Μίκης Θεοδωράκης: Μια φούχτα σαϊνια μας σέρνουν όλους μαζί στο σφαγείο

Μίκης Θεοδωράκης

Σκληρά λόγια από τον κορυφαίο συνθέτη για την κυβέρνηση σε επιστολή του υπό τον τίτλο "Είμαστε θύματα μιας τραγικής φαρσοκωμωδίας. 

Επιστολή με τον τίτλο "Είμαστε θύματα μιας τραγικής φαρσοκωμωδίας", ανάρτησε στην προσωπική του ιστοσελίδα ο Μίκης Θεοδωράκης, μιλώντας με σκληρά λόγια για την κυβέρνηση.

Ο κορυφαίος συνθέτης αφού την κατηγορεί ότι υπακούει στις προσταγές των ξένων, κάνει λόγο για "πρωτοφανή στρέβλωση της κοινοβουλευτικής τάξης" και καταλήγει: "Ομολογώ ότι είμαι έτοιμος να εκραγώ, γιατί έχω την αίσθηση ότι με έχουν δέσει (μαζί με όλο το κοπάδι) με μια τριχιά σάπιων και παράνομων νόμων και μας σέρνουν όλους μαζί μια φούχτα σαϊνια στο σφαγείο".

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

"Το γεγονός ότι σήμερα έχει καθήσει στην πλάτη μας ένα αριστεροδεξιό πολιτικό μόρφωμα συντριπτικής εκλογικής και λαϊκής μειοψηφίας, το οποίο υπακούοντας στις εντολές των ξένων καταστρέφει το παρόν και το μέλλον της χώρας μας αδίστακτα, άβουλα, υπεροπτικά και χωρίς ντροπή και έχοντας -όπως φαίνεται- συνείδηση, δηλαδή γνωρίζοντας απολύτως το κακό που προκαλεί, το γεγονός αυτό βασίζεται πάνω σε μια πρωτοφανή στρέβλωση της κοινοβουλευτικής τάξης.
Στο Σύνταγμα του 1974 υπήρχε άρθρο με το οποίο οριζόταν σαφώς ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όφειλε σε περίπτωση που υπήρχε δυσαρμονία ανάμεσα στην Κυβέρνηση και στη λαϊκή θέληση, να διαλύσει την Βουλή και να προκηρύξει εκλογές. Το άρθρο αυτό το έβγαλε ο Ανδρέας Παπανδρέου στην αναθεώρηση του Συντάγματος του 1986.
Όμως για να μπορέσει να το κάνει, χρειαζόταν και τις ψήφους του ΚΚΕ. Όταν μαθεύτηκε ότι προτίθεται να προχωρήσει σ’ αυτή την πρωτοφανή παραμόρφωση του Συντάγματος που είχε ως άμεση συνέπεια την κατάργηση του Λαού ως θεματοφύλακα της ουσιαστικής δημοκρατικής τάξης στην χώρα μας, θυμάμαι ότι βρισκόμουν στην Θεσσαλονίκη ως βουλευτής του ΚΚΕ για μια πολιτική εκδήλωση. Έσπευσα λοιπόν να δηλώσω στον τύπο ότι το ΚΚΕ θα έδινε την ψήφο του μόνο βάζοντας τους δικούς του όρους, ότι φυσικά δεν θα περιοριζόταν στην απόρριψη της μεταβολής του Πολιτεύματος από Προεδρικό σε Πρωθυπουργικό αλλά και θα έθετε ως όρο να καθιερωθεί η απλή Αναλογική, που ήταν και το πάγιο αίτημα της Αριστεράς.
Μόλις γύρισα στην Αθήνα, μου ασκήθηκε κριτική από το Π.Γ., γιατί μίλησα έτσι χωρίς να τους ρωτήσω. Ζήτησα να μου πουν, πού έκανα λάθος και τότε κατάλαβα ότι είχαν ήδη συμφωνήσει να ψηφίσουν ό,τι τους πει ο Ανδρέας, χωρίς όρους. Διαμαρτυρήθηκα και ζήτησα συνάντηση με κορυφαίο στέλεχος του κόμματος, που μου είπε ότι θεωρούν πως η δύναμη του κόμματος δεν ήταν τόση, ώστε να θέσει όρους στο ΠΑΣΟΚ. Διαφώνησα και είπα ότι παρά την κομματική γραμμή θα καταψηφίσω αυτές τις αλλαγές του Παπανδρέου, γιατί τις θεωρώ αντισυνταγματικές και αντιλαϊκές.
Ειδικά η αρχή ότι η  πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία ελέγχει, υπήρχε κίνδυνος να αντιστραφεί και να βρεθούμε στην πρωτοφανή θέση να κυβερνά μια μειοψηφία και η πλειοψηφία απλά να ελέγχει, όπως τελικά γίνεται σήμερα. Όπου η πλειοψηφία του ελληνικού λαού για συνταγματικούς δήθεν λόγους παρακολουθεί χωρίς ουσιαστικά δικαίωμα να παρέμβει και εφαρμόζει τις όποιες αποφάσεις μιας μειοψηφίας ουσιαστικά, αποφάσεις που αφορούν την μοίρα μας, την μοίρα της πατρίδας μας και την μοίρα των εγγονών μας.
Πρόκειται δηλαδή για ένα τερατούργημα, έργο του σάπιου πολιτικού μας συστήματος  με το οποίο κάποιοι καταπατούν την θέληση του ελληνικού λαού, φορώντας το ένδυμα μιας κουρελιασμένης νομιμότητας.
Και μου προξενεί πραγματικά κατάπληξη η ανοχή όχι μόνο του Λαού αλλά και όλων των υπολοίπων θεσμών και γενικά όσων κατέχουν κάποιο αξίωμα ή κάποια υπεύθυνη θέση. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όπως και ο προκάτοχός του, έχει δεμένα τα χέρια από την περίφημη αυτή αναθεώρηση που προήλθε από μια κωμικοτραγική συνεδρία της Βουλής, όπου οι Βουλευτές εξαναγκάστηκαν να ψηφίσουν με χίλιους δυο εκβιασμούς και γελοία μέσα.
Ποιος δεν θυμάται τα περίφημα χρωματιστά ψηφοδέλτια του Ανδρέα; Τις απειλές της Αυριανής; Την μεταβολή της αίθουσας της Βουλής σε πλατό γυρίσματος κινηματογραφικού έργου, με τους εκατοντάδες προβολείς -σχεδόν ένας σε κάθε βουλευτή για να φιλμάρονται οι κινήσεις του, ώστε τρομοκρατούμενος να βάζει το «καλό», έγχρωμο ψηφοδέλτιο;
Μια τραγική κωμωδία που πραγματικά είναι σαν να έγινε για να μπορεί σήμερα ο κ. Τσίπρας να κομπάζει δηλώνοντας ότι εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό, ενώ στην ουσία δεν τον ακολουθεί ούτε το 20% των Ελλήνων.
Θυμάμαι καλά την αποφράδα εκείνη μέρα. Εμείς του ΚΚΕ μπήκαμε εν σώματι τελευταίοι στην αίθουσα της Βουλής. Λέω στον σ. Χαρίλαο:

-Τι ήρθαμε να κάνουμε εδώ; Να κολυμπήσουμε;

Πράγματι, με τους εκατοντάδες προβολείς νόμιζε κανείς ότι βρισκόταν στην πλαζ της Βουλιαγμένης. Σταμάτησα να προχωρώ.

- Τι κάνεις; με ρωτά ανήσυχος ο σύντροφος Γραμματέας.

- Πες τους να κλείσουν τις … «φωταψίες», ειδεμή εγώ γδύνομαι…

Και άρχισα να βγάζω το σακάκι…

- Σε παρακαλώ, Μίκη, δεν βλέπεις ότι τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα επάνω μας;

- Ακριβώς γι’ αυτό...

Ο Χαρίλαος και οι άλλοι Βουλευτές του ΚΚΕ κάθησαν στα έδρανα. Εγώ όρθιος. Μου λέει ψιθυριστά ο Χαρίλαος:

- Σε παρακαλώ, κάτσε.

Εγώ όμως άρχισα να ξεκουμπώνω το παντελόνι μου.

- Είναι γελοίο τους φώναζα, Πρέπει να ντρέπεστε.
Έσβησαν μερικοί προβολείς. Τέλος κάθησα πλάι στον Χαρίλαο που ήταν έτοιμος πια να με πνίξει. Τελικά έγινε η ψηφοφορία της ντροπής και βρέθηκαν στην καταμέτρηση δύο άκυρα ψηφοδέλτια: Το δικό μου και του Παναγούλη.
Εδώ θα πρέπει να πω ότι από το 1975, τότε που δήλωσε ο Ανδρέας «Με τον Θεοδωράκη δεν μιλώ πολιτικά αλλά μόνο για καλλιτεχνικά» έως σήμερα, δεν με πλησίασε ούτε ένας πολιτικός συντάκτης. Και αν ποτέ «κάλυψαν» κάποιες πολιτικές μου δραστηριότητες ή δημοσίευαν πολιτικές μου δηλώσεις, ανέθεταν το σχετικό ρεπορτάζ στους καλλιτεχνικούς συντάκτες. Διότι εγώ γι’ αυτούς δεν είμαι πολιτικός. Είμαι καλλιτέχνης, μπουζουξής, ανάξιος να μιλήσει μαζί τους πολιτικά.
Γι’ αυτό αφιερώνω σ’ όλους αυτούς την ΑΚΥΡΗ ΨΗΦΟ μου, που σήμερα αναδεικνύεται σε πράξη τόσο μεγάλης πολιτικής σημασίας, όσο μεγάλο είναι το πολιτικό αδιέξοδο που κυριολεκτικά μας σέρνει πίσω από μια ομάδα νομιμοφανών, που μας οδηγούν στο χάος οχυρωμένοι πίσω από μια εκλογική παρωδία που ουσιαστικά δολοφόνησε τη Δημοκρατία στην χώρα μας.
Επιδόρπιον

Λίγο αργότερα και αφού για μια ακόμα φορά οι κομμουνιστές έπεσαν έξω, με αναζήτησε ο Υπουργός Λάζαρης:

- Θέλω να κανονίσεις να φάμε ένα βράδυ σπίτι σου με τον Φλωράκη.

Πράγματι, Φλωράκης, Καλούδης, Λάζαρης κι εγώ βρεθήκαμε ένα βράδυ να τα πίνουμε μπροστά στο τζάκι του σπιτιού μου στην Ακρόπολη.

Πριν ακόμα καθήσουμε, μας λέει ο Υπουργός:

- Αλήθεια, γιατί δεχθήκατε ασυζητητί τους όρους του Ανδρέα;

Ο Χαρίλαος με κοίταξε με νόημα και για να αλλάξει θέμα φωνάζει στην Μυρτώ:

- Μυρτώ, πεινάμε, γιατί αργείς;

Εγώ στρέφομαι στον Λάζαρη και τον ρωτώ

- Λοιπόν;

- Λοιπόν, λέει αυτός, έγραφα το σχέδιο αναθεώρησης του Συντάγματος. Κάποια στιγμή μου τηλεφωνεί ο πρόεδρος και με ρωτά αν έχουμε κανένα νέο απ’ το ΚΚΕ. Του απάντησα αρνητικά. «Περίεργο» μου απάντησε. «Κι επειδή δεν θέλω να αλλάξω κάτι μετά από δική τους απαίτηση, για να μη δοθεί η εντύπωση ότι υποχωρώ, βάλε την απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα». Μετά από λίγες μέρες μου ξανατηλεφώνησε και μου είπε «Επειδή φαίνεται ότι οι φίλοι μας (και βεβαίως δεν είπε “οι φίλοι μας”» αλλά μια πολύ κακή και συνηθισμένη λέξη) δεν έχουν σκοπό να ζητήσουν τίποτα, άφησε το κείμενο ως είχε και δεν χρειάζεται επομένως ούτε να βάλεις την απλή αναλογική».
Στο σημείο αυτό μπήκε μέσα η Μυρτώ με τα σουτζουκάκια και σταμάτησε η συζήτηση γι’ αυτή την τόσο θλιβερή αποκάλυψη.
Τελειώνοντας θέλω να υπογραμμίσω ότι ναι μεν σιωπώ, όμως και η σιωπή έχει τα όριά της. Ομολογώ ότι είμαι έτοιμος να εκραγώ, γιατί έχω την αίσθηση ότι με έχουν δέσει (μαζί με όλο το κοπάδι) με μια τριχιά σάπιων και παράνομων νόμων και μας σέρνουν όλους μαζί μια φούχτα σαϊνια στο σφαγείο".

