔΟΕΑΠ.

Μετά και το διαγωνισμό παρωδία για τη χορήγηση των 4 τηλεοπτικών αδειών, που κρίθηκε αντισυνταγματικός, άρχισαν να συμπληρώνονται και τα τελευταία κομμάτια του παζλ της δίχρονης κυβερνητικής-εργοδοτικής παρέμβασης στο χώρο της Ενημέρωσης και των ασφαλιστικών ταμείων του κλάδου των ΜΜΕ, ο οποίος μετρά ήδη πολύ «αίμα» και τις μεγαλύτερες απώλειες σε σχέση με κάθε άλλο εργασιακό χώρο.

Με τα προβλήματα στο χώρο των ΜΜΕ να διογκώνονται, η περαιτέρω αύξηση της μεγάλης ανεργίας και η πλήρης εξαθλίωση και επιστροφή του κλάδου στον εργασιακό μεσαίωνα, ευνοούν ΜΟΝΟ το κέρδος και τον πλήρη έλεγχο της Ενημέρωσης από τους ΟΛΙΓΟΥΣ. Άλλωστε, αυτό ήταν εξαρχής το πραγματικό σημείο σύγκλισης κυβερνώντων και ορισμένων εργοδοτών, αλλά και το μοναδικό σχέδιο που οι δύο πλευρές φαίνεται να υπηρετούν πιστά όλους τους τελευταίους 22 μήνες.

Δυστυχώς, στο σχέδιο αυτό έβαλαν …πλάτη συνειδητά -για πολλούς και διαφόρους λόγους- και ορισμένοι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των εργαζομένων (κυρίως από την ΠΟΕΣΥ, τον ΕΔΟΕΑΠ και την ΕΠΗΕΑ), οι οποίοι ενώ ως το περασμένο Πάσχα παρέμεναν σιωπηλοί στο παρασκήνιο, μετά την ψήφιση του Ασφαλιστικού, άρχισαν να βγαίνουν στο προσκήνιο, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά ότι «τα κάστρα πέφτουν από μέσα».

Χωρίς να χάσουν χρόνο, συντάχθηκαν ανοιχτά με τις κυβερνητικές επιλογές και τους εκπροσώπους της τηλεοπτικής εργοδοσίας, που μέσω της ΕΙΤΗΣΕΕ ανέλαβαν εν λευκώ για λογαριασμό όλων των «αφεντικών», να κάνουν πράξη το σχέδιο που είχαν ξεδιπλώσει μέσω non paper από το καλοκαίρι του 2015.

Το σχέδιο εκείνο προέβλεπε την εν ψυχρώ …εκτέλεση του Αγγελιοσήμου ή τον περιορισμό του σε ένα ποσοστό της τάξεως 5% έως 8%, τη θεσμοθέτηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης σε όλο το φάσμα της Ενημέρωσης και την ασφάλιση στα δημοσιογραφικά Ταμεία όλων των ειδικοτήτων των εργαζομένων, ώστε να απαλλαγούν οι εργοδότες από τις πάσης φύσεως ασφαλιστικές εισφορές στα άλλα Ταμεία.

Τα πρώτα δύο, δηλαδή, την κατάργηση Αγγελιοσήμου και τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, τα «διασφάλισαν» Κατρούγκαλος και Πετρόπουλος μέσω του Ασφαλιστικού τους εκτρώματος, ενώ το τρίτο ανέλαβαν να ολοκληρώσουν με συνοπτικές διαδικασίες οι ίδιοι οι εργοδότες, μέσω της τριμερούς εργοδοτών, εργαζομένων και υπουργείου Εργασίας.

Έτσι, το Αγγελιόσημο, καταργήθηκε με “μανία” παρότι έχει κριθεί σε ανώτατο δικαστικό βαθμό (Άρειος Πάγος) ως οιονεί εργοδοτική εισφορά, ενώ και από τα ευρωπαϊκά όργανα έχει αναγνωριστεί ως ειδικός κοινωνικός πόρος.

Πέραν των εργοδοτών, των διαφημιστών και της κυβέρνησης, τον οριστικό «θάνατο του Αγγελιοσήμου» υπό το πρόσχημα των πιέσεων της τρόϊκας, προωθούσαν στο παρασκήνιο και ορισμένοι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι. Οι συγκεκριμένοι θεωρούσαν, πως η καθιέρωση ενός νέου πόρου, θα νομιμοποιήσει επικοινωνιακά τη διεκδίκησή του από όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, ανοίγοντας έτσι “αυτοδικαίως” το δρόμο για την είσοδό τους και στον ΕΔΟΕΑΠ!

Έτσι, αναζητώντας τον «νέο πόρο του νέου ΕΔΟΕΑΠ», φτάσαμε στην αρχική μελέτη-μπλάστρι της δήθεν αποτύπωσης των οικονομικών του Ταμείου μας, η οποία συντάχθηκε με συνοπτικές διαδικασίες μέσα στον Αύγουστο, καθ΄ υπόδειξην της ΕΙΤΗΣΕΕ και των «αφανών συνεργατών» της από το εσωτερικό του ΕΔΟΕΑΠ και της ΕΠΗΕΑ. Κυβέρνηση και εργοδοσία μέσω της μελέτης αυτής «φωτογράφιζαν» τη δημιουργία ενός επαγγελματικού ταμείου, όπου οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι και οι απλήρωτοι εργαζόμενοι, δεν θα έχουν καμία θέση, ενώ στο παιχνίδι θα έμπαιναν και οι ασφαλιστικές εταιρείες.

Ουσιαστικά, επρόκειτο για μια «μελέτη χρεοκοπίας του ΕΔΟΕΑΠ», καθώς σε αυτήν δεν περιλαμβάνονταν σημαντικές παράμετροι και οικονομικά στοιχεία για τον σταδιακό στραγγαλισμό του Ταμείου, αλλά μόνον η ζημιά του PSI. Για παράδειγμα, από τη μελέτη απουσίαζε οποιαδήποτε αναφορά στον πόρο του Αγγελιοσήμου, περίπου 6-8 εκατ. ευρώ το χρόνο, που χάθηκαν μετά την απόφαση του πρώην υπουργού Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκη, να σταματήσει η δημοσίευση των ισολογισμών στις οικονομικές εφημερίδες και να πάνε «πεσκέσι» στο ΓΕΜΗ του ΕΒΕΑ.

