Οχι στα σχέδια της διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ

ΔΕΝ  ΕΙΝΑΙ  ΜΟΝΟ

ΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙ Ο ΕΔΟΕΑΠ

Κούρεψαν

και ομόλογο

της ΕΣΗΕΑ

Την πλήρη εκκαθάριση της υπόθεσης του ΕΔΟΕΑΠ, με την άμεση επιστροφή των  κεφαλαίων του αλλά και πρόσθετο έλεγχο στους χειρισμούς και την πρακτική της Τράπεζας της Ελλάδος απαιτεί η Κίνηση επαγγελματιών Δημοσιογράφων, που σε ανακοίνωση της τονίζει:

-Η διοίκηση του, είναι υπόλογη, αφού κατέθεσε και άφησε,ως μη όφειλε, τα κεφάλαια του ΕΔΟΕΑΠ, στο έλεος της ανάλγητης πολιτικής του Μνημονίου και στη Τράπεζα της Ελλάδος, που με άλλοθι την κρίση, τα ‘κανε σκουπίδια, χωρίς να ανοίξει μύτη. 

-Στη συνέχεια όμως τα κούρεψαν κι αυτά

και μια και στέγνωσε το Ταμείο,έστησαν ένα θλιβερό επικοινωνιακό παιχνίδι, με τη γενική συνέλευση του  Σαββάτου, για να καρατομήσουν και επίσημα, παροχές,συντάξεις,ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, και να επιβάλλουν χαράτσια ( αυξήσεις εισφορών και άρα μειώσεις μισθών και συντάξεων) σε εργαζόμενους και συνταξιούχους.

- Τις μεθοδεύσεις αυτές και κάποιες ιδιαίτερες κινήσεις με τα αποθεματικά, που ερευνά τώρα η Δικαιοσύνη με εντολή του Εισαγγελέα κ. Πεπόνη, ήξερε από μέρες  και από πρώτο χέρι ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Δ. Τρίμης αφού η πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ ,του είχε εκμυστηρευθεί ότι σήκωσε 55 εκατομμύρια από την Τράπεζα Ελλάδος, για να τα πάει αλλού και αυτός το κράτησε μυστικό.

Το είπε ο ίδιος στην συνεδρίαση του ΔΣ την περασμένη Τετάρτη, λίγο πριν βγει στον αέρα η επιστολή της ΤτΕ,΄προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων από τους παριστάμενους, και αφού προηγουμένως, οι εκπρόσωποι της ΚΕΔ Δημήτρης Τσαλαπάτης και Μαρία Γκίκα, ζήτησαν διαχειριστικό αλλά και δικαστικό έλεγχο και διοίκηση εμπιστοσύνης στο Ταμείο .

Μαζί με τον ΕΔΟΕΑΠ όμως, πανικός επικρατεί στην πλειοψηφία του προεδρείου της ΕΣΗΕΑ από μια ενδεχόμενη αποκάλυψη ότι και το σύστημα Τρίμη, έχασε λεφτά από  ομόλογο του Δημοσίου, που ξεχασμένο σε ιδιωτική Τράπεζα το εγκατέλειψαν στη τύχη των αγορών, με αποτέλεσμα η τιμή του να πέσει κάτω από το  50%  της ονομαστικής  αξίας του και στη συνέχεια τα ρέστα να κουρευτούν  γουλί.

-     Μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου το προεδρείο του ΕΔΟΕΑΠ, δεν δεχόταν κουβέντα για τα αποθεματικά και τα διαθέσιμα , ενώ έβλεπε με καλό μάτι το πρώτο κούρεμα του 21 %.  Και δεν διαφωνούσε να γίνει.

-     Δεν είναι τυχαίο ότι αναγκάσθηκε μέσα στην κατακραυγή να οργανώσει και σχετική ενημερωτική ημερίδα στις 15 Σεπτεμβρίου2011, Σ΄αυτή η πρόεδρος του, υποχρεώθηκε, μετά από διαμαρτυρίες και υποδείξεις συνδικαλιστών  να στείλει , ίσως για πρώτη φορά, επιστολή στον Προβόπουλο. Με την απάντηση αυτή άρχισε μας πιάνει στην μύτη η οσμή της υπόθεσης των χαμένων αποθεματικών.

Από 22 Ιανουαρίου 2012 Καταγγελία της ΚΕΔ , με τίτλο

«Βόμβα στα δημοσιογραφικά ταμεία με το κούρεμα» που δημοσιεύθηκε στο «ΠΑΡΟΝ της Κυριακής» και στο

www.styx.gr με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και αριθμούς που αποκαλύπτουν ο, τι:

«Τα  συνολικά ποσά που υπήρχαν στην Τράπεζα της Ελλάδος από τα αποθεματικά όλων των ασφαλιστικών ταμείων ,την  παραμονή της συμφωνίας της 26^ης Οκτωβρίου  , τότε ήταν

-έντοκα  γραμμάτια  Δημοσίου 4,5 δις. €

-ομόλογα ελληνικού Δημοσίου(λήξεως2013-2037)

18,6 δις. € »

 Τα δικά μας ήταν κάπου 2 δις €

Αποκαλύψαμε όμως και το κόλπο που είχαν βάλει μπροστά  η Τράπεζα και η πολιτική του Μνημονίου,  με τους  εντολοδόχους Λοβέρδους και άλλους.

Απ’ αυτά στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ έμειναν κάτι περισσότερο

από 5ΟΟ ΕΚ. €  στα χαρτιά και στον ΕΔΟΕΑΠ ακόμη  τα ψάχνουμε.

Έτσι δεν δικαιολογείται καμία απολύτως άγνοια,  από τις διοικήσεις των ταμείων, και τις παρακμιακές πλειοψηφίες  στις ενώσεις και την ΠΟΕΣΥ, επισημαίνεται, στην ανακοίνωση της ΚΕΔ.

Τον Σεπτέμβριο του 2011 με στοιχεία της διοίκησης ο ΕΔΟΕΑΠ, είχε:

-480380 € ΜΕΤΡΗΤΆ

-2,3 ΕΚ. € ΜΕΤΟΧΕΣ

-2.6 ΕΚ. € ΣΕ ΜΕΡΊΔΙΑ ΑΜΟΙΒΑΊΩΝ

-23,4 ΕΚ. € ΣΕ ΟΜΌΛΟΓΑ

-168,9 ΕΚ.€ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ

-και απαιτήσεις 39,3 εκ. € από οφειλές εργοδοτών

Και  απ αυτά, λένε,ότι, μέσα σε μερικούς μήνες, έμειναν μόνο 5 εκ. €  υπόλοιπο.