Πλήρης Οδηγός: Τί προβλέπει το νέο ασφαλιστικό-λαιμητόμος που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

ΣΕ ΙΣΧΥ ΤΟ ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ (ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ)

του ΗΛΙΑ  ΓΕΩΡΓΑΚΗ
elgeo@dolnet.gr

Σε ισχύ τέθηκε  ο νέος ασφαλιστικός νόμος- μετά τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της κυβέρνησης(ν.4387/2016-τευχος Α΄/12/5/2016-ΑΦ 85)-ο οποίες επιφέρει μειώσεις στις συντάξεις, στο ΕΚΑΣ, στα εφάπαξ, στις επικουρικές κ.α. Οι περικοπές στις συντάξεις φθάνουν και το 40% και ολοκληρώνουν τη φτωχοποίηση των συνταξιούχων ενώ τριπλασιάζονται οι εισφορές για ελεύθερους επαγγελματίες, επιστήμονες και αγρότες.

Τονίζεται ότι οι νέες δραματικές ανατροπές στις συντάξεις και στις εισφορές, προστίθενται σε όσα η σημερινή κυβέρνηση προώθησε μετά τις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη, δηλαδή: μείωση της κατώτατης σύνταξης από τα 486 ευρώ στα 392 ευρώ ( και, ειδικά στους συνταξιούχους κάτω από τα 67, στα 150 – 338 ευρώ), αύξηση της εισφοράς υγειονομικής περίθαλψης των συνταξιούχων 2% στις κύριες συντάξεις και 6% στις επικουρικές, ουσιαστική κατάργηση της σύνταξης των ανασφάλιστων υπερηλίκων, επιπλέον 10% μείωση της σύνταξης κατ΄ έτος για όσους συνταξιοδοτούνται πρόωρα, αύξηση στα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης έως και 17 χρόνια σε βάρος κατοχυρωμένων και θεμελιωμένων ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Εξάλλου τονίζεται ότι είναι το πρώτο ασφαλιστικό νομοσχέδιο στο οποίο δεν υπάρχει μεταβατική διάταξη που να αφορά στα θεμελιωμένα δικαιώματα.

Οι 13  ερωτήσεις-απαντήσεις για το νεο ασφαλιστικό , έχουν ως εξής:

1--ΕΡ: Ποιες θα είναι οι μειώσεις στους νέους συνταξιούχους;

ΑΠ: Η μείωση έως 30% στις νέες κύριες συντάξεις(για οσους υποβάλλουν αίτηση συνταξιοδότησης από τις 13/5/2016) επέρχεται λόγω νέας μείωσης των ποσοστών αναπλήρωσης στο 40,7% στα 40 χρόνια ασφάλισης( αντί του 45% που πρότεινε αρχικά η κυβέρνηση), 60% που προβλεπόταν στους νόμους Λοβέρδου και 70% στον προηγούμενο Νόμο Ρέπα. Επίσης, λόγω υπολογισμού των συντάξιμων αποδοχών σε όλο τον εργασιακό βίο, αντί των 5 καλύτερων από την τελευταία 10ετία που ίσχυε στο ΙΚΑ, του τελευταίου μισθού που ίσχυε στις ΔΕΚΟ και τις τράπεζες και του μισθού του Οκτωβρίου του 2011 που ίσχυε για τους δημοσίους υπαλλήλους.

2--ΕΡ: Τί θα γίνει με τις καταβαλλόμενες κύριες  συντάξεις;

ΑΠ: Οι ήδη καταβαλλόμενες συντάξεις παίρνουν περίοδο χάριτος για 2,5 έτη ακόμα καθώς θα συνεχίσουν να καταβάλλονται στο ύψος που είχαν διαμορφωθεί στις 31.12.2014 (σύμφωνα με τις τότε ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις) και μέχρι τις 31/12/2018.Από την 1.1.2019, εφόσον το καταβαλλόμενο ποσό των συντάξεων αυτών είναι μεγαλύτερο από αυτό που προκύπτει από τον υπολογισμό τους, το επιπλέον ποσό εξακολουθεί να καταβάλλεται στον δικαιούχο ως προσωπική διαφορά, συμψηφιζόμενο κατ' έτος και μέχρι την πλήρη εξάλειψή του, με την εκάστοτε αναπροσαρμογή των συντάξεων. Στην σπάνια περίπτωση που το καταβαλλόμενο ποσό των συντάξεων είναι μικρότερο από αυτό που προκύπτει από τον υπολογισμό τους, τότε δίνεται αύξηση με δόσεις . Δηλαδή η σύνταξη  προσαυξάνεται κατά το ένα πέμπτο της διαφοράς σταδιακά και ισόποσα εντός πέντε ετών από την ολοκλήρωση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής. Οι συντάξεις όσων καταθέτουν αίτηση συνταξιοδότησης μέχρι την ημερομηνία έναρξης του νόμου υπολογίζονται βάσει των διατάξεων που ίσχυαν έως τις 31/12/2014.

3--ΕΡ: Τί είναι η Εθνική Σύνταξη  και πώς θα καταβάλλεται;

ΑΠ:Καταργείται η κατώτερη σύνταξης., που μέχρι τώρα ήταν 486 ευρώ με 15 χρόνια ασφάλισης και 4500 ένσημα.Καθιερώνεται η εθνική σύνταξη η οποία διαμορφώνεται στα 384 ευρώ, για όσους θα έχουν στο εξής από 20 έτη ασφάλισης και άνω. Για περιπτώσεις συνταξιοδότησης με λιγότερα έτη, η εθνική σύνταξη θα είναι μικρότερη κατά 2% για κάθε έτος πριν από το 20ο. Έτσι, για όσους φεύγουν με 19 χρόνια θα ανέρχεται σε 376 ευρώ (-2%), στα 18 χρόνια θα φθάνει τα 368 ευρώ (- 4%), με 17 χρόνια τα 361 ευρώ (-6%), με 16 χρόνια τα 353 ευρώ (-8%) και με 15ετία τα 345 ευρώ (-10%).Σημαντική μείωση της Εθνικής προβλέπεται και για τις συντάξεις αναπηρίας (μειωμένες συντάξεις), καθώς τα 384 ευρώ θα λαμβάνουν μόνο όσοι έχουν ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω. Με ποσοστό αναπηρίας από 67% έως και 79,99% χορηγείται το 75% της Εθνικής σύνταξης, ενώ με ποσοστό αναπηρίας από 50% έως 66,99% θα χορηγείται το 50%.

4--ΕΡ: Τί προβλέπεται στο νέο νόμο  για  την αύξηση των εισφορών σε  ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες και επιστήμονες;

ΑΠ: Σε τριπλασιασμό οδηγούνται οι εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών - αυτοαπασχολούμενων και των αγροτών με αποτέλεσμα να μειώνεται σημαντικά το εισόδημά τους, ενώ οι μελλοντικές παροχές θα είναι μειωμένες. Eιδικότερα:

1. Για τους ασφαλισμένους στον ΟΓΑ (αγρότες και ιδιοκτήτες καταλυμάτων) αυξάνονται αναδρομικά από την 1/7/2015 έως τις 31/12/2016 οι εισφορές στον κλάδο της σύνταξης κατά 42,8% (θα καταβάλλουν το 10% αντί του 7% επί των ασφαλιστικών κατηγοριών) και για ασθένεια το 3,61% από φέτος. Σταδιακά οι εισφορές για τη σύνταξη και την ασθένεια θα αυξάνονται έτσι ώστε, μετά τη σύνδεση με το φορολογητέο εισόδημα (από 1/1/207) και με ελάχιστο ασφαλιστέο «μισθό» τα 410,20 ευρώ επί του οποίου θα υπολογίζεται η ελάχιστη εισφορά, να διαμορφωθούν στο 20% το 2022 και στο 6,95%, για σύνταξη και ασθένεια, αντίστοιχα.

2. Για τους εργαζόμενους και τους εργοδότες (περιλαμβανομένου του Δημοσίου) που έχουν ασφάλιση για επικουρική σύνταξη οι εισφορές αυξάνονται από 1/6/2016 μέχρι τις 31/5/2019 σε 3,5% + 3,5% (από 3% για ασφαλισμένο και 3% για εργοδότη) ενώ από 1/6/2019 έως 31/5/2022 θα είναι 3,25% και 3,25% (άρθρο 97). Στο 7% ορίζεται και η εισφορά των ελεύθερων επαγγελματιών και επιστημόνων. Στο νέο νόμο προβλέπεται, ωστόσο, (άρθρο 97 παράγραφος 3) πως «με απόφαση του υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης μπορεί εντός των έξι ετών (1/6/2016- 31/5/2022) να μειώνεται το ύψος των εισφορών μισθωτών και αυτοαπασχολουμένων για την επικούρηση, ανάλογα με την εισπραξιμότητα...

3. Τυχόν υψηλότερα ή χαμηλότερα των οριζομένων στο νέο ασφαλιστικό νόμο ποσοστά ασφαλιστικών εισφορών που ισχύουν σε διάφορους κλάδους αναπροσαρμόζονται ετησίως ισόποσα και σταδιακά από 1/1/2017 και εφεξής έτσι ώστε από 1/1/2020 να διαμορφωθούν στο 20% για τη σύνταξη (6,67% σε βάρος του ασφαλισμένου και 13,33% σε βάρος του εργοδότη). Αντίστοιχα για την ασθένεια, «όπου το ποσοστό των εισφορών είναι χαμηλότερο του 7,10% για μισθωτό (2,55% καταβάλλει ο ασφαλισμένος και 4,55% ο εργοδότης) και 6,95% για αυτοαπασχολούμενο, αναπροσαρμόζεται ισόποσα ετησίως μέχρι τις 31/12/2019».

4. Για τους παράλληλα ασφαλισμένους, ανεξαρτήτως του χρόνου υπαγωγής τους στην ασφάλιση (δηλαδή αν είναι πριν ή μετά την 1/1/93) επιβάλλονται διπλές εισφορές αν απασχολούνται ως μισθωτοί και ταυτόχρονα έχουν εισόδημα από ελεύθερο επάγγελμα.

5. Για τους αυτοαπασχολούμενους, επιστήμονες και ελεύθερους επαγγελματίες, οι εισφορές θα αυξηθούν από την 1/1/2017 για όσους θα δηλώνουν εισοδήματα πάνω από 1.000 ευρώ έως 1.800 ευρώ τον μήνα, ανάλογα με την κατηγορία και τα ποσά των ασφαλίστρων που καταβάλλουν σήμερα. Για τον περιορισμό του βάρους προβλέπονται για μεν τους επιστήμονες έκπτωση από την 1/1/2017 έως 31/12/2020 ύψους 50% για εισόδημα από 7,033, 01 ευρώ έως 13.000 ευρώ (η έκπτωση θα μειώνεται κατά 1 ποσοστιαία μονάδα για κάθε επιπλέον 1.000 ευρώ εισοδήματος έως τις 58.000 ευρώ) για δε τους νέους επιστήμονες και αποφοίτους ανώτατων σχολών μεταβατική περίοδος (θα καταβάλλουν το 14% τα πρώτα 2 έτη, το 17% τα επόμενα 3 έτη, με υποχρέωση να επιστρέψουν τη διαφορά αν έχουν καθαρό φορολογητέο κέρδος άνω των 18.000 ευρώ και πάντως πριν συμπληρώσουν 15ετία). Για την ασθένεια οι νέοι θα πληρώνουν το 4,87% τα δύο πρώτα χρόνια και το 5,91% τα επόμενα τρία χρόνια. Να σημειωθεί, τέλος, ότι το ελάχιστο ασφαλιστέο εισόδημα, επί του οποίου θα υπολογίζονται τα ασφάλιστρα, θα είναι τα 410,20 ευρώ για αγρότες και νέους και τα 5.860 ευρώ, το ανώτατο.

