Πέθανε ο αγωνιστής ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ που είχε ανατρέψει πρόεδρο των ΗΠΑ και καταδίωκε τον Χ. Κίσινγκερ

Αποχαιρετώντας τον ΗΛΙΑ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟ (Κ. Μπετινάκης)

  Ταξιδεύει πλέον για τον τελικό του προορισμό, ο παλαίμαχος δεινός χειριστής της μαχητικής δημοσιογραφίας ΗΛΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, πλήρης ημερών αλλά και επαγγελματικών επιτυχιών.
 Ο θάνατος του Ηλία Δημητρακόπουλου αποτελεί πλήγμα και για την ιστοσελίδα «www.styx.gr» της οποίας υπήρξε στενός συνεργάτης με συνεχείς ανταποκρίσεις από τις ΗΠΑ, αλλά και την αποστολή βιβλίων και περιοδικών. Μια ματιά στο αρχείο του "styx.gr" βρίσκεις τις αποκαλυπτικές ανταποκρίσεις του Ηλία Δημητρακόπουλου, για το σκάνδαλο Γουότεργκέιτ, την ανάμειξη του Κίσιντζερ στο Κυπριακό, την χρηματοδότηση Νίξον από τη χούντα, αποκαλύψεις για την πολιτική Καραμανλή και άλλα πολλά.
  Αν υπάρχει ένα πράγμα που είχε μάθει καλά ο Ηλίας Δημητρακόπουλος, είναι η αξία των ανθρώπινων σχέσεων.
  Γεννημένος στην Αθήνα την 1η Δεκεμβρίου του 1928, έγινε ο νεότερος φυλακισμένος των φυλακών Αβέρωφ από τις κατοχικές δυνάμεις το ‘43, ο νεότερος πολιτικός συντάκτης της Καθημερινής του Γεωργίου Βλάχου στα ’50, και τελικά ένας από τους διασημότερους (και ισχυρότερους) δημοσιογράφους της χώρας.
Κατάφερε να φέρει πίσω το Μακάριο από την εξορία του στις Σεϋχέλες, συνετέλεσε στην εκλογική ήττα του Καραμανλή το ’63, και έγραψε το βιβλίο «Η Απειλή Δικτατορίας», στο οποίο 18 σημαντικά πολιτικά πρόσωπα των ΗΠΑ μιλούσαν για το πολιτικό πρόβλημα της Ελλάδας και προειδοποιούσαν για μια επερχόμενη χούντα. Ήταν το πρώτο βιβλίο που απαγόρευσε και έστειλε στην πυρά ο Παπαδόπουλος.
  Μετά την επικράτηση της δικτατορίας το 1967, καταφεύγει στη Δανία και στη συνέχεια για τις ΗΠΑ, όπου θα αναπτύξει σημαντική αντιδικτατορική δράση.
  Ανταποκριτής της “Χέραλντ Τρίμπιουν”, με θητεία στις ΗΠΑ, ο Δημητρακόπουλος γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα στην Ουάσιγκτον. Όταν ο Κϊσιντζερ έρχεται στην Αθήνα, παραθέτει γεύμα προς τιμήν του στη “Μεγάλη Βρετανία”. “Ήταν μαζί η πρώτη συζυγός του και τα δύο παιδιά του”, θυμάται ο Δημητρακόπουλος.
  Σχεδόν μισό αιώνα αργότερα, θα περάσει την πόρτα του Αρείου Πάγου για να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά εναντίον του Κίσινγκερ, όπου ζητά “άσκηξη ποινικής δίωξης για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και η απόπειρα απαγωγής και δολοφονίας του”.
Το φθινόπωρο του 1968 αποκαλύπτει, ότι η Χούντα χρηματοδότησε μέσω Τομ Πάπας με 549.000 δολλάρια την προεκλογική εκστρατεία του Νίξον, από κονδύλια που έστελνε η CIA στην ΚΥΠ για την αντικομμουνιστική εκστρατεία.
  Ο Δημητρακόπουλος ενοχλεί την κυβέρνηση Νίξον. Η CIA και το FBI τον θεωρούν επικίνδυνο για την ασφάλεια των ΗΠΑ.

«Η αγωνία μου ήταν ότι η δικτατορία θα κρατούσε 40 χρόνια, σαν του Σαλαζάρ. Και ήξερα ότι η μάχη ήταν στη Ουάσινγκτον, όχι στην Ευρώπη».

  Αφορμή για να αποδράσει από την Ελλάδα στάθηκε η προσωπική πρόσκλησή του από τον Ου Θαντ, τότε γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, προκειμένου να εκπροσωπήσει τον ελληνικό Τύπο στο 6ο Διεθνές Συνέδριο του Οργανισμού στη Βαρσοβία της Πολωνίας.
Κατόπιν μέσω Δανίας κατέφυγε στις ΗΠΑ, όπου είχε γίνει πολιτικός σύμβουλος του γερουσιαστή και υποψηφίου προέδρου των ΗΠΑ, Τζορτζ Μαγκόβερν, και προσπάθησε να συντονίσει τον αντιδικτατορικό αγώνα στις ΗΠΑ ερχόμενος σε επαφή με πολλούς αμερικανούς πολιτικούς όπως ο Τεντ Κέννεντυ , ο Φουλμπράιτ κ.ά.
  Ο Δημητρακόπουλος είχε υψηλές διασυνδέσεις στο αμερικανικό κατεστημένο (Κογκρέσο) και γνώριζε πως να τις κινητοποιεί ώστε να επιτυγχάνει αποτελέσματα. Αυτό βέβαια δεν άρεσε στις αμερικανικές κυβερνήσεις.
  Έτσι, στη διάρκεια της δικτατορίας, ο Δημητρακόπουλος κινητοποίησε αυτές τις σχέσεις για να βάλει εμπόδια στην πολιτική που ακολουθούσαν ο Νίξον και ο Κίσινγκερ, και αυτός είναι ο λόγος που θέλησαν «να τον βγάλουν από τη μέση».
  Μετά την κατάρρευση της Χούντας επέστρεψε για ένα διάστημα σστην Ελλάδα στην Ελλάδα. Για την προσφορά του τιμήθηκε από τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, με τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στην ελληνική πρεσβεία στις ΗΠΑ.[2] Παρόντες ήταν ο γερουσιαστής Μαγκόβερν, ο βραβευμένος με Πούλιτζερ προσωπικός του φίλος Σέιμουρ Χερς, ο  Κρίστοφερ Χίτσενς κ.α.
Πολέμησε την CIA και τον Κίσιντζερ
  Επί 27 έτη, με πείσμα και συνεχείς δικαστικούς αγώνες, ο Δημητρακόπουλος είχε συγκεντρώσει ένα προς ένα τα έγγραφα, που σχετίζονται με τον ίδιο, τον Κίσινγκερ και τη CIA. Η «Εταιρία»  θα παραδεχτεί ότι αδίκησε τον Δημητρακόπουλο το 1984.
  Με συνήγορο του, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Ηλίας Δημητρακόπουλος προσπάθησε να ενεργοποιήσει την ελληνική δικαιοσύνη, με σκοπό να βρεθεί ο Κίσιντζερ κατηγορούμενος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης.
  "Το 1967, ο Καραμανλής ήθελε μια άλλη χούντα, που θα του έδινε την ευκαιρία να κυβερνήσει χωρίς το "εμπόδιο" της αντιπολίτευσης. Αλλά οι Αμερικανοί προτίμησαν τον πιο έμπιστό τους  πράκτορα Γ. Παπαδόπουλο". Μια καλά κρυμμένη ιστορία μας θυμίζουν τα στοιχεία που μας έστειλε από την Ουάσιγκτον, ο παλαίμαχος δημοσιογράφος Ηλίας Δημητρακόπουλος. Εκτός από το ρόλο του Καραμανλή την εποχή εκείνη, βγαίνει στο φως η «ελληνική διασύνδεση» στο σκάνδαλο Γουότεργκέητ που αποκάλυψε ο Ερευνητής Δημοσιογράφος, ο οποίος όμως επί δέκα χρόνια, ήταν στο στόχαστρο των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών.(*)
Πολλοί οι επιφανείς Έλληνες που χρηματοδοτούσαν παράνομα τον Νίξον
Στις 17 Ιουνίου 1972, πέντε άτομα συνελήφθησαν για την διάρρηξη του αρχηγείου της Εθνικής επιτροπής του Δημοκρατικού Κόμματος, στο συγκρότημα Γουότεργκέητ της Ουάσιγκτον.
   Χρειάστηκαν να περάσουν πάρα πολλά χρόνια, και αφού το περιβόητο «σκάνδαλο Γουότεργκεητ», που είχαν αποκαλύψει οι δημοσιογράφοι Μπομπ Γούντγουορντ και Καρλ Μπερνστάιν, από τις στήλες της «Ουάσιγκτον Ποστ» και την παραίτηση του τότε προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον, να έρθει η απάντηση στο «γιατί έγινε αυτή η διάρρηξη».

 Σαν "έκρηξη" ήρθε η αποκάλυψη για τα αίτια της διάρρηξης των γραφείων της Εθνικής Επιτροπής του Δημοκρατικού κόμματος, 14 χρόνια αργότερα, όταν ο Δημητρακόπουλος αποκάλυπτε την ύπαρξη «ελληνικής διασύνδεσης». Οι διαρρήκτες έψαχναν να βρουν τα στοιχεία που είχε στείλει ο Δημητρακόπουλος στο Δημοκρατικό Κόμμα και αποδείκνυαν την παράνομη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον από έναν Ελληνο-αμερικανό επιχειρηματία με διασυνδέσεις τόσο στην CIA όσο και τη χούντα των συνταγματαρχών.

