ΔΟΛ: Περήφανοι για την προσπάθειά μας, πράξαμε το καθήκον μας

Η περιπέτεια του ΔΟΛ, η δική μας περιπέτεια, οδεύει, παρά το πλήθος των εμποδίων που ορθώθηκαν από ανταγωνιστές και δυνάμεις της πολιτικής, προς αίσιο τέλος.

Χωρίς αμφιβολία πλέον η διαδικασία της ειδικής διαχείρισης, την οποία οι ίδιες οι πιστώτριες τράπεζες επέλεξαν, διεκδίκησαν και επέτυχαν από το Πρωτοδικείο Αθηνών, αλλά δεν υπηρέτησαν όπως τα συμφέροντά τους υπαγόρευαν, βαίνει προς ολοκλήρωση.

Στις 31 Μαΐου, στις 12 ακριβώς το μεσημέρι της Τετάρτης, θα ολοκληρωθεί η κατάθεση προσφορών από το πλήθος των ενδιαφερομένων, οι φάκελοι θα ανοιχθούν ένα τέταρτο μετά παρουσία δύο συμβολαιογράφων και όποιος έχει καταθέσει την υψηλότερη προσφορά θα αναλάβει τον ΔΟΛ, απαλλαγμένο από χρέη και λοιπές υποχρεώσεις, έτοιμο να κερδοφορήσει και ικανό να μεγαλουργήσει στο νέο, απαιτητικό περιβάλλον της ενημέρωσης.

Οι εργαζόμενοι όλο το προηγούμενο διάστημα, από την καταγγελία των δανείων στην αρχή του τρέχοντος έτους και μετέπειτα, από την έναρξη της ειδικής διαχείρισης μέχρι τώρα, έπραξαν το καθήκον τους με το παραπάνω.

Παρότι έμειναν κατά βάση απλήρωτοι και τα έντυπα και οι λοιπές μονάδες παραγωγής ειδησεογραφικού περιεχομένου χρειάστηκε να λειτουργήσουν επί της ουσίας χωρίς τραπεζική χρηματοδότηση, με ιδίους πόρους και κάτω του κόστους, επέμειναν με υψηλό αίσθημα ευθύνης στη γραμμή διάσωσης ενός από τους ιστορικότερους εκδοτικούς ομίλους της χώρας.

Διέσωσαν έτσι τα έντυπα και τις λοιπές μονάδες ενημέρωσης του οργανισμού, αντιμετώπισαν τις πιέσεις της πολιτικής και μαζί την αβελτηρία των τραπεζών να υπηρετήσουν τα συμφέροντα των μετόχων τους και, το σημαντικότερο, απέκρουσαν επιτυχώς τον επιθετικό και τις περισσότερες φορές αθέμιτο ανταγωνισμό που εκδηλώθηκε από τους περισσοτέρους των εκδοτών.

Αυτή τη στιγμή ΤΑ ΝΕΑ είναι πρώτη σε κυκλοφορία ημερήσια εφημερίδα, μακράν της δεύτερης, και ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ κατέχει την τρίτη θέση, χωρίς προσφορές και δώρα, δίδοντας καθαρή μάχη περιεχομένου. Επιπλέον, οι ιστοσελίδες του οργανισμού διατηρούν κεντρική θέση στην ηλεκτρονική ενημέρωση, το ραδιόφωνο πρωταγωνιστεί και τα περιοδικά μας είναι περιζήτητα.

Χωρίς αμφιβολία η αξία του οργανισμού περιφρουρήθηκε στην προηγούμενη επισφαλή περίοδο και για εμάς επαυξήθηκε, καθώς ανέδειξε τις δυνατότητες, την επάρκεια και την ποιότητα του προσωπικού. Ανεδείχθησαν οι άυλες και μη αποτιμώμενες αξίες του οργανισμού, η κουλτούρα, το ήθος και η δύναμη της ιστορικότητας που τον συνοδεύουν.

Επιπλέον είναι χρήσιμο να δηλωθεί ότι η διακήρυξη πώλησης, όπου περιγράφονται τα άπειρα περιουσιακά στοιχεία – ακίνητα και άλλα – του ΔΟΛ, φανέρωσε και ανέδειξε το πλήθος των «κρυφών» αξιών του οργανισμού.

Ο ΔΟΛ, πέραν του γεγονότος ότι είναι ελεύθερος χρεών προς τις τράπεζες και βαρών απέναντι σε τρίτους, προμηθευτές και άλλους, δεν πωλείται μόνος.

Τον συνοδεύουν οι διεκδικούμενες από πολλούς και αναξιοποίητες συμμετοχές στην ΙΡΙΔΑ, στο πρακτορείο εφημερίδων ΑΡΓΟΣ και στην  ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ ΑΕ, που κατέχει το ΜΕGA.

Η ΙΡΙΔΑ είναι η μεγαλύτερη εκτυπωτική μονάδα της χώρας με τεράστιες δυνατότητες και μοναδικά πλεονεκτήματα, η οποία εύκολα και γρήγορα μπορεί να ανασυγκροτηθεί, να νοικοκυρευτεί και να επικρατήσει απολύτως του ανταγωνισμού.

Το ΑΡΓΟΣ επίσης μπορεί να αποτελέσει βάση διανομής όχι μόνο εφημερίδων αλλά και άλλων αγαθών, καθώς διαθέτει πανελλαδικό και αξιόπιστο δίκτυο.

Οσο για το MEGA, όλοι γνωρίζουν πως παρότι επί της ουσίας είναι κλειστό διατήρησε μεγάλο μερίδιο της διαφημιστικής αγοράς, επιτρέποντας στις τράπεζες να συγκεντρώσουν δεκάδες εκατ. ευρώ. Η βιωσιμότητά του είναι δεδομένη και είναι ζήτημα απόφασης η μακροημέρευση και η κερδοφορία του. Μια νέα αποφασιστική διοίκηση με ελάχιστους πόρους μπορεί να το λειτουργήσει κανονικά και να το καταστήσει εκ νέου πρώτο στην τηλεοπτική αγορά.

Για να μη μιλήσουμε για τον κρυμμένο θησαυρό του ψηφιοποιημένου ιστορικού αρχείου του ΔΟΛ, που μπορεί να αποτελέσει βάση για πλήθος επιστημονικών ερευνών και άλλων υπερκερδοφόρων δραστηριοτήτων. Οπως έχει αποφανθεί ο καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης, εντός του αρχείου, πέραν των άλλων, περικλείεται όλη η εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας!

Χωρίς αμφιβολία η αξία του ΔΟΛ είναι ανεκτίμητη.

Αυτό μαρτυρεί άλλωστε το εκδηλούμενο και συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον υποψηφίων επενδυτών. Και θα επιβεβαιωθεί πανηγυρικά στις 31 Μαΐου.

Οι εργαζόμενοι είναι αν μη τι άλλο περήφανοι για την προσπάθειά τους.  Επραξαν το καθήκον τους, έχουν εξ αρχής δηλώσει ότι δεν έχουν προτιμήσεις και περιμένουν τον υπερθεματιστή ως εγγυητές της συνέχειας, της κουλτούρας, των αρχών και των αξιών ενός από τους ιστορικότερους εκδοτικούς ομίλους της χώρας, που ζει σχεδόν έναν αιώνα και έχει τα φόντα να πρωταγωνιστήσει για πολλές δεκαετίες ακόμη.

Έκκληση Μίκη και πνευματικών ανθρώπων: Όλοι στο Σύνταγμα την Πέμπτη 18 Μαίου στις 7 το απόγευμα

Ο Μίκης Θεοδωράκης έδωσε στη δημοσιότητα κείμενο – έκκληση του, το οποίο συνυπογράφουν άνθρωποι του πνεύματος και της τέχνης και με το οποίο καλούν όλους/ες στο Σύνταγμα την Πέμπτη 18/5, 7 μ.μ. σε μια μεγάλη ενωτική συγκέντρωση διαμαρτυρίας, ανυπακοής και αντίστασης ενάντια στο 4ο Μνημόνιο που πάει να ψηφισθεί εκείνο το βράδυ από άθλιους εθελόδουλους βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και συνενόχους της μνημονιακής αντιπολίτευσης, που ανεξαρτήτως ψήφου, θα νομιμοποιήσουν μια διάτρητη πραξικοπηματική διαδικασία.
Ολόκληρο το κείμενο – έκκληση του Μίκη Θεοδωράκη και των ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης έχει ως εξής:

Όλοι και όλες στο Σύνταγμα –

Όλοι και όλες στις πλατείες των πόλεων της Ελλάδας.

Πέμπτη 18/5 – 7 μ.μ.

Αντίσταση και Ανυπακοή στα μέτρα

όπως ορίζει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος.

Ξέρουμε πολύ καλά ότι το κακό δεν θα σταματήσει, αν δεν το σταματήσουμε.

Παίξανε πολλοί με τα όνειρα του Ελληνικού Λαού.

Δεν πάει, όμως, άλλο.

Δεν μπορεί ο Λαός αυτός να είναι μια ζωή χαμένος στην απογοήτευσή του.

Δεν είναι δυνατόν μια ζωή να του λένε ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα και να περνάνε τα πάντα.

Ότι μια μικρή χώρα δεν μπορεί χωρίς τον κηδεμόνα της και τον Γερμανό της και να τον βυθίζουν όλο και πιο βαθιά στην κατοχή και την Γερμανο-αμερικανοκρατία.

Αυτές οι αντιλήψεις είναι ο ορισμός του ραγιαδισμού και της άνευ όρων παράδοσης.

Φτάνει πια.

Συνεχίζουμε!

Πριν έξι ακριβώς χρόνια, τούτες τις μέρες, ήρθαν αυθόρμητα και μαχητικά στο προσκήνιο οι πλατείες ενάντια στα μνημόνια.

Οι πλατείες, που δεν πρόδωσαν, δεν εγκατέλειψαν τον αγώνα.

Άλλοι τις αδειάσανε.

Όμως τώρα ήρθε ξανά η ώρα οι πλατείες να ξαναγεμίσουν από τα ανεκπλήρωτα όνειρα των πολιτών.

Ήρθε η ώρα οι πλατείες να ξαναγεμίσουν με την αγανάκτηση και την οργή μας.

Τώρα όλοι και όλες, ακόμα κι αυτοί που είχαν ξεγελαστεί, είναι σοφότεροι και πιο ώριμοι.

Συνεχίζουμε, λοιπόν, πιο ενωμένοι και πιο μαχητικοί και κυρίως πιο αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε την εν λευκώ ανάθεση και την ερήμην μας λήψη αποφάσεων, που πάντα καταλήγουν εναντίον μας.

Όλοι και όλες θα είμαστε στην πλατεία, για να μην περάσουν τα μέτρα.

Όλοι και όλες καλούμαστε όπως ορίζει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος σε μια οργανωμένη αντίσταση και ανυπακοή στην επιβολή των μέτρων, για να κερδίσουμε την πατρίδα μας και την αξιοπρέπειά μας, για να σταματήσουμε την λιτότητα, την φτωχοποίηση και την εξαθλίωση.

Για μια Ελλάδα χωρίς μνημόνια, χωρίς λιτότητα, χωρίς κατοχή, χωρίς προστάτες.

Για μια Ελλάδα λεύτερη, κυρίαρχη, ανεξάρτητη, αντιιμπεριαλιστική και πραγματικά δημοκρατική με το Λαό και τα νιάτα της αφεντικά στον τόπο μας.

Το κείμενο προσυπογράφουν οι :

Γιώργος Βήχας, καρδιολόγος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, εκ των εμπνευστών και ιδρυτών του Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού.