5--ΕΡ: Τί θα γίνει με τις  επικουρικές συντάξεις;

ΑΠ: Έρχονται  μειώσεις. πλέγμα προστασίας (άθροισμα κύριας και επικουρικής) ορίζεται στα 1.170 ευρώ καθαρά (1.300 μικτά), ενώ αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο το υπερβάλλον ποσό (που ξεπερνά τα 1.170 ευρώ) να μηδενιστεί σε περιπτώσεις συντάξεων με υψηλό ποσοστό αναπλήρωσης με αποτέλεσμα αυτή η κατηγορία των συντάξεων να υποστεί μείωση έως και 40%. Επιπλέον σε περίπτωση αύξησης των ελλειμμάτων του επικουρικού ταμείου και μείωσης των εσόδων ενεργοποιείται αυτόματα μηχανισμός περικοπής των συντάξεων. Στις επικουρικές συντάξεις για τους ασφαλισμένους από 01/01/2014 και εφεξής αλλά και για τους ασφαλισμένους μέχρι 31/12/2013 που η αίτηση συνταξιοδότησης κατατέθηκε μετά την 01/01/2015 το ποσό θα αποτελείται από δύο τμήματα : α) Από το τμήμα που αντιστοιχεί στο χρόνο  μέχρι 31/12/2014 και θα υπολογίζεται με ποσοστό αναπλήρωσης 0,45% για κάθε χρόνο (μείωση περίπου 15% μεσοσταθμικά) και β) Στο τμήμα που αντιστοιχεί στο χρόνο από 01/01/2015 και εφεξής και θα υπολογίζεται με βάση τη "ρήτρα βιωσιμότητας".

6--ΕΡ: Τί προβλέπεται για το ΕΚΑΣ;

ΑΠ: Καταργείται το ΕΚΑΣ από 1/1/2020. Από 1.1.2016 και έως την 31.12.2019 η δαπάνη θα μειώνεται μέσω της αυστηροποίησης των εισοδηματικών κριτηρίων και κάθε χρόνο θα χάνει το ΕΚΑΣ ένα ποσοστό χαμηλοσυνταξιούχων έως ότου μηδενιστεί τελείως. 

7--ΕΡ: Ποια θα είναι η ‘’τύχη’’ των  εφάπαξ  και των μερισμάτων του δημοσίου;

ΑΠ: Απώλειες 12-15% , εκτός των  μνημονιακών περικοπών που έχουν ήδη υποστεί, θα δουν στο εφάπαξ τους οι ασφαλισμένοι αλλά και οι συνταξιούχοι που αποχώρησαν από 1/9/2013 εξαιτίας του νέου μαθηματικού τύπου. Ο νεός νόμος εξισώνει παλαιούς και καινούργιους ασφαλισμένους και προβλέπει πως θα εφαρμοστεί για όλες τις εκρεμμείς αιτήσεις -περί τις 62.000 στους 37 τομείς και κλάδους Πρόνοιας σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα- ο τύπος υπολογισμού που είχε θεσμοθετηθεί το 1992 μόνο για νέους ασφαλισμένους (όσους δηλαδή πρωτοασφαλίστηκαν μετά την 1/1/1993). Επίσης, μειώσεις άνω του 30% έρχονται και για το μέρισμα των δημοσίων υπαλλήλων, αφού το ΜΤΠΥ είναι στο «κόκκινο» και αδυνατεί να πληρώσει τα μερίσματα στους 284.000 συνταξιούχους δημόσιους υπαλλήλους του.

8--ΕΡ:  Τί αλλάζει στην 15ετία;

ΑΠ: Αυξάνεται ο θεμελιωτικός χρόνος για πλήρη σύνταξη από 15 έτη ή 4.500 ημέρες ασφάλισης (ένσημα) στα 20 έτη (ή 6.000 ημέρες ασφάλισης). Σε περίπτωση συνταξιοδότησης πριν την 20ετία, η Εθνική σύνταξη θα είναι μειωμένη. Σύμφωνα με τους ειδικούς πρόκειται για ένα σχεδόν απαγορευτικό όριο, περίπου για τον μισό, ασφαλισμένο σήμερα, πληθυσμό, με πρώτα θύματα τις γυναίκες και τους νέους, που μαστίζονται από υψηλή ανεργία

9--ΕΡ: Τί προβλέπεται για την καταβολή της προσωρινής  σύνταξης;

ΑΠ: Αυστηροποιούνται οι προϋποθέσεις για την προσωρινή σύνταξη. Προβλέπεται ότι δεν μπορεί να χορηγηθεί προσωρινή σύνταξη αν δεν έχει ολοκληρωθεί η αναγνώριση - εξαγορά των πλασματικών ετών που προϋποθέτει  καταβολή χρημάτων. Επιπλέον οι προσωρινές συντάξεις θα κυμαίνονται μεταξύ 384 και 768 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι θα υποστούν μειώσεις υψηλόμισθοι του ιδιωτικού τομέα, ΔΕΚΟ και τραπεζών που δικαιούνται σήμερα προσωρινή σύνταξη ίση με το 80% της οριστικής σύνταξης που θα τους χορηγηθεί.

10--ΕΡ: Τί θα γίνει με τις  συντάξεις  χηρείας;

ΑΠ:Για τις συντάξεις χηρείας εισάγονται αυστηρότερες προϋποθέσεις για τη χορήγησή τους. Συγκεκριμένα, τίθεται όριο ηλικίας τα 55 έτη. Δηλαδή αν ο επιζών σύζυγο  έχει συμπληρώσει το 52ο έτος της ηλικίας του δικαιούται σύνταξη για διάστημα τριών (3) ετών, μετά την πάροδο των οποίων η καταβολή σύνταξης αναστέλλεται μέχρι τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας του. Εφόσον δεν έχει συμπληρώσει το 52ο έτος της ηλικίας του κατά τον ως άνω χρόνο, δικαιούται σύνταξη  μόνο για διάστημα τριών (3) ετών. Οι συντάξεις χηρείας καταβάλλονται κανονικά αν  ο επιζών σύζυγος έχει ανήλικα η ανάπηρα παιδιά η παιδιά που σπουδάζουν έως 24 ετών ή είναι ανίκανος για την άσκηση βιοποριστικού επαγγέλματος κατά ποσοστό 67% και άνω. Για πρώτη φορά  περιορίζεται  και το ποσοστό  της σύνταξης αν υπάρχει μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ των συζύγων. Αν η διαφορά ηλικίας μεταξύ του αποβιώσαντος και της συζύγου του, αφαιρουμένου του διαστήματος του γάμου τους, είναι μεγαλύτερη από δέκα έτη, η σύνταξη του επιζώντος συζύγου, υφίσταται, για κάθε πλήρες έτος διαφοράς, μείωση που καθορίζεται σε:

1% για τα έτη από το 10ο και το 20ό έτος.

2% για τα έτη από το 21ο έως το 25ο έτος.

3% για τα έτη από το 26ο έως το 30ό έτος.

4% για τα έτη από το 31ο έως το 35ο έτος.

5% για τα έτη από το 36ο και άνω.

11--ΕΡ: Τί αλλάζει στο πλαφόν της κύριας  σύνταξης;

ΑΠ:Μειώνεται περισσότερο το πλαφόν για την κύρια σύνταξη στα 2.000 ευρώ μικτά αντί για 2.304 που προβλεπόταν αρχικά. Ωστόσο, με βάση την ισχύουσα «οροφή» που προβλέπει ανώτατο ποσό σύνταξης 2.703 ευρώ μηνιαίως, το μαχαίρι στην ανώτατη σύνταξη ανέρχεται στο 26%. Πλέον η ανώτατη σύνταξη θα είναι 2.000 ευρώ μικτά. Το καθαρό ποσό προ φόρων, αν αφαιρεθούν οι κρατήσεις υπέρ υγείας και ΑΚΑΓΕ πέφτει στα 1.800 ευρώ. 

12--ΕΡ:  Ποιες  είναι οι αλλαγές στην απασχόληση των συνταξιούχων;

ΑΠ:Στις περιπτώσεις απασχόλησης συνταξιούχων η κύρια και η επικουρική σύνταξη περικόπτεται κατά 60%, χωρίς καμιά πρόβλεψη για μικρότερο ποσοστό στις περιπτώσεις χαμηλοσυνταξιούχων

13--ΕΡ:Τί αλλάζει στο καθεστώς των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων;

ΑΠ: Δραματικές μειώσεις θα υποστούν όσοι  τολμήσουν να συνταξιοδοτηθούν πρόωρα, πριν από το όριο πλήρους συνταξιοδότησης. Ο νέος νόμος προβλέπει ότι η  μείωση της εθνικής σύνταξης προκειμένου για τους ασφαλισμένους που παίρνουν μειωμένη σύνταξη λόγω γήρατος ανέρχεται σε 1/200 για κάθε μήνα που υπολείπεται για τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας πλήρους συνταξιοδότησης. Επιπλέον, το αναλογικό ποσό θα μειωθεί κατά 10% λόγω του πέναλτυ.

Οι "καταζητούμενοι" του ΤΕΕ...!

«Για να τους θυμόμαστε» - Το ΤΕΕ ανακοινώνει, ονομαστικά και με τη φωτογραφία τους, ποιοι διπλωματούχοι μηχανικοί ψήφισαν τον ασφαλιστικό και φορολογικό νόμο

Το διπλό, ασφαλιστικό και φορολογικό, νομοσχέδιο που πρότεινε η Κυβέρνηση ψηφίστηκε από τη Βουλή και με τη δημοσίευσή του θα αποτελεί νόμο του κράτους.

Η Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΕ θεωρεί ότι ο νόμος αυτός «είναι αντισυνταγματικός και κοινωνικά ανάλγητος». «Η κοινωνία δεν θα υπακούσει στην εφαρμογή ενός τέτοιου νόμου, γιατί δεν μπορεί. Ένας τέτοιος νόμος θα ανατραπεί στην πράξη».

Ήδη το ΤΕΕ ανακοίνωσε τη συνέχιση του αγώνα ενάντια στην εφαρμογή του νέου ασφαλιστικού και φορολογικού νόμου. Στο πλαίσιο αυτό συνεχίζεται η Απεργία – Αποχή όλων των Διπλωματούχων Μηχανικών από την συμμετοχή τους σε Τεχνικά Συμβούλια Έργων και Μελετών καθώς και από το σύνολο των Επιτροπών με τεχνικό αντικείμενο (π.χ. Επιτροπές Αρχιτεκτονικού Ελέγχου, Αυθαιρέτων κλπ.), μέχρι και την Παρασκευή 13/05/2016. Στην Απεργία-Αποχή συμπεριλαμβάνονται και οι Επιτροπές Δημοπρασιών Έργων και Μελετών.

Σχετικά με το θέμα, ο Πρόεδρος του ΤΕΕ Γιώργος Στασινός δήλωσε:

«Όποιος μηχανικός έχει ασκήσει το επάγγελμα αντιλαμβάνεται γιατί αυτός ο νόμος καταστρέφει τον κλάδο. Οι ασφαλιστικές εισφορές και η φορολογία οδηγούν εκτός Ελλάδος ή εκτός επαγγέλματος τους μηχανικούς. Θα κάνουμε κάθε τι δυνατό ώστε αυτός ο νόμος να ακυρωθεί».

Σύμφωνα με τις αποφάσεις της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΕ στην τακτική συνεδρίαση της Μεγάλης Δευτέρας 26/4/2016 και στην έκτακτη συνεδρίαση της 7/5/2016 για το Ασφαλιστικό, «το ΤΕΕ θα προβάλει στην ιστοσελίδα του και με όλα τα μέσα που διαθέτει τους συναδέλφους βουλευτές οι οποίο θα ψηφίσουν αυτό το νομοσχέδιο, ονομαστικά και με τη φωτογραφία τους, ώστε όλοι να τους θυμούνται.».