Πρόκειται για τον Τομ Πάππας, όπως γράψαμε και στις 19/04/2008 : «Η χούντα, ο «ελληνικός σύνδεσμος»  και το σκάνδαλο Γουότεργκέητ» ότι
στην «Boston Sunday Globe» της Κυριακής 25 Μαΐου 1986, ο Thomas Oliphant έγραφε:
«… Ο Δημητρακόπουλος ήταν η αυθεντική πηγή για τις κατηγορίες που προέρχονται από το 1968, ότι ο Πάπας είχε διοχετεύσει με εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια, χρήματα που προέρχονταν από τις μυστικές υπηρεσίες της χούντας (οι οποίες με τη σειρά τους χρηματοδοτούνταν από την αμερικανική CIA) για την προεκλογική εκστρατεία του Νίξον. Οι κατηγορίες αυτές είχαν αποκρουστεί εκείνη την εποχή, αλλά καινούρια στοιχεία είχαν κάνει την εμφάνισή τους στο βιβλίο του δημοσιογράφου Seymour Hersh για τον Κίσιντζερ πριν τέσσερα χρόνια (1982). Ο Χερς ανέφερε ότι σε κεκλεισμένων θυρών κατάθεση το 1976, ο πρεσβευτής του Νίξον στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, είχε πει σε ερευνητική επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων ότι ο Πάπας του είχε πει ότι είχε λειτουργήσει «ως αγωγός» για την χρηματοδότηση».
Αλλά εδώ βρίσκεται το ζουμί, που όλα αυτά τα χρόνια, παραμένει εφτασφράγιστο μυστικό. Συνεχίζει λοιπόν,ο Όλιφαντ στο αποκαλυπτικό δημοσίευμα στην Sunday Boston Globe της 25ης Μαΐου 1986:
  «Ανάμεσα στις σημαντικότερες αποκαλύψεις για την υπόθεση Γουότεργκεητ ήταν τα ακόλουθα: Επίκεντρο της ανάκρισης για τον Πάππας ήταν η συνεισφορά 15.000 δολαρίων για την προεκλογική εκστρατεία του Νίξον που είχαν διοχετευθεί στις αρχές του 1972, καθώς και ένα δώρο 10.000 δολαρίων λίγο μετά τις εκλογές που είχε λάβει από τον Νικόλαο Βαρδινογιάννη, τα οποία ο Πάππας είχε δώσει στον Maurice Stans, πρώην υπουργό Εμπορίου και τότε  πρόεδρο της οικονομικής επιτροπής της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον. Ο Βαρδινογιάννης που εν τω μεταξύ έχει πεθάνει και είναι Έλληνας υπήκοος, είχε λάβει το Σεπτέμβριο του 1972 ένα χαριστικό συμβόλαιο να ανεφοδιάζει με πετρέλαιο τον αμερικανικό 6ο Στόλο, που βρίσκεται στη Μεσόγειο. Ο Πάππας είχε πει στους ανακριτές ότι δεν γνώριζε κάτι για το συμβόλαιο αυτό, ώσπου να το δημοσιεύσουν εφημερίδες και ότι δεν είχε μεσολαβήσει προς όφελος του Βαρδινογιάννη.
 Ο Πάππας γνώριζε και για άλλες οικονομικές δωρεές που είχαν γίνει από επιφανείς Έλληνες πολίτες το 1972 αλλά και το 1968 κατά την προεκλογική εκστρατεία του Νίξον καθώς και το ρόλο που έπαιζε ως μέγας χορηγός καθώς και αγωγός για να φτάνουν χορηγίες στις ΗΠΑ από άλλες χώρες.
   Τηλεγράφημα του Ασοσιέιτεντ Πρες που δημοσιεύεται στην St. Louis Post στις 25 Μαΐου 1986, κάτω από τον τίτλο «Οι εφημερίδες στηρίζουν τη θεωρία για την υπόθεση Γουότεργκέητ» περιγράφει:
  «Οι δημόσιοι κατήγοροι για την υπόθεση Γουότεργκέητ όταν ολοκλήρωσαν την ανακριτική τους εργασία πριν δώδεκα χρόνια, αποφάνθηκαν ότι ο Ελληνοαμερικανός της επιτροπής για την επανεκλογή του Ρίτσαρντ Νίξον, είχε παραβιάσει τον ομοσπονδιακό νόμο αποδεχόμενος ξένες εισφορές ύψους 15.000 δολαρίων. Οι εισαγγελείς όμως,  αποφάσισαν να μην του απαγγείλουν κατηγορίες λόγω της προχωρημένης ηλικίας του.
Τα στοιχεία δείχνουν ακόμα πως ο ίδιος άνθρωπος, ο Τομ Πάππας είχε δώσει «δάνειο» στα τέλη του 1972 50.000 $ στον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης John Mitchel, «προφανώς για να αποπληρώσει τα έξοδα από την αγορά διαμερίσματος».
   «Ο Ηλίας Δημητρακόπουλος, Έλληνας δημοσιογράφος που ζει στην Ουάσιγκτον, δήλωσε πως ανακάλυψε τα στοιχεία για το Γουότεργκέητ αντίγραφα των οποίων παρέδωσε στο Ασοσιέιτεντ Πρες και άλλους ειδησεογραφικούς οργανισμούς.
   Και το δημοσίευμα συνεχίζει: «Σε υπόμνημα με ημερομηνία 22 Φεβρουαρίου 1974, ο Ο Ρότζερ Γουάιτεν, μέλος της ειδικής  Παραπεμπτικής Επιτροπής για το Γουότεργκεητ είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Πάππας είχε παραβιάσει τον Ομοσπονδιακό Νόμο, «αποδεχόμενος και παραλαμβάνοντας πολιτική συνεισφορά στην Ελλάδα από τον Νικόλαο Βαρδινογιάννη, Έλληνα πολίτη, την οποία και παρέδωσε στον Μόρις Στανς», πρόεδρο της επιτροπής για την επανεκλογή Νίξον. Ο Πάππας ήταν συμπρόεδρος της οικονομικής αυτής επιτροπής…

  "… Ο N. Βαρδινογιάννης, που δεν ζει πια, είχε κερδίσει το συμβόλαιο για τον ανεφοδιασμό του 6ου Αμερικανικού Στόλου στη Μεσόγειο, πέντε μήνες μετά την πρώτη συνεισφορά του, το Μάιο του 1972", σύμφωνα με άλλο υπόμνημα του Witten».

-----
  Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Δημητρακόπουλος περνούσε σε οίκο ευγηρίας στην Ουάσιγκτον, απ΄όπου είχε επιστρέψει πριν μερικούς μήνες για να ολοκληρώσει τον κύκλο της ζωής του πίσω στην πατρίδα.
  Εδώ και λίγο καιρό ο Αμερικάνος δημοσιογράφος Τζέιμς Μπάρον είχε αναλάβει να γράψει την βιογραφία του η οποία πρόκειται να  εκδοθεί στις ΗΠΑ.
-----
YΓ. Ο Τομ Πάππας, αναφέρει ως «παραδεδεγμένα "περιουσιακό" στοιχείο της CIA» ο Christopher Hitchens  σε άρθρο του στο ΝΑΤΙΟΝ (31-5-86)
  ΥΓ 2. Ο Χίτσενς γράφει ακόμα ότι με την κατάθεσή του στην επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων το 1976, ο Χένρι Τάσκα (που είχε διατελέσει πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα 1970-74- επί χούντας ), "επιβεβαίωσε ότι το 1968, χρήματα από το δικτατορικό καθεστώς δόθηκαν για την προεκλογική εκστρατεία των Νίξον - Άγκνιου. Πηγή των χρημάτων ήταν ο Μιχαήλ Ρουφογάλης της ΚΥΠ. "Ένα περιουσιακό στοιχείο της CIA ανακύκλωνε χρήματα ενός αποκρουστικού καθεστώτος που προσπαθούσε να επηρεάσει τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές..."

ΠΟΕΣΥ: "Δεν εγκρίνεται η ανακοίνωσή σας, γιατί θίγει τους υπουργούς-συνομιλητές μας..."...!!!

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗ πράγματα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην ανώτατη συνδικαλιστική εκπροσώπηση του κλάδου των δημοσιογράφων, ο οποίος μέσω του αντι-Ασφαλιστικού εκτρώματος του Κατρούγκαλου, οδηγείται σε σφαγή με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς κανείς να ασχολείται μαζί του...!
Στη θυελλώδη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ), το μεσημέρι της Δευτέρας, παρότι τα μέλη του ζητούσαν επιμόνως από τον Πρόεδρο, Δημήτρη Κουμπιά και τον Γενικό Γραμματέα, Γιώργο Σαββίδη (προνομιακούς συνομιλητές των υπουργών Κατρούγκαλου-Πετρόπουλου), να δώσουν εξηγήσεις γιατί ο κλάδος παραμένει ακόμα σε ...καταστολή, την ώρα που όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι βρίσκονται ήδη στους δρόμους, η στερεότυπη απάντηση που έπαιρναν, ήταν: "Περιμένουμε το επίσημο κείμενο του νομοσχεδίου που αφορά το ασφαλιστικό των ΜΜΕ και μετά θα αντιδράσουμε..."...!!!
Σημειώνεται, ότι το "επίσημο κείμενο" καθυστερεί πάνω από ένα μήνα (!), με αποτέλεσμα ολόκληρος ο κλάδος να παραμένει σε ...χειμερία νάρκη, παρότι η ...εξωτερική θερμοκρασία έχει υπερβεί τα κανονικά όρια για την εποχή...!
Στη διάρκεια της συνεδρίασης, όταν 4-5 μέλη της διοίκησης της ΠΟΕΣΥ, που διαφωνούν ριζικά με τους έως τώρα χειρισμούς του ηγετικού διδύμου της Ομοσπονδίας, πρότειναν να εκδοθεί τουλάχιστον μια ανακοίνωση που να καταγγέλει όλα όσα συμβαίνουν σε σχέση με το Ασφαλιστικό των εργαζόμενων στα ΜΜΕ, η απάντηση που πήραν αρχικά ήταν ότι "έληξε η συνεδρίαση" (!). Αργότερα, όταν επέμεναν να γίνει ψηφοφορία για το αν θα δημοσιοποιηθεί κείμενο που ήταν ήδη έτοιμο, πήραν την απάντηση: "Δεν μπορούμε να εκδώσουμε ανακοίνωση που βάλει κατά των δυο υπουργών -Κατρούκαλου και Πετρόπουλου- την ώρα που συζητάμε μαζί τους..."...!

Τί έλεγε το κείμενο που δεν ενέκριναν οι "προνομιακοί συνομιλητές" των υπουργών Εργασίας; 

Ακολουθεί ολόκληρο το "λογοκριμένο" κείμενο, ώστε ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του.....