Αποστόλης Δεδουσόπουλος, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

Γεώργιος Κασιμάτης, ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών

Περικλής Κοροβέσης, Συγγραφέας – Δημοσιογράφος – Ακτιβιστής

Γιάννης Κουζής, καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων Παντείου Πανεπιστημίου

Σπύρος Λαβδιώτης, Οικονομολόγος, συγγραφέας, πρώην στέλεχος της κεντρικής τράπεζας του Καναδά

Νίκος Μαγδαληνός, Ηθοποιός

Γιάννης Μαύρος, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών προς την Ελλάδα

Ναταλία Μηνιωτή,  Διδάκτωρ Θεατρολόγος

Μαρία Νεγρεπόντη-Δεληβάνη, Οικονομολόγος, τ. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη, συνεργάτης του ΟΟΣΑ, τιμηθείσα επανειλημμένα από διεθνείς οργανισμούς για τη δουλειά της

Γιώργος Ξένος,  Ζωγράφος

Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Ηθοποιός, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος

Μάνια Παπαδημητρίου,  Ηθοποιός

Χρήστος Παπαθεοδώρου, καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου

Γιάννης Ραχιώτης, Δικηγόρος

Γιώργος Ρωμανιάς, Νομικός

Σπύρος Σακελλαρόπουλος, καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου

Άρης Σκιαδόπουλος,  Δημοσιογράφος

Μάνος Σπυριδάκης, Επίκουρος καθηγητής κοινωνικής και εκπαιδευτικής πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

Στάθης Σταυρόπουλος, Σκιτσογράφος

Δημήτρης Τραυλός – Τζανετάτος, ομότιμος καθηγητής Εργατικού Δικαίου Πανεπιστημίου Αθηνών

Τηλεοπτικές άδειες και ιστορίες δημιουργικής ασάφειας

Τι λέει η κυβέρνηση και τι ισχύει στην πραγματικότητα 

Το σίριαλ με τις τηλεοπτικές άδειες συνεχίζεται. Με δύο απόψεις εμφανίζεται η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) σε ότι αφορά τον αριθμό των τηλεοπτικών αδειών, ενώ και ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής Νίκος Παππάς, "ξεκόλλησε" από τον αριθμό "4" του Ινστιτούτου της Φλωρεντίας και ανέβηκε στον αριθμό "6".

Ο πρόεδρος της ΕΕΤΤ Δημήτρης Τσαμάκης, απαντώντας πρόσφατα στη Βουλή στα ερωτήματα βουλευτών ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, δήλωσε πως μετά την απόδοση του "Ψηφιακού Μερίσματος 2" στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, οι συχνότητες που θα περισσέψουν θα φθάνουν για έξι τηλεοπτικές άδειες πανελλαδικής εμβέλειας ή οκτώ εάν η χώρα κατοχυρώσει περισσότερες ψηφιακές συχνότητες.
Σε πλήρη αντίθεση με τη δήλωση του προέδρου, ο αντιπρόεδρος της ΕΕΤΤ Νίκος Παπαουλάκης, τόνισε πως οι άδειες μπορεί να φθάσουν και τις 18, αν βέβαια τα κανάλια υιοθετήσουν την υβριδική τηλεόραση! Επανέλαβε ωστόσο, τη βασική θέση του για 12 άδειες.
Αυτό είναι το τεχνικό σκέλος, διότι στην πραγματικότητα μετά τον Φεβρουάριο επιχειρήθηκε το κλείσιμο του Mega, μέσω της Digea, με στόχο να μείνουν στον αέρα τέσσερις μεγάλοι σταθμοί, ο ΑΝΤ1, ο Alpha, ο ΣΚΑΪ, και το Star.
Παρά το γεγονός ότι τα μέλη της ΕΕΤΤ δήλωσαν πως η μετάβαση στο νεότερο μοντέλο ψηφιακής μετάδοσης είναι ζήτημα πολιτικό και όχι της ΕΕΤΤ, ο αντιπρόεδρος της Αρχής επιμένει πως υπάρχει η δυνατότητα να αυξηθεί ο αριθμός των καναλιών αν εκπέμψουν με το σύστημα DVB-T2.
Η κυβέρνηση από τη μεριά της κάνει λόγο για έξι άδειες, ενώ ο αντιπρόεδρος του ΕΣΡ Ροδόλφος Μορώνης, την Πέμπτη στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής διατύπωσε την εκτίμηση ότι
με τις παρούσες συνθήκες χωράνε 9 ιδιωτικοί σταθμοί εθνικής εμβέλειας (HD &amp SD).  
Η κρίση αυτή είναι προσωπική, καθώς το Συμβούλιο δεν έχει καταλήξει ακόμη σε τελική απόφαση για τον αριθμό των αδειών που θα προτείνει προς τον υπουργό  Ψηφιακής Πολιτικής. Ο αριθμός των αδειών που θα προκηρυχθούν θα είναι το αποτέλεσμα της συμφωνίας των δύο πλευρών. Υπενθυμίζεται πως η κυβέρνηση αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να προτείνει  6 άδειες εθνικής εμβέλειας.

Ας δούμε όμως μέσα από τις τοποθετήσεις των ειδικών, πόσα κανάλια χωράνε τελικά στην Ελλάδα.

***Πόσους τηλεοπτικούς σταθμούς χωράει ο κάθε πολυπλέκτης (τηλεοπτικός δίαυλος) ανάλογα με την τεχνολογία που χρησιμοποιείται;

Α. Τεχνολογία DVB-T (η τεχνολογία που χρησιμοποιείται σήμερα στη χώρα μας)

Ο κάθε πολυπλέκτης έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει 12 προγράμματα τυπικής ευκρίνειας (Standard Definition – SD) ή 4 προγράμματα υψηλής ευκρίνειας (High Definition – HD).

Σήμερα η χώρα μας διαθέτει 4 πολυπλέκτες για μετάδοση ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας συνολικής χωρητικότητας 48 προγραμμάτων τυπικής ευκρίνειας (SD) ή 16 προγραμμάτων υψηλής ευκρίνειας (HD) ή 12 προγραμμάτων ταυτόχρονης εκπομπής σε SD και HD.

Β. Τεχνολογία DVB-T2

Η τεχνολογία DVB-T2 αποτελεί την εξέλιξη της σημερινής ψηφιακής μετάδοσης στην οποία ήδη έχουν μεταβεί αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες.

Με την τεχνολογία αυτή ο κάθε πολυπλέκτης έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει 18 προγράμματα SD ή 6 προγράμματα HD ή συνδυασμό αυτών.

Εάν γινόταν σήμερα η εισαγωγή της τεχνολογίας DVB-T2 στους 4 διαθέσιμους πολυπλέκτες, τότε θα μπορούσαν να μεταδοθούν 72 προγράμματα SD ή 24 προγράμματα HD ή συνδυασμός αυτών.

Γ. Τεχνολογία DVB-T2 με κωδικοποίηση «High Efficiency Video Coding» (HEVC)

Η κωδικοποίηση video HEVC είναι η εξέλιξη της σημερινής κωδικοποίησης MPEG4 και θεωρείται η τεχνολογία που στο μέλλον θα επιτρέψει την εισαγωγή της μετάδοσης τηλεοπτικού περιεχομένου 4Κ (Ultra High Definition).

Η εισαγωγή της κωδικοποίησης HEVC, που έχει ήδη γίνει σε κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες, πρακτικά διπλασιάζει τη χωρητικότητα του κάθε πολυπλέκτη.

***Είναι απαραίτητο οι τηλεοπτικοί σταθμοί να εκπέμπουν  ταυτόχρονα το ίδιο περιεχόμενο σε Standard Definition (SD) και σε High Definition (HD);

Η συντριπτική πλειονότητα των τηλεοπτικών δεκτών και αποκωδικοποιητών που κυκλοφορούν στην αγορά, υποστηρίζει πλέον την λήψη περιεχομένου HD, ενώ αυξάνεται συνεχώς και  η παραγωγή τηλεοπτικού περιεχομένου σε υψηλή ευκρίνεια.

Η ταυτόχρονη εκπομπή του ιδίου περιεχομένου σε SD και HD είναι μία πρακτική που ακολουθείται σήμερα, με την οποία όμως δεν γίνεται ορθολογική χρήση του σπάνιου Εθνικού πόρου που είναι το τηλεοπτικό φάσμα. Θα πρέπει συνεπώς να υπάρξει ο κατάλληλος προγραμματισμός ώστε σταδιακά να μειωθεί και τελικά να απελευθερωθεί το φάσμα που χρησιμοποιείται για εκπομπή SD καθώς δεν θα υπάρχουν στο μέλλον συσκευές που να μην υποστηρίζουν λήψη σήματος HD.

***Το 2ο Ψηφιακό Μέρισμα: ένα σταυροδρόμι για το μέλλον της τηλεόρασης.

Σύμφωνα με απόφαση του διεθνούς οργανισμού διαχείρισης φάσματος (ITU), αλλά και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τμήμα του σημερινού τηλεοπτικού φάσματος θα πρέπει να αποδοθεί στην κινητή τηλεφωνία κατά το διάστημα 2020-2022 με συγκεκριμένο πλάνο ανά χώρα που θα προσδιοριστεί μέχρι τις αρχές του 2018.

Στις διεθνείς διαπραγματεύσεις που είναι σε εξέλιξη για τον επαναπροσδιορισμό των διαθέσιμων τηλεοπτικών διαύλων (πολυπλεκτών) σε εθνικό επίπεδο, όλες οι χώρες θεωρούν δεδομένο ότι:

- Η μετάβαση στο 2ο ψηφιακό μέρισμα δεν θα μειώσει τον υφιστάμενο αριθμό εκπεμπόμενων τηλεοπτικών προγραμμάτων,

- Με την εισαγωγή νέων τεχνολογιών (DVB-T2, HEVC), αφενός η ποιότητα μετάδοσης θα βελτιωθεί και αφετέρου η χωρητικότητα του φάσματος θα αυξηθεί με δυνατότητα εξυπηρέτησης ακόμα περισσότερων καναλιών.

***Πώς επηρεάζει τον τηλεθεατή η μετάβαση στο 2ο ψηφιακό μέρισμα;

Κατά την μετάβαση στο 2ο ψηφιακό μέρισμα οι τηλεοπτικές συχνότητες θα αλλάξουν, οπότε οι τηλεθεατές θα χρειαστεί απλά να επανασυντονίσουν τους δέκτες τους.

Όσον αφορά την εισαγωγή της τεχνολογίας DVB-T2, θα πρέπει να σημειωθεί ότι ήδη  υποστηρίζεται από την πλειονότητα των τηλεοπτικών δεκτών που κυκλοφορούν στην αγορά, ενώ παλαιότεροι δέκτες θα χρειαστούν κατάλληλο αποκωδικοποιητή.

Παρ΄ όλα αυτά ο τηλεθεατής που δεν θα διαθέτει δέκτη τεχνολογίας DVB-T2 δε χρειάζεται να ανησυχεί γιατί υπάρχει η δυνατότητα παράλληλης λειτουργίας της σημερινής τεχνολογίας DVB-T και της τεχνολογίας DVB-T2 έτσι ώστε η αναβάθμιση των τηλεοπτικών δεκτών να είναι προαιρετική και να γίνει σταδιακά, ανάλογα με την επιλογή του τηλεθεατή.

***Ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσει η χώρα;

Με βάση τα παραπάνω είναι σαφές ότι η χώρα μας πρέπει:

--Να εξασφαλίσει στα πλαίσια των Εθνικών διαπραγματεύσεων το μέγιστο μερίδιο τηλεοπτικού φάσματος που αποτελεί σπάνιο εθνικό πόρο, αλλά και

--Να υιοθετήσει έναν Οδικό Χάρτη Εισαγωγής σύγχρονων τεχνολογιών, ο οποίος θα επιτρέψει στον Έλληνα τηλεθεατή να έχει εφάμιλλη εμπειρία με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες τόσο στην ποιότητα της τηλεοπτικής εικόνας όσο και στο πλήθος των επιλογών που του προσφέρονται.

Τί συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη

1. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ

Στο Λουξεμβούργο των 400.000 κατοίκων, εκπέμπουν ελεύθερα 15 τηλεοπτικοί σταθμοί ψηφιακά, ενώ το 93% των νοικοκυριών χρησιμοποιεί καλωδιακή τηλεόραση, λαμβάνοντας πληθώρα επιπρόσθετων υπηρεσιών.   

Στο Λουξεμβούργο ουσιαστικά υιοθετείται το μοντέλο Παππά, όπου ο υπουργός είναι αρμόδιος για την εκχώρηση των αδειών.

Όμως στο δουκάτο, όσοι σταθμοί αδειοδοτούνται δεν υποχρεούνται να πληρώσουν κανένα τέλος, παρά μόνον 1400 Ευρώ υπέρ της τοπικής ανεξάρτητης αρχής που εποπτεύει το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο.

Το περιεχόμενο των τηλεοπτικών  προγραμμάτων εποπτεύεται από την Ανεξάρτητη Αρχή Ραδιοτηλεοπτικών Μέσων, η οποία έχει τη δυνατότητα να επιβάλει κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης της νομοθεσίας, και από το Εθνικό Κέντρο Προγραμμάτων, το οποίο έχει  γνωμοδοτικό χαρακτήρα για θέματα σχετικά με το περιεχόμενο των ΜΜΕ.

Κανένας σταθμός δεν έχει κρατικό χαρακτήρα, παρά μόνον το κανάλι της τοπικής Βουλής!

Ενδεικτικά, παρατίθενται τα  ελεύθερα κανάλια:

RTL Télé Lëtzebuerg, Den 2.RTL, CHAMBER TV (το μόνο κανάλι που ανήκει στο δημόσιο, κανάλι βουλής) RTL Tvi, Club RTL, Plug TV, RTL4,RTL 5,RTL 7,Teleshop 4,Teleshop 5, Teleshop 7, Teleshop 8 M6 Boutique

2. ΑΥΣΤΡΙΑ

Στην Αυστρία σε εθνική εμβέλεια λειτουργούν  πέντε κρατικά κανάλια (ORF eins, ORF 2, ORF III, ORF Sport και 3sat), εννέα ιδιωτικά  (ATV, ATV II, Puls 4, Go TV, Austria 9 TV και Servus TV, Okto, FS1 και dorf), εννέα θυγατρικά γερμανικών καναλιών (ProSieben Austria, Sat. 1 Österreich, Kabel eins Austria, MTV Austria, Nick Austria, RTL2 Austria, RTL Austria, Viva Austria, Vox Austria), και πέντε κανάλια Pay TV (Sky Austria, AustriaSat, HD Plus Austria, UPC Austria, A1 TV).

Καμία σχέση δηλαδή με τα τέσσερα κανάλια που αναφέρει ο κ. Παππάς στο γράφημά του!

Επιπλέον, οι αυστριακοί πολίτες πληρώνουν για το κρατικό ORF, μόνον εάν το βλέπουν. Αν για παράδειγμα αποδείξουν ότι δεν βλέπουν κρατική τηλεόραση, απαλλάσσονται του τέλους!

Τα ιδιωτικά κανάλια αδειοδοτούνται για δεκαετή λειτουργία, με άδεια η οποία ανανεώνεται, και χορηγείται προφανώς όχι από τον “αρμόδιο υπουργό” αλλά από την συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξάρτητη ρυθμιστική αρχή  (Kommunikationsbehörde Austria), βάσει συγκεκριμένων προϋποθέσεων.

Τα κανάλια στην Αυστρία δεν υποχρεούνται να καταβάλλουν κάποιο τέλος για να λάβουν την άδεια λειτουργίας τους, ενώ η μόνη τους υποχρέωση είναι η τήρηση των κανόνων αδειοδότησης.

3.  ΙΣΠΑΝΙΑ

Στην Ισπανία λειτουργούν 9 ιδιωτικά κανάλια μεικτού περιεχομένου, 4 ιδιωτικά κανάλια ψυχαγωγικού περιεχομένου και 5 δημόσια (μεικτού / ενημερωτικού / ψυχαγωγικού περιεχομένου).

Οπότε οι αναφορές του πίνακα Παππά περί 5 μόλις καναλιών μεικτού περιεχομένου, είναι απολύτως ανακριβείς. 

Οι άδειες έχουν 15 έτη ισχύ, και ανανεώνονται αυτόματα αρκεί να πληρούνται οι προϋποθέσεις απόκτησης.

Ο κάτοχος της άδειας, δεν πληρώνει καμία εισφορά για να την  αποκτήσει ή να την  ανανεώσει, παρά μόνον ετήσιο τέλος αποκλειστικής χρήσης συχνοτήτων του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φάσματος που ανέρχεται σε 3% επί των ακαθάριστων κερδών των τηλεοπτικών καναλιών, και  1,5% επί των κερδών των συνδρομητικών καναλιών.

Παράλληλα, τα τέλη αυτά, και όχι οι Ισπανοί φορολογούμενοι,  χρηματοδοτούν τη λειτουργία της δημόσιας τηλεόρασης RTVE η οποία δεν μπορεί να παίρνει διαφημίσεις!

Η εποπτεία για το περιεχόμενο και τον προγραμματισμό γίνεται από την Εθνική Επιτροπή για τον Ανταγωνισμό και τις Αγορές (CNMC) και όχι από την κυβέρνηση! Πρόκειται για ανεξάρτητη αρχή με ίδια νομική προσωπικότητα της οποίας η λειτουργία υπόκειται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο  και είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την παρακολούθηση και τον έλεγχο των τηλεοπτικών καναλιών.

Ενδεικτικά παρατίθενται τα ιδιωτικά κανάλια στην Ισπανία, εθνικής εμβέλειας:

4. ΣΟΥΗΔΙΑ

Στη Σουηδία από το 2008, σταμάτησε η  εκπομπή αναλογικού σήματος που σήμανε και το τέλος του συστήματος καταβολής τιμήματος για την άδεια εκπομπής των ιδιωτικών καναλιών.

Μέχρι τότε, τις άδειες εκπομπής παρείχε αποκλειστικά η  κυβέρνηση και ανανεώνονταν σε ετήσια βάση.

Μετά η δικαιοδοσία της κυβέρνησης περιορίστηκε αποκλειστικά  στη χορήγηση αδειών στα δημόσια κανάλια.

Μετά την μετάβαση στην ψηφιακή εποχή, την αδειοδότηση στα ιδιωτικά κανάλια ασκεί αποκλειστικά, η αρμόδια «Ραδιοτηλεοπτική Αρχή».

Οι άδειες έχουν 6ετή διάρκεια με δυνατότητα ανανέωσης, ενώ υπάρχει η νομική δυνατότητα για άδεια μικρότερης διάρκειας, σε ειδικές περιπτώσεις.

Οι άδειες που ήδη έχουν εκχωρηθεί είναι επτά, με πρόβλεψη να γίνουν 10 από το 2020 και μετά.

Σήμερα λειτουργούν  6 τηλεοπτικά κανάλια, ελεύθερης πρόσβασης, κρατικής εμβέλειας εκ των οποίων τα 2 είναι ιδιωτικά: SVT1, SVT2, SVT24/Barnkanalen, Kunskapskanalen, TV4 και TV6.

5. ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Στη Μεγάλη Βρετανία οι άδειες παρέχονται από την αρμόδια Ρυθμιστική Αρχή, την Ofcom, η οποία είναι απολύτως ανεξάρτητη. Το νομικό καθεστώς προβλέπει ότι όλοι οι πάροχοι τηλεοπτικών υπηρεσιών λαμβάνουν  άδεια λειτουργίας από την Ofcom, και όχι από την κυβέρνηση, με εξαίρεση τα δημόσια δίκτυα. 

Τα δημόσια δίκτυα όμως δεν έχουν μέτοχο το κράτος, εκτός του BBC, αλλά  υποχρεώνονται σε κανόνες σχετικούς με το πρόγραμμα και τις υπηρεσίες που παρέχουν.

Κρατική χρηματοδότηση παρέχεται μόνον στο BBC, ενώ το ITV1, Channel 5 και S4C1, παρότι θεωρούνται δίκτυα δημοσίου συμφέροντος, τα έσοδά τους προέρχονται αποκλειστικά από τις διαφημίσεις. Αντίστοιχα, το Channel 4, παρότι θεωρείται δημόσιο, δεν λαμβάνει κρατική χρηματοδότηση, αφού τα τα έσοδά του προέρχονται από την αγορά.

Στην Βρετανία τα ιδιωτικά κανάλια μεικτού περιεχομένου είναι περισσότερα από 100, αφού λειτουργούν  7 πλατφόρμες (αντίστοιχες της DIGEA) που φιλοξενούν δεκάδες κανάλια η κάθε μία!

Η αδειοδότηση στην Βρετανία είναι εξαιρετικά απλή, μιας και οι υποψήφιοι προς αδειοδότηση υποβάλλουν αίτημα στην ανεξάρτητη αρχή, πληρώνουν ένα εφάπαξ ποσό περίπου 2.500 στερλινών, το οποίο υποχρεούνται να καταβάλλουν ετησίως.

6. ΒΕΛΓΙΟ

Στο Βέλγιο η έννοια “ιδιωτική τηλεόραση” δεν υφίσταται όπως στην Ελλάδα, αφού το 97 % των υπηρεσιών είναι καθαρά συνδρομητικές και παρέχονται μέσω καλωδιακής τηλεόρασης. Στο Βέλγιο λειτουργούν δύο δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί (RTBF, γαλλόφωνος VRT, φλαμανδόφωνος) και εκπέμπουν ελεύθερα. Οι οργανισμοί αυτοί διατηρούν τρία και τέσσερα θεματικά κανάλια αντίστοιχα. Στις Περιφέρειες της Φλάνδρας και των Βρυξελλών δεν επιβάλλεται κανένα τέλος. Στην περιφέρεια της Βαλονίας, επιβάλλεται ειδικό τέλος ανά νοικοκυριό για την κατοχή τηλεοπτικού δέκτη.

Οι καλωδιακές πλατφόρμες  που καλύπτουν το 97% των νοικοκυριών περιλαμβάνουν δεκάδες μεικτά κανάλια ενώ ως υποχρέωσή τους έχουν να συμπεριλαμβάνουν στο μπουκέτο τους και τα δημόσια προγράμματα.

Η αδειοδότηση στα ιδιωτικά κανάλια παρέχεται και στο Βέλγιο αποκλειστικά από τις ανεξάρτητες Αρχές, και όχι από την κυβέρνηση και συγκεκριμένα από το CSA για τη γαλλόφωνη κοινότητα και το Vlaamse Regulator voor de Media για τη φλαμανδική. 

Η διαδικασία τυπικής αδειοδότησης  έχει ωστόσο καταργηθεί, καθώς αρκεί μια απλή υπεύθυνη δήλωση των ενδιαφερομένων. Πρακτικά, οι πάροχοι  περιεχομένου συμβάλλονται ελεύθερα με τον πάροχο δικτύου της επιλογής τους και έχουν μόνη υποχρέωση να υποβάλλουν την αντίστοιχη δήλωση για το περιεχόμενο των υπηρεσιών τους στην αντίστοιχη εποπτική αρχή, χωρίς να καταβάλλουν κανένα απολύτως τέλος ή τίμημα!