  Το κρίσιμο ζήτημα πάντως  είναι  ο,τι ο ΕΔΟΕΑΠ δεν είχε καμία  υποχρέωση να έχει τα αποθεματικά του στην Τράπεζα της Ελλάδας αφού είναι ΝΠΙΔ( ΙΔΙΩΤΙΚΟΎ ΔΙΚΑΊΟΥ) και είναι τουλάχιστον περίεργο,  την ευκολία,όπως αποδεικνύεται, με την οποία σήκωνε λεφτά η διοίκηση, γιατί δεν την  αξιοποίησε από το 2009-2010,

 Γιατί αφού ήξερε και  μπορούσε άφηνε τα λεφτά μας εκεί και χωρίς να παίρνει, όπως φαίνεται αποδόσεις.  

Άλλα επίσης  κρίσιμα ερωτήματα, τονίζει η ΚΕΔ, είναι:

-Ποια είναι τα σημερινά κεφάλαια του ΕΔΟΕΑΠ και το πραγματικό ύψος των αποθεματικών του;

-Στις 15/9/2012 είχε ανακοινωθεί ότι είχε 168,9 εκ. €, πώς έπεσαν στα 110 εκ.€ μέσα σε 3 μήνες.

-Τι έγινε με τα 32 εκ. € που είχε στις αρχές του 2011και τα οποία το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου πέσανε στα 23,4 εκ. €..

. -Πόσους ελέγχους έχουν κάνει μέχρι σήμερα για το αγγελιόσημο στις δημοσιεύσεις για ισολογισμούς;

-Πότε έκαναν έλεγχο και ζήτησαν τα λεφτά του αγγελιόσημου από ΔΕΚΟ και άλλους υπόχρεους ΠΧ ΟΤΕ,

Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, ΔΕΗ, VODAPHONE, Πετρέλαια, ΟΣΕ, ΕΥΔΑΠ, κλπ)

-Πόσες διαφημιστικές μας χρωστάνε και τι;

 -Πόσες εφημερίδες μας έχουν φεσώσει και με πόσα;

-Και  ποια κανάλια  μας χρωστάνε και απ΄αυτά που βγαίνουν στον αέρα και από αυτά που έχουν βάλει λουκέτο;

-Πόσα είναι τα φέσια  από τα ΜΜΕ που έκλεισαν ή μπαίνουν στο άρθρο 99;

Τα λεφτά μας πίσω αμέσως απαιτούν οι δημοσιογράφοι.

Και βέβαια αυτή  διοίκησης και το….έργο της να κατέβει αμέσως.

Δεν πουλάει άλλο η παράσταση………. Η τέλος πάντων δεν φαίνεται να έμεινε τίποτα.

Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΣΤΟΝ ΕΔΟΕΑΠ;

Τρίμης και Σπανοπούλου

ήξεραν το "μυστικό" για τα

αποθεματικά...!!!

Μπλόκο στην ανακοίνωση του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ επεχείρησε να επιβάλει αργά το βράδυ ο γνωστός και ως πρόεδρος Δ. Τρίμης  για να καλύψει  την Σπανοπούλου και τα συνεταιράκια του στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και στον ΕΔΟΕΑΠ.

Λίγο νωρίτερα γλίτωσε στο παραπέντε το λιντσάρισμα, όταν  ζήτησε να κλείσουν τα μικρόφωνα για τα πρακτικά και αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι η Πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ του είχε πεί από τις 8 Ιουνίου  πως σήκωσε 55   εκατομμύρια ευρώ από την Τράπεζα της Ελλάδος για να τα βάλει σε άλλη Τράπεζα.Την ομολογία υποχρεώθηκε να κάνει όταν  ο εκπρόσωπος της ΚΕΔ, Δημήτρης Τσαλαπάτης, ζήτησε παρέμβαση του οικοινομικού Εισαγγελέα κ. Πεπόνη.

Τελικά το κείμενο της ανακοίνωσης της ΕΣΗΕΑ, που ζήτησε να λογοκρίνει ο Τρίμης, εγκρίθηκε από το ΔΣ και είναι το εξής:

"Σοκ, δέος, δικαιολογημένη αγανάκτηση και έντονη ανησυχία, προκαλούν οι δραματικές εξελίξεις, που αφορούν τον ΕΔΟΕΑΠ και τους χειρισμούς της διοίκησής του, τη στάση της διοίκησης της Τραπέζης της Ελλάδος για τα οικονομικά του αυτόνομου και αυτοδιοίκητου Ταμείου των δημοσιογράφων, και κυρίως οι ευθύνες για την προκλητική διαχείριση των αποθεματικών του.

          Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, κατά τη σημερινή συνεδρίασή του αποφάσισε για μια ακόμη φορά να καταγγείλει ομόφωνα, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο:

1. Τις πολιτικές που οδήγησαν στην καταλήστευση των κεφαλαίων, των αποθεματικών και των αποταμιεύσεων των ασφαλιστικών Ταμείων, στην πλήρη ανατροπή των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων με απώτερο σκοπό την παράδοση του κόσμου της εργασίας και του κοινωνικού τους κεφαλαίου στην επέλαση των αγορών και του κυβερνητισμού των τελευταίων ετών και της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.
2. Την πλήρη υποταγή του κόσμου της ενημέρωσης, στις επιδιώξεις της πλουτοκρατίας και της διαπλοκής, μετατρέποντας σε «σκουπίδια», κεφάλαια και αποθεματικά των ασφαλιστικών Ταμείων του δημοσιογραφικού κλάδου.
3. Τις παλινωδίες της διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ, που παραμονές της Γενικής Συνέλευσης, την οποία, επίτηδες επέλεξε να πραγματοποιήσει Σάββατο και μάλιστα εν μέσω καύσωνα, επιδίδεται προκλητικά σε επικοινωνιακά παιχνίδια. Επιχειρεί έτσι να συμψηφίσει την «αποψίλωση» των αποθεματικών με τις αυθαίρετες περικοπές στις παροχές, στις συντάξεις και στην περίθαλψη, καθώς και τις προγραφές ανέργων με πρόσχημα οικονομική στενότητα. Η ίδια η διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ, όμως, που με υπερηφάνεια δηλώνει ότι οι αποφάσεις της είναι ομόφωνες, έχει προκαλέσει, παράλληλα με τις πολιτικές του μνημονίου, και βάναυσες περικοπές κατάφωρα άδικες σε βάρος όλων των ασφαλισμένων.