Επίσης, δεν περιλαμβάνονταν κρίσιμα μεγέθη των απαιτήσεων του ΕΔΟΕΑΠ που ξεπερνούν τα 55 εκατ. ευρώ (οφειλές ιδιοκτητών εφημερίδων, περιοδικών, καναλιών, διαφημιστικών εταιρειών, γραφείων ισολογισμών, ΔΕΚΟ κ.λ.π) και τα οποία το απερχόμενο προεδρείο του Οργανισμού ήταν τα πρώτα που διέγραψε (ως επισφαλή), αμέσως μόλις ανέλαβε την τύχη του, την άνοιξη του 2015.

Στο μεταξύ, αμέσως μετά το «Βατερλώ» των τηλεοπτικών αδειών και την κατάργηση του Αγγελιοσήμου στις 15 Σεπτεμβρίου 2016, οι εργοδότες άρχισαν ξαφνικά να γίνονται «μη συνεργάσιμοι»! Άλλωστε, ο σκοπός τους είχε επιτευχθεί, καθώς το Αγγελιόσημο καταλήγει πλέον ολόκληρο στις τσέπες τους και η φράση «Τοποθέτηση Προϊόντος» (μέσω της οποίας το έκλεβαν συστηματικά από τα ταμεία μας μέχρι και πρόσφατα) στις οθόνες των τηλεοράσεων, αντικαταστάθηκε νομιμότατα από τη λέξη «Διαφήμιση»!

Με την αρωγή συγκεκριμένων συνδικαλιστών του προεδρείου της ΠΟΕΣΥ και της ΕΠΗΕΑ, οδηγηθήκαμε λοιπόν σε ένα σήριαλ ψευδο-διαπραγματεύσεων, όπου οι εργοδότες το τελευταίο διάστημα συμμετέχουν  με το ζόρι και υπο-εκπροσωπούμενοι.

Πάντως, με ενδιαφέρον αναμένεται τις επόμενες μέρες η τοποθέτησή τους απέναντι στην προαναλογιστική μελέτη για τη βιωσιμότητα του ΕΔΟΕΑΠ, που ολοκληρώθηκε μόλις πρόσφατα. Αντικείμενο της προμελέτης, όπως και της κανονικής αναλογιστικής μελέτης, η οποία θα ακολουθήσει, είναι η περαιτέρω διεύρυνση του ΕΔΟΕΑΠ με ασφαλισμένους και άλλων Ενώσεων. Πάντως, την ίδια στιγμή, οι εργοδότες απειλούν να εντάξουν στον ΕΔΟΕΑΠ ακόμα και με δικαστικές αποφάσεις μη μέλη των Ενώσεων!

Δεδομένων των αναμενόμενων κρίσιμων εξελίξεων σε σχέση με το μέλλον του ΕΔΟΕΑΠ, θα πρέπει να ζητηθεί ΤΩΡΑ από την κυβέρνηση, να πάψει να είναι θεατής στο ξεκλήρισμα ενός ολόκληρου κλάδου και να ανοίξει αμέσως τα χαρτιά της, δεσμευόμενη:

1) Για το ποιος θα είναι ο νέος πόρος του ΕΔΟΕΑΠ. Πώς θα βεβαιώνεται, ποιος θα τον ελέγχει και πώς θα εισπράττεται;

2) Να στηριχθεί οικονομικά ο ΕΔΟΕΑΠ μέχρι τη δρομολόγηση και εφαρμογή της οριστικής λύσης, που θα πρέπει να νομοθετηθεί το συντομότερο. Άλλωστε, θα πρέπει να καλυφθεί και το χρηματοδοτικό κενό του Οργανισμού από τις 15/9/2016 που καταργήθηκε το Αγγελιόσημο μέχρι την εφαρμογή της νέας λύσης.

3)  Να παρέχει εγγυήσεις ότι στον ΕΔΟΕΑΠ, προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά του, θα υπάρξει προάσπιση της μισθωτής εργασίας στη βάση της πλήρους απασχόλησης και της σύναψης Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

4)   Για την αξιοπιστία των διαπραγματεύσεων, να δεσμευτεί η κυβέρνηση ότι οι εκπρόσωποι των εργοδοτών (συμπεριλαμβανομένου και του Δημοσίου) που συμμετέχουν στην τριμερή, δεσμεύουν το σύνολο των εργοδοτών.

5)  Από πλευράς ΕΔΟΕΑΠ, να γίνουν όλες οι απαραίτητες νομικές ενέργειες για την προστασία του Ταμείου, του πόρου του και των ασφαλισμένων του.

Στις πιο κρίσιμες εκλογές στην ιστορία του ΕΔΟΕΑΠ (28, 29 και 30 Μαρτίου) για την ανάδειξη των μελών της νέας διοίκησής του, το διακύβευμα είναι ένα και μοναδικό: Να παραμείνει ο ΕΔΟΕΑΠ ανοιχτός, για όλους και με όλες του τις παροχές. Λέμε «ΟΧΙ» σε εκείνους που θέλουν να τον μετατρέψουν σε Επαγγελματικό Ταμείο και να τον παραδώσουν στους εργοδότες, πετώντας στο δρόμο άνεργους και συνταξιούχους του κλάδου των ΜΜΕ.

Ιδού γιατί οι τράπεζες, με επικεφαλής την Alpha Bank, πνίγουν τον ΔΟΛ κατ΄ εντολήν της κυβέρνησης.

 

Μέσα σε πέντε γραμμές της απόφασης του Πρωτοδίκη  για τον ΔΟΛ, που βγήκε το πρωί της Τρίτης, επιχειρείται να σβήσει η ιστορία του μεγαλύτερου δημοσιογραφικού οργανισμού της χώρας. Δεν μπορεί κανείς να πιστέψει ότι σε αυτή τη διαδικασία «της φωτιάς» υπερίσχυσε το τραπεζικό δίκαιο.

Οι εργαζόμενοι του ΔΟΛ και των «ΝΕΩΝ», στη γενική συνέλευσή τους αποφάσισαν να συνεχίσουν να εργάζονται για την ενημέρωση των αναγνωστών και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους. Και θα το κάνουν αυτό για όσο διάστημα υπάρχει ακόμα χαρτί για την εκτύπωση της εφημερίδας. Ωστόσο, το χαρτί τελειώνει, καθώς οι τράπεζες αρνούνται να εκχωρήσουν μέρος των καθημερινών εισπράξεων από τις πωλήσεις του ΔΟΛ για τη στοιχειώδη λειτουργία του Οργανισμού.