7. ΓΑΛΛΙΑ

Στη Γαλλία αρμόδιος φορέας αδειοδότησης είναι  το Ανώτατο Συμβούλιο Οπτικοακουστικών Μέσων που εποπτεύεται όμως από το Υπουργείο Πολιτισμού. Το Συμβούλιο είναι, υπεύθυνο για τις ραδιοτηλεοπτικές ρυθμίσεις και για την οργάνωση  της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης.

Στη Γαλλία λειτουργούν 30 τηλεοπτικοί σταθμοί εθνικής εμβέλειας, εκ των οποίων οι 24 είναι ελεύθεροι,  και οι 6 συνδρομητικοί. Από τους 30 σταθμούς, μόλις οι 7 είναι δημόσιοι.

Καμία σχέση δηλαδή με τους επτά σταθμούς που ισχυρίζεται ο κ. Παππάς πως λειτουργούν στην Γαλλία...

Δημόσια Τηλεοπτικά Κανάλια:

France 2, France 3, France 4, France 5, France Ô, το Kανάλι της Βουλής και ARTE 

Ιδιωτικά, Ελεύθερα Τηλεοπτικά Κανάλια:

TF1, M6, W9, NT1, D8, BFM TV, i Télé, NRJ12, TMC, D17, Gulli, HD1, L'Équipe 21, 6Ter, Numéro 23, RMC Découverte, Chérie 25

Iδιωτικά συνδρομητικά Τηλεοπτικά Κανάλια: 

Canal+Cinéma, Canal+Sport, Planète+, LCI, Paris Première και Canal+

Η Ανεξάρτητη αρχή  (και όχι η κυβέρνηση) είναι αρμόδια και στη Γαλλία για τη χορήγηση αδειών λειτουργίας σε ιδιωτικά κανάλια  που εκπέμπουν  επίγεια, και απαιτείται μια απλή αίτηση.

Εάν η αίτηση εγκριθεί, λαμβάνει άδεια  με  ανώτατο όριο διάρκειας τα 10 έτη, με δυνατότητα ανανέωσης για άλλα 5 έτη.  Το τίμημα που καταβάλλουν είναι απολύτως σχετικό με τα διαφημιστικά τους έσοδα, αφού υποχρεούνται να επανεπενδύσουν το 15% των διαφημιστικών τους εσόδων ετησίως, σε εσωτερικές Γαλλικές παραγωγές.

8.  ΙΤΑΛΙΑ

Ο αριθμός των τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας που εκπέμπουν ελεύθερα στην Ιταλία είναι μεγάλος, καθώς μετά την ολοκλήρωση της μετάβασης στην ψηφιακή μετάδοση, ο αριθμός των σταθμών έχει αυξηθεί.

Υπεύθυνη για την παροχή αδειών είναι η Αρχή Εγγύησης των Επικοινωνιών (AgCom), και όχι το κράτος, ενώ μέχρι σήμερα κανένα κανάλι  δεν έχει καταβάλει τίμημα για την εκπομπή του που βάσει του ισχύοντος νομικού πλαισίου θα έπρεπε να είναι ετησίως  το 1% των εσόδων του.

Το 2014, διενεργήθηκε διαγωνισμός για την αδειοδότηση ψηφιακής πλατφόρμας, όπου ο μοναδικός συμμετέχων, πλήρωσε για την άδεια ποσό 30 εκ. Ευρώ.

Τα βασικά κανάλια που λειτουργούν σήμερα στην Ιταλία είναι πολύ περισσότερα από 13, όπως εσφαλμένα αναφέρει ο κ. Παππάς και προσεγγίζουν τα 30!

9. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

Στην Πορτογαλία λειτουργούν 49 τηλεοπτικοί σταθμοί εκ των οποίων 12 είναι μεικτού περιεχομένου.

Αδειοδοτούνται και εκεί βάσει του κοινοτικού δικαίου από  την ανεξάρτητη αρχή (Πορτογαλική Ρυθμιστική Αρχή Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης) ενώ πληρώνουν ετησίως ειδικό τέλος που καθορίζεται ανάλογα με το εύρος εκπομπής και τον τζίρο που κάνουν.

Οι Δημόσιοι & Ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί που εκπέμπουν:

- 4  μπουκέτα εθνικής εμβελείας

-  6 διεθνούς εκπομπής

- 28  θεματικοί εθνικής εμβελείας σταθμοί.

- 16 συνδρομητικοί εθνικής εμβέλειας σταθμοί.

- Συνολικά λειτουργούν 49 θεματικά κανάλια, ενώ 12 σταθμοί χαρακτηρίζονται μεικτού περιεχομένου εκπομπής.

Προφανώς, λοιπόν, οι σταθμοί που λειτουργούν είναι πολύ περισσότεροι των δύο!!!  όπως ισχυρίζεται ο κ. Παππάς.

10. ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Σε πανγερμανικό επίπεδο αρμόδια για την αδειοδότηση τηλεοπτικών σταθμών είναι η Επιτροπή για την Αδειοδότηση και την Εποπτεία,  που αποτελείται από εκπροσώπους των δεκατεσσάρων αντίστοιχων θεσμικών οργάνων αδειοδότησης και εποπτείας που λειτουργούν σε τοπικό επίπεδο.

Οι ιδιωτικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί αδειοθετούνται βάσει προκήρυξης διαγωνισμού για  συγκεκριμένη συχνότητα.
Το κόστος της άδειας για εθνική μετάδοση κυμαίνεται από 5.000 έως 100.000 Ευρώ, ανάλογα με το κρατίδιο εκπομπής, ενώ κατά μέσο όρο κυμαίνεται στις 20.000 Ε.

Στην Γερμανία λειτουργούν συνολικά πενήντα επτά τηλεοπτικοί σταθμοί που λειτουργούν σε εθνικό δίκτυο,  και εκπέμπουν με ψηφιακή,  ευρυεκπομπή εκ των οποίων  οι πενήντα  είναι ελεύθερης πρόσβασης, ενώ από αυτούς τριάντα δύο είναι ιδιωτικοί και δεκαοχτώ  δημόσιοι.

ΕΣΗΕΑ: «Πρωτοφανής εκβιασμός των εργαζόμενων του ΔΟΛ η τακτική των τραπεζών»

«Προσπάθεια να οδηγηθεί ο Οργανισμός σε οικονομική ασφυξία», καταγγέλει η διοίκηση του σωματείου.

 

 

Ως πρωτοφανή εκβιασμό των εργαζομένων του ΔΟΛ χαρακτηρίζει η Ενωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) την συνεχιζόμενη τακτική των τραπεζών να ακολουθούν παρελκυστική στάση σε σχέση με τις πληρωμές του προσωπικού.

Οπως αναφέρεται στην σχετική ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ :

«Σε πρωτοφανή εκβιασμό των εργαζομένων του ΔΟΛ εξελίσσεται η συνεχιζόμενη τακτική των τραπεζών, οι οποίες ενώ ελέγχουν πλήρως τον Οργανισμό και έχουν προκηρύξει δύο διαγωνισμούς για την πώλησή του, ακολουθούν παρελκυστική στάση σε σχέση με τις πληρωμές του προσωπικού.

Μόλις λίγα 24ωρα μετά την «Παγκόσμια Ημέρα της Ελευθερίας του Τύπου», φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι τα διάφορα πολιτικο-επιχειρηματικά κέντρα δεν κάνουν πίσω στην επιδίωξή τους να οδηγήσουν σε οικονομική ασφυξία τον ΔΟΛ, θέλοντας τώρα, στο τέλος, να προκαλέσουν στάση πληρωμών για τη μισθοδοσία των εργαζομένων.

«Εκδικούνται», δηλαδή, τους εργαζόμενους του ΔΟΛ, οι οποίοι αν και απλήρωτοι επί μήνες, κράτησαν ανοιχτά όλα τα ΜΜΕ του ιστορικού Οργανισμού («ΤΑ ΝΕΑ», «ΤΟ ΒΗΜΑ», το ραδιοσταθμό «ΒΗΜΑ FM», τις ηλεκτρονικές εκδόσεις, τα περιοδικά κ.λ.π), διατηρώντας ταυτοχρόνως σε υψηλό επίπεδο και την αξία της επιχείρησης, την οποία οι τράπεζες πωλούν σήμερα με στόχο να πετύχουν το μεγαλύτερο δυνατό τίμημα.

Η ΕΣΗΕΑ οφείλει να επαναλάβει προς πάσα κατεύθυνση, και κυρίως προς τις Τράπεζες, αλλά και τον Ειδικό Διαχειριστή, ότι όπως ορίζει η απόφαση του Δικαστηρίου: «Η λειτουργία της επιχείρησης κατά τη διάρκεια της ειδικής διαχείρισης, αποτελεί βασική υποχρέωση του διορισθέντος Ειδικού Διαχειριστή και όχι ζήτημα αναγόμενο στη διακριτική του ευχέρεια».

Οι Τράπεζες οφείλουν να την σεβαστούν στο ακέραιο και να διαφυλάξουν τα συμφέροντα των εργαζομένων, καταβάλλοντας άμεσα τα δεδουλευμένα τους που αντιστοιχούν στο διάστημα της Ειδικής Διαχείρισης. Άλλωστε, οι εργαζόμενοι του ΔΟΛ συνεχίζουν απρόσκοπτα τη δουλειά τους παρά τις αντίξοες συνθήκες και κάνουν το καλύτερο δυνατό, κάτι που φέρνει έσοδα πολλαπλάσια από τις δαπάνες, που απαιτούνται για την απρόσκοπτη λειτουργία των Μέσων του Οργανισμού.

Η διαδικασία αυτή, που υπηρετεί και διασφαλίζει, όχι τυχαία, τον πλουραλισμό της Ενημέρωσης των πολιτών, την ελευθερία της έκφρασης και τη Δημοκρατία, είναι μονόδρομος. Η Ενημέρωση είναι δικαίωμα και η ανεξαρτησία των δημοσιογράφων προϋποθέτει πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και όχι εκβιαστικές πρακτικές».