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η                                                  Αθήνα 15 Φλεβάρη 2016  Με το σύνολο του ελληνικού λαού να έχει βγει στους δρόμους, απαιτώντας να αποσυρθεί αμέσως το αντι-ασφαλιστικό έκτρωμα της κυβέρνησης και των δανειστών (χτες το ζήτησαν δημοσίως ακόμα και μέλη της περιβόητης επιτροπής "σοφών" του Κατρούγκαλου!), ο χώρος του Τύπου και της Ενημέρωσης, μοιάζει να "κρατείται" μεθοδικά σε καταστολή και σε μια πρωτοφανή συνδικαλιστική ομηρία. Μέσα από άτυπες, ημιεπίσημες, αδιέξοδες συσκέψεις και πέρα-δώθε κεκλεισμένων των θυρών με εκπροσώπους του κλάδου, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας ...αγοράζει χρόνο για το τελικό χτύπημα που έχει αποφασίσει να δώσει στους εργαζόμενους στην Ενημέρωση. Εργαζόμενοι, άνεργοι, απλήρωτοι και συνταξιούχοι, με πετσοκομμένες παροχές και δικαιώματα δεν παζαρεύουμε, ούτε μας εκφράζουν τα παζάρια τους. Ο δημοσιογραφικός κόσμος  έχει διακηρυγμένη θέση και δεν κάνει βήμα πίσω. Αποτελεί δε ανυποχώρητη θέση του:  *   Η διατήρηση του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ ως ανεξάρτητου, ενιαίου και αυτοτελούς Ταμείου στα ΜΜΕ, με ένταξη στην ασφάλισή του όλων των κατηγοριών εργαζομένων στα Μέσα Ενημέρωσης με μισθωτή εργασία. Είναι η ώρα και τα μπλοκάκια, με πλήρεις όμως ασφαλιστικές καλύψεις, να γίνουν μισθωτοί και όχι οι μισθωτοί μπλοκάκια. *   Η διασφάλιση του Αγγελιοσήμου και η επέκτασή του στα ειδησεογραφικά διαδικτυακά ΜΜΕ, ως πόρου χρηματοδότησης των Ταμείων μας κύριας και επικουρικής ασφάλισης στο κέντρο και στην Περιφέρεια. Σε αντίθετη κατεύθυνση, ο συνταγματολόγος υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος και ο υφυπουργός- έως πρόσφατα νομικός σύμβουλος της ΠΟΕΣΥ, μέσω της εταιρίας του γραφείου του- Τάσος Πετρόπουλος, εμπαίζουν πλέον ανοιχτά έναν εξαθλιωμένο κλάδο, τον οποίο επιχειρούν  ξεδιάντροπα και με συνοπτικές διαδικασίες να τον ρίξουν, μαζί με την Ενημέρωση, στη μηχανή του ασφαλιστικού κιμά. Αποκρύπτουν συνειδητά και συστηματικά την αλήθεια, ότι δηλαδή, μέσω του νέου Ασφαλιστικού εκτρώματος, επιχειρούν: Να ξεριζώσουν τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία της λειτουργίας του Τύπου και να κάνουν πλιάτσικο στα εναπομείναντα από τη ληστεία του PSI αποθεματικά των δημοσιογραφικών Ταμείων, τα οποία δεν τους ανήκουν και δεν θα πρέπει να τους αφήσουμε να τα ξαναληστέψουν. Σαν να μην έφτανε που η ανεργία στον κλάδο (η μεγαλύτερη σε όλους τους εργασιακούς χώρους) ξεπερνά πλέον το 45% και οι απολύσεις και η απλήρωτη, υποαμειβόμενη και μαύρη εργασία κυριαρχούν παντού, τώρα έρχεται και η κυβερνητική αντι-ασφαλιστική πρόταση να δώσει το τελειωτικό χτύπημα στους εξαθλιωμένους των ΜΜΕ:  - Κατεδαφίζοντας τα Ταμεία του Τύπου, τα οποία είναι τα μόνα που εξακολουθούν να αποτελούν νησίδες προστασίας για εργαζόμενους, άνεργους και συνταξιούχους.  - Κατεδαφίζοντας ό,τι έχει απομείνει στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων, των ΣΣΕ και της μισθωτής εργασίας, μέσω της νομοθέτησης των ευέλικτων μορφών απασχόλησης (εξάπλωση παντού της εργασίας με μπλοκάκι), πράγμα που επιδιώκουν διακαώς, εδώ και χρόνια, διάφορα εργοδοτικά κέντρα και οι πρόθυμοι του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Δυστυχώς, με τo νομοθετικό έκτρωμα των Κατρούγκαλου-Πετρόπουλου, που όπως αποκαλύπτεται δημιουργήθηκε στα προσωπικά τους γραφεία και όχι στο υπουργείο Εργασίας, επιβεβαιώνεται ότι το μόνο που ενδιαφέρει βραχυπρόθεσμα την κυβέρνηση, είναι η  υφαρπαγή των αποθεματικών των Ταμείων Τύπου (περίπου 1 δισεκ. ευρώ), παρότι μέχρι σήμερα ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΑΘΕΣΕΙ ΠΟΤΕ ΟΥΤΕ 1 ΕΥΡΩ ΣΕ ΑΥΤΑ! Εγκλωβισμένη στην ετεροβαρή συμφωνία (τρίτο μνημόνιο) του καλοκαιριού, η κυβέρνηση υποκρίνεται ότι παλεύει να «σώσει» (!) το Ασφαλιστικό, ισοπεδώνοντας ωστόσο ό,τι έχει απομείνει μέχρι τώρα όρθιο, στο όνομα δήθεν της "δικαιοσύνης και της ισότητας", που προτάσσει για να νομιμοποιήσει το ανοσιούργημα σε βάρος παλαιών και νέων συνταξιούχων, αλλά και όσων εξακολουθούν ακόμα να εργάζονται. Στο πλαίσιο αυτό, το υπουργικό δίδυμο Κατρούγκαλου - Πετρόπουλου, ωμά και χωρίς περιστροφές, στέλνει σαφές μήνυμα και προς τους εξαθλιωμένους των ΜΜΕ, να ξεχάσουν τα Ταμεία τους -συμπεριλαμβανομένου του ιδιωτικού ΕΔΟΕΑΠ που αποτελεί το αποκούμπι για 18.000 ψυχές- γιατί τα… χρειάζονται μαζί με τα αποθεματικά τους το "κουαρτέτο" και ορισμένοι ραδιοτηλεοπτικοί επιχειρηματίες, φίλοι του νέου καθεστώτος. Κρύβεται κι αυτό  στο παρασκήνιο, πίσω από το νόμο του Οκτωβρίου για τα ΜΜΕ, αλλά και την τελευταία τροπολογία για τις τηλεοπτικές άδειες, που δεν λέει τί θα γίνει με τον κόσμο που εργάζεται στα κανάλια που κλείνουν, ενώ για τα καινούργια δεν λέει πουθενά την λέξη Δημοσιογράφος και ΣΣΕ.  Τα "αφεντικά"  επιδιώκουν πλέον ξεκάθαρα να εντάξουν  το προσωπικό τους στο νέο ασφαλιστικό εξάμβλωμα, ώστε να γλιτώσουν τις υψηλές εργοδοτικές εισφορές προς το ΙΚΑ . Προφανώς, διαφεύγει από όλους τους, ότι για την τύχη του ιδιωτικού ΕΔΟΕΑΠ, οι μόνοι που μπορούν να λάβουν αποφάσεις, είναι τα μέλη-μέτοχοί του και κανένας άλλος... Ταυτόχρονα όμως, στα μουλωχτά (μέσω σχετικών εισηγήσεών τους προς τον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά), ζητούν επιπλέον και τη μείωση του μοναδικού πόρου που τα συντηρεί, του Αγγελιοσήμου, σε ποσοστό κάτω του 10% (από 20% που είναι σήμερα), γιατί θέλουν να βάλουν την διαφορά στην τσέπη τους!  Μάλιστα, ως ανταπόδοση  για το «δώρο» που αναμένουν να τους κάνει η κυβέρνηση μέσω του νέου Ασφαλιστικού, αλλά και με βάση τις προβλέψεις της τροπολογίας που ήδη ψηφίστηκε για τις τηλεοπτικές άδειες, οι μιντιάρχες έχουν επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου φιλοσυστημικής προπαγάνδας, με αποτέλεσμα το πρώτο σκέλος της χειραγώγησης της δημόσιας ενημέρωσης να αποτελεί ήδη πραγματικότητα. Από τις μέχρι τώρα συναντήσεις των εκπροσώπων του κλάδου στο υπουργείο Εργασίας, προκύπτει ότι ο μόνος ξεκάθαρος στόχος της κυβέρνησης είναι η υφαρπαγή των αποθεματικών του ΕΤΑΠ ΜΜΕ (ό,τι έχει απομείνει από τη ληστεία του PSI) για την υλοποίηση του οποίου  «θυσιάζεται» η ίδια η ανεξαρτησία της Ενημέρωσης και της Δημοσιογραφικής Λειτουργίας. Με το ασφαλιστικό μόρφωμα Κατρούγκαλου-Πετρόπουλου, ουσιαστικά  νομιμοποιείται πολιτικά ο νόμος Λοβέρδου, ενώ προστίθενται και νέες επώδυνες διατάξεις, με τις οποίες: * Εκτελούνται εν ψυχρώ ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες. * Απορυθμίζονται περαιτέρω οι εργασιακές σχέσεις, ευνοώντας μόνον τις ελαστικές μορφές απασχόλησης. * Ανοίγει ο δρόμος σε απολύσεις (ακόμη και στους εργαζόμενους στα Ταμεία που ενοποιεί). * Ικανοποιούνται οι πάγιες επιδιώξεις των μεγαλο-εργοδοτών. * Δημεύονται τα υπόλοιπα των αποθεματικών που έχουν γλιτώσει από το PSI. * Κόβονται προκαταβολικά συντάξεις και παροχές για τους νέους, αλλά και για τους ήδη συνταξιούχους. Παράλληλα, με το λουκέτο στα δημοσιογραφικά Ταμεία καταργείται η δημοσιογραφική ιδιότητα και η συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξαρτησία της λειτουργίας του Τύπου, επειδή οι δημοσιογράφοι, χωρίς τις ρήτρες ανεξαρτησίας που περιλαμβάνονται στις καταταστατικές διατάξεις των δημοσιογραφικών ταμείων, μετατρέπονται σε υπαλλήλους του εργοδότη ή της κυβέρνησης: Χωρίς συλλογικές συμβάσεις και Κώδικα Δεοντολογίας, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ενημέρωση και την Δημοκρατία. Έτσι, τα «ευέλικτα» καρτέλ στο χώρο των ΜΜΕ θα συνεχίσουν να προσαρμόζονται με ταχύτητα στα νέα δεδομένα, αλλάζοντας απλώς ενδυμασία, ενώ η προσαρμογή αυτή και το ανακάτεμα της τράπουλας θα χρηματοδοτηθεί από τη νέα καταλήστευση των πόρων των δημοσιογραφικών Ταμείων. Οι ευεργετημένοι ραδιοτηλεοπτικοί εργοδότες, οι διαφημιστικές και οι ασφαλιστικές εταιρείες, ήδη τρίβουν τα χέρια τους. Η βίαιη αντικατάσταση των υγιών Ταμείων από «επαγγελματικές» κρεατομηχανές, στοχεύουν αφενός στην πολτοποίηση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης και αφετέρου στο άνοιγμα της κερκόπορτας στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Το κυβερνητικό σχέδιο-λαιμητόμος για το Ασφαλιστικό, προκαλεί σοκ και δέος, όχι μόνο γιατί προβλέπει γερό μαχαίρι στις συντάξεις, αλλά γιατί προτείνει τη νομοθέτηση της φτωχοποίησης ακόμη μεγαλύτερου τμήματος του ελληνικού λαού... Εστω και αυτήν την ύστατη ώρα, οι ηγεσίες των θεσμικών συνδικαλιστικών οργάνων του κλάδου σε ολόκληρη τη χώρα, καλούνται να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, αναλαμβάνοντας άμεσα την οργάνωση ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ σε εφαρμογή των σχετικών αποφάσεων του ΔΣ της ΠΟΕΣΥ, του Συνεδρίου και του Γενικού της Συμβουλίου, καθώς και της ομόθυμης βούλησης των Ενώσεων της χώρας για υπεράσπιση των «κόκκινων γραμμών» στα δίκαια αιτήματά μας. Η σύγκλιση εκτάκτου συνεδρίου της ΠΟΕΣΥ είναι επιβεβλημένη, προκειμένου πλέον ο κλάδος να αποφασίσει άμεσα ο ίδιος για την τύχη των Ταμείων του, των αποθεματικών τους, την ποιότητα της Ενημέρωσης και της Δημοκρατίας και την ίδια τη ζωή του. Μπροστά στο νέο αντι-ασφαλιστικό σφαγείο που έχει στηθεί από την κυβέρνηση, όλοι οι εργαζόμενοι του Τύπου και των ΜΜΕ, καλούνται να ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ μαζί με την υπόλοιπη κοινωνία που εξεγείρεται απέναντι στην προωθούμενη "κοινωνική ευθανασία"... Ενώνουμε τη φωνή μας μαζί με ολόκληρο τον ελληνικό λαό και καλούμε τους συναδέλφους να αποφασίσουν εάν αξίζει να θυσιάσουμε δικαιώματα και κατακτήσεις μιας ολόκληρης ζωής, ακυρώνοντας τη δυνατότητα για εργασία και γηρατειά με αξιοπρέπεια...  Η συστράτευση όλων σε απεργιακό αγώνα διαρκείας, μέχρι τη νίκη, είναι πλέον μονόδρομος...