Παράλληλα, όμως εξαντλούνται και οι αντοχές των απλήρωτων επί εφτά μήνες εργαζόμενων, οι οποίοι με αξιοπρέπεια εξακολουθούν να κρατούν στη ζωή τις εφημερίδες «ΤΑ ΝΕΑ» και «ΤΟ ΒΗΜΑ», το ραδιοσταθμό «ΒΗΜΑ FM», το «In.gr» τα περιοδικά και τις ιστοσελίδες. Με την απλήρωτη εργασία τους, διατηρούν έτσι και την αξία των πλέον πολύτιμων περιουσιακών στοιχείων που επιδιώκουν να πουλήσουν οι τράπεζες για να πάρουν πίσω όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος των δανείων που χορήγησαν στον ΔΟΛ και τον εκδότη του.

Στην πραγματικότητα οι περίπου 500 εργαζόμενοι του ΔΟΛ είναι τα μοναδικά θύματα όλης αυτής της υπόθεσης, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν οι χειρισμοί της κυβέρνησης και των μεγαλύτερων ελληνικών συστημικών τραπεζών. Κυβέρνηση και τραπεζίτες βάζουν  λουκέτο στο μεγαλύτερο Δημοσιογραφικό Οργανισμό της χώρας, επιφέροντας καίριο πλήγμα στην ελεύθερη Ενημέρωση των πολιτών και στην πολυφωνία του Ελληνικού Τύπου, εγκαθιδρύοντας έτσι την "Δημοκρατία των Τραπεζών των Δανειστών".

Πίσω από το εν εξελίξει σκάνδαλο φαίνεται ότι βρίσκονται άλλα "αρπακτικά" της πολύπαθης Ενημέρωσης, που θεωρούν ότι ήρθε η στιγμή να λαφυραγωγήσουν το ΔΟΛ, υφαρπάζοντας τους πολύτιμους τίτλους του (ΤΟ ΒΗΜΑ, ΤΑ ΝΕΑ, in.gr, ΒΗΜΑ FM κ.λ.π) έναντι πινακίου φακής, και ρίχνοντας στον "Καιάδα" τους εργαζόμενους, των οποίων οι απλήρωτες δεδουλευμένες αποδοχές και οι αποζημιώσεις ξεπερνούν τα 12 εκατ. ευρώ!

Παράλληλα, οι τράπεζες, στην περίπτωση του ΔΟΛ, επιχειρούν να αποτινάξουν από πάνω τους το στίγμα της διαπλοκής με τους mediaρχες, αλλά και να κλείσουν όπως όπως τα παλιά τευτέρια των "εξυπηρετήσεων" και των κινούμενων στα όρια της νομιμότητας αποφάσεών τους για τους "ισχυρούς". 

Με άλλοθι τις διώξεις από την σημερινή κυβέρνηση περίπου 10 στελεχών της Alpha Bank (Μαντζούνη, Πετράκη, Αρζινού, Γιαννόπουλου, Πιλάβιου, Ανδρονικάκη, Αρώνη, Θεοδωρίδη, Φιλάρετου και Δορκοφίκη) για τα διάφορα δάνεια του ΔΟΛ και τα προσωπικά δάνεια του ιδιοκτήτη του, Στ. Ψυχάρη, τα οποία η σημερινή διοίκηση της τράπεζας είχε χορηγήσει στο παρελθόν, επιχειρείται με συνοπτικές και αδιαφανείς διαδικασίες ο βίαιος στραγγαλισμός του μεγαλύτερου και αρχαιότερου-ιστορικού Δημοσιογραφικού Οργανισμού της χώρας, στο όνομα δήθεν της νομιμότητας και του υφιστάμενου ασφυκτικού νομοθετικού πλαισίου που έχουν επιβάλει οι δανειστές! Ενός πλαισίου, που δεν επιτρέπει στις τράπεζες, οι οποίες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με χρήματα του ελληνικού λαού, να παραχωρήσουν ακόμα και το ελάχιστο απαιτούμενο οξυγόνο-μέρος δηλαδή, των χρημάτων που προέρχεται από τις καθημερινές πωλήσεις των εφημερίδων του ΔΟΛ, ώστε να χρηματοδοτείται η απρόσκοπτη έκδοσή τους (χαρτί, τυπογραφεία κ.λ.π) και να πληρώνονται στοιχειωδώς οι εργαζόμενοι (δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικό προωπικό κ.λ.π) που μοχθούν καθημερινά για την ενημέρωση του ελληνικού λαού και την παρουσία στα περίπτερα δύο εκ των μεγαλύτερων και αρχαιότερων εφημερίδων της χώρας.

Οι Τράπεζες και κυρίως η διοίκηση της Alpha Bank, γνωρίζουν πολύ καλά ότι έχουν συμφέρον να διατηρήσουν τα περιουσιακά στοιχεία του ΔΟΛ ενεργά. Μόνο έτσι μπορούν να ελπίζουν ότι θα ανακτήσουν το μεγαλύτερο τμήμα των δανείων που κατά καιρούς χορήγησαν. Σε άλλη περίπτωση, αν δηλαδή τα ΜΜΕ του ΔΟΛ αφεθούν στην τύχη τους, το περιουσιακό στοιχείο θα απαξιωθεί και τα έσοδα που θα συλλέξουν θα είναι πενιχρά. Θα οδηγηθούν έτσι σε ένα νέο μεγάλο σκάνδαλο, το οποίο οι εργαζόμενοι του ΔΟΛ έχουν υποχρέωση να οδηγήσουν στον Εισαγγελέα και στη Δικαιοσύνη.

Πέραν αυτού, ο Στ.  Ψυχάρης έγινε εκδότης και κυρίαρχος του ΔΟΛ, χάρη σε μια σειρά από ελεγχόμενες ήδη από την Ελληνική Δικαιοσύνη αποφάσεις της Alpha Bank και της διοίκησής της και είναι ο ίδιος που οδήγησε τον ΔΟΛ σε χρεοκοπία και τους εργαζόμενους του Οργανισμού στο να χάσουν όλα τα δικαιώματά τους (δεδουλευμένα, αποζημιώσεις κ.λ.π).  