ΜΑΔΟΥΡΙΣΜΟΣ

του Μίκη Θεοδωράκη








Ο Μαδουρισμός είναι η καινούρια έμπρακτη τακτική για την διαιώνιση της κυβερνητικής εξουσίας με «νόμιμα» μέσα. Η προσπάθεια αυτή επιχειρείται αυτή τη στιγμή στη Βενεζουέλα, όπου η λαϊκή αντιπολίτευση βρίσκεται μαχητικά στους δρόμους αντιμέτωπη με τον κατασταλτικό μηχανισμό μιας άλλοτε προοδευτικής κυβέρνησης που έχει χάσει την πλειοψηφία μέσα στον λαό και μέσα στη Βουλή. Ενώ ο ελληνικός μαδουρισμός έχει χάσει μεν την πλειοψηφία μέσα στον λαό, όμως ο λαός δεν είναι μαχητικά στους δρόμους όπως στο Καράκας, τουναντίον φαίνεται εντελώς εξουδετερωμένος, ενώ η κυβέρνηση έχει την πλειοψηφία μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο.
Οπότε οι συνθήκες για την εφαρμογή του μαδουρισμού δηλαδή την παράνομη διαιώνιση της εξουσίας με δήθεν συνταγματικά μέτρα είναι ευνοϊκότερες για το παρόν και το μέλλον εις το διηνεκές της ουσιαστικά μειοψηφικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με την πλαστή πλειοψηφία στη Βουλή.
Η εισβολή του εκ Ρωσίας Ιβάν Σαββίδη με τη σαφή καταδίκη-πρόβλεψη για τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης πρέπει να αναλυθεί κάτω από το πρίσμα του πνεύματος του Μαδουρισμού, δεδομένου ότι εκφράζει δημοσίως αυτό που πολλοί πλέον γνωρίζουν, ότι δηλαδή από τη στιγμή που ένας αριστερός μεταβάλλεται σε έναν αμοραλιστή εξουσιομανή δεν υπάρχουν ηθικά εμπόδια προκειμένου να διατηρήσει επ’ αόριστον τα προνόμια της εξουσίας του.
Αυτός λοιπόν ο Ιβάν ο τρομερός με τον κομπασμό του πάμπλουτου και τον κυνισμό του νεοφώτιστου στην αρένα της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας, γνωρίζει ως φαίνεται καλά, από πρώτο χέρι ότι στην Ελλάδα του κοντινού μέλλοντος δεν θα υπάρξουν πλέον αξιωματικές αντιπολιτεύσεις και άλλες δημοκρατικές αστειότητες.
Είναι σαν να λέει στον κύριο Τσίπρα «Ήρθα για να ενώσω τη γροθιά μου με τη δική σου για να απαλλαγούμε μια για πάντα από τους “εχθρούς του λαού” και να χτίσουμε την καινούρια εξουσία με εκείνα τα «νόμιμα μέσα» που θα την μεταβάλουν σε διαρκή και αμετάβλητη». Κάπου εδώ μπαίνει και ο Πούτιν, που κυβερνά μεν σχεδόν δύο δεκαετίες, στηρίζεται όμως στην μεγάλη πλειοψηφία του ρωσικού λαού. Μπορεί ίσως να πιστεύει ο κύριος Σαββίδης ότι ο εξουδετερωμένος σήμερα ελληνικός λαός είναι δυνατόν να κάνει τον Τσίπρα Πούτιν, ότι είναι δυνατόν να μεταβληθεί σε οπαδό των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και Τσίπρα με τη βοήθεια της πλύσης εγκεφάλου που ευελπιστεί να κάνει ο ίδιος εφ’ όσον πάρει στα χέρια του την τηλεόραση.
Πάντως δηλώνω ότι είμαι βέβαιος ότι με Ιβάν ή χωρίς Ιβάν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη αρχίσει να κινείται στα βήματα του Μαδουρισμού. Οι δεκάδες χιλιάδες διορισμοί αποβλέπουν στον πλήρη έλεγχο του Κράτους. Το σχέδιο Παππά απέτυχε στην επιδίωξη του ελέγχου των ΜΜΕ. Όμως τώρα με τον Ιβάν, φαίνεται ότι θα επιχειρηθεί και νέα επέλαση για τον έλεγχο της διαμόρφωσης της κοινής γνώμης.
Τέλος, ομολογώ ότι ανησυχώ για τις ένοπλες δυνάμεις. Στην εποχή της πάλης κατά των Μνημονίων, ο Πάνος Καμένος με επισκέφθηκε για να μου πει «Μίκη, κάλεσέ μας όλους» (εννοώντας τους επί κεφαλής των αντιμνημονιακών σχηματισμών), «κλείσε μας μέσα και μη μας αφήσεις να φύγουμε πριν συμφωνήσουμε…». Αυτό δείχνει το πόσο δυναμικός και αυθόρμητος είναι ο σημερινός επί κεφαλής των ενόπλων μας δυνάμεων. Ο οποίος ως φαίνεται βρίσκεται υπό την επιρροή της γοητείας του κυρίου Τσίπρα. Δηλαδή του εγκεφάλου για την επιβολή του Μαδουρισμού στην χώρα μας.
Το γεγονός αυτό με οδηγεί στη σκέψη ότι αρχίσαμε να παίζουμε με τη φωτιά. Και είμαι εγώ ο ίδιος, που με πλήρη ευθύνη επισημαίνω τον καινούριο μεγάλο εθνικό κίνδυνο, όπως από τον Μάρτιο του 1967 προσπάθησα να προφυλάξω την πατρίδα μου από τον επερχόμενο κίνδυνο της Δικτατορίας. Τότε δεν με άκουσαν ούτε οι Αριστεροί αλλά ούτε και οι Κεντρώοι και οι Δεξιοί. Οι σύντροφοί μου μάλιστα φρόντισαν να με απομονώσουν δυο βδομάδες πριν την Χούντα.
Όλοι όμως οι ηγέτες εκείνου του καιρού πιάστηκαν με τις πιτζάμες. Ενώ εγώ που ήξερα τον κίνδυνο, διέφυγα, κρύφτηκα και μετά από δύο εβδομάδες είχα την τιμή μαζί με λιγοστούς συναγωνιστές να ιδρύσουμε την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση, το Πατριωτικό Μέτωπο. Ποιος άραγε ή ποιοι θα έχουν την τιμή να οργανώσουν το νέο Πατριωτικό Μέτωπο;
Αθήνα, 4.5.2017
Μίκης Θεοδωράκης

Ποιοί και γιατί θέλουν να κλείσουν ΤΑ ΝΕΑ και ΤΟ ΒΗΜΑ

Οι Τράπεζες καλούνται να υπερασπισθούν την δικαστική απόφαση, που οι ίδιες αιτήθηκαν και επέτυχαν - Αλλιώς οι Διοικήσεις τους θα είναι υπόλογες στη Δικαιοσύνη και στον ελληνικό λαό - Και αυτό γιατί θα απεμπολήσουν τουλάχιστον 15 εκατ. ευρώ και θα οδηγήσουν στο κλείσιμο δύο από τις ιστορικότερες εφημερίδες της χώρας

      
H απόφαση του δικαστηρίου για το μέλλον του ΔΟΛ ήταν κάτι παραπάνω από ξεκάθαρη. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά «η λειτουργία της επιχείρησης κατά τη διάρκεια της ειδικής εκκαθάρισης, αποτελεί βασική υποχρέωση του διορισθέντος ειδικού διαχειριστή και όχι ζήτημα αναγόμενο στη διακριτική του ευχέρεια».

Υπενθυμίζουμε, ότι την πρωτοβουλία για την ένταξη του ΔΟΛ σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης την είχαν οι πιστώτριες τράπεζες, προφανώς γιατί αυτή η διαδικασία δεν εξυπηρετούσε μόνο τη συνέχιση της έκδοσης δύο ιστορικών εφημερίδων,αλλά γιατί προστάτευε και τα δικά τους συμφέροντα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τους τελευταίους μήνες, παρά τις ασφυκτικές πολιτικές πιέσεις, παρά τις προσπάθειες «πλαστογράφησης» από επίδοξους ανταγωνιστές, παρά τον οικονομικό στραγγαλισμό, «Το Βήμα» και «Τα Νέα» όχι μόνο άντεξαν χάρις στις προσπάθειες των εργαζομένων, αλλά διατήρησαν ή και αύξησαν την κυκλοφορία τους.

Κι όμως ενώ η απόφαση του δικαστηρίου ήταν σαφής και κατηγορηματική, οι ίδιες τράπεζες που είχαν την πρωτοβουλία για το νέο καθεστώς λειτουργίας, προσπαθούν με διάφορες δικαιολογίες να το υπονομεύσουν.

Προβάλλουν κάθε είδους εμπόδια και προσκόμματα, αρνούμενες όχι μόνο την εξασφάλιση της αναγκαίας χρηματοδότησης, αλλά μπλοκάρουν ουσιαστικά τη χρησιμοποίηση υπαρχόντων εσόδων από την κυκλοφορία των εντύπων και τη διαφήμιση.

Παίζουν ένα διαρκές παιγνίδι μετάθεσης ευθυνών, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμα και την έκδοση των εφημερίδων, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Αναλαμβάνουν έτσι την ευθύνη της απαξίωσής τους, ενώ ακυρώνουν αντικειμενικά την επιλογή που οι ίδιες έκαναν.

Και αυτό όταν είναι σαφές ότι με τον ΔΟΛ εν λειτουργία τα έσοδά τους θα είναι διπλάσια. Ο ίδιος ο διαχειριστής εκτιμά, ότι με πτωχευμένη την εταιρία και τις εφημερίδες κλειστές, το συνολικό έσοδο μετά βίας θα ξεπερνά τα 14 εκατ. ευρώ, ενώ με τα μέσα του Οργανισμού ανοιχτά το προσδοκώμενο έσοδο μπορεί να προσεγγίσει και τα 30 εκατ. ευρώ.

Επί της ουσίας δεν υπάρχει καμία δικαιολογία να αρνηθούν οι Τράπεζες την απόφαση που οι ίδιες επέτυχαν. Η διακινδύνευσή τους με ανοιχτό τον ΔΟΛ είναι μικρή και το όφελός τους πολλαπλάσιο.

Αν παρά ταύτα συνεχίσουν αυτήν την τακτική, αναλαμβάνουν τον κίνδυνο να κατηγορηθούν από τους μετόχους τους πια για το αδίκημα της απιστίας, καθώς θα χρεωθούν αποκλειστικά την ευθύνη για την απώλεια μεγάλου μέρους της αξίας του Οργανισμού.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ποιοι κρύβονται πίσω από αυτές τις μεθοδεύσεις. Γνωρίζουμε ότι κυβερνητικά στελέχη επιθυμούν διακαώς το κλείσιμο του ΔΟΛ και τον διαμοιρασμό των ιματίων του σε πρόθυμους εξυπηρετητές.

Γνωρίζουμε επίσης, ότι παλαιοί και νεόκοποι εκδότες προσπαθούν με κάθε τρόπο να επωφεληθούν από το αθλίως προετοιμαζόμενο λουκέτο σε δύο ιστορικές εφημερίδες, προκειμένου να επιβιώσουν οι ίδιοι.

Ας γνωρίζουν όμως όλοι αυτοί, όπου κι αν βρίσκονται, όποιες κι αν είναι οι επιδιώξεις τους, ότι η μάχη που έδωσαν τους τελευταίους μήνες οι εργαζόμενοι στο ΔΟΛ δεν πρόκειται να πάει χαμένη.

Με όσες δυνάμεις διαθέτουν και με την υποστήριξη των αναγνωστών μας που στάθηκαν δίπλα μας όλο αυτό το διάστημα θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη της ενημέρωσης αποκαλύπτοντας σκοτεινά συμφέροντα, υπόγειες συμμαχίες, προσχηματικές μεθοδεύσεις,και τις συγκεκριμένες ευθύνες όσων παριστάνουν σήμερα τους Πόντιους Πιλάτους.