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΜΙΚΗ ΚΑΙ ΔΕΚΑΔΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΜΙΚΗ ΚΑΙ ΔΕΚΑΔΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ: ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΕΒΑΣΤΗ Η ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΎ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ!

Να γίνει σεβαστή από όλους η βούληση του ελληνικού λαού, όπως εκδηλώθηκε στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου και να διακοπεί η μνημονιακή πορεία «καταστροφής και υποδούλωσης», το «πρόγραμμα δολοφονίας της Ελλάδας» και «εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού».

Αυτό ζητούν, με δραματική έκκλησή τους προς τον ελληνικό λαό και τους λαούς όλου του κόσμου, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, οι συνταγματολόγοι Γιώργος Κασιμάτης και Δημήτρης Μπελαντής και δεκάδες γνωστές προσωπικότητες της κοινωνικής δράσης, της ακαδημαϊκής διδασκαλίας, της δημοσιογραφίας και της πολιτικής στην Ελλάδα, αλλά και την Κύπρο.

Την έκκληση υπογράφουν εκτός του Μίκη, ο ομότιμος Καθηγητής του ΕΜΠ, Βένιος Αγγελόπουλος, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, ο καρδιολόγος Γιώργος Βήχας, μέλος του ΔΣ του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, εκ των εμπνευστών και πρωτεργατών του Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού, ο ψυχίατρος Κλεάνθης Γρίβας, η Κατερίνα Θανοπούλου, εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, ο εκδότης της εφημερίδας «Αντιφωνητής» της Θράκης Κώστας Καραίσκος, ο Γεώργιος Κασιμάτης, ομότιμος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, ιδρυτικό μέλος και επίτιμος Πρόεδρος της Διεθνούς ‘Ενωσης Συνταγματικού Δικαίου, πρώην νομικός σύμβουλος του Πρωθυπουργού Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, ο Παπα-Αντρέας Κεφαλογιάννης από τα Ανώγεια της Κρήτης, ο Στάθης Κουβελάκης, Καθηγητής στο King’s College του Λονδίνου, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, ο Βουλευτής Αμμοχώστου Νίκος Κουτσού, ένας εκ των δύο Κυπρίων βουλευτών που αντιτάχθηκαν μέχρι τέλους στην ψήφιση των Μνημονίων στην Κύπρο, ο αντιπρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ Μάριος Κρητικός, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, συντονιστής της «Πρωτοβουλίας των Δελφών» και μέλος της συντακτικής επιτροπής της διεθνούς επιθεώρησης για την αυτοδιαχείρηση «UtopieCritique» («Κριτική Ουτοπία»), ο οικονομολόγος και συγγραφέας Σπύρος Λαβδιώτης, πρώην στέλεχος της Κεντρικής Τράπεζας του Καναδά, το στέλεχος του ΠΑΚ και πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Λευτέρης Κωνσταντινίδης, ο Γιάννης Μαύρος, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών προς την Ελλάδα, ο σκηνοθέτης Γιώργος Μουστάκης, ο δικηγόρος Δρ. Συνταγματικού Δικαίου Δημήτρης Μπελλαντής, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, η οικονομολόγος Μαρία Νεγρεπόντη-Δεληγιάννη, τρεις φορές εκλεγείσα Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, συνεργάτης του ΟΟΣΑ και βραβευθείσα από πληθώρα διεθνών οργανισμών, ο οικονομολόγος-ερευνητής Παναγιώτης Παντελίδης, ο αν. Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πολυτεχνείο Κρήτης Δημήτρης Πατέλης, ο επίτιμος Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Binghamton της Νέας Υόρκης, πρώην επικεφαλής του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών της Αθήνας, James Petras, η Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο Ελένη Πορτάλιου, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, ο σκιτσογράφος Στάθης, ο Πρέσβης Θέμος Στοφορόπουλος, ο δημοσιογράφος Μιχάλης Στυλιανού, διευθυντής της ελληνικής εκπομπής της Γαλλικής Ραδιοφωνίας κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας, οι συγγραφείς Γιάννης Σχίζας και Φώτης Τερζάκης, ο δικηγόρος Βαγγέλης Τσεκούρας και ο φυσικός Στάθης Χαμπίμπης.

Η υπογραφή της έκκλησης συμπίπτει με τον εορτασμό των γενεθλίων του ‘Ελληνα μουσικοσυνθέτη, ελληνικού και παγκόσμιου συμβόλου αντίστασης.

Η άμεσα εκδηλωμένη βούληση του ελληνικού λαού υπερέχει, κατά τις αρχές του δημοκρατικού πολιτεύματος, αλλά και του ευρωπαϊκού δικαίου, οποιωνδήποτε αντίθετων αποφάσεων κυβέρνησης, Βουλής και ΕΕ και μπορεί να αλλάξει μόνο με νέο δημοψήφισμα, υπογραμμίζεται στην έκκληση. Ο σεβασμός του ‘Όχι του ελληνικού λαού, ακόμα ισχυρότερου αφού δόθηκε σε περιβάλλον τρομοκρατίας και οικονομικού πολέμου, είναι ο μόνος δρόμος για να διασωθεί η εμφύλια ειρήνη στην Ελλάδα και η δημοκρατία στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Στην έκκληση υποστηρίζεται ότι το πρόγραμμα που εφαρμόζεται από το 2010, παραβιάζει κατάφωρα το Σύνταγμα, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο. Προκάλεσε ήδη τη μακράν μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική καταστροφή στην Ευρώπη μετά το 1945. Η Ελλάδα χρησιμοποιείται ως «πειραματόζωο», για να δοκιμασθούν οι μέθοδοι καταστροφής του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους και της ευρωπαϊκής δημοκρατίας.

Για να διατηρηθούν οι πιο βασικοί όροι ηθικής και υλικής επιβίωσης του ελληνικού λαού, του ελληνικού έθνους, υποστηρίζουν οι υπογράφοντες, αυτό το πρόγραμμα πρέπει να διακοπεί, κατά προτίμηση σε συμφωνία με τις άλλες χώρες της ΕΕ, ή, αν αυτό δεν είναι δυνατό, μονομερώς. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος να σωθεί η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός.

Οι υπογράφοντες προειδοποιούν ότι η νέα συμφωνία, που συνομολογήθηκε με «εξευτελιστικούς» και «παράνομους» τρόπους, όπως τους χαρακτηρίζουν, θα οδηγήσει σε αρπαγή της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, περιλαμβανομένων των πρώτων κατοικιών, της γης των αγροτών και των τραπεζών.

Το κείμενο της έκκλησης επικρίνει σφόδρα την κυβέρνηση γιατί ενεργεί μετά το δημοψήφισμα, ωσάν να είχαν ψηφίσει «Ναι» οι ‘Ελληνες και γιατί, αντί να οργανώνει την άμυνα της χώρας, ενσταλάσσει «αποθάρρυνση», «φόβο» και «πανικό» στον ελληνικό λαό. Επικρίνει τα δύο κόμματα που κυβερνούν, επαγγελθέντα τη διακοπή του μνημονιακού προγράμματος, γιατί επί τρία χρόνια και μέχρι την τελευταία στιγμή, ούτε ετοιμάστηκαν, ούτε προετοίμασαν τον ελληνικό λαό και τη χώρα για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης.