Οι τεράστιες ευθύνες της διοίκησης της Alpha Bank

Ο ΔΟΛ σήμερα ως εταιρεία, πέραν όλων των άλλων, έχει και ένα δάνειο ύψους 57 εκ. ευρώ «υποτελές» στο ομολογιακό ύψους 99 εκ ευρώ, που καταγγέλθηκε ήδη από την Alpha και τις άλλες τράπεζες.

«Υποτελές» σημαίνει δάνειο μειωμένης εξασφάλισης, δηλαδή χωρίς καλύψεις. Αυτό σημαίνει ότι με την καταγγελία του, η εταιρία θα πρέπει να αποπληρώσει πρώτα το ομολογιακό δάνειο των 99 εκ. ευρώ, ώστε στη συνέχεια να πληρωθεί και το υπόλοιπο!

Πως βρέθηκε να έχει το δάνειο ο ΔΟΛ

Αρχικά ο Σταύρος Ψυχάρης ως πρόσωπο, πήρε δάνειο από την Alpha ύψους 57 εκ. ευρώ για να αγοράσει τις μετοχές του ΔΟΛ από το Ίδρυμα Λαμπράκη.

Το 2013 (Απρίλιος) έκανε δημόσια πρόταση για την αγορά του 100% του ΔΟΛ ο ίδιος ο Ψυχάρης. Έτσι απέκτησε το 100%.

Το Νοέμβριο του 2013, ο Ψυχάρης απέκτησε θυγατρική εταιρεία της Euromedica (συμφερόντων Λιακουνάκου), μια εταιρεία συμβούλων χωρίς αντικείμενο, την οποία μετονόμασε σε «Σ. Π. Ψυχάρης».

Το Δεκέμβριο του 2013, λίγο πριν διαγραφεί η εταιρία του ΔΟΛ από το Χρηματιστήριο, μέσω εξωχρηματιστηριακής συναλλαγής η «Σ. Π. Ψυχάρης» αγόρασε όλες τις μετοχές του Σταύρου Ψυχάρη! Για να το κάνει αυτό, η «Σ. Π. Ψυχάρης» πήρε δάνειο ύψους 57 εκ. ευρώ από την Alpha, το οποίο εισέπραξε ο ίδιος ο Ψυχάρης και αποπλήρωσε το προσωπικό του δάνειο από την Alpha!

Το 2014 η «Σ. Π. Ψυχάρης» συγχωνεύτηκε με το ΔΟΛ και έτσι το δάνειο μεταφέρθηκε στο ΔΟΛ, μάλιστα ως μειωμένης εξασφάλισης λόγω έλλειψης καλύψεων! Έτσι, ο Ψυχάρης ως πρόσωπο, γίνεται ιδιοκτήτης του 100% του ΔΟΛ, χωρίς όμως ο ίδιος να έχει κανένα δάνειο και να έχει πληρώσει τίποτα!

Την ίδια περίοδο, ο Ψυχάρης προχωρεί σε ρύθμιση όλου του δανεισμού του ΔΟΛ.

Όλες αυτές οι κινήσεις έγιναν με την έγκριση της διοίκησης της Alpha, η οποία ήδη σήμερα είναι υπόδικη για τις δανειοδοτήσεις χωρίς καλύψεις προς τον Ψυχάρη. Μάλιστα, σε περίπτωση λουκέτου του ΔΟΛ, θα βρεθεί σύσσωμη στο εδώλιο της Δικαιοσύνης και για το θέμα του υποτελούς δανείου των 57 εκ. ευρώ.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός, ότι τόσο η κυβέρνηση και τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως βεβαίως και οι εκπρόσωποι των πιστωτριών Τραπεζών δηλώνουν με κάθε ευκαιρία ότι δεν επιθυμούν τη διακοπή της έκδοσης των εντύπων ή την αναστολή λειτουργίας του ραδιοφώνου και των ιστοτόπων του ΔΟΛ.

Ωστόσο, οι Τράπεζες και κυρίως η διοίκηση της Alpha Bank, προβάλλουν νομικές δυσκολίες και άλλα εμπόδια, προκειμένου να προχωρήσουν σε μερική έστω απελευθέρωση των δεσμευμένων πόρων του Οργανισμού, ώστε υποτυπωδώς να υποστηριχθεί η έκδοση των εφημερίδων και η λειτουργία των άλλων μέσων ενημέρωσης του Οργανισμού.
Κυρίως, επικαλούνται υποκριτικά τη δαμόκλειο σπάθη της Δικαιοσύνης, τις νομικές και άλλες ευθύνες, που απορρέουν από μια ενδεχόμενη επισφαλή νέα χρηματοδότηση προς τον ΔΟΛ. Η υποκρισία έγκειται στο ότι δεν ακολουθούν την ίδια πρακτική και για άλλες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με το ΔΟΛ.
Όμως, κάτι τέτοιο εντέλει αντιστρατεύεται το ίδιο το συμφέρον των Τραπεζών, καθώς η άρνηση οποιασδήποτε, έστω υποτυπώδους και ελεγχόμενης χρηματοδότησης, θα οδηγήσει μαθηματικά σε πλήρη απαξίωση του περιουσιακού στοιχείου τους, από το οποίο προσβλέπουν το μέγιστο των εσόδων.

Οι δημοσιογράφοι και οι άλλοι εργαζόμενοι του ΔΟΛ  παρ' ότι απλήρωτοι και οικονομικά εξουθενωμένοι από τις πολύμηνες καθυστερήσεις, κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους προκειμένου να συνεχίσουν να εκδίδονται οι εφημερίδες "ΤΟ ΒΗΜΑ" και "ΤΑ ΝΕΑ", τα περιοδικά, να μένει ανοιχτό το ραδιόφωνο "ΒΗΜΑ FM" και να τροφοδοτούνται με περιεχόμενο οι ιστοσελίδες του Οργανισμού. Κάτι που τελικά συμβάλει στο να μην απαξιωθούν τα περιουσιακά στοιχεία του ΔΟΛ, τα οποία ουσιαστικά έχουν περιέλθει στις τράπεζες.
Αντίθετα, οι τράπεζες οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια και με συνοπτικές διαδικασίες το ΔΟΛ σε στραγγαλισμό, αναλαμβάνοντας οι ίδιες -με προεξάρχοντα τα παραπεμφθέντα ήδη στη Δικαιοσύνη στελέχη της Alpha Bank [Φιλάρετος, Θεοδωρίδης, Αρώνης, Πιλάβιος, Ανδρονικάκης, Δορκοφίκης]- την τεράστια ευθύνη κλεισίματος του μεγαλύτερου εκδοτικού οργανισμού της Ελλάδας και συνδέοντας το όνομά τους με τα μελανότερα χρώματα στην ιστορία του ελληνικού Τύπου.  