Σε υλοποίηση της απόφασης αυτής, προς ενημέρωση του τεχνικού κόσμου της χώρας, το ΤΕΕ ανακοινώνει αλφαβητικά τους Διπλωματούχους Μηχανικούς που ψήφισαν το νέο αυτό ασφαλιστικό και φορολογικό πλαίσιο:

ΒΟΥΤΣΗΣ	ΝΙΚΟΛΑΟΣ	Πολιτικός Μηχανικός
ΔΗΜΑΡΑΣ	ΓΕΩΡΓΙΟΣ	Πολιτικός Μηχανικός
ΘΕΟΠΕΦΤΑΤΟΥ	ΑΦΡΟΔΙΤΗ	Πολιτικός Μηχανικός
ΚΑΜΑΤΕΡΟΣ	ΗΛΙΑΣ	Αρχιτέκτων Μηχανικός
ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ	ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ	Αρχιτέκτων Μηχανικός
ΚΑΡΑΝΑΣΤΑΣΗΣ	ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ	Μηχανικός Η/Υ
ΚΑΤΣΗΣ	ΜΑΡΙΟΣ	Μηχανικός Η/Υ
ΜΠΑΛΑΦΑΣ	ΙΩΑΝΝΗΣ	Πολιτικός Μηχανικός
ΜΠΑΞΕΒΑΝΑΚΗΣ	ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ	Ηλεκτρολόγος Μηχανικός
ΟΥΡΣΟΥΖΙΔΗΣ	ΓΕΩΡΓΙΟΣ	Πολιτικός Μηχανικός
ΣΑΝΤΟΡΙΝΙΟΣ	ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ	Χημικός Μηχανικός
ΣΗΦΑΚΗΣ	ΙΩΑΝΝΗΣ	Μηχανολόγος Μηχανικός
ΣΠΙΡΤΖΗΣ	ΧΡΗΣΤΟΣ	Ηλεκτρολόγος Μηχανικός
ΤΣΙΠΡΑΣ	ΑΛΕΞΙΟΣ	Πολιτικός Μηχανικός
ΦΑΜΕΛΟΣ	ΣΩΚΡΑΤΗΣ	Χημικός Μηχανικός
ΦΛΑΜΠΟΥΡΑΡΗΣ	ΑΛΕΚΟΣ	Πολιτικός Μηχανικός
ΦΩΤΙΟΥ	ΘΕΑΝΩ	Αρχιτέκτων Μηχανικός

ΕΣΗΕΑ: Ούτε να κρυφτούν δεν μπορούν όσοι θέλουν να βάλουν στο "γύψο" Ενημέρωση και δημοσιογράφους

 



Ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ με αφορμή τη διακήρυξη του ΟΗΕ για την 3η Μαϊου, Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας.

Δεν θα' χουν πού να κρυφτούν σε λίγο, όσοι απεργάζονται δεσμά στην Ενημέρωση, με μνημονιακές ρυθμίσεις και λουκέτο στα ασφαλιστικά Ταμεία.
Στην κατεύθυνση αυτή της διακήρυξης του ΟΗΕ για την 3η του Μάη, που είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας, οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα συνεχίζουμε τις αγωνιστικές διεκδικήσεις απέναντι σε ανάλγητους πολιτικούς, κυβερνητικούς χειρισμούς και ασύδοτους εργοδότες, που αμφισβητούν ότι η Ενημέρωση είναι δικαίωμα και η ανεξαρτησία των δημοσιογράφων προϋποθέτει πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Αρνούνται επίσης, την απαίτηση της κοινής γνώμης ότι «με την ελευθερία του Τύπου μπορούμε να συνεργαστούμε όλοι μαζί για έναν κόσμο αξιοπρέπειας και ευκαιριών για όλους». Αυτό, δηλαδή, που επαναλαμβάνει με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου, σε ανακοίνωσή του ο ΟΗΕ, κάνοντας έκκληση στις κυβερνήσεις, στους πολιτικούς, τους επιχειρηματίες και τους πολίτες, να προστατεύσουν την ανεξαρτησία των ελεύθερων Μέσων, επειδή δίχως το βασικό αυτό δικαίωμα, οι λαοί είναι λιγότερο ελεύθεροι και με μικρότερη ισχύ.
Άρωμα διαπλοκής που ξεχωρίζει μέσα σε όλα αυτά, αποτελούν οι εμπνευστές του μαύρου στην ΕΡΤ και σημερινοί συνήγοροι εργοδοτικών πρωτοβουλιών, που θέλουν τα σωματεία στα μέτρα τους και την ΕΡΤ παντελώς κομπάρσο της Digea.
Έτσι, δεν είναι καθόλου τυχαίο που η Ελλάδα κατρακύλησε 50 θέσεις μέσα σε έναν χρόνο και βρίσκεται ήδη στην 89η θέση του World Press Freedom Index.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου για το 2016, συμπίπτει επίσης με τα εξής σημαντικά γεγονότα:
·       Την 250ή επέτειο του πρώτου νόμου για την ελευθερία των Πληροφοριών, που εφαρμόστηκε στη Σουηδία και τη Φινλανδία.
·       Την 25η επέτειο της διακήρυξης του Windhoek.
Η φετινή επέτειος, έχει τρεις βασικούς στόχους:
·       Την ελευθερία της πληροφόρησης ως ανθρώπινο δικαίωμα.
·       Προστασία του Τύπου και των Μέσων από κάθε μορφής Λογοκρισία.
·       Διασφάλιση των δημοσιογράφων «online και offline».

Πάγια θέση της ΕΣΗΕΑ και όλων των δημοσιογραφικών Ενώσεων, είναι πλήρη εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα για όλους τους  δημοσιογράφους, χωρίς την παραμικρή παρέμβαση στον πυρήνα της επαγγελματικής ιδιότητας και της αυτονομίας τους.
Η ΕΣΗΕΑ σε καμία περίπτωση δεν παζαρεύει τους πόρους των δημοσιογραφικών Ταμείων, το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και την αυτοτέλεια του ΕΔΟΕΑΠ.
Επισημαίνει ακόμα ότι, με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, η κατάργηση του θεσμού των ΣΣΕ, της μισθωτής εργασίας και του αγγελιοσήμου, στο οποίο στηρίζεται και η λειτουργία των ασφαλιστικών Ταμείων (ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και ΕΔΟΕΑΠ) και κατοχυρώνεται η δημοσιογραφική ανεξαρτησία, έχει σαν επιδίωξη -εκτός από τη βάναυση προσβολή ατομικών δικαιωμάτων- και τη μετατροπή του συντάκτη σε έμπορο ή πλασιέ ειδήσεων.
Αυτή άλλωστε, είναι και η ουσία του διαβήματος της ΕΣΗΕΑ προς τον Πρόεδρο της Ε.Ε. κ Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ και τον Πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου κ. Μάρτιν Σουλτς.
Ήδη, με επιστολή του προς την ΕΣΗΕΑ ο Πρόεδρος Γιουνκέρ αναφέρει ότι ο αρμόδιος Γενικός Γραμματέας της Ε.Ε. ερευνά το σύνολο των καταγγελιών της Ένωσης και σύντομα θα υπάρξει ειδική έκθεση.
Στην ΕΣΗΕΑ έχουμε τα ίδια δικαιώματα: άνεργοι, απλήρωτοι, όσοι ακόμα εργάζονται και οι συνταξιούχοι μαζί.
Και το κυριότερο, στην ΕΣΗΕΑ δεν περισσεύει κανείς.

Ασφαλιστική αντι-μεταρρύθμιση με μεγαλύτερο χαμένο τον κλάδο των εργαζομένων στον Τύπο και τα ΜΜΕ

Του Ακρίτα Καϊδατζή 
επίκ. καθηγητή Νομικής ΑΠΘ

Το μεγάλο πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος είναι ότι η χρηματοδότησή του είναι υπέρμετρα εξαρτημένη από τις εισφορές. Και, καθώς οι εισφορές υπολογίζονται επί των αποδοχών των εργαζομένων, η βιωσιμότητα του συστήματος εξαρτάται από την απασχόληση. Όσο υπάρχουν δουλειές, και επομένως καταβάλλονται εισφορές, μπορούν και χρηματοδοτούνται οι παροχές. Όμως, πόσοι εργάζονται πια; Και με τί μισθούς; 
Με την απασχόληση να έχει καταρρεύσει, και χωρίς να διαφαίνεται βελτίωσή της, το σύστημα έχει επειγόντως ανάγκη ενός συνολικού αναπροσανατολισμού, δηλαδή μιας γενναίας μεταρρύθμισης. Το ελάχιστο μιας τέτοιας μεταρρύθμισης θα ήταν η αναζήτηση εναλλακτικών τρόπων χρηματοδότησης. Η συζήτηση δεν είναι άγνωστη διεθνώς, όπως δείχνουν οι διάφορες προτάσεις για τον "κοινωνικό ΦΠΑ".  

Δυστυχώς, και παρά τον φιλόδοξο τίτλο του, το νομοσχέδιο για τη «Μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού - συνταξιοδοτικού συστήματος» κάθε άλλο παρά μεταρρύθμιση είναι. Μάλλον για αντι-μεταρρύθμιση πρόκειται, αφού οι βασικές κατευθύνσεις που επέβαλαν οι δανειστές οδηγούν στην ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης, δηλαδή στην ακύρωση του κοινωνικού χαρακτήρα της. 

Οι κατευθύνσεις αυτές είναι:

*        Ακόμα μεγαλύτερη (!) εξάρτηση από τις εισφορές –με συνέπεια τη βέβαιη υποχρηματοδότηση όσο η απασχόληση παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.

*       Ακόμα μικρότερη κρατική συμμετοχή και εγγύηση –με συνέπεια την απαξίωση του δημόσιου συστήματος και την εξώθηση στην ιδιωτική ‘συμπληρωματική’ ασφάλιση (για όσους φυσικά μπορούν να την πληρώσουν).    

*        Κατάργηση όλων των εναλλακτικών μοντέλων χρηματοδότησης, τα οποία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως απαρχές ή εναύσματα μεταρρύθμισης της κοινωνικής ασφάλισης.

Ας σταθούμε σ’ αυτό το τελευταίο σημείο. Ο μεγαλύτερος χαμένος της προτεινόμενης μεταρρύθμισης, δεν χωρεί αμφιβολία, είναι ο κλάδος των εργαζομένων στον Τύπο και τα ΜΜΕ.  
Στον κλάδο αυτό λειτουργεί εδώ και δεκαετίες ένα ιδιότυπο σύστημα ασφάλισης, η χρηματοδότηση του οποίου βασίζεται στο λεγόμενο αγγελιόσημο. Πρόκειται για μιαν επιβάρυνση που επιβάλλεται στο τίμημα των διαφημίσεων που μεταδίδονται από τη ραδιοτηλεόραση ή δημοσιεύονται στον Τύπο. 

Η βασική ιδέα του αγγελιοσήμου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα: Ασφαλιστικοί πόροι αντλούνται από εκεί όπου παράγεται πλούτος χάρις στην εργασία των ανθρώπων του Τύπου και των ΜΜΕ. Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι η ιστορία του: Το αγγελιόσημο καθιερώθηκε από ανελεύθερα καθεστώτα (το 1941 από κατοχική κυβέρνηση και το 1968 από την απριλιανή δικτατορία), όταν συνειδητοποίησαν ότι, με την ανεργία που προκάλεσαν κλείνοντας τις εφημερίδες, οδηγούσαν σε κατάρρευση τα τότε ασφαλιστικά ταμεία του κλάδου.  

Το σύστημα του αγγελιοσήμου λειτούργησε σε γενικές γραμμές, και παρά τις (αρκετές) στρεβλώσεις του, με επιτυχία. Ο κύριος φορέας του κλάδου, το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, είναι ένα ταμείο υγιές και με σημαντικά αποθεματικά. 
Το πιο εντυπωσιακό όμως, είναι ότι τα ταμεία του κλάδου έχουν πετύχει κάτι, κυριολεκτικά, μοναδικό, καθώς λειτουργούν:  
- Με μηδενική κρατική χρηματοδότηση και
- Έχοντας σε μεγάλο βαθμό απεξαρτηθεί από τις εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων. 

Γιατί άραγε πρέπει ένα τέτοιο σύστημα να καταργηθεί; Μοιάζει σαν να θέλησαν οι δανειστές να "τιμωρήσουν" ένα σύστημα που ξεφεύγει από την "ορθοδοξία" τους (καλύτερα: ιδεοληψία) περί ατομικής ευθύνης, προσφέροντας ένα εναλλακτικό, και περισσότερο κοινωνικό, μοντέλο χρηματοδότησης της ασφάλισης. 

Όμως, αν η κοινωνική ασφάλιση είναι μηχανισμός αναδιανομής (επιβαρύνονται αυτοί που έχουν, για να βοηθηθούν αυτοί που δυσκολεύονται), ενώ από την άλλη η ιδιωτική ασφάλιση είναι μηχανισμός αποταμίευσης (ο καθένας ό,τι και όπως μπορεί), τότε ένα μοντέλο τύπου αγγελιοσήμου μάλλον θα ‘πρεπε να αποτελέσει πηγή έμπνευσης και απαρχή μιας ουσιαστικής μεταρρύθμισης του ασφαλιστικού συστήματος. Πολλώ δε μάλλον, που, ειδικά στην τρέχουσα συγκυρία, παρουσιάζει και προφανή δημοσιονομικά οφέλη, ακριβώς λόγω της μηδενικής κρατικής χρηματοδότησής του. 