Η σημερινή επιστολή της διοίκησης της Τράπεζας της Ελλάδος με αποκαλυπτικές και σοκαριστικές λεπτομέρειες, προφανώς σε απάντηση της ανακοίνωσης του Δ.Σ. του ΕΔΟΕΑΠ, προκαλεί τεράστια ερωτήματα, τα οποία αναδεικνύουν ευθύνες αλλά και το παιχνίδι που παίζεται στις πλάτες εργαζομένων και ασφαλισμένων.

Προκαλείται, όμως, και άλλο μείζον θέμα με την εμπιστευτική ενημέρωση που επεδίωξε η Πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ σε ομολόγους της των Ενώσεων, διανέμοντας ταυτόχρονα επιλεκτικά έγγραφα, που τα… στοιχεία τους, όμως, προκαλούν περισσότερα ερωτήματα.

Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ επαναβεβαιώνοντας απολύτως τη θέση του, όπως διαμορφώθηκε κατά τη συνεδρίαση της 25^ης Απριλίου 2012, οφείλει να επισημάνει προς πάσα κατεύθυνση –και στη διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ– ότι οι δημοσιογράφοι απαιτούν πλήρη διαφάνεια, έκτακτο διοικητικό, οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο και εφ’ όσον κριθεί απαραίτητο και δια της δικαστικής οδού.

Ζητούν επίσης, την πραγματοποίηση ιδιαίτερης αναλογιστικής μελέτης, από ανεξάρτητο φορέα αμοιβαίας εμπιστοσύνης, με συγκεκριμένα ερωτήματα, που αφορούν τον Κλάδο και τον ΕΔΟΕΑΠ. Εξυπακούεται ότι τα συμπεράσματα της μελέτης κρίνονται αναγκαία για την υπεύθυνη αντιμετώπιση του ζητήματος που έχει προκληθεί, όπως και τη διασφάλιση της επόμενης μέρας στην κοινωνική ασφάλιση του Κλάδου, που αποτελεί δική μας υπόθεση και σε καμία περίπτωση δεν αφορά τοποτηρητές.

Ταυτόχρονα, υπογραμμίζει για μια ακόμη φορά, ότι απορρίπτει κατηγορηματικά τα χαράτσια, που με μορφή πρόσθετων κρατήσεων (3% για τους συνταξιούχους, 6% από 3% για τους εργαζόμενους) και ζητεί να ανακληθούν αμέσως, όπως και όλες οι άλλες αυθαίρετες, άδικες και αντικαταστατικές αποφάσεις του ΕΔΟΕΑΠ: για τη μείωση των επικουρικών συντάξεων, την κατάργηση της περίθαλψης των ανέργων, που αδυνατούν να καταβάλουν ακόμη και τις ελάχιστες μηνιαίες εισφορές, την πλήρη κατάργηση βρεφονηπιακών επιδομάτων, την αύξηση της συμμετοχής σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και των επιδομάτων πρόνοιας, κ.ά.

Η πανστρατιά του Κλάδου είναι κατηγορηματικά αντίθετη με αυτές τις πρωτοφανείς πρακτικές και ανάλγητες πολιτικές του κυβερνητισμού, της Τράπεζας της Ελλάδος, αλλά και τις απαράδεκτες πρακτικές της διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ, επειδή δεν μπορεί να φανταστεί κανείς ότι οι χιλιάδες μέτοχοι του Οργανισμού όπως και οι Ενώσεις Συντακτών και Προσωπικού, που εκπροσωπούν τους ασφαλισμένους, είναι διατεθειμένοι να δεχθούν, έστω και την παραμικρή αμφισβήτηση των οικονομικών, κοινωνικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων τους.

          Η ενημέρωση, οι δημοσιογράφοι, τα Ταμεία μας και τα δικαιώματά μας είναι αδιαπραγμάτευτα"

Απάντηση της ΤτΕ στις κατηγορίες του ΕΔΟΕΑΠ «περί παράνομης πράξης»

Η μείωση των αποθεματικών μετά το PSI οφείλεται σε πέντε αναλήψεις €25 εκατ.

Στις κατηγορίες της διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ περί «μονομερούς και παράνομης πράξης» από την πλευρά της ΤτΕ, που οδήγησε σε σημαντική απομείωση των αποθεματικων του Ταμείου περάν αυτής που υπέστησαν λόγω PSI απαντά η Τράπεζα της Ελλάδος με ανακοίνωσή της.

Όπως προκύπτει από την απάντηση του υποδιοικητή της ΤτΕ Γιάννη Παπαδάκη η σημαντική μείωση των αποθεματικών οφείλεται σε πέντε διαδοχικές αναλήψεις συνολικού ύψους 25 εκατ. ευρώ από τη διοίκησή του.

Κοινώς, σύμφωνα με την ΤτΕ, αν το Ταμείο διακρατούσε τα ομόλογα μέχρι τη λήξη τους και δεν τα «έσπαγε» δεν θα είχε χάσει τα λεφτά.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την απάντηση του υποδιοικητή της ΤτΕ Γιάννη Παπαδάκη, η ονομαστική αξία των αποθεματικών του Ταμείου μετά το «κούρεμα» λογω PSI των ομολόγων ανήλθε από 115 εκατ. ευρώ στα 59 εκατ. ευρώ (αξία σε περίπτωση διακράτησης μέχρι τη λήξη τους).

Εν συνεχεία η διοίκηση του Ταμείου προχώρησε σε πέντε διαδοχικές αναλήψεις συνολικού ύψους 25 εκατ. ευρώ με αποτέλεσμα η τρέχουσα αξία της συμμετοχής του ΕΔΟΕΑΠ (τα αποθεματικά του) στο Κοινό Ταμείο που διαχειρίζεται η ΤτΕ να περιοριστεί στα 5,6 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος τα καταβληθέντα στο Κοινό Κεφάλαιο ποσά από τον ΕΔΟΕΑΠ ανέρχονταν την 09.03.2012 σε 115 εκατ. ευρώ.

Με την ολοκλήρωση του PSI αυτό αντιστοιχεί σε ποσό 59 εκατ. ευρώ (αξία σε περίπτωση διακράτησης μέχρι τη λήξη).

Ωστόσο, επισημαίνει η ΤτΕ, σε περίπτωση που κάποιος φορέας ζητήσει απόληψη ποσών, όπως ορίζει ο νόμος 2469/97 το Κοινό Κεφάλαιο προχωρεί σε ρευστοποίηση περιουσιακών του στοιχείων στην τρέχουσα- αγοραία αξία τους.