Η «ΛΑΤΡΕΙΑ» ΤΟΥ F – 35 ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ

 ΤΟΥ ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΡΙΒΑ*

Ο γράφων έχει κατά καιρούς αναφερθεί σε ένα ιδιόρρυθμο γεωπολιτικό μέγεθος που στοιχειώνει την ελληνική κοινωνία και ρυθμίζει εν πολλοίς την ελληνική εξωτερική πολιτική: τον «λατρευτικό αντιαμερικανισμό». Την εκδήλωση, δηλαδή, ακραίων αντιαμερικανικών απόψεων και θέσεων, που κάποιες φορές αγγίζουν τα όρια της καρικατούρας, εν παραλλήλω με την αναντίρρητη και απόλυτη πίστη στην αμερικανική παντοδυναμία. Ιδιαίτερα δε τη στρατιωτική.
Τον τελευταίο καιρό είχαμε, μάλιστα, την ευκαιρία να δούμε αυτό το φαινόμενο να εκδηλώνεται δια της παροξυσμικής φετιχοποίησης του μαχητικού αεροσκάφους F – 35 Lightning II της Lockheed Martin. Έτσι, διαβάσαμε και ακούσαμε διάφορα ευτράπελα αναφορικά με την απειλή που αυτό συνεπάγεται όταν (και εάν…) εισέλθει στο τουρκικό οπλοστάσιο, όπως και σχετικά με τις δυνατότητες που θα προσέφερε στην ελληνική Άμυνα τυχόν απόκτησή του.
Κάθε προσπάθεια δε αμφισβήτησης των υπερικανοτήτων αυτού του …τεχνολογικού θαύματος, αντιμετωπίζεται – στην καλύτερη περίπτωση – με έντονη καχυποψία. Έτσι, λοιπόν, και το άρθρο του γράφοντος περί «εθνικής anti – stealth στρατηγικής», που δημοσιεύτηκε στο 369^ο τεύχος των «Επικαίρων», προκάλεσε την ιερή οργή των πιστών του F – 35. 
Στο συγκεκριμένο άρθρο εκφραζόταν η άποψη ότι, αν και το μικροσκοπικό ίχνος στα ραντάρ του F – 35 και οι γενικότερες ικανότητές του όντως διαμορφώνουν μια μακρόπνοη απειλή για την ελληνική Άμυνα, εντούτοις η απάντηση σε αυτό δεν θα πρέπει να είναι η αντίστοιχη αγορά F – 35 (δεδομένου ότι ένα «αόρατο» αεροσκάφος δεν αντιμετωπίζεται με ένα επίσης «αόρατο»), αλλά η ανάπτυξη ενός πλέγματος συστημάτων anti – stealth, οι τεχνολογίες των οποίων θα πρέπει, ει δυνατόν, να αναπτυχθούν σε όσο το μεγαλύτερο ποσοστό γίνεται από την εγχώρια βιομηχανία, πιθανώς και στο πλαίσιο συνεργασιών με άλλες χώρες και όχι να αγοραστούν «ετοιματζίδικες» από το εξωτερικό.
Μεταξύ των άλλων, στο «πακέτο» των συστημάτων anti stealth αναφέρονταν και ηλεκτροοπτικά συστήματα, όπως αυτό της Selex Galileo που μπορεί να χρησιμοποιεί το σουηδικό μαχητικό αεροσκάφος JAS – 39 Gripen NG. Το σύστημα αυτό έχει σχεδιαστεί για να εντοπίζει το θερμικό ίχνος των αεροσκαφών που προκαλείται από την τριβή τους στην ατμόσφαιρα (aerodynamic heating), το οποίο στα αεροσκάφη με επικάλυψη υλικών που απορροφούν την ακτινοβολία ραντάρ (RAM) ενδέχεται να είναι απ’ ό,τι στα «κανονικά» αεροσκάφη με αποτέλεσμα να γίνονται και πιο εύκολα αντιληπτά.
Η σχετική πληροφορία είχε αντληθεί από τον διάσημο οίκο αμυντικής αξιολόγησης IHS Jane’s και είχε αναφερθεί από τον γράφοντα, μαζί με άλλες πληροφορίες από ανοικτές πηγές για τεχνολογίες counter stealth, σε εισήγησή του στο 3^ο Συνέδριο Αεροπορικής Ισχύος, που είχε οργανώσει η Πολεμική Αεροπορία στο Τατόι τον Φεβρουάριο του 2015.
Παρεμπιπτόντως, όπως μας πληροφορεί στο τελευταίο τεύχος του το έγκυρο και αρχαιότερο ελληνικό περιοδικό Αεροδιαστημικής και Άμυνας, Πτήση και Διάστημα, η πρόταση της Boeing για το βελτιωμένο μαχητικό F/A – 18E/F Block 3 (που αναφέρεται και ως F/A – 18XT) για το Ναυτικό των ΗΠΑ, προβλέπει επίσης την τοποθέτηση ηλεκτροοπτικού συστήματος για να εντοπίζει αεροσκάφη stealth σε μεγάλες αποστάσεις. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον, μάλιστα, είναι ότι το σύστημα αυτό δεν θα είναι ενσωματωμένο στη δομή του αεροσκάφους, όπως συμβαίνει στο Gripen NG και σε άλλα μαχητικά, αλλά θα μεταφέρεται σε μορφή ατρακτιδίου. Και εδώ τίθεται το ερώτημα κατά πόσον θα ήταν εφικτή η αγορά παρόμοιων ατρακτιδίων για την Ελληνική Αεροπορία από την αμερικανική ή την ευρωπαϊκή αγορά, τα οποία θα προσέφεραν σημαντική βοήθεια στην αντιμετώπιση των τουρκικών F – 35 με σχετικά χαμηλό κόστος, σε συνδυασμό, φυσικά, και με άλλα μέσα και με την υιοθέτηση κατάλληλων τακτικών. Επίσης, μπαίνουμε στον πειρασμό να αναρωτηθούμε εάν η κατασκευή παρόμοιων συστημάτων βρίσκεται εντός των δυνατοτήτων της ελληνικής βιομηχανίας. Κατά την άποψη του γράφοντος, η πιθανότητα αυτή δεν θα πρέπει να αποκλειστεί. Ελληνικές εταιρείες έχουν αποδείξει ότι διαθέτουν τεχνολογία αιχμής στα ηλεκτροοπτικά συστήματα, γεγονός που αποδεικνύει η εξαγωγή προϊόντων τους σε άκρως ανταγωνιστικές αγορές. Άρα η δυνατότητα αυτή θα πρέπει, αν μη τι άλλο, να εξεταστεί.
Ειρήσθω εν παρόδω, πάλι σύμφωνα με το τελευταίο τεύχος της Πτήσης και οι Ρώσοι επενδύουν σε ηλεκτροοπτικά συστήματα για τα μαχητικά τους, έχοντας τοποθετήσει στο βελτιωμένο MiG – 35 ένα προηγμένο πολυφασματικό (multi spectral) σύστημα που λειτουργεί σε διαφορετικά μήκη κύματος για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.
Επίσης, αξίζει να επισημανθεί ότι το άρθρο της Πτήσης για τη νέα έκδοση του F/A – 18E/F αναφέρει πως το F – 35 έχει περιορισμένες ικανότητες δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων, δεδομένου ότι αν χρησιμοποιήσει το Link 16 για μετάδοση δεδομένων υποβαθμίζει τα χαρακτηριστικά του stealth, μια και η εκπομπή μπορεί να γίνει αντιληπτή από ηλεκτρονικά συστήματα του αντιπάλου. Τα F – 35 μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω της ραδιοζεύξης MADL (Multifunction Advanced Data Link), η οποία ναι μεν επιτρέπει εκπομπή χωρίς υποβάθμιση των χαρακτηριστικών stealth, αλλά δεν είναι προσβάσιμη από άλλα αεροσκάφη. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να αξιολογηθεί σοβαρά όσον αφορά τόσο στην απειλή που συνεπάγονται για την ελληνική άμυνα τα τουρκικά F – 35 όσο και για τις δυνατότητες που θα της προσφέρει τυχόν αγορά τους, δεδομένου ότι οι δικτυοκεντρικές ικανότητες αποτελούν σημαντικότατο πολλαπλασιαστή ισχύς των σύγχρονων αεροπορικών δυνάμεων.

Ο ΜΥΘΟΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΕΠΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Όμως, όλα τα παραπάνω ουδόλως σημαίνουν κάτι για ποικιλώνυμη στρατιά «ειδικών» του Διαδικτύου και των social media, για τους οποίους η μόνη αποδεκτή αλήθεια είναι αυτή της απόλυτης παντοδυναμίας του F – 35 και γενικότερα της αμερικανικής ισχύος, ενώ όλα τα υπόλοιπα αποτελούν εξοργιστικές εκδηλώσεις ασχετοσύνης. Από μόνο του το γεγονός αυτό δεν θα ήταν ιδιαίτερα ανησυχητικό και δεν θα αντικατόπτριζε παρά παθογένειες που ενδημούν διαχρονικά στην ελληνική κοινωνία, όπως είναι ο ξερολισμός, η αβυσσαλέα αμάθεια με κάποια ψήγματα γνώσεων, η οποία (αυτό)προβάλλεται ως «επαγγελματική γνώση» και η έλλειψη ανοχής για την αντίθετη άποψη.
Τα πράγματα, ωστόσο, ενδέχεται να είναι πιο επικίνδυνα. Και αυτό γιατί δεν μιλάμε για τη λατρεία μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. Διά της προσπάθειας επιβολής της αντίληψης ότι τα τουρκικά F – 35 θα είναι ανίκητα από την Ελλάδα, ότι και αν κάνει για να τα αντιμετωπίσει (εκτός φυσικά αν αγοράσει και αυτή F – 35…) ενισχύεται μια πολυδιάστατη αίσθηση μοιρολατρικής ηττοπάθειας, η οποία επιχειρείται να επιβληθεί στην ελληνική κοινωνία εδώ και καιρό.
Αναλυτικότερα, η άποψη για τα «ανίκητα» τουρκικά F – 35 «πατάει» πάνω σε μια ευρύτερη άποψη περί αναντίρρητης υπεροχής της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας λόγω αριθμών (αλλά και ποιότητας) οπλικών συστημάτων και στρατιωτών, που καθιστά κάθε προσπάθεια ελληνικής αντίστασης περιττή. Η άποψη αυτή συμπληρώνεται από μια φαταλιστική αντίληψη περί των ικανοτήτων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες εμφανίζονται ως περίπου ανύπαρκτες, τόσο λόγω της «διάλυσης» που τους έχει προκαλέσει η οικονομική κρίση όσο και εξαιτίας των γενικότερων δυσλειτουργιών τους, τις οποίες «γνωρίζουν όσοι έχουν πάει στρατιώτες». Για να γίνουν μάλιστα πιο πιστευτές οι απόψεις αυτές συνήθως ενδύονται τον μανδύα ενός «καταγγελτικού εθνικισμού». Έτσι, από τη στιγμή που η Ελλάδα δεν προχωρά στην υλοποίηση κολοσσιαίων εξοπλιστικών προγραμμάτων και δεν μετατρέπεται σε μια σύγχρονη εκδοχή της αρχαίας Σπάρτης, εμφανίζεται ως καταδικασμένη απέναντι στην «πανίσχυρη» Τουρκία, άρα δεν υπάρχει καμία ελπίδα επιτυχίας σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής, άρα και κανένας λόγος αντίστασης στον τουρκικό αναθεωρητισμό.
Το γεγονός ότι οι αιτιάσεις περί τουρκικών μεγεθών θα είχαν (ίσως) κάποιο νόημα μόνον σε περίπτωση κάποιου παρατεταμένου ολοκληρωτικού πολέμου, σαν αυτόν που έγινε μεταξύ Ιράκ και Ιράν στη δεκαετία του 80, ουδόλως εντυπωσιάζει τους «εθνικιστές τουρκόφρονες». Ούτε φυσικά το ότι η ύπαρξη σοβαρών προβλημάτων στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ισοσκελίζεται (και με το παραπάνω) από την ύπαρξη πολύ μεγαλύτερων προβλημάτων στις τουρκικές. Ούτε το ότι οι – πράγματι σοβαρές – παθογένειες του ελληνικού στρατεύματος αποτελούν εν πολλοίς μόνιμες ασθένειες στους στρατούς όλου του κόσμου σε όλες τις εποχές. Και βέβαια ούτε λόγος να γίνεται για τη δυνατότητα ενίσχυσης των μαχητικών ικανοτήτων του ελληνικού στρατεύματος χωρίς τεράστιες εξοπλιστικές δαπάνες και χωρίς αγορές «μαγικών» τεχνουργημάτων, όπως είναι το F – 35.