Το ασφαλιστικό των Ελλήνων δημοσιογράφων στο επίκεντρο της Γενικής Συνέλευσης της ΕΟΔ

Στο επίκεντρο της Γενικής Συνέλευσης της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (ΕΟΔ), που πραγματοποιήθηκε στο Σαράγεβο στις 25-26 Απριλίου, βρέθηκε η βίαιη ανατροπή στο ασφαλιστικό σύστημα των Ελλήνων δημοσιογράφων.
Στη Συνέλευση έγινε δεκτό και ψηφίστηκε ομόφωνα το ψήφισμα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών, ενώ έγινε ομόφωνα επίσης δεκτή,  η σχετική διακήρυξη που κατέθεσαν τα Γαλλικά συνδικάτα και οι Ενώσεις του Τύπου (SNJ, SNJ-CGT, CFDT).
Η διακήρυξη μεταξύ άλλων, τάσσεται υπέρ των ελλήνων δημοσιογράφων και του αγώνα που δίνουν για την διασφάλιση του ασφαλιστικού τους συστήματος, που τους εγγυάται ένα αξιοπρεπές μέλλον.
Τις Δημοσιογραφικές Οργανώσεις της χώρας στη Γενική Συνέλευση εκπροσώπησαν, η Έφορος της ΠΟΕΣΥ Νέλλη Κατσαμά, η Φανή Πετραλιά από την ΕΣΗΕΑ και την ΕΣΗΕΜΘ ο Γιάννης Κοτσιφός, ο οποίος επανεξελέγη μέλος της Ε.Ε. της ΕΟΔ.

Οι Έλληνες εκπρόσωποι ενημέρωσαν για τις εξελίξεις των κινητοποιήσεών μας για το ασφαλιστικό και  κατέστησαν σαφές με τις τοποθετήσεις τους στη Συνέλευση,  ότι με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, η ελληνική Κυβέρνηση - με την απειλή ή την δικαιολογία άσκησης πιέσεων από τους Θεσμούς-,  απειλεί την κοινωνική πρόνοια των δημοσιογράφων, (ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, πρόνοια, επικούρηση, σύνταξη) θέτει εν αμφιβόλω το μέλλον τους, ενώ βάλει κατά της ίδιας της Ελευθεροτυπίας με την υφαρπαγή των αποθεματικών των Ταμείων τους και την κατάργηση του πόρου που χρηματοδοτεί το σύστημα ασφάλισης των δημοσιογράφων.

Το πλήρες κείμενο του ψηφίσματος:

Η Γενική Συνέλευση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, που συγκαλείται στο Σαράγεβο, στις 25-26 Απριλίου
Λαμβάνοντας υπόψη το σχέδιο νόμου για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, που εισήχθη στο Κοινοβούλιο στις 20 Απριλίου,
Επισημαίνοντας ότι στις προβλέψεις του σχεδίου αυτού περιλαμβάνονται:
Η κατάργηση των ασφαλιστικών ταμείων των Ελλήνων δημοσιογράφων, χωρίς κανένα οικονομικό όφελος για τη χώρα, εφόσον δεν επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό της.
Η ακύρωση του βασικού πόρου που χρηματοδοτεί τα εν λόγω ασφαλιστικά ταμεία απαλλάσσοντας το κράτος από μερίδιο χρηματοδότησης που δεν μπορεί να αναλάβει.
Η υποχρεωτική αξιοποίηση των πλεονασμάτων τους για να εξυπηρετηθεί το εξ ορισμού ελλειμματικό ενιαίο ταμείο που δημιουργείται.
Συνυπολογίζοντας ότι ο συγκεκριμένος νόμος θα εξοντώσει τα ασφαλιστικά δικαιώματα ενός κλάδου που ήδη αντιμετωπίζει τεράστια ανεργία, δεν έχει συλλογικές συμβάσεις εργασίας και πλήττεται από το φαινόμενο της ανασφάλιστης εργασίας.
ΚΑΛΕΙ την Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΟΔ να συμπαρασταθεί με κάθε τρόπο στους αγώνες των Ελλήνων δημοσιογράφων, ώστε:
Να αποσυρθεί το εξοντωτικό για τον κόσμο της εργασίας ασφαλιστικό νομοσχέδιο.
Να διατηρηθεί η αυτοτέλεια των ασφαλιστικών οργανισμών που θα καλύπτουν όλες τις κατηγορίες εργαζομένων στα Μέσα Ενημέρωσης.
Να διασφαλιστεί ο πόρος χρηματοδότησης των Ταμείων κύριας και επικουρικής ασφάλισης δημοσιογράφων.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι στα γραφεία της ΠΟΕΣΥ έχουν φτάσει δηλώσεις αλληλεγγύης Ευρωπαϊκών Δημοσιογραφικών Ενώσεων από την Κύπρο, την Ισπανία, το Βέλγιο, την Ισλανδία και άλλες χώρες.
Η Βελγική Ένωση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων επισημαίνει ότι οι Έλληνες δημοσιογράφοι, ποτέ δεν ζήτησαν να εξαιρεθούν από τα τεράστια μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν στους Ελληνες πολίτες, και έχουν ήδη πληρώσει υψηλό φόρο με απώλειες θέσεων εργασίας, απώλεια ΣΣΕ κλπ. Η προγραμματισμένη δε, συγχώνευση των Ταμείων ασφάλισης των με ένα ενιαίο Κρατικό σύστημα  με κανένα τρόπο δεν θα βοήθησε τον Κρατικό Προϋπολογισμό, αντίθετα, θα εξαλείψει το σύστημα υγείας και σύνταξης των δημοσιογράφων  και θα επιδεινώσει επιφέροντας μεγάλη βλάβη, την δημοσιογραφία στην Ελλάδα.
Η Βελγική Ένωση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων καλεί ως εκ τούτου την ελληνική Κυβέρνηση,  να αποσύρει τη συγχώνευση που επιχειρεί.
Ανάλογο αίτημα προς την Κυβέρνηση να αποσύρει τους σχεδιασμούς της, ως προς τα δημοσιογραφικά ασφαλιστικά ταμεία απευθύνουν το Ισπανικό Συνδικάτο Τύπου (FSC-CCOO).
Τέλος, και η  Ισλανδική Ένωση Δημοσιογράφων δηλώνει ότι, υποστηρίζει σθεναρά τους Έλληνες δημοσιογράφους, και ότι θα αγωνιστεί μαζί τους, ώστε να αποσυρθεί  το νομοσχέδιο που ωθεί τους δημοσιογράφους να γίνουν αυτοαπασχολούμενοι χωρίς κοινωνική ασφάλιση.
Στην Γενική Συνέλευση της Ευρωπαϊκής  Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, μετείχαν  93 αντιπρόσωποι από 53 οργανώσεις σε 38 χώρες.
Στη Συνέλευση, συζητήθηκαν μεταξύ άλλων, η  ασφάλεια των δημοσιογράφων που εξακολουθεί να είναι το κύριο θέμα που μαστίζει την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης. Απευθύνθηκαν προειδοποιήσεις για την ελευθερία του Τύπου στην Ευρώπη κυρίως δε, στις Ανατολικές χώρες της Ηπείρου. Αξίζει να σημειωθεί, ότι Παλαιστίνιοι και Ισραηληνοί εκπρόσωποι, από κοινού έθεσαν θέματα ελευθερίας του τύπου, ενώ η Γ. Σ. ψήφισε μεταξύ άλλων, την ανάγκη για μια κίνηση αλληλεγγύης προς τους δημοσιογράφους στην Τουρκία, ενώ ενημερώθηκε για την αύξηση των μέτρων και πολιτικών καταστολής κατά των δημοσιογράφων στην Κριμαία.
Συζητήθηκε η ανάγκη υπεράσπισης των Δημόσιων Μέσων Ενημέρωσης και του Δημόσιου χαρακτήρα τους, καθώς τείνουν να μετατραπούν σε Κρατικά, αντιμετωπίζοντας σε ολόκληρη την Ευρώπη όλο και μεγαλύτερο έλεγχο από τις Κυβερνήσεις.
Τέλος ανακοινώθηκε ότι η UNESCO στηρίζει τις συζητήσεις σχετικά με τις συνθήκες εργασίας των επαγγελματιών των μέσων ενημέρωσης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη δίδοντας έμφαση για ενημέρωση σχετικά με τους πρόσφυγες.

Τί είναι το Αγγελιόσημο και γιατί το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ δεν πρέπει -και δεν μπορεί- να ενταχθεί στον ΕΦΚΑ

Τι είναι το Αγγελιόσημο;

 

Απόσπασμα από το non paper των ραδιοτηλεοπτικών εργοδοτών της ΕΙΤΗΣΕΕ, βάσει του οποίου η κυβέρνηση επιχειρεί να καταργήσει το Αγγελιόσημο!

Καταπέλτης για την κυβέρνηση και ορισμένα εργοδοτικά κέντρα είναι η επιστημονική γνωμοδότηση για το Αγγελιόσημο και το ΕΤΑΠ – ΜΜΕ που διαθέτουν ήδη οι συνδικαλιστικές ενώσεις των δημοσιογράφων και των άλλων εργαζόμενων στα ΜΜΕ. Με τη γνωμοδότηση απαντώνται λεπτομερώς όλες οι κρίσιμες ερωτήσεις που θέτουν διάφοροι "καλοθελητές" και κυρίως για το πώς ξεκίνησε, πόσα, ελάχιστα πληρώνουν οι ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών και γιατί δεν θεωρείται φόρος υπέρ τρίτων, αλλά «οιονεί» εργοδοτική εισφορά.
Οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις:

1) Τι είναι το Αγγελιόσημο;
Απάντηση: Το αγγελιόσημο αποτελεί επιβάρυνση, η οποία επιβάλλεται επί του τιμήματος των διαφημίσεων που καταχωρούνται στον Τύπο ή μεταδίδονται από τη ραδιοτηλεόραση. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα πλέγμα επιβαρύνσεων με παρεμφερή λειτουργία, αλλά διαφορετική νομική βάση και ύψος. Συγκεκριμένα, διακρίνονται λογιστικά, το αγγελιόσημο ημερήσιων εφημερίδων Αθηνών (σε ποσοστό 20% επί του τιμήματος της διαφήμισης) και Θεσσαλονίκης (σε ποσοστό 16%), το αγγελιόσημο περιοδικού Τύπου (σε ποσοστό 20%), το αγγελιόσημο τηλεοπτικών σταθμών και το αγγελιόσημο ραδιοφωνικών σταθμών (αμφότερα, σε ποσοστό 21,5%). Το αγγελιόσημο υπολογίζεται επί του τιμολογίου της καταχωρούμενης ή μεταδιδόμενης διαφήμισης και αποδίδεται, με ευθύνη του οικείου μέσου, έντυπου ή ραδιοτηλεοπτικού, το μεν αγγελιόσημο του περιοδικού Τύπου και ραδιοτηλεόρασης στο ΤΣΠΕΑΘ, και ήδη ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, το δε αγγελιόσημο του ημερήσιου Τύπου στον ΕΔΟΕΑΠ.
Η διαδικασία καταβολής και απόδοσης του αγγελιοσήμου ρυθμίζεται από το άρθρο 12 του ν. 2328/1995, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 33 παρ. 1 του ν. 2429/1996. Εν συνεχεία, το προϊόν του αγγελιοσήμου κατανέμεται στους δικαιούχους φορείς κατά το αναλογούν στον καθένα ποσοστό, σύμφωνα με το άρθρο 14 του ν. 1989/1991. Κατά το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, το αγγελιόσημο διατίθεται στους φορείς ασφάλισης των εργαζομένων στον Τύπο και τα ΜΜΕ, και κατά τούτο πρόκειται για ασφαλιστικό πόρο. Ένα μικρό ποσοστό διατίθεται, για λόγους που έχουν να κάνουν με την ιστορική προέλευση του πόρου, όπως εκτίθεται παρακάτω (υπό γ’), στις οικείες επαγγελματικές ενώσεις. Μολονότι αποτελεί αναμφίβολα ασφαλιστικό πόρο, το αγγελιόσημο δεν εντάσσεται σε καμία από τις γνωστές κατηγορίες πόρων του ασφαλιστικού συστήματος. Αυτό εξηγεί και τη δυσχέρεια να καθιερωθεί ένας νομικός χαρακτηρισμός που να αποδίδει επακριβώς τη νομική φύση του αγγελιοσήμου.