Η όλη μεθόδευση  παραπέμπει σε μεθόδους ...Σικελίας, καθώς η κυβέρνηση κρατώντας σε ομηρία τα παραπεμφθέντα στη Δικαιοσύνη στελέχη της Alpha, τα χρησιμοποιεί τώρα ως πιόνια της για να "τελειώσουν" τον ΔΟΛ, με αντάλλαγμα την αμνήστευσή τους για τις "αμαρτωλές" διευκολύνσεις προς τον Στ. Ψυχάρη.

Από την άλλη πλευρά, έντονη είναι η φημολογία για καθοδηγούμενο διαμελισμό του ΔΟΛ και παραχώρηση των τίτλων των εφημερίδων του, των περιοδικών του και των ιστοσελίδων του, χωρίς τους εργαζόμενους, σε άλλους επιχειρηματίες, που φέρονται να ασκούν φορτικές πιέσεις για να ξεκινήσει γρήγορα η διάλυσή του.


 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ

Εκκωφαντική η σιωπή για τον ΔΟΛ

Με μια δικαστική απόφαση στα μέτρα των Τραπεζών, επιχειρείται να κλείσει η ιστορία του ΔΟΛ.
Τα πραγματικά θύματα, όμως, αυτής της εξέλιξης, είναι οι εργαζόμενοι, οι οποίοι αν και επτά μήνες απλήρωτοι, με την δική τους αυτοθυσία κρατούν ανοιχτά «Το Βήμα», «Τα Νέα», τα περιοδικά, το «ΒΗΜΑ FM» και τα διαδικτυακά Μέσα του Ομίλου.
Η ιδιοκτησία εξακολουθεί μετά από τόσους μήνες να έχει αιχμαλώτους τους εργαζόμενους και να διαπραγματεύεται τα δικά της συμφέροντα, ώστε να μπορέσει να δραπετεύσει με τις λιγότερες απώλειες.
Οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν στο όνομα της πολυφωνίας και της Δημοκρατίας, να μην επιτρέψουν να κλείσουν δύο ιστορικές εφημερίδες και να βρεθούν στο δρόμο 550 εργαζόμενοι.
Η Κυβέρνηση, η οποία ανακοίνωσε στη Βουλή πρωτοβουλία για θεσμική αντιμετώπιση των προβλημάτων του Τύπου, οφείλει άμεσα να φέρει το θέμα στη Βουλή και να καλέσει τα πολιτικά κόμματα να πάρουν ξεκάθαρη θέση, ώστε να δώσουν λύση στο αδιέξοδο.
Η ΕΣΗΕΑ αποσαφηνίζει για μια ακόμη φορά, ότι τα δικαιώματα των εργαζομένων είναι αδιαπραγμάτευτα.
Είναι η ώρα που όλοι κρίνονται: οι Τράπεζες, η ιδιοκτησία του ΔΟΛ, οι πολιτικοί. Δεν θα γλιτώσουν από τις ιστορικές τους ευθύνες.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Ανοικτή επιστολή Κώστα Ντελέζου προς τον Δ/Σ της ALPHA BANK κ. Μαντζούνη

Ένας "Μαντζούνης"  ανέλαβε 

να στραγγαλίσει τον ΔΟΛ και 

την Ενημέρωση του ελληνικού λαού

Του Κώστα Ντελέζου
    Προς το διευθύνοντα σύμβουλο της ALPHA  BANK  κ. Δ. Μαντζούνη

  Σε σκάνδαλο μεγατόνων με μοναδικά θύματα τους περίπου 500 εργαζόμενους του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (ΔΟΛ), οδηγούν οι χειρισμοί της κυβέρνησης και των μεγαλύτερων ελληνικών συστημικών τραπεζών και κυρίως της διοίκησης της Alpha Bank, η οποία βάζει  λουκέτο στο μεγαλύτερο Δημοσιογραφικό Οργανισμό της χώρας, επιφέροντας καίριο πλήγμα στην ελεύθερη Ενημέρωση των πολιτών και στην πολυφωνία του Ελληνικού Τύπου, εγκαθιδρύοντας έτσι την "Δημοκρατία των Τραπεζών - Δανειστών".

Πίσω από το εν εξελίξει σκάνδαλο φαίνεται ότι βρίσκονται τα άλλα "αρπακτικά" της πολύπαθης Ενημέρωσης, που θεωρούν ότι ήρθε η στιγμή να λαφυραγωγήσουν το ΔΟΛ, υφαρπάζοντας τους πολύτιμους τίτλους του (ΤΟ ΒΗΜΑ, ΤΑ ΝΕΑ, in.gr, ΒΗΜΑ FM κ.λ.π) έναντι πινακίου φακής, και ρίχνοντας στον "Καιάδα" τους εργαζόμενους, των οποίων οι απλήρωτες δεδουλευμένες αποδοχές και οι αποζημιώσεις ξεπερνούν τα 15 εκατ. ευρώ!

Παράλληλα, οι τράπεζες, στην περίπτωση του ΔΟΛ, επιχειρούν να αποτινάξουν από πάνω τους το στίγμα της διαπλοκής με τους mediaρχες, αλλά και να κλείσουν όπως όπως τα παλιά τευτέρια των "εξυπηρετήσεων" και των κινούμενων στα όρια της νομιμότητας αποφάσεών τους για τους "ισχυρούς".  