Οι υπογράφοντες καλούν τον ελληνικό λαό, σε μια από τις πιο δραματικές στιγμές της ιστορίας του «να μην το βάλει κάτω, να μη χάσει το θάρρος και την ευθυκρισία» του. Θυμίζουν ότι οι πατεράδες και οι παπούδες των σημερινών Ελλήνων άντεξαν, επιβίωσαν, αντιστάθηκαν και νίκησαν και στη γερμανική κατοχή του 1941-44 και στη φοβερή πείνα του 1941-42. Εκφράζουν την βεβαιότητα ότι το «φιλότιμο και ο πατριωτισμός των Ελλήνων» θα υπερισχύσουν τελικά του φόβου και ότι η Ελλάδα, η Δημοκρατία και η Δημοκρατική Ευρώπη θα νικήσουν.

Οι υπογράφοντες παροτρύνουν τους ‘Ελληνες πολίτες «να οργανωθούν και να παλέψουν άμεσα για να βοηθήσουν τους πιο αδύνατους να αντιμετωπίσουν την πείνα, την αρρώστια, την ανέχεια, για να στηρίξουμε την αξιοπρέπεια των ανθρώπων…, να βάλουν πλάτη για να μη διαλυθούν, από το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, οι πιο βασικές λειτουργίες της κοινωνίας και του κράτους…να αντισταθούν, όπου μπορούν και όπως μπορούν, στην επιβολή των νέων αντιλαϊκών μέτρων» Καλούν τον ελληνικό λαό «να βγάλει τα οδυνηρά αλλά αναγκαία συμπεράσματα από την εμπειρία του και να οικοδομήσει ένα σοβαρό και αξιόπιστο μέτωπο αντίστασης, να μην ξαναεμπιστευτεί τυφλά αυτοσχέδιους σωτήρες, τυχοδιώκτες και καιροσκόπους».

Τέλος, η έκκληση απευθύνεται στους λαούς όλου του κόσμου καλώντας τους «να συνειδητοποιήσουν ότι ο δικός μας αγώνας είναι και δικός τους. Απευθύνεται ιδιαίτερα «στους Ευρωπαίους που συμπαραστάθηκαν στους ‘Ελληνες κατά τη διάρκεια της μαύρης περιόδου της στρατιωτικής δικτατορίας» και τους ζητά «να εμποδίσουν τώρα το πραξικόπημα που οργανώνουν οι κυβερνήσεις τους, μαζί με το ΔΝΤ και την ΕΚΤ, υπό την καθοδήγηση του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, για να επιβάλλουν τη δικτατορία των Πιστωτών στην Ελλάδα σήμερα, σε όλη την Ευρώπη αύριο!»

Οι δυνάμεις που σχεδίασαν και μετατρέπουν τώρα μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ιράκ ή Λιβύη με «οικονομικούς βομβαρδισμούς», καταλήγει η έκκληση, «αν επικρατήσουν, θα καταστρέψουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μπροστά στον νέο ολοκληρωτισμό των «Αγορών», το ίδιο, αν όχι περισσότερο επικίνδυνο από τους ολοκληρωτισμούς των δεκαετιών του 1930 και του 1940, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ενωθούμε και να πολεμήσουμε..Αύριο κινδυνεύει να είναι πολύ αργά για όλη την Ευρώπη, για όλη την ανθρωπότητα», καταλήγει η έκκληση.

Ολόκληρο το κείμενο της έκκλησης έχει ως εξής:

Nα υπερασπιστούμε το ‘Όχι του ελληνικού λαού!

Να υπερασπιστούμε την πατρίδα και τη δημοκρατία!

Στις 5 Ιουλίου, ο ελληνικός λαός απέρριψε, με συντριπτική πλειοψηφία, το τελεσίγραφο των Πιστωτών, που ενεργούν ως ανελέητοι αποικιοκράτες και καταστροφείς της χώρας μας. Ζήτησε την διακοπή της μνημονιακής πορείας καταστροφής και λεηλασίας της χώρας, αποικιοποίησης της Ελλάδας, που ξεκίνησε τον Μάιο 2010.

Αυτό το ‘Όχι, που άφησε κατάπληκτη όλη την ανθρωπότητα, δόθηκε στις πιο δύσκολες συνθήκες, συνθήκες τρομοκρατίας από όλα σχεδόν τα ΜΜΕ, απειλών και εκβιασμών από τις ισχυρότερες διεθνείς δυνάμεις και αρχόμενου οικονομικού πολέμου, που οδήγησε στο κλείσιμο των τραπεζών. Είναι εφάμιλλο των μεγάλων ‘Όχι της ιστορίας μας, όπως τα ‘Οχι του 1821, του 1940, του 1941-44 και πολλών άλλων, με τα οποία ο ελληνικός λαός διατήρησε την αξιοπρέπεια, τον πολιτισμό και τις πιο βασικές ηθικές προϋποθέσεις της ύπαρξής του ως συγκροτημένο έθνος.

Σύμφωνα με τις πιο βασικές αρχές του πολιτεύματός μας, αυτό το ‘Όχι υπερέχει όλων των αποφάσεων της κυβέρνησης και της Βουλής. ‘Όλα τα ελληνικά κρατικά όργανα και τα ευρωπαϊκά, οφείλουν να το σεβαστούν, πόσο μάλλον που απολύτως τίποτα δεν μεταβλήθηκε από τις συνθήκες που επικρατούσαν στις 5 Ιουλίου (αν κάτι έγινε είναι ότι επιδεινώθηκαν οι όροι που επιβάλλουν οι Δανειστές στον ελληνικό λαό).

Η απόφαση ενός δημοψηφίσματος αλλάζει μόνο με άλλο δημοψήφισμα. Η τήρηση αυτών των κανόνων, ο σεβασμός της άμεσης έκφρασης της βούλησης του ελληνικού λαού και της ουσίας του πολιτεύματός μας, δεν είναι μόνο ένα σοβαρό νομικό, πολιτικό και οικονομικό θέμα. Είναι η βασικότερη προϋπόθεση για τη διατήρηση της δημοκρατίας στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Είναι ο μόνος δρόμος για να διατηρηθεί η ειρήνη στην ελληνική κοινωνία.

Είναι επιπλέον ο μόνος δρόμος για να εξασφαλισθεί η ηθική και υλική μας επιβίωση, για να επιζήσει η Ελλάδα ως κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική ταυτότητα. Τα τελευταία πέντε χρόνια αποδείχθηκε, με τον πιο απόλυτο και τραγικό τρόπο, ότι τα προγράμματα αυτά, που επιβλήθηκαν από την Τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) στον ελληνικό λαό (με τη συγκατάθεση ελληνικών κυβερνήσεων που παραβίασαν μαζικά το Σύνταγμα, την βούληση των εκλογέων, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο), δεν οδήγησαν παρά στη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική καταστροφή που σημειώθηκε στην Ευρώπη μετά το 1945. Είναι προγράμματα δολοφονίας της χώρας μας!

Η συνέχιση του προγράμματος αυτού επί μιας χώρας που έχει ήδη υποστεί πρωτοφανή καταστροφή θα την οδηγήσει σε πλήρη αποσύνθεση και διάλυση σε όλα τα επίπεδα. Ούτε άλλωστε αυτοί που ψήφισαν στη Βουλή τα απάνθρωπα μέτρα που επιβάλλει η τελευταία, έκδηλα παράνομη και αντισυνταγματική «συμφωνία», δεν επικαλέστηκαν πειστικά κάποιο πλεονέκτημά της. Το μόνο τους επιχείρημα είναι «δεν έχουμε άλλη λύση, πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι, να παραδοθούμε». Ουσιαστικά, μας ζητάνε να αυτοκτονήσουμε ως χώρα και ως λαός.

Ο ελληνικός λαός, όλοι οι ‘Ελληνες πολίτες και η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολούθησαν εμβρόντητοι όσα συνέβησαν μετά το δημοψήφισμα. Ακόμα και σήμερα το μυαλό του ανθρώπου δυσκολεύεται να καταλάβει πως, μια κυβέρνηση που ζήτησε και πήρε, μια συντριπτική εντολή αντίστασης από τον ελληνικό λαό άρχισε, ουσιαστικά μόλις έκλεισαν οι κάλπες, να ενεργεί ωσάν να είχε κερδίσει το Ναι. Δυσκολεύεται να καταλάβει πως, πέντε μέρες αργότερα, και χωρίς να έχει αλλάξει απολύτως τίποτα στις συνθήκες που επικρατούσαν στις 5 Ιουλίου, συνομολόγησε με εξευτελιστικές διαδικασίες, μια ταπεινωτική και καταστροφική για την Ελλάδα «συμφωνία». Μια «συμφωνία» που δεν τόλμησε να υποβάλλει στη Βουλή για κύρωση, όπως ορίζει το Σύνταγμα, αλλά υπέβαλε για ψήφιση, όπως έκανε και τον Μάη του 2010 η τότε κυβέρνηση, ένα νομοσχέδιο που βάφτισε «συμφωνία», όπως τότε το βάφτισαν «Μνημόνιο». Ο εξευτελισμός της Ελλάδας και του Συντάγματος ολοκληρώθηκε συμβολικά με τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του νόμου με τα μέτρα, που ψήφισε η Βουλή, με τοποθετημένο πάνω από τον νόμο και από το όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας ανυπόγραφου, χωρίς να έχει ψηφιστεί από τη Βουλή, του κειμένου της «συμφωνίας στα αγγλικά και ελληνικά», δίκην πίνακα εντολών ανώτερης εξουσίας.

Στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να εξηγήσει τις οβιδιακές της μεταμορφώσεις, η κυβέρνηση έγινε τώρα ο κύριος προπαγανδιστής όλων των επιχειρημάτων του Ναι. Ενσταλλάσει η ίδια τον φόβο και τον πανικό στους ‘Ελληνες πολίτες. ’Εβαλε το κύρος που της έδωσε η προηγούμενη, αντιμνημονιακή στάση της, αλλά και το κύρος μιας αριστεράς, που έδωσε στο παρελθόν ηρωϊκούς αγώνες, στην υπηρεσία δυνάμεων που θέλουν να διαλύσουν το ηθικό του ελληνικού λαού, να τον πείσουν ότι το κράτος του είναι τελείως ανίσχυρο, ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο από το να παραδώσει αμαχητί την εθνική και λαϊκή κυριαρχία του στους Πιστωτές και να ελπίσει στο έλεός τους. ‘Ελεος που, όπως έμαθαν οι ‘Ελληνες, με τίμημα τη διάλυση της χώρας μας την τελευταία πενταετία, δεν υπάρχει καν.