2) Πως προέκυψε το Αγγελιόσημο;
Απάντηση: Το αγγελιόσημο θεσπίστηκε για πρώτη φορά σε έκτακτες συνθήκες, κατά τη διάρκεια της κατοχής, με το ν.δ. 465/1941, ως πόρος των Λογαριασμών Ανεργίας των Ταμείων Συντάξεων Προσωπικού Εφημερίδων Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Σκοπός της θέσπισής του ήταν να αντιμετωπιστεί η εκρηκτική αύξηση της ανεργίας στον κλάδο, λόγω της διακοπής κυκλοφορίας πολλών εντύπων. Το αρχικό εκείνο αγγελιόσημο ήταν μια χαμηλού ύψους επιβάρυνση (σε ποσοστό 5%) επί του τιμήματος των διαφημίσεων σε ημερήσιες εφημερίδες. Υπό τη σύγχρονη μορφή του, το αγγελιόσημο θεσπίστηκε δυόμιση δεκαετίες αργότερα, το 1967, επίσης σε έκτακτες συνθήκες, από την απριλιανή δικτατορία. Με τον α.ν. 248/1967 το αγγελιόσημο ανήλθε σε ποσοστό 20% για τις ημερήσιες εφημερίδες Αθηνών (και 16% για εκείνες της Θεσσαλονίκης), ενώ επίσης επεκτάθηκε στον περιοδικό Τύπο και στο κρατικό ραδιόφωνο. (Ακολούθησε η επέκτασή του, με το ν.δ. 1344/1973, στην κρατική τηλεόραση και, με το ν. 1866/1898, στους ιδιωτικούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς). Η διεύρυνση και αύξηση του αγγελιοσήμου με τον α.ν. 248/1967 υπήρξε το αποτέλεσμα μιας παράλληλης, μείζονος σημασίας, εξέλιξης στο καθεστώς ασφάλισης των εργαζομένων στον Τύπο.
Μέχρι τότε, για τους εργαζομένους του κλάδου είχαν ιδρυθεί διάφορα ταμεία ασφάλισης με μορφή ν.π.δ.δ. (ΤΣΠΕΑΘ, ν. 3258/1925′ ΤΣΕΥΠ, ν. 4434/1929• ΤΣΕΥΠΘ, β.δ. της 12.2.1937• ΤΑΙΣΥΤ, α.ν. 2176/1940* ΤΑΤΤΑ, ν.δ. 3572/1956). Όμως το δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης δεν ήταν ούτε καθολικό ούτε επαρκές για την κάλυψη των ασφαλιστικών κινδύνων.
Προς κάλυψη του ελλείμματος, οι οικείες επαγγελματικές ενώσεις (συντακτών και προσωπικού) συγκρότησαν ένα παράλληλο και συμπληρωματικό καθεστώς ιδιωτικής ασφάλισης, που χρηματοδοτούσαν με ίδιους πόρους. Προς τον σκοπό αυτόν, ίδρυσαν ταμεία με μορφή είτε αλληλοβοηθητικών σωματείων του Αστικού Κώδικα (ν.π.ι.δ.) είτε ειδικών λογαριασμών. Βασικός πόρος τους ήταν το, πασίγνωστο στους παλαιότερους. Λαχείο Συντακτών, ένας κρατικά αναγνωρισμένος (με το άρθρο 12 του α.ν. 339/1936) λαχνός τον οποίον εξέδιδε με μεγάλη επιτυχία ετησίως η Ένωση Συντακτών. Σημειωτέον ότι το Λαχείο Συντακτών αποτελούσε πόρο όχι μόνο της ιδιωτικής, αλλά και της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης των εργαζομένων του κλάδου.
Πέραν των αλληλοβοηθητικών ταμείων, μέρος των κερδών από το Λαχείο διανεμόταν βάσει νόμου (ήδη με το άρθρο 52 του α.ν. 1039/1938) στα ταμεία ασφάλισης με μορφή ν.π.δ.δ. Κατά τα λοιπά, μέρος των κερδών από το Λαχείο αποτελούσε επίσης ίδιο πόρο των ενώσεων. Με τον α.ν. 143/1967, το δικτατορικό καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967 κατάργησε το Λαχείο Συντακτών και στη θέση του εξέδωσε το Κρατικό Λαχείο Κοινωνικής Αντιλήψεως. Η κρατικοποίηση του Λαχείου Συντακτών συνιστά κατ’ ουσίαν απαλλοτρίωση (ιδιωτικού) περιουσιακού στοιχείου, το οποίο μάλιστα αποτελούσε τον κύριο πόρο της ιδιωτικής ασφάλισης των μελών των ενώσεων, αλλά και σημαντικό πόρο των δημόσιων φορέων ασφάλισής τους. Η απώλεια του πόρου είναι προφανές ότι, κατ’ αποτέλεσμα, θα ισοδυναμούσε με κατάργηση της ιδιωτικής ασφάλισης, ενο) επίσης έθετε σε σοβαρό κίνδυνο και τη βιωσιμότητα των φορέων δημόσιας ασφάλισης που ενισχύονταν από τον πόρο αυτό. Προκειμένου να αποτραπεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο, το δικτατορικό καθεστώς έλαβε με τον α.ν. 248/1967 δύο, άμεσα συνδεδεμένα μεταξύ τους, μέτρα.
Πρώτον, κατάργησε τα ταμεία ιδιωτικής ασφάλισης των ενώσεων και επέβαλε την αναγκαστική συνγχώνευσή τους σε ένα ειδικό ν.π.ι.δ. που ιδρύθηκε προς τον σκοπό αυτόν, τον ΕΛΟΕΑΠ, τον οποίο όμως ενέταξε εφεξής στο σύστημα της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης. Δεύτερον, διεύρυνε σημαντικά τον πόρο του αγγελιοσήμου, προκειμένου με αυτό να «προικοδοτήσει» τον νεοϊδρυθέντα ΕΔΟΕΑΠ, αλλά και να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα των φορέων ασφάλισης με μορφή ν.π.δ.δ. Είναι σαφές ότι, με τον α.ν. 248/1967, το αγγελιόσημο νομοθετήθηκε ως αντάλλαγμα, και μάλιστα με διπλή έννοια: Αφενός, αντάλλαγμα για την απαλλοτρίωση ενός ιδιωτικού περιουσιακού στοιχείου, δηλαδή για την κρατικοποίηση του Λαχείου Συντακτών, τα κέρδη από το οποίο υποκατέστησε• και, αφετέρου, αντάλλαγμα για την οιονεί κρατικοποίηση του καθεστώτος ιδιωτικής ασφάλισης των ενώσεων, με την αναγκαστική συνένωση των ταμείων τους στον ΕΔΟΕΑΠ και την ένταξη του τελευταίου στο δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.
Το ότι το αγγελιόσημο του α.ν. 248/1967 αποτέλεσε το αντάλλαγμα για την απαλλοτρίωση ενός ιδιωτικού πόρου επιβεβαιώνεται, εξάλλου, και από το ότι, μολονότι κατά το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του αποτελεί πλέον ασφαλιστικό πόρο, εξακολουθεί πάντως να διατίθεται κατά ένα μικρό ποσοστό και στις ενώσεις, ως ίδιος πόρος τους.

3) Είναι φόρος υπέρ τρίτων το Αγγελιόσημο;
Απάντηση: Είναι σαφές, και έχει πλειστάκις κριθεί, ότι «το αγγελιόσημο δεν αποτελεί φόρο», δεδομένου ότι εξυπηρετεί κοινωνικο – ασφαλιστικό σκοπό (ΔΕφΑΘ 285/2010 κ.ά.). Εξίσου σαφές είναι ότι το αγγελιόσημο δεν αποτελεί ούτε ασφαλιστική εισφορά με τη στενή έννοια, δηλαδή εισφορά εργαζομένου ή εργοδότη, ούτε κρατική χρηματοδότηση. Κατά το μέρος που βαρύνει τρίτους (τους διαφημιστές ή διαφημιζόμενους που καταβάλλουν τη διαφημιστική δαπάνη στο οικείο μέσο), δηλαδή καταβάλλεται από πρόσωπα που δεν συμμετέχουν στην ασφαλιστική σχέση, έχει συχνά χαρακτηριστεί ως «κοινωνικός πόρος» (ΣτΕ 1387/2007, ΔΕφΑΘ 285/2010, Κρεμαλής, Δίκαιο κοινωνικών ασφαλίσεων, 1985, σελ. 190, Στεργίου, Αυτοαπασχολούμενος και μισθωτός στην κοινωνική ασφάλιση, 2005, σελ. 74, κ.ά.).
Πρόκειται όμως για έναν τελείως ιδιότυπο κοινωνικό πόρο, ο οποίος διαφέρει ουσιωδώς από άλλους κοινωνικούς πόρους που γνωρίζει η ελληνική έννομη τάξη. Χαρακτηριστικό των κοινωνικών πόρων είναι ότι υποκαθιστούν την άμεση κρατική χρηματοδότηση, συνιστούν δηλαδή έναν «έμμεσο τρόπο κρατικής συμμετοχής στη χρηματοδότηση των ασφαλιστικών φορέων» (Κοντιάδης, Συνταγματικές εγγυήσεις και θεσμική οργάνωση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, 2004, σελ. 333, Κρεμαλής, ό.π., σελ. 179). Το αγγελιόσημο πράγματι επιτελεί και αυτή τη λειτουργία (δηλαδή υποκαθιστά κρατική χρηματοδότηση), και κατά τούτο ευλόγως χαρακτηρίζεται ως κοινωνικός πόρος.
Όμως δεν περιορίζεται σε αυτή• Η κύρια, και όλως ιδιότυπη, λειτουργία του αγγελιοσήμου είναι ότι υποκαθιστά, εν όλω ή εν μέρει, την εργοδοτική εισφορά. Ενόψει αυτού, ότι δηλαδή πρόκειται για υποκατάστατο ασφαλιστικής εισφοράς, ορθώς έχει κριθεί ότι «το αγγελιόσημο συνιστά εισφορά υπό ευρύτερη έννοια» (ΣτΕ 1387/2007, ΔΕφΑΘ 285/2010, κ.ά.). Ακόμη ακριβέστερο είναι να χαρακτηρίζεται ως «οιονεί εργοδοτική εισφορά» (έτσι Στεργίου, Δίκαιο κοινωνικής ασφάλισης, 2η έκδ., 2014, σελ. 491-492). Τον ορθό αυτό χαρακτηρισμό του αγγελιοσήμου έχει προσφάτως υιοθετήσει και το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης (βλ. το από 9.4.2015 υπ’ αριθμ. πρωτ. 12691/657 έγγραφό του).