Είναι δε φανερό ότι οι απολήψεις εκ μέρους των φορέων σε περιόδους πτωτικής τάσης των τιμών διαπραγμάτευσης των τίτλων του Κοινού Κεφαλαίου οδηγούν σε απώλεια των κεφαλαίων η οποία διαφορετικά, θα ήταν μόνο δυνητική.

Ενδεικτικά, η τρέχουσα αξία της συμμετοχής του Ταμείου στο Κοινό Κεφάλαιο στις 12.03.2012 ήταν 35 εκατ. ευρώ, λόγω της σημαντικά μειωμένης τιμής στην οποία, από την πρώτη κιόλας ημέρα, γινόταν η διαπραγμάτευση των νέων ομολόγων που προέκυψαν στο πλαίσιο της διαδικασίας ανταλλαγής του PSI.

Στη συνέχεια, το Ταμείο προέβη από τις 19.03.2012 έως και τις 23.04.2012 σε πέντε διαδοχικές ισόποσες απολήψεις, συνολικού ύψους 25 εκατ. ευρώ, «που κατά δήλωσή σας χρησιμοποιήθηκαν για την ικανοποίηση πάγιων και τακτικών αναγκών του Ταμείου (συγκεκριμένα οι απολήψεις αυτές έγιναν στις 19.03.2012, 27.03.2012, 03.04.2012 10.04.2012 και 23.04.2012».

Μετά και τις απολήψεις αυτές, στις 30 Μαΐου 2012 η τρέχουσα αξία της συμμετοχής, η οποία κατά την παραπάνω διάταξη συνιστά και το ανώτατο διαθέσιμο όριο προς απόληψη, ήταν 5,6 εκατ. ευρώ, δηλαδή μικρότερη από το ποσό των έξι εκατομμυρίων που ζήτησε η διοίκηση του Ταμείου την τελευταία φορά.



Αναλυτικά, η επιστολή της ΤτΕ έχει ως εξής: 

«Κυρία Πρόεδρε,

σε απάντηση της από 07.06.2012 επιστολής σας με αριθ. Πρωτ.: 2584 καθώς και της από 11.06.12 επιστολής σας με αριθ. Πρωτ.: 226, θα θέλαμε να σας γνωστοποιήσουμε τα εξής:

Όπως γνωρίζετε, σύμφωνα με το άρθρο 15 παρ. 11 ν. 2469/1997, τα διαθέσιμα κεφάλαια των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και των ασφαλιστικών φορέων συνιστούν το Κοινό Κεφάλαιο των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και ασφαλιστικών φορέων (Κοινό Κεφάλαιο), το οποίο διαχειρίζεται η Τράπεζα της Ελλάδος.

Το Κοινό Κεφάλαιο αποτελεί ομάδα περιουσίας, της οποίας τα επιμέρους στοιχεία ανήκουν εξ αδιαιρέτου στους συμμετέχοντες σε αυτό φορείς ανάλογα με το ποσοστό συμμετοχής τους.

Η Τράπεζα της Ελλάδος αποδίδει τις προσόδους που προκύπτουν από τη διαχείριση του Κοινού Κεφαλαίου στους δικαιούχους δύο φορές το χρόνο ανάλογα με τη μερίδα καθενός στο Κοινό Κεφάλαιο.

Οι πρόσοδοι αυτές προέρχονται από την ενεργό διαχείριση του Κοινού Κεφαλαίου εκ μέρους της Τράπεζας της Ελλάδος και δεν συνιστούν τόκο.

Από τις διατάξεις του άρθρου 15 παρ. 11 ν. 2469/1997 προκύπτει σαφώς ότι τα διαθέσιμα των φορέων δεν κατατίθενται στην Τράπεζα της Ελλάδος προς φύλαξη (παρακαταθήκη), αλλά προς επένδυση σύμφωνα με τους κανόνες για το Κοινό Κεφάλαιο (βλ. ιδίως άρθρο 15 παρ. 11 υποπαρ. γ’ ν. 2469/1997: το ενεργητικό του Κοινού Κεφαλαίου επενδύεται υποχρεωτικά σε τίτλους του Ελληνικού Δημοσίου, έτσι ώστε τα δημιουργούμενα νέα υπόλοιπα στους λογαριασμούς των φορέων να επενδύονται άμεσα).

Επομένως, με τη δημιουργία του Κοινού Κεφαλαίου από το άρθρο 15 παρ. 11 ν. 2469/1997, οι «λογαριασμοί διαθεσίμων» χάνουν οριστικά την ιδιότητά τους ως τραπεζικών λογαριασμών με την κλασσική έννοια, ως λογαριασμών δηλαδή οι οποίοι αποτυπώνουν χρηματική απαίτηση του δικαιούχου έναντι της Τράπεζας, αφού τα κεφάλαια των φορέων δεν φυλάσσονται (έντοκα ή άτοκα) στην Τράπεζα της Ελλάδος, αλλά επενδύονται από αυτήν άμεσα, υποχρεωτικά και αποκλειστικά σε κινητές αξίες του Ελληνικού Δημοσίου όπως ορίζει ο Νόμος.

Δηλαδή με τον όρο «λογαριασμός» εννοείται η «μερίδα» κάθε φορέα στο Κοινό Κεφάλαιο, καθώς η χρήση της παλαιότερης ορολογίας εξηγείται απλώς ιστορικά (ο όρος «λογαριασμός διαθεσίμων» χρησιμοποιείται ήδη από τον α.ν. 1611/1950).

Αντίστοιχα, τυχόν απολήψεις χρηματικών ποσών, στις οποίες προβαίνουν οι φορείς βάσει του άρθρου 15 παρ. 11 υποπαρ. στ’ ν. 2469/1997, δεν συνιστούν «αναλήψεις από τραπεζικό λογαριασμό» με τη στενή έννοια του όρου, αλλά ρευστοποιήσεις μέρους (ή του συνόλου) της μερίδας των φορέων στο Κοινό Κεφάλαιο.

Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο το άρθρο 15 παρ. 11 υποπαρ. στ’ ν. 2469/1997 θέτει ως όριο αυτών των απολήψεων την αξία της μερίδας κάθε φορέα στο Κοινό Κεφάλαιο.

Επομένως, δεν βρίσκει οποιοδήποτε έρεισμα στον νόμο τυχόν αντίληψη ότι οι φορείς έχουν δήθεν απαίτηση έναντι της Τράπεζας της Ελλάδος για το σύνολο των κεφαλαίων τους που έχουν κατά καιρούς ενταχθεί στο Κοινό Κεφάλαιο και επενδυθεί σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις, ανεξάρτητα από την τρέχουσα αγοραία αξία των στοιχείων που αποτελούν το ενεργητικό του Κοινού Κεφαλαίου και συνεπώς της μερίδας κάθε φορέα σ’ αυτό.