Αυτά που λέει σήμερα η κυβέρνηση, τα έλεγαν πριν το δημοψήφισμα οι χρεωκοπημένοι πολιτικοί και τα κόμματα που φέρουν την ιστορική ευθύνη της διάλυσης και υποδούλωσης της Ελλάδας. Οι ‘Ελληνες τα αγνόησαν, δίνοντας στην κυβέρνησή τους το ‘Όχι που ζήτησε, αλλά δεν ξέρουμε αν ήθελε. Το να επαναλαμβάνει όμως, ο ίδιος ο «αρχηγός» των αντιμνημονιακών τέτοια επιχειρήματα, γεμίζει φόβο, αμφιβολίες και σύγχυση την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Στα άμεσα, υλικά και αντικειμενικά αποτελέσματα της συνθηκολόγησης, προστίθεται η ηθική αποσύνθεση του έθνους, η κατάρρευση του ηθικού, της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησής του!

Λέει βέβαια ο Πρωθυπουργός, όπως και οι προκάτοχοί του: «Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα». Αυτό δεν είναι αλήθεια. Θα ήταν αξιόπιστο ένα τέτοιο επιχείρημα, μόνο αν στη μάχη για την υπεράσπιση της κυριαρχίας της πατρίδας του, της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων του ανθρώπου, είχε χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα που διέθετε η Ελλάδα, όπλα που δεν χρησιμοποίησε και επιμελώς απέκρυψε. ‘Όταν έχεις λαό αποφασισμένο πίσω σου, πάντα υπάρχει εναλλακτική λύση! Και πάντως, ο πρώτος υπεύθυνος και αρμόδιος να οργανώσει την άμυνα του κράτους και του λαού μας που δέχονται επίθεση και πόλεμο – και επίθεση και πόλεμο δέχονται οι ‘Ελληνες και το κράτος τους εδώ και πέντε χρόνια- είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση. Αυτοί πρέπει να ενθαρρύνουν, όχι να πανικοβάλλουν. Να βάλουν στην υπηρεσία του απειλούμενου κράτους και λαού όλα τα μέσα στη διάθεσή τους. Και όχι βέβαια να διατάσσουν έμφοβοι αποστρατεία του λαού και του κράτους τη στιγμή της εχθρικής επίθεσης!

Γιατί άλλωστε επί δυόμισυ χρόνια, από τις εκλογές του 2012 μέχρι τις εκλογές του 2015, ο Πρωθυπουργός και τα κόμματα που κυβερνούν δεν προετοιμάστηκαν για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης με τους πιστωτές; Γιατί δεν το έκαναν ούτε όταν φάνηκε καθαρά ότι δεν επρόκειτο να προκύψει τίποτα από τις διαπραγματεύσεις; Γιατί ξόδεψαν τα κρατικά αποθεματικά για να διατηρήσουν πέντε μήνες μια παρωδία «διαπραγματεύσεων»; Γιατί παραπλανούσαν και καθησύχαζαν τον ελληνικό λαό πριν και μετά τις εκλογές, αντί να τον προετοιμάζουν; Γιατί, όχι μόνο δεν αναζήτησαν χρηματοδοτική βοήθεια διεθνώς, εκτός ΕΕ, αλλά και την απέκλεισαν με επανειλημμένες δηλώσεις τους; Ποιών τις διαβεβαιώσεις αφρόνως εμπιστεύτηκαν; Για ποιον ακριβώς λόγο ευχαριστούν τώρα τις Ηνωμένες Πολιτείες; Αυτά είναι μερικά μόνο από τα αμείλικτα ερωτήματα που τους θέτει ο Λαός και η Ιστορία.

Καλούμε τον ελληνικό λαό, αυτές τις τραγικές στιγμές της ιστορίας μας, να μη το βάλει κάτω, να διατηρήσει το θάρρος και την ευθυκρισία του. Να μην επιτρέψει να του σπάσουν ξανά την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή του, την εμπιστοσύνη του στις αστείρευτες, ιστορικά αποδεδειγμένες δυνάμεις του. Να μη λυγίσει.

Οι πατεράδες και οι μανάδες μας, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας έζησαν τη γερμανική κατοχή. ‘Εζησαν την πείνα του 1941. Επιβίωσαν όμως, αντιστάθηκαν και νίκησαν τον κατακτητή. ‘Ετσι θα γίνει και τώρα.

Καλούμε τους ‘Ελληνες πολίτες να οργανωθούν και να παλέψουν άμεσα για να βοηθήσουν τους πιο αδύνατους να αντιμετωπίσουν την πείνα, την αρρώστια, την ανέχεια, για να στηρίξουμε την αξιοπρέπεια των ανθρώπων. Να συνδράμουμε πρώτα από όλα αυτούς που δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα στα σπίτια τους, ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους, τα φάρμακα που χρειάζονται!

Καλούμε τους ‘Ελληνες πολίτες να βάλουν πλάτη για να μη διαλυθούν, από το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, οι πιο βασικές λειτουργίες της κοινωνίας και του κράτους.

Τους καλούμε να αντισταθούν, όπου μπορούν και όπως μπορούν, στην επιβολή των νέων αντιλαϊκών μέτρων. Αυτή η χώρα είναι δική μας. Δεν θα την παραδώσουμε.

Καλούμε τον ελληνικό λαό να βγάλει τα οδυνηρά αλλά αναγκαία συμπεράσματα από την εμπειρία του και να οικοδομήσει ένα σοβαρό και αξιόπιστο μέτωπο αντίστασης, να μην ξαναεμπιστευτεί τυφλά αυτοσχέδιους σωτήρες, τυχοδιώκτες και καιροσκόπους. Δεν υπάρχει πιο μεγάλο εθνικό και λαϊκό καθήκον σήμερα από τη διακοπή του συνολικού δανειακού προγράμματος καταστροφής και υποδούλωσης της χώρας. Είναι προτιμότερο η διακοπή αυτή να γίνει συμφωνημένα, από κοινού με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης. Αν δεν μπορεί όμως να γίνει έτσι, πρέπει να γίνει μονομερώς. Δεν έχουμε άλλο δρόμο για να σωθούμε, ούτε την πολυτέλεια για καινούριες αυταπάτες! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να σωθεί η Ελλάδα από ολοκληρωτική καταστροφή, να σωθεί με δυνάμεις ικανές να κρατήσουν τον κοινωνικό ιστό της πατρίδας μας και τον πολυτιμότερο θησαυρό που έχει, το ζωντανό κεφάλαιο των νέων, που χάνεται σήμερα στον δρόμο της μετανάστευσης.

Για να μπορέσει να γίνει αυτό, χρειάζεται η καθολική κινητοποίηση του ελληνικού λαού, χωρίς ιδιοτέλειες, μικροκομματισμούς, εύκολα συνθήματα και καιροσκοπισμούς. Χρειάζεται η αναζήτηση ερεισμάτων και συμμαχιών σε όλα τα σημεία του ορίζοντα, χωρίς αποκλεισμούς. Χρειάζεται θάρρος, ανιδιοτέλεια και σοβαρότητα. Καταστραφήκαμε από τα εύκολα συνθήματα, τους πολιτικαντισμούς, τις κραυγές χωρίς περιεχόμενο, τους τυχοδιώκτες, την καιροσκοπική εκμετάλλευση της τραγωδίας του λαού μας. Χρειαζόμαστε επιστημονικά άρτια επεξεργασία των εναλλακτικών, πλατιά και σοβαρή συζήτηση στην ελληνική κοινωνία και στους ‘Ελληνες του εξωτερικού για τις λύσεις που έχουμε και το που πάμε ως έθνος.

Ο Δαυίδ μπορεί να νικήσει τον Γολιάθ. Αλλά πρέπει να είναι πιο σοβαρός, πειθαρχημένος και έξυπνος από τον Γολιάθ. Σήμερα, ο ελληνικός λαός πληρώνει πανάκριβο, τεράστιο τίμημα, όπως και τόσες άλλες φορές στην ιστορία του, γιατί οι λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις και τα δύο κόμματα που κυβερνούν, ακριβώς γιατί επαγγέλθηκαν τη διακοπή της μνημονιακής πορείας, δεν έπραξαν το καθήκον τους, δεν προετοιμάστηκαν και δεν προετοίμασαν το λαό, κινήθηκαν συχνά με πνεύμα καιροσκοπισμού και μικροκομματισμού, εμπιστεύτηκαν διαβεβαιώσεις και συμβουλές ξένων, που σε όλη την ιστορική διαδρομή μας απέδειξαν ότι δεν είναι φίλοι μας.

Η πατρίδα μας δεν κινδύνευσε όταν ο λαός, ενωμένος σε μια γροθιά, αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία και την προκοπή του. Κινδύνευσε πάντα και καταστράφηκε συχνά, όταν οι δυνάμεις της ξένης εξάρτησης πήραν το πάνω χέρι.

Καλούμε ιδιαίτερα τα κοινωνικά στρώματα που κατάφεραν, μέσα στον καιρό της κρίσης, να διατηρήσουν παρόλα αυτά κάποιες καταθέσεις και κάποια εχέγγυα υλικής άνεσης και ασφάλειας, να συνειδητοποιήσουν ότι παίζουν με τον φόβο τους για το τι μπορεί να σημαίνει μια σύγκρουση, αλλά δεν τους λένε τι θα συμβεί αν συνεχιστεί η σημερινή πορεία της χώρας. Σίγουρα, κάθε άμυνα, κάθε αντίσταση, κάθε αγώνας είναι σύγκρουση με τις ισχυρότερες δυνάμεις της καταστροφής και της υποδούλωσης. Σίγουρα, κάθε σύγκρουση έχει κινδύνους για τους αγωνιστές. ‘Ερχονται όμως στη ιστορία στιγμές που η σύγκρουση γίνεται απαραίτητη για να σωθεί η πατρίδα, ο λαός, ο πολιτισμός του και οι επόμενες γενηές. Για να σωθεί η αξία και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Σε κάθε αγνό αγώνα, οι αγωνιστές κλείνουν τα αυτιά τους και στους ευχάριστους και στους τρομοκρατικούς ήχους των σειρήνων του κατακτητή.