ΥΒΡΙΣ Η ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ

Και για να γίνουν ακόμη ενδιαφέροντα τα πράγματα, ο «λατρευτικός αντιαμερικανισμός» μαζί με τον «λατρευτικό αντιτουρκισμό» τείνουν να ενοποιηθούν σε ένα κοινό μέγεθος με καταλύτη μια αντίστοιχη πίστη στην απόλυτη ισχύ του Ισραήλ. Το στοιχείο αυτό έχει εντοπίσει ο γράφων στον δημόσιο διάλογο κάθε φορά που έχει προσπαθήσει να τεκμηριώσει την άποψη ότι δεν είναι πάντα τα εξελιγμένα οπλικά συστήματα και οι αριθμοί που νικάνε, φέρνοντας ως παράδειγμα την ταπείνωση του Ισραήλ από τη Χεζμπολάχ το καλοκαίρι του 2006 στον Δεύτερο Πόλεμο του Λιβάνου. Κατά κανόνα, κάθε φορά που εκφράζεται αυτή η άποψη προκύπτουν χλευαστικές αντιδράσεις του τύπου, «πως τολμάς να υποστηρίζεις κάτι τόσο αδιανόητο», και αυτό τη στιγμή που η αποτυχία του Ισραήλ το 2006 αποτελεί τόσο αναντίρρητο κοινό τόπο στη διεθνή στρατηγική ανάλυση όσο η αποτυχία των Αμερικανών στον Πόλεμο του Βιετνάμ. Με άλλα λόγια, όπως ακριβώς και για τις ΗΠΑ, μπορείς να κατηγορείς όσο θες το Ισραήλ, αλλά, προς Θεού, μην θίξεις την παντοδυναμία του. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, μάλιστα, το γεγονός ότι ακραία «αντισιωνιστικές» αντιλήψεις, οι οποίες πολλές φορές φθάνουν στα όρια του μισαλλόδοξου αντισημιτισμού, συνδυάζονται με μια τυφλή πίστη στη στρατιωτική αλλά και γενικότερη ισχύ του Ισραήλ. Είναι οι ίδιες αντιλήψεις που την επαύριον του επεισοδίου του Μαβί Μαρμαρά τον Μάιο 2010 φωνασκούσαν για «Ιερά Συμμαχία» Αθηνών – Τελ Αβίβ και οίκτιραν οποιονδήποτε τολμούσε να εκφράσει αντίθετη άποψη. Για να συμπληρωθεί, ωστόσο, το παζλ, οι φαταλιστικές αυτές αντιλήψεις συνήθως συνδυάζονται με τη «ρεαλιστική» άποψη ότι μόνον το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. μπορούν να προστατεύσουν την Ελλάδα από την Τουρκία και επ’ ουδενί μπορεί να το πράξει μόνη της.
Εν κατακλείδι, η τρίδυμη πίστη στην απόλυτη παντοδυναμία των ΗΠΑ, της Τουρκίας και του Ισραήλ, καμουφλαρισμένη κάτω από έναν «καταγγελτικό» λόγο, άλλοτε «ακροδεξιό – εθνικιστικό», άλλοτε «αριστερό – αντιιμπεριαλιστικό» και άλλοτε «ρεαλιστικό – τεχνοκρατικό», αποτελεί ένα είδος Δούρειου Ίππου που έχει παρεισφρήσει στην ελληνική κοινωνία και επιχειρεί να επιβάλλει την άποψη ότι δεν μπορεί να ασκηθεί σοβαρή αντίσταση κατά του τουρκικού αναθεωρητισμού, άρα δεν μπορούν να εφαρμοστούν τα δόγματα της Αποτροπής, άρα θα πρέπει να οδηγηθούμε σε πολιτική κατευνασμού έναντι της Άγκυρας και να αποδεχθούμε την «ήπια» αλλαγή υπέρ της Τουρκίας του καθεστώτος κυριαρχίας στο Αιγαίο, για να μην εμπλακούμε σε έναν εκ των προτέρων χαμένο πόλεμο.
Με άλλα λόγια να κάνουμε αυτό ακριβώς που επιδιώκει η τουρκική στρατηγική, για την οποία, λόγω των τεράστιων εσωτερικών αντιφάσεων και των πολλών μετώπων που έχει ανοίξει στο εξωτερικό, μια πολιτική πυγμής έναντι της Ελλάδας θα ήταν πολύτιμη, με την προϋπόθεση όμως να είναι εκ του ασφαλούς, χωρίς να κινδυνεύει να οδηγήσει σε πολεμική αντιπαράθεση, ακόμη και μικρής κλίμακας, η οποία θα μπορούσε να έχει σοβαρότατες συνέπειες για τη γείτονα, έστω και αν κατέληγε «νικηφόρα» για αυτήν.
Φυσικά, δια των μηδενιστικών αυτών απόψεων περνάει και το μήνυμα ότι κάθε είδους σκέψη για εθνικά ανεξάρτητη πολιτική είναι εκτός πραγματικότητας και μόνο οι λεόντειες συμμαχίες με τις «σωστές» δυνάμεις μπορούν να εξασφαλίσουν την ειρήνη. Και μπαίνει κανείς στον πειρασμό να αναρωτηθεί αν αυτές οι απόψεις και οι μηχανισμοί που τις επιβάλλουν είναι κάτι το ενδογενές στην ελληνική κοινωνία ή υποβοηθούνται συνειδητά και από έξω. Με κίνδυνο να γίνουμε υπερβολικοί, στην εποχή των υβριδικών πολέμων θα πρέπει να είμαστε πολύ πονηρεμένοι αναφορικά με τις απόψεις που διακινούνται για τα εθνικά θέματα και τα ζητήματα Άμυνας, με όποιο ένδυμα και αν παρουσιάζονται…      

(*) Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει Γεωγραφία της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Από το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Δεσμεύσεις προς τους δανειστές η αποσιώπηση "μυστικών συμφωνιών"

Δριμύ κατηγορώ με αποκαλύψεις 

για κυβερνητική λογοκρισία

   Προς το  ΔΣ  της ΕΣΗΕΑ

       Αγαπητοί συνάδελφοι,

Πρωτοφανής επιχείρηση λογοκρισίας αλλά και απόκρυψης γεγονότων είναι σε εξέλιξη στα οικονομικά  υπουργεία, με αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τις κρίσιμες εξελίξεις, την απαξίωση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος και διώξεις δημοσιογράφων που προφανώς θεωρούνται ενοχλητικοί.

# Στο υπουργείο Περιβάλλοντος- Ενέργειας, ο καθηγητής-υπουργός Γ. Σταθάκης,  επανειλημμένα έχει απαγορεύσει την είσοδο των αρμοδίων συντακτών στο κτίριο του υπουργείου, στην απελπισία του να κρύψει γεγονότα.

Αποκορύφωμα  της ανάρμοστης συμπεριφοράς Σταθάκη, είναι ότι απέκρυψε από τους διαπιστευμένους συντάκτες το ταξίδι του στις Βρυξέλλες για την πώληση της ΔΕΗ, καθώς και το τελευταίο του ταξίδι στο Ισραήλ για την τετραμερή συνάντηση ενέργειας και τα θέματα των ΑΟΖ.

Προφανώς υπάρχουν δεσμεύσεις του απέναντι στους δανειστές για όσα έχουν συμφωνηθεί με «ρήτρα εχεμύθειας»  για την επέλαση που ακολουθεί σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας. 

# Στο υπουργείο Οικονομίας ο υπουργός Δ. Παπαδημητρίου, με εμφανείς επιρροές Τέξας, κόβει δημοσιογράφους και Μέσα κάνοντας  επιλεκτική πληροφόρηση  και  διαρροές    για να πουλήσει στην κοινή γνώμη  την εικονική πραγματικότητα, που θέλει να περάσει η Κυβέρνηση.  

  Ανάλογες πρακτικές εφαρμόζονται από τον υπουργό Υποδομών και Δικτύων Χρ. Σπίρτζη  που επιχείρησε να καταργήσει ακόμη και την αίθουσα δημοσιογράφων στο υπουργείο του καθώς  και την υπουργό Τουρισμού Ε. Κουντουρά που αποφεύγει τις ενημερωτικές συναντήσεις  μετά την «περιπέτεια» της με τα στατιστικά στοιχεία για τις τουριστικές αφίξεις, 

  Απαιτείται άμεση παρέμβαση της Ενώσεως ώστε να ερευνηθούν  από το  ΔΣ οι  υποθέσεις αυτές  και να σπάσει το κλίμα εκφοβισμού που καλλιεργεί η Κυβέρνηση   σε βάρος των εργαζομένων στα ΜΜΕ, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ενημέρωση της κοινής γνώμης.

  Επίσης να καταγγελθούν  στις διεθνείς  οργανώσεις  όλες αυτές οι πρωτοφανείς συνθήκες, που επικρατούν και το bullying το οποίο υφίστανται οι συνάδελφοι από τους κυβερνητικούς αξιωματούχους.

  Η απάθεια του προεδρείου της ΠΟΕΣΥ, απέναντι στις θλιβερές αυτές πρακτικές, εξηγείται εύκολα.

                                                                      

Δημ. Ι. Τσαλαπάτης

Α’ Αντιπρόεδρος  ΔΣ ΕΣΗΕΑ

 

Ο μύθος της “Ψωροκώσταινας” και το εξωτερικό Ισοζύγιο

Του Νίκου Ιγγλέση

 