Με την ενεργοποίηση των ρητρών συλλογικής δράσης κατέστη νομικά υποχρεωτική η συμμετοχή του Κοινού Κεφαλαίου στο πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων και αναδιάταξης του ελληνικού χρέους (PSI), όσον αφορά ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου τόσο υπό ελληνικό δίκαιο όσο και υπό αλλοδαπό (12.3.2012 και 11.4.2012).

Συνεπεία της ανωτέρω συμμετοχής, η ονομαστική αξία των ομολόγων που υπήρχαν στο χαρτοφυλάκιο του Κοινού Κεφαλαίου και εντάχθηκαν στο παραπάνω πρόγραμμα (επιλέξιμοι τίτλοι) υπέστη μείωση κατά 53,5%.

Συνακόλουθα, προσαρμόστηκε και η συνολική ονομαστική αξία του ενεργητικού του Κοινού Κεφαλαίου και η ονομαστική αξία της μερίδας κάθε φορέα στο Κοινό Κεφάλαιο ανάλογα με το ποσοστό συμμετοχής του σε αυτό.

Στα ενημερωτικά σημειώματα (extraits) που λαμβάνετε αποτυπώνεται η κίνηση των κεφαλαίων τα οποία κατά καιρούς εντάχθηκαν στο Κοινό Κεφάλαιο, συμπεριλαμβανομένων των προσόδων από τη διαχείρισή του, και επενδύθηκαν από την Τράπεζα της Ελλάδος σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις.

Αντίθετα, δεν αποτυπώνεται η τρέχουσα αγοραία αξία της μερίδας σας στο Κοινό Κεφάλαιο, η οποία αποτελεί και το όριο εντός του οποίου μπορείτε να προβαίνετε σε απολήψεις χρηματικών ποσών βάσει του άρθρου 15 παρ. 11 υποπαρ. στ’ ν. 2469/1997.

Όπως προκύπτει από το 07.06.2012 έγγραφό μας, τα καταβληθέντα στο Κοινό Κεφάλαιο ποσά από το Ταμείο σας ανέρχονταν την 09.03.2012 σε 115 εκατ. ευρώ.

Με την ολοκλήρωση του PSI αυτό αντιστοιχεί σε ποσό 59 εκατ. ευρώ (αξία σε περίπτωση διακράτησης μέχρι τη λήξη).

Σε περίπτωση όμως που κάποιος φορέας ζητήσει απόληψη ποσών, όπως ορίζει ο νόμος 2469/97 (άρθρο 15, παράγραφος 11 υποπαρ. στ’), το Κοινό Κεφάλαιο προχωρεί σε ρευστοποίηση περιουσιακών του στοιχείων στην τρέχουσα αγοραία αξία τους.

Είναι δε φανερό ότι οι απολήψεις εκ μέρους των φορέων σε περιόδους πτωτικής τάσης των τιμών διαπραγμάτευσης των τίτλων του Κοινού Κεφαλαίου οδηγούν σε απομείωση των κεφαλαίων σε επίπεδο κάτω του ύψους αυτών που είχαν επενδυθεί, η οποία διαφορετικά, θα ήταν μόνο δυνητική.

Ενδεικτικά, η τρέχουσα αξία της συμμετοχής του Ταμείου σας στο Κοινό Κεφάλαιο στις 12.03.2012 ήταν 35 εκατ. ευρώ, λόγω της σημαντικά μειωμένης τιμής στην οποία, από την πρώτη κιόλας ημέρα, γινόταν η διαπραγμάτευση των νέων ομολόγων που προέκυψαν στο πλαίσιο της διαδικασίας ανταλλαγής του PSI.

Στη συνέχεια, όπως γνωρίζετε, το Ταμείο σας προέβη από τις 19.03.2012 έως και τις 23.04.2012 σε πέντε διαδοχικές ισόποσες απολήψεις, συνολικού ύψους 25 εκατ. ευρώ, που κατά δήλωσή σας χρησιμοποιήθηκαν για την ικανοποίηση πάγιων και τακτικών αναγκών του Ταμείου σας (συγκεκριμένα οι απολήψεις αυτές έγιναν στις 19.03.2012, 27.03.2012, 03.04.2012 10.04.2012 και 23.04.2012).

Μετά και τις απολήψεις αυτές, στις 30 Μαΐου 2012 η τρέχουσα αξία της συμμετοχής σας, η οποία κατά την παραπάνω διάταξη συνιστά και το ανώτατο διαθέσιμο όριο προς απόληψη, ήταν 5,6 εκατ. ευρώ, δηλαδή μικρότερη από το ποσό των έξι εκατομμυρίων που ζητήσατε την τελευταία φορά.

Με σκοπό την κατά το δυνατόν πληρέστερη και σαφέστερη ενημέρωση των φορέων που συμμετέχουν στο Κοινό Κεφάλαιο και την αποφυγή παρανοήσεων ως προς το ακριβές περιεχόμενό τους, οι υπηρεσίες της Τράπεζας της Ελλάδος, ως εκ του νόμου διαχειρίστριας του Κοινού Κεφαλαίου, βρίσκονται στο τελικό στάδιο αναμόρφωσης των ενημερωτικών σημειωμάτων (extraits) που στέλνονται περιοδικά στους φορείς που συμμετέχουν στο Κοινό Κεφάλαιο αναφορικά με τη μερίδα τους σ’ αυτό.

Τα νέα ενημερωτικά σημειώματα θα εμπεριέχουν και την τρέχουσα αγοραία αξία της μερίδας των φορέων στο Κοινό Κεφάλαιο. Το από 7.6.2012 έγγραφο του Τμήματος Δημοσίων Οργανισμών αποτελεί μία προσωρινή μορφή πληροφόρησής σας σχετικά με την ονομαστική και τρέχουσα αξία της μερίδας σας».

Τα λεφτά μας πίσω (2)

                                              Κατεβάζουν ρολά στον ΕΔΟΕΑΠ

Δεν φτάνει  που η εταιρία Trimis and associates έχει κάνει  συντρίμμια

και θρύψαλα την ΕΣΗΕΑ, τώρα πάνε και στα δημοσιογραφικά Ταμεία

και κυρίως στον ΕΔΟΕΑΠ, να βγάλουν λάδι την …αυτοκράτειρα τους! Η οποία, 

μαζί με τον αριστερό "σερίφη" από την  Θεσσαλονίκη, πρωτοστατούν στη σφαγή των "ψιλών" που έχουν απομείνει, όπως λένε στο Ταμείο.