4) Οι διαφημιζόμενοι πληρώνουν τους δημοσιογράφους;
Απάντηση: Ο χαρακτήρας του αγγελιοσήμου ως οιονεί εργοδοτικής εισφοράς προκύπτει και από την, σε σχέση με άλλους κοινωνικούς πόρους, εντελώς ιδιάζουσα οικονομική λειτουργία που αυτό επιτελεί. Καταρχάς, με αγγελιόσημο βαρύνεται η διαφημιστική συναλλαγή μεταξύ ορισμένου μέσου ενημέρωσης και του διαφημιζόμενου (ή διαφημιστή). Το κόστος τυπικά βαρύνει τον διαφημιζόμενο. Όμως πρόκειται για μία επιβάρυνση επί συναλλαγής που διεξάγεται σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού, οικειοθελώς και όχι αναγκαστικά (όπως εάν διεξαγόταν σε συνθήκες μονοπωλίου ή ολιγοπωλίου). Ο διαφημιζόμενος έχει πλήρη ελευθερία να επιλέξει το μέσο στο οποίο επιθυμεί να διαφημιστεί και, συνακόλουθα, να διαπραγματευτεί το κόστος της διαφήμισης. Από την άποψη αυτή, το αγγελιόσημο κατ’ αποτέλεσμα βαρύνει τον εργοδότη, δηλαδή το μέσο ενημέρωσης, αφού αυξάνει το κόστος του παρεχόμενου προϊόντος (διαφημιστικός χώρος ή χρόνος) σε μιαν ιδιαιτέρως ανταγωνιστική αγορά. Περαιτέρω, και ανεξαρτήτως της προηγούμενης παρατήρησης, υφίσταται μια ειδική σχέση μεταξύ των ωφελούμενων από το αγγελιόσημο (των εργαζομένων στα ΜΜΕ) και των βαρυνόμενων (των διαφημιζόμενων), κατά το ότι οι τελευταίοι κάνουν χρήση του προϊόντος της εργασίας των πρώτων, προκειμένου να διαφημιστούν.
Μολονότι δεν πρόκειται για εργασιακή σχέση, ο διαφημιζόμενος χρησιμοποιεί ως «όχημα» τα εκδιδόμενα έντυπα και τις μεταδιδόμενες εκπομπές και, επομένως, επωφελείται από την εργασία των εργαζομένων σε αυτά. Η ιδιαιτερότητα αυτή σε σχέση με τους «κλασικού τύπου» κοινωνικούς πόρους έχει, άλλωστε, αναγνωριστεί και νομολογιακά. Έχει κριθεί ότι, σε αντίθεση με άλλες επιβαρύνσεις υπέρ ασφαλιστικών ταμείων, στα οποία «δεν απαιτείται η ύπαρξη ειδικής σχέσης που να συνδέει τους βαρυνόμενους με τους ωφελούμενους (πρβλ. εισφορά υπέρ ΟΓΑ επί του χαρτοσήμου που επιβάλλεται σε συναλλαγές τελείως άσχετες προς τις αγροτικές εργασίες), στην προκείμενη περίπτωση πάντως υπάρχει τέτοια σχέση, δηλαδή οι ωφελούμενοι από τον κοινωνικό πόρο του αγγελιοσήμου είναι εν δυνάμει απασχολούμενοι στους ραδιοφωνικούς σταθμούς όπου διαφημίζονται οι βαρυνόμενοι» (ΔΠρΠειρ 79/1996). Με συναφή διατύπωση, το αγγελιόσημο επιβάλλεται σε βάρος εκείνων οι οποίοι ωφελούνται άμεσα από τη διαφήμιση, κατά το ότι «τελούν σε ειδική σχέση, εφόσον προσδοκούν και αυτοί άμεση ή ενδεχόμενη ωφέλεια από την εργασία των εργαζομένων στον τύπο και τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα» (ΔΠρΑΘ 3437/1998).
Το αγγελιόσημο λειτουργεί, επομένως, κατά τρόπο παρεμφερή με την επιμερισμένη εισφορά σε βάρος ενός «οιονεί συλλογικού εργοδότη». Αντίστοιχη περίπτωση συνιστά η ασφάλιση θεατρικών συγγραφέων, ποιητών και πεζογράφων, για τους οποίους το άρθρο 6 του ν. 3232/2004 προβλέπει επιμερισμένη «εργοδοτική» εισφορά σε ποσοστό 0,5% επί της τιμής πώλησης των βιβλίων (βλ. Στεργίου, ό.π., σελ. 492).

5) Υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις που αποτελούν νομικό όπλο στον αγώνα για την προάσπιση του αγγελιοσήμου;
Απάντηση: Δικαίως, το αγγελιόσημο χαρακτηρίζεται παγίως στη νομολογία ως «υπό ευρεία έννοια εισφορά». Το Συμβούλιο της Επικρατείας δέχεται ότι «το αγγελιόσημο, επιβαλλόμενο στους διαφημιζόμενους και στους επί πληρωμή δημοσιεύοντες στον περιοδικό τύπο και προοριζόμενο, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, για την ενίσχυση των εσόδων … ασφαλιστικών οργανισμών στους οποίους ασφαλίζονται πρόσωπα απασχολούμενα γενικώς στον Τύπο, δηλαδή για την πραγμάτωση σκοπών κοινωνικής ασφαλίσεως, αποτελεί κοινωνικό πόρο. Λόγω δε του σκοπού στον οποίο αποβλέπει κατά το μεγαλύτερο μέρος του, το αγγελιόσημο συνιστά εισφορά υπό ευρύτερη έννοια, η οποία εμπίπτει στη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 1 περ. α’ του ν. 702/1977» (ΣτΕ 1387-1388/2007, 1013-1017/2008, 3464/2008, 947/2009, 2624/2009, 2832/2010 κ.ά.). Ενόψει του χαρακτηρισμού αυτού, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών έκρινε ότι νομίμως απορρίφθηκε λόγος προσφυγής, «με τον οποίο η εκκαλούσα προέβαλε ότι η πρόβλεψη της εθνικής νομοθεσίας για την επιβολή αγγελιοσήμου σε διαφημιζόμενους και διαφημιστές ως πόρου των ασφαλιστικών ταμείων των εργαζομένων στα μέσα μαζικής ενημερώσεως είναι μη νόμιμη, διότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της ανταποδοτικότητας…» (ΔΕφΑΘ 285/2010, σκέψη 8). Με την κρίση αυτή επιβεβαιώνεται νομολογιακά ο ανταποδοτικός χαρακτήρας του αγγελιοσήμου.
Από τα παραπάνω συνάγεται επίσης ότι, ως οιονεί εργοδοτική εισφορά που προορίζεται για τη χρηματοδότηση φορέων υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης, το αγγελιόσημο δεν αποτελεί έμμεσο φόρο υπέρ τρίτων και, άρα, εκφεύγει του πεδίου εφαρμογής του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι, ως εκ τούτου, ανακριβής και παραπειστικός ο ισχυρισμός που ενίοτε προβάλλεται, ότι με απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΚ της 19.3.2002, C-426/98, Επιτροπή κατά Ελλάδας) κρίθηκε, δήθεν, ότι συνιστούν απαγορευμένη έμμεση φορολογία όλοι οι υπέρ τρίτων πόροι. Αληθές είναι, αντιθέτως, ότι με την απόφαση εκείνη κρίθηκε, ειδικά και συγκεκριμένα, ότι αντίκειται στην οδηγία 69/335/ΕΟΚ περί των εμμέσων φόρων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων αποκλειστικά και μόνον ο κοινωνικός πόρος υπέρ του Ταμείου Νομικών και των Ταμείων Πρόνοιας Δικηγόρων που βάρυνε τη σύσταση, δημοσίευση και αύξηση κεφαλαίου εταιριών.
Το ΔΕΚ κατέληξε στην εν λόγω κρίση ακριβώς διότι έκρινε ότι η σχετική επιβάρυνση δεν έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί «οιονεί εργοδοτική εισφορά», όπως υποστήριζε η ελληνική κυβέρνηση. Στις περιπτώσεις, αντιθέτως, όπου ορισμένος ασφαλιστικός πόρος συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά αυτά -και τέτοια είναι η περίπτωση του αγγελιοσήμου- τότε δεν αντίκειται στο δίκαιο της ΕΕ (βλ. και Προτάσεις της 20.5.1999 του Γεν. Εισαγγελέα Γ. Κοσμά, C-56/98, Modelo, σκέψεις 70-84). Και τούτο, διότι η χρηματοδότηση της υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης εκφεύγει καταρχήν του πεδίου εφαρμογής του δικαίου της ΕΕ, το οποίο, ελλείψει εναρμόνισης στο πεδίο αυτό, περιορίζεται σε μόνο το συντονισμό των εθνικών συστημάτων, ενώ «δεν θίγει την εξουσία των κρατών μελών να διαρρυθμίζουν τα συστήματά τους κοινωνικής ασφαλίσεως» (ΔΕΚ της 28.4.1998, C-120/95, Decker, σκέψη 21, ΔΕΚ της 17.2.1993, C-159 και 160/91, Poucet και Pistre, σκέψη 6, κ.ά., πάγια νομολογία).
Τα παραπάνω έχουν πλήρως επιβεβαιωθεί και από τη νομολογία των εθνικών δικαστηρίων. Στην πιο χαρακτηριστική περίπτωση, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών εμφατικά επισήμανε ότι το αγγελιόσημο δεν έχει φορολογικό χαρακτήρα. Έκρινε ότι «το αγγελιόσημο δεν αποτελεί φόρο αλλά κοινωνικό πόρο που αποβλέπει την πραγμάτωση σκοπών κοινωνικής ασφαλίσεως -για την οποία το Κράτος υποχρεούται να μεριμνά με κάθε τρόπο (άρθρο 22 παρ. 5 του Συντάγματος)- … θεωρούμενος ως ασφαλιστική εισφορά υπό ευρύτερη έννοια… Επομένως, εφόσον δεν συνιστά φορολογικό μέτρο, το αγγελιόσημο, ως μέσο χρηματοδοτήσεως της κοινωνικής ασφαλίσεως εκφεύγει του πεδίου εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου…» (ΔΕφΑΘ 285/2010, σκέψη 8). Προς επίρρωση του παραπάνω βασικού συλλογισμού, το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι: «Οι παραδοχές αυτές δεν πλήττονται επιτυχώς μέσω της αλυσιτελούς επικλήσεως από την εκκαλούσα της αποφάσεως Δ.Ε.Κ. της 19-3- 2002 (υπόθ. C-426/98, Επιτροπή Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας), καθόσον με αυτήν δεν κρίθηκε ότι, στα πλαίσια των κοινωνικών ασφαλίσεων, απαγορεύονται γενικώς οι στερούμενες ανταποδοτικότητας ασφαλιστικές εισφορές, όπως οι κοινωνικοί πόροι, ούτε ότι αυτοί συνιστούν καθαυτούς έμμεσους φόρους. Εκείνο που με την απόφασή του αυτή έκρινε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, είναι ότι επειδή οι επιβαρύνσεις που … επιβάλλονται υπέρ του Ταμείου Νομικών και των Ταμείων Προνοίας Δικηγόρων κατά τη σύσταση, δημοσίευση και αύξηση κεφαλαίου των εταιριών ανεξαρτήτως του χαρακτηρισμού τους ως κοινωνικών πόρων, οιονεί εργοδοτικών εισφορών ή έμμεσων φόρων, διάκριση την οποία θεώρησε ως αλυσιτελή, υπερβαίνουν το φόρο συγκεντρώσεως κεφαλαίων που αντιστοιχεί προς τον φόρο εισφοράς, τον οποίο προβλέπει η Οδηγία 69/335/ΕΟΚ…, αντίκεινται στην Οδηγία αυτή…
Δεν αποφάνθηκε, δηλαδή, όπως εσφαλμένα υπολαμβάνει η εκκαλούσα, ότι οι εν λόγω επιβαρύνσεις αντίκεινται στην κοινοτική αρχή της ελεύθερης διακινήσεως εμπορευμάτων και υπηρεσιών ούτε ότι η επιβολή του αγγελιοσήμου εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Οδηγίας 69/335 ΕΟΚ» (ΔΕφΑΘ 285/2010, σκέψη 8). Ενόψει αυτών, το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι νομίμως απορρίφθηκε λόγος προσφυγής, «με τον οποίο η εκκαλούσα προέβαλε ότι η πρόβλεψη της εθνικής νομοθεσίας για την επιβολή αγγελιοσήμου σε διαφημιζόμενους και διαφημιστές ως πόρου των ασφαλιστικών ταμείων των εργαζομένων στα μέσα μαζικής ενημερώσεως είναι μη νόμιμη, διότι … συνιστά έμμεση φορολογία που αντίκειται στο κοινοτικό δίκαιο…» (ΔΕφΑΘ 285/2010,).Με την κρίση αυτή επιβεβαιώνεται ομολογιακά ο μη φορολογικός χαρακτήρας του αγγελιοσήμου.