https://greekattack.wordpress.com

 Το ελληνικό αδιέξοδο κορυφώνεται. Για να «δώσουν» οι δανειστές περίπου  6 δις. ευρώ τον Ιούλιο, με τα οποία η Ελλάδα θα πληρώσει  (ανακυκλώσει)  ένα μικρό τμήμα του χρέους της που θα λήγει τότε, ζητούν από την κυβέρνηση να ψηφίσει μέτρα που θα εφαρμοστούν από το 2019. Ουσιαστικά, οι δανειστές εκβιάζουν τη χώρα για πρόσθετα μέτρα προκειμένου να πληρώσουν…τους εαυτούς τους! Όλο αυτό αποκαλείται δεύτερη αξιολόγηση του τρίτου Μνημονίου. Θα ακολουθήσουν δε κι’ άλλες αξιολογήσεις – συνολικά προβλέπονται έξι – μέχρι το τέλος του προγράμματος το καλοκαίρι του 2018. 
Εδώ και επτά χρόνια είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Η οικονομία καταστρέφεται, η κοινωνική συνοχή διαλύεται, η μορφωμένη νεολαία μεταναστεύει και η ελληνική εθνική οντότητα αντιμετωπίζει τον κίνδυνο του αφανισμού. Οι απολογητές του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), ουσιαστικά οι «σταυροφόροι» της παγκοσμιοποίησης, μας λένε όλα αυτά είναι μονόδρομος και ότι χρειάζονται κι’ άλλες «μεταρρυθμίσεις». Μας λένε ότι δεν υπάρχει ζωή έξω από το ευρώ, ότι αν φύγουμε θα γίνουμε Βόρεια Κορέα, ότι δε θα έχουμε να φάμε, ότι δε θα έχουμε καύσιμα και φάρμακα γιατί όλα τα εισάγουμε ενώ δεν παράγουμε τίποτα! Πρόκειται για άθλια «γκεμπελικής υφής» προπαγάνδα που αποσκοπεί στο να μετασχηματιστεί όχι μόνο η οικονομική συμπεριφορά των πολιτών αλλά και ο τρόπος που σκέπτονται, αξιολογούν και κατανοούν την πραγματικότητα. Ελπίζουν  ότι έτσι θα διαμορφωθεί ένας «μνημονιακός ιδιότυπος» παγκοσμιοποιημένου ραγιά με ψυχολογία  «Ψωροκώσταινας».
Το εξωτερικό Ισοζύγιο  
Παρ’ όλη την αποβιομηχάνιση που άρχισε από τη δεκαετία του ’80, παρ’ όλους τους κανονισμούς και τις ποσοστώσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), παρ’ όλη την κατάρρευση της δασμολογικής προστασίας και παρ’ όλη την οικονομική καταστροφή των επτά τελευταίων μνημονιακών χρόνων, η Ελλάδα «αντέχει» ακόμα.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ),  η χώρα μας πραγματοποίησε το 2016 συνολικές εξαγωγές αγαθών αξίας 24,5 δις. ευρώ. Από το ποσό αυτό 18,1 δις. ήταν εξαγωγές προϊόντων και 6,1 δις. εξαγωγές καυσίμων. Παράλληλα το 2016 η Ελλάδα εισέπραξε άλλα 25 δις. από την παροχή υπηρεσιών. Συγκεκριμένα 13,2 δις. από τον τουρισμό, 7,8 δις. από τις μεταφορές (ναυτιλία) και 4 δις. από λοιπές υπηρεσίες. Συνολικά, δηλαδή, πουλήσαμε στο εξωτερικό αγαθά και υπηρεσίες αξίας 49,5 δις. ευρώ. Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει το, διόλου ευκαταφρόνητο, 28,2% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας. Για λόγους σύγκρισης αναφέρουμε ότι το αντίστοιχο ποσοστό της εξαγωγικής υπερδύναμης, της Γερμανίας, είναι 40%.
Αντίστοιχα το 2016, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της ΤτΕ, πραγματοποιήσαμε εισαγωγές αγαθών αξίας 41 δις. ευρώ, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται τα καύσιμα αξίας 8,9 δις. Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημάνουμε ότι το 68,5% των καυσίμων (αργό πετρέλαιο) που εισάγουμε επανεξάγεται με τη μορφή διυλισμένων προϊόντων. Παράλληλα, το 2016, η χώρα μας πλήρωσε για εισαγωγή υπηρεσιών 9,7 δις. Συνολικά, δηλαδή, για εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών πληρώσαμε 50,7 δις. ευρώ.
Έτσι, το Ισοζύγιο παρουσίασε ένα μικρό έλλειμμα 1,2 δις. που αντιπροσωπεύει μόλις το 1,2% του συνολικού εξωτερικού εμπορίου (εισαγωγές σύν εξαγωγές) της Ελλάδας και μόλις το 0,68% του ΑΕΠ της. Σημειώνουμε ότι το 2015 το έλλειμμα ήταν ακόμη μικρότερο, λιγότερο από 300 εκ. ευρώ.
Οι αιτίες της μικρής αύξησης του ελλείμματος το 2016 είναι κυρίως οι εξής:

1. Η μείωση του ναυτιλιακού συναλλάγματος κατά 2,1 δις (από 9,9 δις. το 2015 σε 7,8 δις. το 2016). Η μείωση αυτή, όπως αναφέρει η ανακοίνωση της ΤτΕ, οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στους περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων (capital controls). Σημειώνουμε ότι το 2014, πριν από την επιβολή των κεφαλαιακών ελέγχων,  οι εισπράξεις από τη ναυτιλία ανέρχονταν σε 13,1 δις. ευρώ.
2. Η μείωση του τουριστικού συναλλάγματος κατά 905 εκ. (-6,4%) παρ’ όλο που οι αφίξεις των τουριστών αυξήθηκαν κατά 5,1%. Η μείωση των εισπράξεων οφείλεται επίσης στα capital controls επειδή μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες από τις πωλήσεις των «τουριστικών πακέτων» εισάγουν τα ποσά που χρειάζονται για τις λειτουργικές ανάγκες τους και τα υπόλοιπα τα καταθέτουν σε τραπεζικούς λογαρισμούς στο εξωτερικό.
3. Η αύξηση των εισαγωγών αγαθών (χωρίς καύσιμα) κατά 1,3 δις. (+4,2%), μετά μια μεγάλη περίοδο μείωσής τους. Συνυπολογίζοντας τα καύσιμα, οι εισαγωγές μειώθηκαν κατά 1 δις. (-2,3%). Οι υπόλοιποι συντελεστές του Ισοζυγίου Αγαθών και Υπηρεσιών είχαν μικρές διαφοροποιήσεις με εξαίρεση τις εισαγωγές καυσίμων που μειώθηκαν κατά 1,9 δις. (-18%) λόγω της υποχώρησης των διεθνών τιμών των υδρογονανθράκων.

Η μεθοδολογία υπολογισμού
Τον Ιούλιο του 2015 η ΤτΕ άλλαξε αναδρομικά τη μεθοδολογία κατάρτισης του Ισοζυγίου, συνυπολογίζοντας, εκτός από τα στοιχεία μέσω τραπεζικών συναλλαγών και τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) από τα τελωνεία. Η αλλαγή αυτή έγινε σύμφωνα με τους κανόνες του σχετικού Εγχειριδίου (ΒΡΜ6) του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ). Αποτέλεσμα της αλλαγής αυτής ήταν να προστεθούν στις εισαγωγές του 2014 περίπου 7,4 δις., ενώ στις εξαγωγές μόνο 3,1 δις. με συνέπεια το Ισοζύγιο Αγαθών και Υπηρεσιών εκείνης της χρονιάς από πλεόνασμα 1,8 δις., όπως είχε ανακοινωθεί αρχικά, να εμφανίσει τελικά έλλειμμα περίπου 4 δις. Πρέπει να σημειώσουμε επίσης ότι με τη νέα μεθοδολογία η ΕΛΣΤΑΤ αυξάνει τις εισαγωγές κατά 1,5 δις. που, σύμφωνα  με τις εκτιμήσεις της, προέρχεται από το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, αλκοολούχων ποτών, καπνού κλπ. Αν μόνο το ποσό αυτό αφαιρεθεί από το Ισοζύγιο του 2016, το τελευταίο γίνεται ελαφρώς πλεονασματικό. Λίγα μόνο κράτη στον πλανήτη έχουν θετικό εξωτερικό ισοζύγιο όπως η Γερμανία, η Κίνα και μερικές από τις πετρελαιο-εξαγωγικές χώρες.
Σύνθεση και κατανομή
Σύμφωνα με στοιχεία του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων, η σύνθεση των ελληνικών εξαγωγών αγαθών (24,5 δις.) το 2016 ήταν 44% βιομηχανικά προϊόντα, 27,5% καύσιμα, 22,3% αγροτικά προϊόντα και 4% πρώτες ύλες. Αντίστοιχα η σύνθεση των εισαγωγών ήταν 60,6% βιομηχανικά προϊόντα, 22,7% καύσιμα, 14,2% αγροτικά προϊόντα και 2,5% πρώτες ύλες.
Ο βασικός εμπορικός εταίρος της χώρας μας είναι η ΕΕ στην οποία κατευθύνεται το 55,7% των εξαγωγών και από την οποία προέρχεται το 53,6% των εισαγωγών. Τα αντίστοιχα ποσοστά για την Ευρωζώνη είναι 38,9% και 40,6%. Οι καλύτεροι πελάτες των ελληνικών προϊόντων είναι η Ιταλία που απορροφά το 11.2% των εξαγωγών μας, η Γερμανία (7,7%), η Κύπρος (6%), η Τουρκία (5,4%), η Βουλγαρία (5%), οι ΗΠΑ (4,4%) και ο Λίβανος (4,2%). Υπάρχει, δηλαδή, μια πολύ ικανοποιητική διασπορά στις αγορές των ελληνικών προϊόντων.
Παραθέσαμε όλα αυτά τα στοιχεία, που ίσως κούρασαν τον αναγνώστη, για να αποδείξουμε ότι το εξωτερικό Ισοζύγιο Αγαθών και Υπηρεσιών είναι ουσιαστικά ισοσκελισμένο και, αν αφαιρεθούν οι εκτιμήσεις για το λαθρεμπόριο, ελαφρά  πλεονασματικό. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα ακόμα και αν φύγει από την Ευρωζώνη θα μπορεί να πληρώνει όλες τις εισαγωγές που κάνει σήμερα με το συνάλλαγμα (όχι με δραχμές) που εισπράττει από τις εξαγωγές προϊόντων και υπηρεσιών. Καμιά έλλειψη δεν πρόκειται να υπάρξει και δε χρειάζεται να επιβληθεί δελτίο σε βασικά αγαθά όπως καύσιμα, τρόφιμα και φάρμακα. Όλη η σχετική προπαγάνδα αποσκοπεί στην τρομοκράτηση των πολιτών για να μην αντισταθούν στην ευρω-κατοχή και να μην αμφισβητήσουν το ξένο νόμισμα που έχει επιβληθεί στη χώρα μας από το 2002.
Ο φόβος της ανατροπής
Υπάρχουν κάποιοι από τους υποστηρικτές του εθνικού νομίσματος που ισχυρίζονται ότι μπορεί σήμερα το ισοζύγιο να είναι ισοσκελισμένο, λόγω της εσωτερικής υποτίμησης – λιτότητας, αλλά όταν αρχίσει η οικονομική  ανάπτυξη θα γίνει πάλι ελλειμματικό. Η άποψη αυτή είναι σωστή αν με τον όρο «ανάπτυξη» εννοούμε τη μεγέθυνση της κατανάλωσης, στα επίπεδα του 2009, μέσω αύξησης των εισοδημάτων, δηλαδή κυρίως των μισθών και των συντάξεων. Μια τέτοια πολιτική θα έχει ως συνέπεια το κράτος να «κόβει» δραχμές, που θα τις δίνει στους πολίτες οι οποίοι, με το μεγαλύτερο μέρος αυτών, θα αγοράζουν εισαγόμενα προϊόντα. Στη συνέχεια το κράτος θα πρέπει να πληρώνει στο εξωτερικό αυτές τις εισαγωγές με συνάλλαγμα που δε θα έχει. Η εμφάνιση ενός σημαντικού ελλείμματος στο εξωτερικό ισοζύγιο σημαίνει ότι η Ελλάδα θα πρέπει είτε να συνάπτει νέα δάνεια σε συνάλλαγμα, είτε να υποτιμήσει το νέο εθνικό νόμισμά της, είτε να κάνει και τα δύο. Η εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής θα οδηγήσει πολύ γρήγορα στην επιβολή νέας σκληρής λιτότητας.
Η ανάπτυξη – και όχι μεγέθυνση – της οικονομίας πρέπει να προέλθει από παραγωγικές επενδύσεις στον αγροτικό τομέα και τη βιομηχανία (όχι στις υπηρεσίες),  οι οποίες θα χρηματοδοτούνται από την αύξηση της νομισματικής κυκλοφορίας. Οι επενδύσεις θα βελτιώσουν την παραγωγικότητα της εργασίας, θα μειώσουν την ανεργία, θα αυξήσουν τις εξαγωγές και θα μειώσουν τις εισαγωγές, με υποκατάστασή τους από εγχωρίως παραγόμενα προϊόντα.  Οι παραγωγικές επενδύσεις προοδευτικά θα αυξάνουν τον πλούτο της χώρας και, έτσι, θα βελτιώνονται  τα εισοδήματα.
Αυτός είναι ο μόνος δρόμος, εδώ που έχουμε φτάσει, για τη σωτηρία του ελληνικού λαού και της χώρας.

Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος και  συγγραφέας του βιβλίου «Η Επανάσταση του Grexit – Το Σχέδιο», εκδόσεις Α.Α.Λιβάνη, καθώς και του Δοκιμίου «Το νόμισμα και τα φετίχ του» που έχει αναρτηθεί στο http://greekattack.wordpress.com