Έτσι, η Συσπείρωση του Τρίμη (που μέλη της είναι τουλάχιστον 3

από ΠΡΟΕΔΡΕΊΟ  του ΕΔΟΕΑΠ)  έβγαλε, από προχθές, στην φόρα ένα

χαρτί της Τράπεζας Ελλάδος, για να δείξει ότι φταίει μόνο ο Προβόπουλος ο οποίος

κούρεψε τις καταθέσεις μας (κάπου 400 εκ. ευρώ) και όχι και η παρέα της Σπανοπούλου

 που τα κατέθεσε εκεί, ως μη όφειλε.

Και δεν ντρέπονται. 

Από μήνες έχουμε πει για την ΒΟΜΒΑ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΜΑΣ και σφυρίζουν αδιάφοροι.  

Δύο παρατηρήσεις μόνο για να μην θεωρεί το ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ του ΕΔΟΕΑΠ

και η παρέα Τρίμη τον κλάδο ότι απαρτίζεται από αφελείς.

1. Γιατί αυτά τα λένε παραμονές της γενικής συνέλευσης του ΕΔΟΕΑΠ;

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΊΝΑΙ: Για να συμψηφίσουν τα ποσά που χάθηκαν με όσα

έχουν πετσοκόψει αυθαίρετα. Δηλαδή, τις ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ

ΚΑΝΕΙ ΣΕ παροχές, περίθαλψη, επικούρηση, επιδόματα παιδιών-γονέων, σε

ανέργους, σε συνταξιούχους και σε ασφαλισμένους. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά

πάνε τώρα να επιβάλουν πρόσθετο χαράτσι 3% σε συνταξιούχους και άλλο ένα χαράτσι 3% 

στους εργαζόμενους ακόμα μετόχους.

2.Ποιός υποχρέωσε τον ΕΔΟΕΑΠ χρόνια τώρα, να καταθέσει τα αποθεματικά του 

στην Τράπεζα της Ελλάδος;

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ: ΟΥΔΕΙΣ, βεβαίως.

2.α. Και μην τολμήσουν να μας πουν ότι δήθεν τους υποχρεώνει ο νόμος, γιατί η 

απάντηση είναι ότι τα ΝΠΙΔ , δηλαδή οι αστικές εταιρίες με 

μετόχους-μέλη, όπως είναι ο ΕΔΟΕΑΠ, δεν έχουν καμιά τέτοια υποχρέωση.

 Εξάλλου, αν είχαν τέτοια υποχρέωση, δεν θα αγόραζαν μόνοι τους και κατευθείαν

ομόλογα του Δημοσίου και μετοχές, με θεματοφύλακες ιδιωτικές εμπορικές Τράπεζες. 

Και δεν είναι του παρόντος να ρωτήσουμε πώς, από ποιούς και γιατί επελέγησαν

αυτές οι ιδιωτικές Τράπεζες για αγορές ομολόγων και θεματοφυλακή.

Το άλλο ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ που μας λένε τώρα, είναι ότι δεν θα ξανακαταθέσουν πλέον τα

λεφτά μας στην ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ...!!! Και μέχρι τώρα ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΚΑΤΕΘΕΤΑΝ ;

2β. Αν δεν κάνουμε λάθος, η πλειοψηφία των μελών της ΕΣΗΕΑ στο ΔΣ

του ΕΔΟΕΑΠ είναι -διαχρονικά- τέκνα της Συσπείρωσης , που τώρα

...δίνουν στεγνά ο ένας τον άλλο, λόγω της διάσπασης Σύριζα-ΔΗΜΑΡ και

αφού πρώτα φλερτάρισαν, χωρίς να ντρέπονται,  με τους κηπουρούς του

ΓΑΠ.

Μαζί τους και γνωστός συντάκτης -και κατά διαλείμματα ασφαλισμένος ως ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ-

από την ΣΥΝ-πρωτεύουσα.

Άρα, πάνε να κουκουλώσουν τις ευθύνες τους ΚΑΙ  ΘΕΛΟΥΝ να  μας 

βάλουν να τρέχουμε για να κάνουν και τους ήρωες.

 Και δεν ντρέπονται.

Στο μεταξύ, ας δώσουν στη δημοσιότητα τα στοιχεία για την πολύκροτη

υπόθεση της εταιρείας ΕΠΑΦΟΣ (είναι η ίδια εταιρία την οποία χρησιμοποιούν και τα

αφεντικά για να τους μετράει ΤΟ ΑΓΓΕΛΙΌΣΗΜΟ)!!!

Και ας απαντήσουν:

-Πόσους ελέγχους έχουν κάνει μέχρι σήμερα για το αγγελιόσημο στους 

ισολογισμούς;

-Πότε έκαναν έλεγχο και ζήτησαν τα λεφτά του αγγελιοσήμου από ΔΕΚΟ και 

άλλους υπόχρεους Π.Χ ΟΤΕ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, ΔΕΗ, VODAFON, 

Πετρέλαια, ΟΣΕ, ΕΥΔΑΠ, κλπ).

-Πόσες διαφημιστικές μας χρωστάνε αγγελιόσημο και πόσα;

-Πόσες εφημερίδες μας έχουν φεσώσει και με πόσα;

-Και  ποιά κανάλια  μας χρωστάνε - και απ΄αυτά που βγαίνουν στον "αέρα" και 

από αυτά που έχουν βάλει λουκέτο; 

-Πόσα είναι τα φέσια  από τα ΜΜΕ ΠΟΥ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ή μπαίνουν στο άρθρο 99;

Τα μέλη-μέτοχοι του ΕΔΟΕΑΠ και οι οικογένειες τους απαιτούν: 

Αμέσως πίσω τα λεφτά μας.

Από την γραμματεία της Κίνησης Επαγγελματιών Δημοσιογράφων

Τώρα θα κόψουν και την ασπιρίνη στους ανυπάκουους...

Εξώδικο έστειλε ο ΕΔΟΕΑΠ στην ΚΕΔ

 Επιχείρηση φίμωσης συνδικαλιστών είναι σε εξέλιξη από το ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ , λίγες μέρες πριν την γενική συνέλευση, που έχει προγραμματισθεί για το άλλο Σάββατο.