6) Υπάρχουν νομικά και συνταγματικά κωλύματα από την κατάργηση του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ ή και του αγγελιοσήμου
Απάντηση: Ενδεχόμενη κατάργηση του αγγελιοσήμου και ένταξη του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ στον ενιαίο φορέα ασφάλισης θα συνεπαγόταν σημαντική δημοσιονομική επιβάρυνση του ελληνικού Δημοσίου. Και τούτο, για δύο λόγους: Πρώτον, κατά το μέρος που το αγγελιόσημο υποκαθιστά την άμεση κρατική χρηματοδότηση, η κατάργησή του και μετάβαση σε σύστημα τριμερούς χρηματοδότησης θα επιβαρύνει το ελληνικό κράτος με την υποχρέωση άμεσης χρηματοδότησης των εντασσόμενων στον ενιαίο φορέα ασφαλιστικών σχέσεων του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, από την οποία μέχρι σήμερα απαλλάσσεται. Δεύτερον, κατά το μέρος που το αγγελιόσημο υποκαθιστά εργοδοτικές εισφορές, η κατάργησή του θα επιβαρύνει και εμμέσως το ελληνικό κράτος, στο βαθμό που το Δημόσιο υπό την ιδιότητά του ως εργοδότης (ΕΡΤ Α.Ε., ΑΠΕ-ΜΠΕ, γραφεία τύπου) θα υποχρεωθεί να καταβάλλει εφεξής πλήρεις εργοδοτικές εισφορές. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα αντιστρατεύεται ευθέως τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η χώρα στο πλαίσιο του Μνημονίου Συνεννόησης ενόψει του τριετούς προγράμματος του ΕΜΣ (άρθρο 3 παρ. Γ’ του ν. 4336/2015, ΦΕΚ Α’ 96, σ. 1014 επ.), και μάλιστα τόσο γενικά στην υποχρέωση για επίτευξη μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλεονάσματος και περιορισμό των δαπανών όσο και, ειδικότερα, σε εκείνη για περιορισμό των ετήσιων μεταβιβάσεων από τον κρατικό προϋπολογισμό προς το συνταξιοδοτικό σύστημα. Σημειωτέον, παρεμπιπτόντως, ότι η υποχρέωση κατάργησης φόρων υπέρ τρίτων και μη ανταποδοτικών επιβαρύνσεων ουδόλως αφορά το αγγελιόσημο, αφού αυτό, δεν έχει τέτοιο χαρακτήρα, αλλά συνιστά ιδιότυπο ασφαλιστικό πόρο.
Το αγγελιόσημο, ως οιονεί εργοδοτική εισφορά, κατά την κύρια λειτουργία του υποκαθιστά εργοδοτικές εισφορές. Ενδεχόμενη κατάργησή του και μετάβαση σε σύστημα τριμερούς χρηματοδότησης θα επιφέρει μια ριζική μεταβολή στη χρηματοδοτική βάση του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, αφού ο κύριος πόρος του θα υπολογίζεται όχι ως ποσοστό επί της καταβαλλόμενης διαφημιστικής δαπάνης (αγγελιόσημο), αλλά ως ποσοστό επί των καταβαλλόμενων αποδοχών των ασφαλισμένων (εργοδοτικές εισφορές). Η μετάπτωση από το ένα σύστημα στο άλλο ενδέχεται να περιορίσει τα έσοδα σε βαθμό τέτοιο, που να θέσει σε κίνδυνο το ασφαλιστικό κεφάλαιο του Ταμείου.
Η πιθανότητα αυτή είναι ιδιαιτέρως αυξημένη ενόψει της τρέχουσας συγκυρίας, που χαρακτηρίζεται από μεγάλη αύξηση της ανεργίας του κλάδου και, επομένως, από σημαντική μείωση των προσδοκώ μενών εσόδων από εισφορές. Ενόψει της προστασίας του ασφαλιστικού κεφαλαίου, που απορρέει από το άρθρο 22 παρ. 5 Συντ., πρέπει να θεωρηθεί ότι δεν είναι συνταγματικά επιτρεπτή η ουσιώδης μεταβολή του συστήματος χρηματοδότησης του Ταμείου, εάν πιθανολογείται ότι θα περιορίσει τα προσδοκώμενα έσοδα σε βαθμό που να θέσει σε κίνδυνο το ασφαλιστικό κεφάλαιο. Σε κάθε περίπτωση, άλλωστε, και από τυπική-διαδικαστική άποψη (πρβλ. ΓΙρ.Επεξ. ΣτΕ 184/2006, 141/1996, κ.ά.), μια τόσο ουσιώδης μετάβαση δεν είναι συνταγματικά επιτρεπτή, αν δεν προηγηθεί η εκπόνηση ειδικής αναλογιστικής μελέτης, που να τεκμηριώνει τη βιωσιμότητα του νέου συστήματος χρηματοδότησης. Εξάλλου, κατά το μέρος που το αγγελιόσημο έχει θεσπιστεί σε υποκατάσταση του κρατικοποιηθέντος Λαχείου Συντακτών, δηλαδή απαλλοτριωθέντος ιδιωτικού περιουσιακού στοιχείου, ενδεχόμενη κατάργησή του θα συνεπαγόταν τη στέρηση της οικονομικής αξίας που δόθηκε ως αντάλλαγμα για την απαλλοτρίωση. Κάτι τέτοιο όμως συνιστά προσβολή του δικαιώματος στην περιουσία, το οποίο προστατεύεται από το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

1) Οι εργαζόμενοι στον Τύπο και τα ΜΜΕ υπάγονται σε ειδικό καθεστώς ασφάλισης, στο μέτρο που τα ταμεία τους χρηματοδοτούνται από τον ιδιότυπο ασφαλιστικό πόρο του αγγελιοσήμου. Όσα από τα ταμεία είχαν μορφή ν.π.δ.δ. έχουν πλέον ενταχθεί στον ενιαίο φορέα ΕΤΑΠ-ΜΜΕ• εξακολουθούν να λειτουργούν αυτοτελώς όσα έχουν μορφή ν.π.ι.δ. Το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και τα αυτοτελή ταμεία συνθέτουν το θεσμικό πλαίσιο οργάνωσης του εν λόγω ειδικού καθεστώτος ασφάλισης. Εργαζόμενοι οι οποίοι, εν όλω ή εν μέρει, δεν εμπίπτουν στο καθεστώς αυτό, υπάγονται, αντιστοίχως, στο γενικό καθεστώς ασφάλισης μισθωτών. 

2) Το ειδικό καθεστώς ασφάλισης των εργαζομένων στον Τύπο και τα ΜΜΕ, έτσι όπως εξακολουθεί να λειτουργεί μέχρι σήμερα, παρουσιάζει μια μείζονα ιδιομορφία, η οποία οφείλεται στην ιδιοτυπία του ασφαλιστικού πόρου του αγγελιοσήμου. Όλα τα άλλα καθεστώτα ασφάλισης μισθωτών, τόσο του γενικού φορέα (ΙΚΑ) όσο και των ειδικών ταμείων, βασίζονται στην αρχή της τριμερούς χρηματοδότησης, σύμφωνα με την οποία το ασφαλιστικό κεφάλαιο σχηματίζεται από εισφορές εργοδοτών, εισφορές εργαζομένων και την κρατική χρηματοδότηση. Επομένως, οι με στενή έννοια ασφαλιστικοί πόροι των ταμείων διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: πρόκειται είτε για εισφορές (εργαζομένων ή εργοδοτών) είτε για κρατικές χορηγήσεις. (Η ειδική κατηγορία των κοινωνικών πόρων συνιστά υποκατάστατο κρατικής χρηματοδότησης). Εξάλλου, οι με στενή έννοια ασφαλιστικοί πόροι των ταμείων διακρίνονται σαφώς από τους (με ευρεία έννοια) λοιπούς πόρους, όπως πρόσοδοι περιουσίας, απόδοση κεφαλαίων και αποθεματικών και κάθε άλλο έσοδο, δηλαδή πόροι από τη διαχείριση ίδιας περιουσίας. Το αγγελιόσημο δεν μπορεί να ενταχθεί εξ ολοκλήρου σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες, αλλά, αντιθέτως, πρόκειται για όλως ιδιότυπο πόρο, που μετέχει παράλληλα της νομικής φύσης τριών διαφορετικών κατηγοριών. Ειδικότερα: Πρώτον, το αγγελιόσημο υποκαθιστά την κρατική χρηματοδότηση, κατά το ότι απαλλάσσει το κράτος από μέρος της υποχρέωσής του να χρηματοδοτεί το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα, το βάρος της οποίας επιρρίπτει, κατά το μέρος αυτό, σε ορισμένη κατηγορία συναλλασσομένων, δηλαδή σε όσους διενεργούν συναλλαγή που βαρύνεται με αγγελιόσημο. Κατά το μέρος αυτό, το αγγελιόσημο λειτουργεί ως (συνήθης) κοινωνικός πόρος. Δεύτερον, το αγγελιόσημο υποκαθιστά εργοδοτικές εισφορές, κατά το ότι απαλλάσσει τους εργοδότες από μέρος της υποχρέωσής τους να καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές για τους εργαζομένους που απασχολούν. Τυπικά, το αγγελιόσημο βαρύνει τον διαφημιζόμενο (ή διαφημιστή), αφού υπολογίζεται επί του τιμήματος που αυτός καταβάλλει. Καθώς όμως πρόκειται για επιβάρυνση επί οικειοθελούς συναλλαγής σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού, κατ’ αποτέλεσμα βαρύνει ουσιαστικά, τουλάχιστον εν μέρει, τον εργοδότη, δηλαδή το μέσο ενημέρωσης, αφού αυξάνει το κόστος του παρεχόμενου προϊόντος (διαφημιστικός χώρος ή χρόνος) σε μιαν ιδιαιτέρως ανταγωνιστική αγορά. Η ουσιαστική επιβάρυνση του εργοδότη / μέσου ενημέρωσης προκύπτει, άλλωστε, και από το ότι ανήκει στο ίδιο το μέσο η ευθύνη για την απόδοση του αγγελιοσήμου στους φορείς διαχείρισής του (ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και ΕΔΟΕΑΠ). Εξάλλου, κατά το μέρος που βαρύνει και ουσιαστικά τους διαφημιζόμενους, το αγγελιόσημο προσομοιάζει με επιμερισμένη εισφορά σε βάρος ενός «οιονεί συλλογικού εργοδότη». Οι διαφημιζόμενοι (οιονεί συλλογικός εργοδότης) κάνουν χρήση του προϊόντος της εργασίας των εργαζομένων στα ΜΜΕ, την οποία χρησιμοποιούν ως «όχημα», προκειμένου να διαφημιστούν. Είτε με τη μία είτε με την άλλη έννοια, αυτή είναι η κύρια λειτουργία του αγγελιοσήμου, το οποίο, κατά το μέρος αυτό, λειτουργεί ως οιονεί εργοδοτική εισφορά. Τέλος, τρίτον, το αγγελιόσημο υποκαθιστά ίδιο (ιδιωτικό) πόρο της ασφαλιστικής κοινότητας, καθότι νομοθετήθηκε ως το διαρκές αντάλλαγμα για την απαλλοτρίωση (κρατικοποίηση) του Λαχείου Συντακτών. Με την κρατικοποίηση του Λαχείου, η Ένωση Συντακτών, ως συλλογικός εκπρόσωπος της ασφαλιστικής κοινότητας, απώλεσε ένα (ιδιωτικό) περιουσιακό στοιχείο, το προϊόν της εκμετάλλευσης του οποίου προοριζόταν για τη χρηματοδότηση του καθεστώτος κοινωνικής ασφάλισης. Αντί της ευθείας αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση του Λαχείου, στο ύψος της χρηματικής του αξίας, επελέγη – κάτι, σημειωτέον, που έγινε με αναγκαστικό νόμο- ως υποκατάσταση λύση η θεσμοθέτηση του αγγελιοσήμου ως ασφαλιστικού πόρου. Κατά το μέρος αυτό, το αγγελιόσημο υποκαθιστά προσόδους από τη διαχείριση περιουσίας.

3) Η ένταξη του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ στον ενιαίο φορέα ασφάλισης, με παράλληλη διατήρηση του ιδιότυπου ασφαλιστικού πόρου του αγγελιοσήμου, δεν είναι ούτε πρόσφορη ούτε σκόπιμη και κατά πάσα πιθανότητα ούτε εφικτή, δεδομένης της δυσχέρειας να συγχωνευθεί στον ενιαίο φορέα (όπου ισχύει η αρχή της τριμερούς χρηματοδότησης) ένα ταμείο με ριζικά διαφορετικό σύστημα χρηματοδότησης. Από την άλλη, η ένταξη του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ στον ενιαίο φορέα ασφάλισης, με ταυτόχρονη κατάργηση του αγγελιοσήμου, προσκρούει σε σοβαρά νομικά και συνταγματικά κωλύματα που την καθιστούν απαγορευτική.