‘Ένα από τα πιο απάνθρωπα όπλα που χρησιμοποιούν σήμερα οι κάθε είδους κατακτητές είναι η «συντεταγμένη χρεωκοπία», που συνήθως ψευδεπίγραφα ονομάζεται «βοήθεια αλληλεγγύης». Είναι από τα πιο απάνθρωπα όπλα, γιατί εξαρθρώνει ολοκληρωτικά ένα λαό και τις επόμενες γενηές του. Το όπλο αυτό, που χρησιμοποιούν κατά του ελληνικού λαού από το 2010, οδηγεί στον πλήρη αφανισμό της Ελλάδας ως εθνικού κράτους, ως κοινωνίας, ως ιστορικής και πολιτισμικής ταυτότητας, μαζί με τις επόμενες γενηές της. Αυτή τη χρεοκοπία μας έχουν επιβάλλει σήμερα, αυτήν έχουμε και αυτή συμφώνησε η σημερινή μας πολιτική ηγεσία με τους δανειστές μας να συνεχίσουν και να διαιωνίσουν. Ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να το επιτρέψει.

Αν οι πιστωτές νικήσουν, θα τα πάρουν όλα κι από αυτούς που σήμερα κάτι διαθέτουν. Η Κυρία Μέρκελ μόνο τον θεσμό της δουλείας δεν έχει δοκιμάσει να εφαρμόσει στη χώρα μας. Ίσως βέβαια κι αυτό έγινε γιατί πέτυχε να επιβάλλει τα «ισοδύναμά» του. ‘Οσοι διαθέτουν ακόμα κάτι από τις οικονομίες και τον ιδρώτα τους, όσοι ‘Ελληνες έχουν επιχειρήσεις, μικρές, μεσαίες ή μεγάλες, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι θα φύγουν από τα ελληνικά χέρια τους, ότι σκοπός των δανειστών είναι να περάσουν αυτές και ολόκληρη η αγορά στα χέρια των πολυεθνικών επιχειρήσεων και του κερδοσκοπικού χρηματιστικού κεφαλαίου.

Η επιβολή αυτής της συμφωνίας και μάλιστα η εφαρμογή της από μια κυβέρνηση που μιλά στο όνομα της αριστεράς, συνιστά πλήρη κατίσχυση του νεοφιλελευθερισμού, στην πιο ακραία του μορφή. Συνιστά ολοσχερή κατάργηση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, απαξίωση των ήδη πληγέντων μεσαίων στρωμάτων, καταστροφή αγροτών και ανέργων.

Η προστασία του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, η κοινωνική και οικονομική αναδιανομή δεν είναι μια πολυτέλεια. Είναι η πιο απόλυτη, η πιο ζωτική προϋπόθεση για τη σωτηρία της πατρίδας. Το έθνος, η πατρίδα δεν είναι αφηρημένες έννοιες, ταυτίζονται με τον ζωντανό, υπαρκτό ελληνικό λαό που μοχθεί και αγωνίζεται. Ούτε μπορεί να υπάρχει έθνος και πατρίδα χωρίς τον λαό και χωρίς την αξιοπρέπειά του. Ούτε φυσικά μπορεί να ταυτίζεται η Ελλάδα με μια ολιγαρχία, άρρηκτα συνδεδεμένη με ξένα συμφέροντα.

Η παράδοση της κρατικής κυριαρχίας στην ηγεσία της ευρωζώνης και το ΔΝΤ είναι ο τόπος συνάντησης της ντόπιας «ελίτ» με το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Είναι το σχέδιο εκχώρησης της δημόσιας, αλλά και της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, του τραπεζικού τους συστήματος, των πρώτων κατοικιών τους, που ήδη αίρεται η προστασία τους, ακόμα και της γης των αγροτών στους δανειστές. Είναι το σχέδιο της πλήρους φτωχοποίησης, της εξαθλίωσης και του εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού.

Είμαστε βέβαιοι ότι το φιλότιμο και ο πατριωτισμός των Ελλήνων θα νικήσουν τη βαθειά απογοήτευση και την αποθάρρυνση που είναι τόσο φυσικό να νοιώθουμε όλοι μας τώρα. Οι Πιστωτές είναι άλλωστε τόσο ανελέητοι, που δεν μας αφήνουν κανένα άλλο περιθώριο, αν θέλουμε να επιβιώσουμε, ως άτομα και ως λαός.

Απευθυνόμαστε σε όλους τους λαούς του κόσμου και τους καλούμε να συνειδητοποιήσουν ότι ο δικός μας αγώνας είναι και δικός τους. Να καταλάβουν το είδος των δυνάμεων που αντιμετωπίζουμε και που διάλεξαν την Ελλάδα ως πειραματόζωο.

Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στους Ευρωπαίους που συμπαραστάθηκαν στους ‘Ελληνες κατά τη διάρκεια της μαύρης περιόδου της στρατιωτικής δικτατορίας και τους ζητάμε να εμποδίσουν τώρα το πραξικόπημα που οργανώνουν οι κυβερνήσεις τους, μαζί με το ΔΝΤ και την ΕΚΤ, υπό την καθοδήγηση του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, για να επιβάλλουν τη δικτατορία των Πιστωτών στην Ελλάδα σήμερα, σε όλη την Ευρώπη αύριο!

Οι δυνάμεις που σχεδίασαν και μετατρέπουν τώρα μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ιράκ ή Λιβύη με «οικονομικούς βομβαρδισμούς», αν επικρατήσουν, θα καταστρέψουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μπροστά στον νέο ολοκληρωτισμό των «Αγορών», το ίδιο, αν όχι περισσότερο επικίνδυνο από τους ολοκληρωτισμούς των δεκαετιών του 1930 και του 1940, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ενωθούμε και να πολεμήσουμε. Πρέπει να το κάνουμε τώρα. Αύριο κινδυνεύει να είναι πολύ αργά για όλη την Ευρώπη, για όλη την ανθρωπότητα.

Η Ελλάδα θα νικήσει, η Δημοκρατία θα νικήσει, η δημοκρατική Ευρώπη θα νικήσει!

Ολη η αλήθεια για τα Ταμεία Τύπου και το Αγγελιόσημο που θέλουν να απαλλοτριώσουν Κατρούγκαλος και Πετρόπουλος

Παρά την κρίση, τα Ταμεία των ΜΜΕ (ΕΤΑΠ-ΜΜΕ  ΕΔΟΕΑΠ, ΤΕΑΣ κ.λ.π) παραμένουν ακόμα και σήμερα μια υγιής νησίδα του Κοινωνικού Ασφαλιστικού μας συστήματος, που λειτουργεί σύμφωνα με το μοντέλο των αυτοδιαχειριζόμενων ταμείων (mutual societies), όπως δεκάδες  παρόμοιοι οργανισμοί στην Ευρώπη αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τα Δημοσιογραφικά Ταμεία δεν επιβαρύνουν έστω και στο ελάχιστο τον κρατικό προϋπολογισμό, οι πόροι τους δεν προέρχονται από αυτόν, ούτε ανήκουν στους Φορείς Ασφάλισης της Γενικής Κυβέρνησης, σύμφωνα και με την Ελληνική Στατιστική Αρχή.

Επίσης, είναι γνωστό -αλλά πρέπει να το τονίζουμε συνεχώς- ότι στους πόρους των Ταμείων των ΜΜΕ δεν προβλέπεται εργοδοτική εισφορά, παρά μόνον εισφορά των εργαζομένων. Οπου δε  προβλέπεται εργοδοτική εισφορά, είναι στη λογική της χαμηλής επιβάρυνσης του μη μισθολογικού κόστους, ώστε να υποστηρίζεται η ελευθερία της έκφρασης ( π.χ στα έντυπα).

Το Αγγελιόσημο, που ουσιαστικά είχε ήδη θεσμοθετηθεί από το έτος 1941, επεκτάθηκε μετά την  κατάργηση  του Λαχείου Συντακτών. Συγκεκριμένα, επεκτάθηκε μετά την κατάργηση και ιδιοποίηση από το Κράτος του Λαχείου Συντακτών το 1967, βασικό μέχρι τότε έσοδο των ταμείων Επικούρησης και Υγειονομικής Περίθαλψης των εργαζομένων στον Τύπο. Ειδικότερα, μπροστά στον κίνδυνο κατάρρευσης των ασφαλιστικών ταμείων των εργαζομένων στον Τύπο, όπως και του νεοσύστατου τότε ΕΔΟΕΑΠ, προβλέφθηκε αντί εργοδοτικής εισφοράς, ως πόρος για τη λειτουργία τους, το έσοδο του Αγγελιοσήμου.

Το Αγγελιόσημο δεν συνιστά ούτε εύνοια ούτε προνόμιο προς τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, αλλά είναι η εργοδοτική εισφορά και η κρατική επιχορήγηση που ΔΕΝ λαμβάνουν από τους εργοδότες και το Κράτος, τα Ταμεία Τύπου (δεν έχουν λάβει ποτέ ούτε ένα ευρώ από τον προϋπολογισμό).

Αντίθετα, από τα έσοδα των δημοσιογραφικών ταμείων το 10% που εισπράττει το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ  αποδίδονται στο ΑΚΑΓΕ.

Επίσης, η εισφορά υπέρ του ΔΛΟΕΜ από τους μισθωτούς δημοσιογράφους καταλήγει στο ΙΚΑ και από εκεί στον ΟΑΕΔ, χωρίς όμως να επιδοτούνται οι άνεργοι ασφαλισμένοι του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, επειδή στην 1η διεύθυνση (πρώην ΤΣΠΕΑΘ) υπάρχει άλλος ειδικός λογαριασμός ανεργίας , με έσοδα από άλλες εισφορές.

Την ίδια στιγμή, πρόσφατη αναλογιστική μελέτη δείχνει πως τυχόν κατάργηση του Αγγελιοσήμου θα έχει ως αποτέλεσμα το ΕΤΑΠ ΜΜΕ να εμφανίσει αναλογιστικό έλλειμα ύψους 1,7 δισ. ευρώ, το οποίο σε περίπτωση κατάργησης και του Ταμείου (στο πλαίσιο του νέου Ασφαλιστικού), θα επιβαρύνει αντιστοίχως το νέο Ενιαίο Φορέα Ασφάλισης (δηλαδή, τον κρατικό προϋπολογισμό), καθώς και τον χειμαζόμενο χώρο των ΜΜΕ.
Το Αγγελιόσημο, λοιπόν, δεν συνιστά ούτε φόρο ούτε τέλος. Επιβάλλεται επί των διαφημίσεων στον Τύπο και τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, τα οποία χρησιμοποιούν οι διαφημιζόμενοι ως μέσο για την προβολή τους, κάνοντας χρήση της εργασίας των εργαζομένων στον Τύπο, προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός της διαφήμισης. Υπό την έννοια αυτή, το Αγγελιόσημο παράγεται από το σύνολο των εργαζομένων στα ΜΜΕ και ανήκει σε ΟΛΟΥΣ.