Σε  κατάσταση πανικού το προεδρείο του Οργανισμού, προσπαθεί όπως-όπως, να κουκουλώσει στα μουγγά  τις ευθύνες που έχει με τις αυθαίρετες περικοπές παροχών, περίθαλψης , επικουρήσεων και όλα όσα συμβαίνουν χρόνια τώρα, σε βάρος των μετόχων - μελών (εργαζομένων, ανέργων , συνταξιούχων) και των οικογενειών τους.

Αυτό καταγγέλλει με ανακοίνωσή της η Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων (ΚΕΔ),η οποία επισημαίνει:

-Το προεδρείο  του ΕΔΟΕΑΠ, μετά την ψυχρολουσία που υπέστη  στην πρόσφατη συνάντησή του με  ανέργους (από τους οποίους επίσης επιχειρεί να κάνει περικοπές έως  και διαγραφές), αλλά και την ανακοίνωση-κόλαφο του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ για τις αυθαιρεσίες του,  μέσα στην  απόγνωσή του από την  κατακραυγή του κλάδου,  έστειλε  για αντιπερισπασμό,εξώδικο στα μέλη του Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ Δημ. Τσαλαπάτη και Μαρία Γκίκα.

-Δεν χάνει όμως ευκαιρία , η διοίκηση του ταμείου να δώσει εξετάσεις  στον υπουργό Εργασίας  και  στον Τρίμη του, αφού τους  κοινοποιεί το εξώδικο ...μάθημα, για τους ανυπάκουους  συνδικαλιστές, ενώ η επόμενη ποινή  είναι να τους κόψουν και την ασπιρίνη. 

Δεν φτάνει,  βλέπετε, με ότι έκαναν  Τρόικα και Σία σε βάρος εργαζομένων,  ασφαλισμένων , συνταξιούχων, και δημοσιογράφων, υπογραμμίζει η ΚΕΔ,  τώρα Λοβέρδοι και άλλοι περνάνε στην αντεπίθεση και βάζουν τους "λαγούς" τους, να τιμωρήσουν για λογαριασμό τους,  συνδικαλιστές που επιμένουν να τα "χώνουν" στους αντιπροσώπους της Λαγκάρντ σε υπουργεία και κόμματα.

Κάπως έτσι νομίζουν ότι θα   ανοίξει  και ο δρόμος  για  τους 20.ΟΟΟ ετεροασφαλισμένους ( το παλιό σχέδιο  των εργοδοτών για το ενιαίο ταμείο) που δεν πέρασε σαν απόφαση, στις 14 Μαίου  στο ΕΤΑΠ –ΜΜΕ , επειδή τότε η συζήτηση αναβλήθηκε μετά από τηλεφώνημα για βόμβα.   

 Στην ημερήσια διάταξη ΤΟΥ ΕΤΑΠ -ΜΜΕ που κρύβει το δίδυμο του προεδρείου στον ΕΔΟΕΑΠ και για την οποία μη μας πουν ότι δεν τα είχαν κουβεντιάσει μεταξύ τους, αλλά ερήμην του κλάδου και των ενώσεων, αναφέρει:

«….ο ΕΔΟΕΑΠ να γίνει  σε δεύτερη φάση ενιαίος  οργανισμός  υγείας  των εργαζομένων στον Τύπο …..Σε Τρίτη φάση ενοποίηση των κλάδων επικούρησης….»

Μιλάμε για τους 20.ΟΟΟ και βάλε, που δεν έχουν δώσει δεκάρα στο ταμείο μας και χωρίς να μεταφερθούν κεφάλαια από το ΙΚΑ.

Περιμένουμε, ύστερα απ΄αυτό να μας κόψουν και την ασπιρίνη.

Εμείς ‘όμως εκεί θα τους τα λέμε….

Και όχι μόνο…..

                                                          

                                                 15-6-2012

Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων

  

Ανδρέας Χριστοδουλίδης: Από τη "φουρνιά" των τελευταίων υπερασπιστών της Δημοκρατίας...