Με άλλοθι τις διώξεις από την σημερινή κυβέρνηση περίπου 10 στελεχών της Alpha Bank (Μαντζούνη, Πετράκη, Αρζινού, Γιαννόπουλου, Πιλάβιου, Ανδρονικάκη, Αρώνη, Θεοδωρίδη, Φιλάρετου και Δορκοφίκη) για τα διάφορα δάνεια του ΔΟΛ και τα προσωπικά δάνεια του ιδιοκτήτη του, Στ. Ψυχάρη, τα οποία η σημερινή διοίκηση της τράπεζας είχε χορηγήσει στο παρελθόν, επιχειρείται με συνοπτικές και αδιαφανείς διαδικασίες ο βίαιος στραγγαλισμός του μεγαλύτερου και αρχαιότερου-ιστορικού Δημοσιογραφικού Οργανισμού της χώρας, στο όνομα δήθεν της νομιμότητας και του υφιστάμενου ασφυκτικού νομοθετικού πλαισίου που έχουν επιβάλει οι δανειστές! Ενός πλαισίου, που δεν επιτρέπει στις τράπεζες, οι οποίες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με χρήματα του ελληνικού λαού, να παραχωρήσουν ακόμα και το ελάχιστο απαιτούμενο οξυγόνο-μέρος δηλαδή, των χρημάτων που προέρχεται από τις καθημερινές πωλήσεις των εφημερίδων του ΔΟΛ, ώστε να χρηματοδοτείται η απρόσκοπτη έκδοσή τους (χαρτί, τυπογραφεία κ.λ.π) και να πληρώνονται στοιχειωδώς οι εργαζόμενοι (δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικό προωπικό κ.λ.π) που μοχθούν καθημερινά για την ενημέρωση του ελληνικού λαού και την παρουσία στα περίπτερα δύο εκ των μεγαλύτερων και αρχαιότερων εφημερίδων της χώρας.

Οι Τράπεζες και κυρίως η διοίκηση της Alpha Bank, γνωρίζουν πολύ καλά ότι έχουν συμφέρον να διατηρήσουν τα περιουσιακά στοιχεία του ΔΟΛ ενεργά. Μόνο έτσι μπορούν να ελπίζουν ότι θα ανακτήσουν το μεγαλύτερο τμήμα των δανείων που κατά καιρούς χορήγησαν. Σε άλλη περίπτωση, αν δηλαδή τα ΜΜΕ του ΔΟΛ αφεθούν στην τύχη τους, το περιουσιακό στοιχείο θα απαξιωθεί και τα έσοδα που θα συλλέξουν θα είναι πενιχρά. Θα οδηγηθούν έτσι σε ένα νέο μεγάλο σκάνδαλο, το οποίο οι εργαζόμενοι του ΔΟΛ έχουν υποχρέωση να οδηγήσουν στον Εισαγγελέα και στη Δικαιοσύνη.

Πέραν αυτού, ο Στ.  Ψυχάρης έγινε εκδότης και κυρίαρχος του ΔΟΛ, χάρη σε μια σειρά από ελεγχόμενες ήδη από την Ελληνική Δικαιοσύνη αποφάσεις της Alpha Bank και της διοίκησής της και είναι ο ίδιος που οδηγεί σήμερα τον ΔΟΛ σε χρεοκοπία και τους εργαζόμενους του Οργανισμού στο να χάσουν όλα τα δικαιώματά τους (δεδουλευμένα, αποζημιώσεις κ.λ.π). Κατόπιν τούτου, γεννάται στέρεη νομική βάση για τους εργαζόμενους να διεκδικήσουν από την συγκεκριμένη τράπεζα και προσωπικά από όλους όσοι συμμετείχαν στις κρίσιμες αποφάσεις για τον ΔΟΛ και τη χρηματοδότηση του ιδιοκτήτη του, το σύνολο των δικαιωμάτων τους που θα απωλέσουν από ενδεχόμενη πτώχευση της επιχείρησης. 

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός, ότι τόσο η κυβέρνηση και τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως βεβαίως και οι εκπρόσωποι των πιστωτριών Τραπεζών δηλώνουν με κάθε ευκαιρία ότι δεν επιθυμούν τη διακοπή της έκδοσης των εντύπων ή την αναστολή λειτουργίας του ραδιοφώνου και των ιστοτόπων του ΔΟΛ.

Ωστόσο, οι Τράπεζες και κυρίως η διοίκηση της Alpha Bank, προβάλλουν νομικές δυσκολίες και άλλα εμπόδια, προκειμένου να προχωρήσουν σε μερική έστω απελευθέρωση των δεσμευμένων πόρων του Οργανισμού, ώστε υποτυπωδώς να υποστηριχθεί η έκδοση των εφημερίδων και η λειτουργία των άλλων μέσων ενημέρωσης του Οργανισμού.
Κυρίως, επικαλούνται υποκριτικά τη δαμόκλειο σπάθη της Δικαιοσύνης, τις νομικές και άλλες ευθύνες, που απορρέουν από μια ενδεχόμενη επισφαλή νέα χρηματοδότηση προς τον ΔΟΛ. Η υποκρισία έγκειται στο ότι δεν ακολουθούν την ίδια πρακτική και για άλλες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με το ΔΟΛ.
Όμως, κάτι τέτοιο εντέλει αντιστρατεύεται το ίδιο το συμφέρον των Τραπεζών, καθώς η άρνηση οποιασδήποτε, έστω υποτυπώδους και ελεγχόμενης χρηματοδότησης, θα οδηγήσει μαθηματικά σε πλήρη απαξίωση του περιουσιακού στοιχείου τους, από το οποίο προσβλέπουν το μέγιστο των εσόδων.

Οι δημοσιογράφοι και οι άλλοι εργαζόμενοι του ΔΟΛ  παρ' ότι απλήρωτοι και οικονομικά εξουθενωμένοι από τις πολύμηνες καθυστερήσεις, κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους προκειμένου να συνεχίσουν να εκδίδονται οι εφημερίδες "ΤΟ ΒΗΜΑ" και "ΤΑ ΝΕΑ", τα περιοδικά, να μένει ανοιχτό το ραδιόφωνο "ΒΗΜΑ FM" και να τροφοδοτούνται με περιεχόμενο οι ιστοσελίδες του Οργανισμού. Κάτι που τελικά συμβάλει στο να μην απαξιωθούν τα περιουσιακά στοιχεία του ΔΟΛ, τα οποία ουσιαστικά έχουν περιέλθει στις τράπεζες.
Αντίθετα, ο διευθύνων σύμβουλος της Alpha Bank κ. Δ. Μαντζούνης, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια και με συνοπτικές διαδικασίες το ΔΟΛ σε στραγγαλισμό, αναλαμβάνοντας ο ίδιος και οι άλλοι παραπεμφθέντες ήδη στη Δικαιοσύνη συνεργάτες του (Φιλάρετος, Θεοδωρίδης, Αρώνης, Πιλάβιος, Ανδρονικάκης, Δορκοφίκης) την τεράστια ευθύνη κλεισίματος του μεγαλύτερου εκδοτικού οργανισμού της Ελλάδας και συνδέοντας το όνομά τους με τα μελανότερα χρώματα στην ιστορία του ελληνικού Τύπου. Η όλη μεθόδευση  παραπέμπει σε μεθόδους ...Σικελίας, καθώς η κυβέρνηση κρατώντας σε ομηρία τα παραπεμφθέντα στη Δικαιοσύνη στελέχη της Alpha, τα χρησιμοποιεί τώρα ως πιόνια της για να "τελειώσουν" τον ΔΟΛ, με αντάλλαγμα την αμνήστευσή τους για τις "αμαρτωλές" διευκολύνσεις προς τον Στ. Ψυχάρη.