 Αρα, η όποια προσπάθεια εκ μέρους των εργοδοτών που πιέζουν και τη σημερινή κυβέρνηση με σκοπό να το οικειοποιηθούν, θα πρέπει να αποκρουστεί με αποφασιστικότητα.

Παράλληλα, είναι τουλάχιστον ύποπτη και προκαλεί τον κοινό νου, η στοχοποίηση των Ταμείων Τύπου από την έκθεση – μαϊμού του ΟΟΣΑ (που συντάχθηκε επί υπουργίας Κ. Χατζηδάκη), με την προτροπή μάλιστα της συγχώνευσής τους με το ΙΚΑ και τον ΕΟΠΥΥ, όταν:

* Τα Ταμεία του Τύπου δεν είναι κρατικοδίαιτα όπως ο ΕΟΠΥΥ.

* Οι εργοδότες των ΜΜΕ δεν επιβαρύνονται με  ασφαλιστικές εισφορές  και στις περιπτώσεις που προβλέπονται , αυτές είναι ελάχιστες σε σχέση με την ασφάλιση μισθωτής εργασίας από άλλα ταμεία.

* Η Πολιτεία δεν τα χρηματοδοτεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Οι εργαζόμενοι πληρώνουν  μόνοι τους για την Περίθαλψή τους, καθώς Πολιτεία και εργοδότες έχουν  μετακυλήσει στο Αγγελιόσημο την από το Σύνταγμα υποχρέωσή τους για την Ασφάλιση των εργαζομένων στα ΜΜΕ.

* Δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό σημαίνει πως εάν όλοι οι εργαζόμενοι – ασφαλισμένοι στα Ταμεία Τύπου μεταφερθούν στον ΕΟΠΥΥ, το βάρος της περίθαλψής τους θα επιβαρύνει περαιτέρω τον ΕΟΠΥΥ και όλους τους ΄Ελληνες φορολογούμενους.

* Ως φορολογούμενοι πολίτες οι δημοσιογράφοι, οι διοικητικοί υπάλληλοι και όλοι οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, πληρώνουν τη χρηματοδότηση  του ΕΟΠΥΥ, χωρίς όμως να κάνουν χρήση των υπηρεσιών του.

Την ίδια στιγμή, οι εργοδότες και οι διαφημιστές που πιέζουν για την κατάργηση του Αγγελιοσήμου, δεν λένε την αλήθεια στον ελληνικό λαό,  αλλά επιχειρούν να διχάσουν την κοινωνία στρέφοντας τον έναν κλάδο ενάντια στον άλλο.
Εκείνο που κρύβουν επιμελώς, είναι πως εάν καταργηθεί το Αγγελιόσημο τότε θα πρέπει τα Ταμεία του Τύπου να χρηματοδοτούνται από το κράτος και οι εργοδότες των ΜΜΕ να υποχρεωθούν δια νόμου να καταβάλλουν εργοδοτική εισφορά, την οποία σήμερα δεν πληρώνουν παρά μόνον οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ. Διότι, δεν νοείται ο κλάδος των εργοδοτών των ΜΜΕ να είναι ο μοναδικός που δεν θα πληρώνει εργοδοτικές εισφορές, σε αντίθεση με όλους τους υπόλοιπους επιχειρηματίες.

Το επιχείρημα ότι δήθεν επιβαρύνονται ο λαός-καταναλωτές και οι διαφημιζόμενοι από το Αγγελιόσημο που επιβάλλεται επί των διαφημίσεων είναι γελοίο και ψευδέστατο. Κι αυτό διότι εάν τα Ταμεία Τύπου υπαχθούν στο σύνολό τους στο ΙΚΑ και στον ΕΟΠΥΥ, θα τα πληρώνουν όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες.

Όμως, την ίδια στιγμή, τα χρήματα από τις διαφημίσεις θα μοιράζονται ανάμεσα στους διαφημιστές και τους εργοδότες των ΜΜΕ, σε βάρος και των διαφημιζόμενων πελατών τους και των εργαζόμενων στα ΜΜΕ και των Ελλήνων πολιτών.

Ουσιαστικά εργοδότες των ΜΜΕ και διαφημιστές, επιδιώκουν:

-Να καταργηθεί το Αγγελιόσημο, ως  απαίτηση των δανειστών.

-Να ενταχθούν όλα τα Ταμεία στο ΙΚΑ και τον ΕΟΠΥΥ, πάλι κατ΄ απαίτηση του μνημονίου.

-Να καταργηθούν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και το σύνολο των Σωματείων του Τύπου, μέσω των μνημονιακών μέτρων διάλυσης των εργασιακών σχέσεων (και της πλήρους απελευθέρωσης των απολύσεων που ζητούν για λογαριασμό τους οι δανειστές).   
Με τις κινήσεις τους αυτές οι εργοδότες των ΜΜΕ προσδοκούν:

-Να απελευθερωθεί από το βάρος του Αγγελιοσήμου η διαφημιστική αγορά και το 20% να το μοιράζονται με τους διαφημιστές.

-Να αναλάβει το κράτος τη χρηματοδότηση και των Ταμείων του Τύπου.

-Να απαλλαγούν από τη μισθωτή εργασία (άρα από κρατήσεις, εισφορές κ.λ.π.) και να επιβάλουν παντού τα «μπλοκάκια» (ΔΠΥ ή ΤΠΥ), τα οποία θα κοστίζουν φθηνότερα και θα μπορούν να τα εναλλάσσουν χωρίς περιορισμούς.

Είναι προφανές ότι για όλους αυτούς τους λόγους, αποσύρθηκε από το ασφαλιστικό του 2010 το περιβόητο πλέον άρθρο 67, το οποίο προέβλεπε την καταβολή Αγγελιοσήμου για τις διαφημίσεις που καταχωρούνται στο Διαδίκτυο. Επρόκειτο για διάταξη, που προέβλεπε την ασφάλιση των εργαζόμενων στο Διαδίκτυο και την τιμολόγηση και άρα τη φορολόγηση και τον έλεγχο των κερδών των διαφημιστών και των ΜΜΕ!
Ειδικότερα, το άρθρο 67 όριζε: α) την ασφάλιση των εργαζόμενων σε ιστοσελίδα ή πύλη του διαδικτύου που διατηρούν εφημερίδες, τηλεοπτικοί, ραδιοφωνικοί σταθμοί, περιοδικά και web τηλεοράσεις ή ραδιόφωνα και β) την είσπραξη Αγγελιοσήμου και φυσικά ΦΠΑ, από τη διαφήμιση που εμφανίζεται σε αυτά.
Απέσυρε, δηλαδή, η τότε κυβέρνηση ένα άρθρο που διασφάλιζε στους εργαζόμενους ασφάλιση, στο ελληνικό Δημόσιο έσοδα και στα Ταμεία του Τύπου τον βασικό τους πόρο, που σήμερα λεηλατείται συστηματικά, λόγω της γκρίζας ζώνης που υπάρχει στο Διαδίκτυο. Ακόμα και παραδοσιακά ΜΜΕ (εφημερίδες, περιοδικά κ.λ.π) πλέον, τιμολογούν τις διαφημίσεις στις ιντερνετικές τους εκδόσεις για να μην πληρώνουν Αγγελιόσημο, με αποτέλεσμα να συντελείται τεράστια εισφοροδιαφυγή σε βάρος των Ταμείων μας.

Και δεν είναι τυχαίο ότι η απόσυρση του άρθρου 67 συνοδεύτηκε από μπαράζ επιθέσεων κατά των Ταμείων των εργαζόμενων στον Τύπο, με πληρωμένες διαφημίσεις στον Τύπο! Επιβράβευσε δηλαδή η τότε κυβέρνηση τους διαφημιστές, τους μεσάζοντες ανάμεσα στα ΜΜΕ και τους διαφημιζόμενους, που αγωνίζονται εδώ και χρόνια για την αύξηση των ανεξέλεγκτων εσόδων-κερδών τους, επιχειρώντας να πείσουν την κοινωνία, την πολιτεία, τους διαφημιζόμενους και τους καταναλωτές ότι το Αγγελιόσημο είναι μια νοσηρή υπόθεση που πρέπει να καταργηθεί γιατί επιβαρύνει την τελική τιμή του προϊόντος!
Σε αυτήν την προσπάθεια, συμπαραστάθηκαν και ορισμένοι εκδότες που αποκρύπτουν ότι δεν πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές, καθώς και περιθωριακά έντυπα διαφήμισης τα οποία ζουν από τις υπόγειες …ελεημοσύνες των διαφημιστών και σε βάρος των διαφημιζομένων.
Για όλους αυτούς, το Αγγελιόσημο είναι το δέντρο που κρύβει το δάσος, δηλαδή την αδηφάγο κερδοσκοπική απληστία τους. Στόχος τους είναι να αλωνίζουν ανεξέλεγκτοι και αφορολόγητοι στην αχανή λεωφόρο του Διαδικτύου!

Είναι απλό: Αγγελιόσημο στο Διαδίκτυο σημαίνει τιμολόγηση, άρα φανερός τζίρος, άρα έλεγχος, άρα ΦΠΑ, άρα φόρος στα κέρδη. Αυτό φάνηκε, δυστυχώς, ότι υιοθέτησε και η τότε κυβέρνηση αποσύροντας τη συγκεκριμένη διάταξη.   

Οι άνθρωποι των ΜΜΕ αποτελούν κομμάτι της σφοδρά πληττόμενης ελληνικής κοινωνίας και βασανίζονται όπως όλοι οι Έλληνες από την κρίση, με τα ποσοστά της ανεργίας στον κλάδο να πλησιάζουν το 40% και να είναι τα μεγαλύτερα από κάθε άλλο κλάδο. Χωρίς ΣΣΕ, με τις απολύσεις να είναι σε ημερήσια διάταξη, με το καθεστώς της παύσης πληρωμών να κυριαρχεί σε όλο το φάσμα των επιχειρήσεων Τύπου, με τη ληστεία των αποθεματικών των Ταμείων Τύπου, το Αγγελιόσημο είναι η μόνη πηγή στήριξης της ασφάλισης και της περίθαλψής τους.

Η επιβεβλημένη επέκταση του Αγγελιοσήμου και στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, προκειμένου να σταματήσει η σημερινή κλοπή του, είναι η μόνη ρύθμιση που μπορούν να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι των ΜΜΕ.