Ήδη, έντονη είναι η φημολογία για καθοδηγούμενο διαμελισμό του ΔΟΛ και παραχώρηση των τίτλων των εφημερίδων του, των περιοδικών του και των ιστοσελίδων του, χωρίς τους εργαζόμενους, σε άλλους επιχειρηματίες, που φέρονται να ασκούν φορτικές πιέσεις για να ξεκινήσει γρήγορα η διάλυσή του.

Την ίδια στιγμή η Δικαιοσύνη ασχολείται με τα ...όρια ηλικίας των ανώτατων δικαστών...!
(*) Ο Κ. Ντελέζος είναι εκπρόσωπος των συντακτών της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ και μέλος του ΔΣ του  ΕΔΟΕΑΠ και της ΠΟΕΣΥ
---

Την Δευτέρα το πρωί πραγματοποιείται σύσκεψη στην ΕΣΗΕΑ για το πρόβλημα στον ΔΟΛ ενώ το απόγευμα της ίδιας ημέρας θα πραγματοποιηθεί έκτακτη σύσκεψη όλων των εργαζόμενων στο ΔΟΛ.

Λίστες του "Σίντλερ" με το ιατρικό απόρρητο των ασφαλισμένων του ΕΔΟΕΑΠ, στήνουν εργοδότες και κυβέρνηση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

    Τον πλήρη έλεγχο του ΕΔΟΕΑΠ από συγκεκριμένους εργοδότες μεθοδεύουν οι εκπρόσωποί τους με τα προεδρεία της ΠΟΕΣΥ και του ΕΔΟΕΑΠ σε αγαστή συνεργασία με την Κυβέρνηση.

    Πρώτα δόθηκε πεσκέσι το αγγελιόσημο (ο πόρος των Ταμείων) στους ιδιοκτήτες των καναλιών με το νόμο Παππά και τώρα η Κυβέρνηση παρέα με τους "πρόθυμους" του Κλάδου, προχωρεί στο πλιάτσικο του ΕΔΟΕΑΠ, τον οποίο θέλουν να κάνουν επαγγελματικό Ταμείο.

    Αυτό, όπως καταγγέλλει η Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων, σημαίνει:

• Έξωση των συνταξιούχων και των ανέργων από τον ΕΔΟΕΑΠ.
• Μείωση των συντάξεων (κύριων και επικουρικών), επειδή επιβάλλονται πρόσθετες κρατήσεις (5,69 + 5,69%).
• Μείωση των μισθών (όπου ακόμη καταβάλλονται), αφού θα αυξηθούν οι εισφορές από 3% σε άνω του 10% για περίθαλψη, επικούρηση κ.λπ.

Σε κρυφή συνάντηση που έγινε προ ημερών μεταξύ Κουμπιά – Σαββίδη και Π. Κυριακόπουλου, όπως ανακοινώθηκε στη σημερινή συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΠΟΕΣΥ, ο εκπρόσωπος των καναλαρχών Π. Κυριακόπουλος τους επέδωσε και το σχέδιο της άνευ όρων παράδοσης του ΕΔΟΕΑΠ στον έλεγχο των  εργοδοτών.

Το εκπληκτικό είναι ότι οι δύο της ΠΟΕΣΥ, πριν τη συνεδρίαση του Δ.Σ. μετέφεραν ερήμην του Κλάδου το σχέδιο Κυριακόπουλου ως γραμματοκομιστές, στον υφυπουργό Εργασίας Τ. Πετρόπουλο, πρώην έμμισθο νομικό σύμβουλο της Ομοσπονδίας.

Οι εργοδότες αφού έχουν ήδη τσεπώσει πάνω από 300 εκατομμύρια το χρόνο από την κατάργηση του αγγελιοσήμου, που αποτελούσε τον βασικό πόρο για 13 Ταμεία, απαιτούν τώρα:

• Να πληρώνουν μόνο την εργοδοτική τους εισφορά και να ασφαλίζουν στον ΕΔΟΕΑΠ όλους όσους απασχολούν και με όποια μορφή τους απασχολούν (με μερική απασχόληση, με εκ περιτροπής εργασία κ.λπ. καταργώντας τις ΣΣΕ, τη μισθωτή εργασία). Καταργούν επίσης, με τον τρόπο αυτό, τις Δημοσιογραφικές Ενώσεις, αλλά και το δημοσιογραφικό επάγγελμα. Αν χρειαστεί αργότερα, αναφέρει ο Κυριακόπουλος, μπορεί και να επιβληθεί "κάποιο τέλος" επί του τζίρου τους ως πόρος – φιλοδώρημα. Κανείς, όμως, δεν μπορεί να ξέρει ούτε ποιος είναι ο τζίρος των επιχειρήσεων, αφού γίνεται πάρτι με τις off shore και τα funds, ούτε την τύχη που θα έχει αυτός ο νέος πόρος.
• Το Ταμείο να διοικείται όχι από εκπροσώπους των ασφαλισμένων, αλλά από επαγγελματίες διαχειριστές (αυτή ήταν από την αρχή η πρόταση Γκανά της ΕΠΗΕΑ), δηλαδή από κάποια ασφαλιστική εταιρεία ή ασφαλιστικούς συμβούλους, που μάλλον τους έχουν ήδη βρει. Στο Δ.Σ. οι καναλάρχες απαιτούν να συμμετέχει και εκπρόσωπος των εργοδοτών με δικαίωμα αρνησικυρίας (βέτο) σε όλες τις αποφάσεις. Δηλαδή, ό,τι πουν και ό,τι θέλουν τα αφεντικά...! Με τον τρόπο αυτό τελειώνει το αυτοδιοίκητο του ΕΔΟΕΑΠ και κουκουλώνονται χρέη εκατομμυρίων ευρώ των εργοδοτών, των διαφημιστών, των Γραφείων Ισολογισμών και των ΔΕΚΟ στο Ταμείο.

Το πιο εξωφρενικό, όμως, είναι ότι οι εργοδότες και οι πρόθυμοι του  Κλάδου στήνουν για τον ΕΔΟΕΑΠ "λίστες του Σίντλερ" μετατρέποντας τον ΕΔΟΕΑΠ σε ένα άλλο "Ολοκαύτωμα", αφού προτείνουν:

• Να συμβληθούν από τώρα με τον ΕΔΟΕΑΠ οι γιατροί που συνεργάζονται με τους εργοδότες στα διάφορα Μέσα και πληρώνονται από αυτούς (με πρόσβαση στο μητρώο του Οργανισμού για θέματα υγείας)! Αυτό σημαίνει, ότι τα αφεντικά θέλουν τα ιατρικά απόρρητα των εργαζομένων για να ασκούν την εργοδοτική στρατηγική τους, σε ό,τι αφορά με τις εγκυμοσύνες, τις επαγγελματικές ασθένειες, τις μονογονεϊκές οικογένειες κ.λ.π. Να απολύουν, δηλαδή, όποιον αρρωσταίνει, αλλά γιατί όχι, με τη φόρα που έχουν πάρει, και να ξεκληρίζουν και οποιαδήποτε οικογένεια προσπαθεί να αποκτήσει παιδί (εξετάσεις για εξωσωματική κ.λπ.), αλλά και να αποφεύγουν με τον τρόπο αυτό τα ειδικά ωράρια, που αφορούν την υποστήριξη της μητρότητας.
• Δεν είναι τυχαίο ότι τον τελευταίο καιρό με όσα γράφονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από διάφορους «ενημερωμένους» δήθεν συνδικαλιστές, το προεδρείο της ΠΟΕΣΥ κοιμίζει συστηματικά τον Κλάδο για να επέλθουν τετελεσμένα.

Ταυτόχρονα, ο Πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ Β. Τάτσης, το δεξί χέρι της εργοδοσίας η οποία έκλεισε ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, που θέλει απεγνωσμένα να βγει από το κάδρο των ευθυνών και των σκανδάλων, συμμετέχει σε μυστικά ραντεβού με εκπροσώπους της εργοδοσίας, που του κλείνει ο Πρόεδρος της ΕΠΗΕΑ Μ. Γκανάς (όταν προλαβαίνει από την έρευνα που κάνουν στα γραφεία της ΕΠΗΕΑ ο ΣΔΟΕ και οι δικαστικές Αρχές), ενώ ο Γενικός Γραμματέας Ν. Καρούτζος και ο Ταμίας Τ. Παπαϊωάννου, της ίδιας παρέας, διακινούν με καμάρι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα φωτογραφικά τους ενσταντανέ από το ταξίδι, με έξοδα του ΕΔΟΕΑΠ, στα Ηλύσια Πεδία, εγκαταλείποντας τον ΕΔΟΕΑΠ στην τύχη του.

Στο μεταξύ, η Κυβέρνηση κρατάει στην ανασφάλεια εργαζόμενους, συνταξιούχους και ανέργους του Κλάδου, προωθώντας τα δικά της σχέδια για χειραγώγηση της ενημέρωσης.

Το Προεδρείο της ΕΣΗΕΑ με δικές του προσπάθειες εξασφάλισε για τον ΕΔΟΕΑΠ 3.050.000 ευρώ από οφειλές Αγγελιοσήμου και έτσι μέχρι στιγμής υποστηρίζεται η λειτουργία του Ταμείου, που τον περασμένο μήνα είχε διαθέσιμα μόνο 150.000 ευρώ. Αλλά, αυτό δεν φτάνει. Η συνδικαλιστική προσπάθεια συνεχίζεται.

Η πλειοψηφία, όμως, στη διοίκηση του Ταμείου σφυρίζει αδιάφορα, ενώ η εκδοχή που επικρατεί και καλλιεργούν τώρα, είναι ότι αν γίνει κάτι για τον ΕΔΟΕΑΠ θα εξαρτηθεί από την ημερομηνία που θα κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση!

Και το μαρτύριο της σταγόνας συνεχίζεται, όπως άρχισε με την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ από το 2012 με τους υπεύθυνους της περιόδου εκείνης στην ΕΣΗΕΑ (Αντωνιάδου, Τρίμης) που έστρωσαν το χαλί για αυτά που συμβαίνουν σήμερα στα Ταμεία και στους χώρους δουλειάς να σφυρίζουν τώρα αδιάφοροι.

Οι ευθύνες, όμως, έχουν αυτά τα ονοματεπώνυμα στον Κλάδο… έστω και αν κρύβονται πίσω από τους φίλους τους στην κυβέρνηση.

***********************

Το σχέδιο διάλυσης του ΕΔΟΕΑΠ από τον Π. Κυριακόπουλο:

Προτάσεις Πάνου Κυριακόπουλου

1. Εργοδοτική εισφορά για ΕΔΟΕΑΠ όποια είναι στο ΙΚΑ με όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα αν είναι μέλη σε κάποια Ένωση.
2. Αν χρειαστούν επιπλέον έσοδα, μετά την ολοκλήρωση της διεύρυνσης των εργαζομένων, επιβολή τέλους επί του τζίρου των επιχειρήσεων.

α) Το τέλος θα αφορά το σύνολο των επιχειρήσεων κάθε κατηγορίας Μέσου, περιλαμβανομένων και των συνδρομητικών εταιρειών.

β) Θα αφορά το σύνολο του προσωπικού κάθε Μέσου.

γ) Το Ταμείο θα διοικείται με επαγγελματίες διαχειριστές και συμμετοχή εκπροσώπου των εργοδοτών στο Δ.Σ. του ΕΔΟΕΑΠ. Με δικαίωμα αρνησικυρίας (βέτο).

(π.χ. Όχι σε προϋπολογισμό χωρίς αναλογιστική μελέτη).

3. Να συμβληθούν με ΕΔΟΕΑΠ οι γιατροί που είναι στα Μέσα και πληρώνονται από αυτά (με πρόσβαση στο μητρώου του Οργανισμού για θέματα υγείας).