Του Νίκου Ι. Μεγαδούκα Τον Ανδρέα Χριστοδουλίδη τον γνώρισα για πρώτη φορά πριν από 30 χρόνια. Στις 26 Μαρτίου του 1982, στα τότε γραφεία του ΑΠΕ, στην οδό Ακαδημίας 20, όπου συστεγαζόταν μαζί με την ΕΣΗΕΑ. Φοβισμένος και αμήχανος, στα 24 μου χρόνια, έψαχνα για δουλειά και με σύστησε στον Ανδρέα ένας παλιός φίλος, ο Μάκης Ζαρκάδης, που ήδη εργαζόταν στο διεθνές δελτίο του ΑΠΕ. Ο Ανδρέας ψηλός, λιγομίλητος, βαρύς θα έλεγα, με εκείνα τα πελώρια γυαλιά που συνήθιζε να φορά εκείνα τα χρόνια, με δέχθηκε με ένα σφιγμένο χαμόγελο και αμέσως σιώπησε. Σαν να μου έλεγε, «εσύ ζητάς δουλειά, για να σε δούμε». Για μένα ήταν ένα σοκ. Τρόμαξα. Είχα, ήδη, πληροφορηθεί πως ήταν μέλος του τότε πανίσχυρου Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ, είχα μάθει, σε γενικές γραμμές, για τη δράση του στον Κυπριακό αγώνα, αλλά και στη διάρκεια της δικτατορίας, κατά της χούντας των συνταγματαρχών. Όλα αυτά ήταν αρκετά για να αρχίσω να ιδρώνω και να χάνω τα λόγια μου. Δεν θυμάμαι τι του είπα, αλλά θυμάμαι καλά πως μπέρδευα αυτά που είχα προετοιμάσει να του πω κι αυτό επέτεινε το φόβο μου, ότι μάλλον δεν θα τα κατάφερνα. Εκείνος, όμως, με κατάλαβε… - Λοιπόν θα ξεκινήσεις δοκιμαστικά στο διεθνές δελτίο, μου είπε. Δεν αντιλήφθηκα αμέσως τι μου είπε κι έμεινα να τον κοιτάζω μέσα στην αμηχανία. - Λοιπόν, από αύριο θα ξεκινήσεις δοκιμαστικά στο διεθνές δελτίο, μου επανέλαβε. Ξεκίνησα, αλλά, στα τέλη Αυγούστου, με κάλεσε στο γραφείο του και μου ανακοίνωσε πως θα ήθελε να «περάσω» στο πολιτικό ρεπορτάζ. - Θα έχεις και ταξίδια με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό και τον Υπουργό των Εξωτερικών, μου είπε, σαν να ήθελε να με «δελεάσει», αφού ήταν, για μια ακόμη φορά, εμφανής η ανησυχία μου, για κάτι τόσο δύσκολο και φυσικά τόσο άγνωστο σε μένα. Το «κακό» ήταν πως το πρώτο ρεπορτάζ, που μου ανατέθηκε να καλύψω, ήταν η ταυτόχρονη επίσκεψη στην Αθήνα του Προέδρου της Γαλλίας Φρανσουά Μιττεράν και του Παλαιστίνιου ηγέτη Γιάσερ Αραφάτ. Ο Ανδρέας δεν διανοήθηκε ποτέ, απ’ όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω, να παρακάμψει ούτε την αξιοκρατική λογική, ούτε αυτά που συνηθίζουμε να λέμε θεσμικά, ούτε φυσικά τους κανόνες. Όταν, πολλά χρόνια μετά την ένταξή μου στο ΑΠΕ, έμαθα, όχι φυσικά από τον ίδιο, ότι αντέδρασαν στην απόφασή του να με «περάσει» στο πολιτικό ρεπορτάζ, συνάδελφοι, οι οποίοι υποστήριζαν το κόμμα στο οποίο εκείνος ήταν ηγετικό στέλεχος (καθώς γνώριζαν ότι εγώ δεν ήμουν «δικός τους») εκείνος με παγερό ύφος, τους απάντησε πως η επιλογή του δεν ήταν πολιτική, αλλά αξιοκρατική. Το ίδιο, άλλωστε, έπραξε κι αργότερα, όταν «πέρασε» στο πολιτικό ρεπορτάζ, έναν ακόμη συνάδελφο, τον Πέτρο Στάγκο, ο οποίος είχε διατελέσει ηγετικό στέλεχος κόμματος της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Ο Ανδρέας δεν έκανε ρουσφέτια, ούτε και ήθελε να του κάνουν ρουσφέτια. Κάτι τέτοιο ήταν εκτός της νοοτροπίας του, εκτός της στάσης ζωής του. Και το τήρησε μέχρι τέλους, ακόμη κι όταν τον είδαμε μαζί με δύο άλλους συναδέλφους στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο, σε ένα ράντζο σε έναν διάδρομο. - Μην διανοηθείτε να τηλεφωνήσετε σε κανέναν, μας είπε κοφτά. Αγνοήσαμε την «διαταγή» του και τελικά βρέθηκε δωμάτιο νοσηλείας. Έγινε έξαλλος σαν το κατάλαβε και μας κατσάδιασε. Ο Ανδρέας ήταν απολύτως τυπικός, απολύτως θεσμικός, δεν πουλούσε ποτέ φίλους και συνεργάτες, όπως δεν διανοήθηκε ποτέ να «πουλήσει» τους παλιούς του συντρόφους, ακόμη κι όταν εκείνοι τον πρόδωσαν. - «Αφού έχεις χαρτιά και στοιχεία εναντίον τους, γιατί δεν τα χρησιμοποιείς»; Αυτή ήταν η προτροπή μας, κάποιων συναδέλφων και φίλων του, όταν λίγα χρόνια μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ξέσπασε ένας ανήθικος πόλεμος λάσπης εναντίον του Ανδρέα, από κάποιους συντρόφους του μέσα από το ΠΑΣΟΚ, με τη «συνδρομή»,όπως γράφτηκε στον Τύπο, και της τότε ΚΥΠ. - «Εγώ δεν είμαι σαν αυτούς», μας απάντησε ήρεμα, αλλά με έκδηλη την απογοήτευση από την προδοσία. Στη συνέχεια παραιτήθηκε από το ΑΠΕ και οδηγήθηκε σε παραίτηση από το ΕΓ του ΠΑΣΟΚ. Κι έφυγε. Θυμάμαι πως 108 συνάδελφοι στο ΑΠΕ εκδώσαμε ένα κείμενο συμπαραστάσεως στον Ανδρέα το οποίο μεταδόθηκε «πραξικοπηματικά» από το Πρακτορείο, σε πείσμα της τότε ηγεσίας του υπουργείου Τύπου. Τις ημέρες εκείνες ο Πέτρος Στάγκος προχώρησε σε σχετικό «διάβημα» προς τον Ανδρέα Παπανδρέου, μάλλον στη Βουδαπέστη, στο περιθώριο ενός ταξιδιού του τότε πρωθυπουργού, για να λάβει την κοφτή απάντηση: - «Η απόφαση είναι ειλημμένη, Πέτρο». Δηλαδή, η καρατόμηση του Ανδρέα Χριστοδουλίδη. Μετά από λίγο καιρό ο Ανδρέας πήγε στο Λονδίνο, όπου αντιμετώπισε και καρδιακό πρόβλημα. - «Εγώ δεν θα πουλήσω τον Πρόεδρο», επέμενε να μας λέει, εννοώντας τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Ανδρέας με έμαθε πως ο επικεφαλής δεν «πουλάει», ούτε αφήνει εκτεθειμένους τους υφισταμένους και τους συνεργάτες του. Θυμάμαι, λοιπόν, σε μια περιοδεία του Ανδρέα Παπανδρέου στα Γιάννενα, κρυολόγησα και δεν μπόρεσα να καλύψω μία ομιλία του τότε πρωθυπουργού σε μια κομματική εκδήλωση, με αποτέλεσμα το ΑΠΕ να μείνει εκτεθειμένο. Την επόμενη μέρα, ο μακαρίτης ο Δημήτρης Μαρούδας, τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος, ζήτησε την απομάκρυνσή μου, από το πολιτικό ρεπορτάζ του ΑΠΕ. Ο Ανδρέας του απάντησε πως ο ίδιος, μου είχε δώσει εντολή να μην καλύψω το θέμα, προβάλλοντας ως «δικαιολογία» (σ.σ. η λέξη με πολλά εισαγωγικά) ότι ο τότε πρωθυπουργός μιλούσε σε κομματική εκδήλωση και συνεπώς δεν ήταν απαραίτητο να μεταδοθεί η ομιλία του από το εθνικό πρακτορείο. Όμως, με κάλεσε στο γραφείο του και με «πέρασε γενεές δεκατέσσερις». Την ίδια στάση τήρησε ο Ανδρέας, όταν σε μια επίσημη επίσκεψη του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας στη Λισαβόνα, είχα μια λεκτική αντιδικία με τον κ. Χρήστο Σαρτζετάκη, με αποτέλεσμα, όπως έμαθα, να έχω πρόβλημα στις σχέσεις μου με το Προεδρικό Μέγαρο. Τον ενημέρωσα σχετικώς, του είπα το πρόβλημα και η απάντησή του ήταν σαφής: - Και στο επόμενο ταξίδι του Προέδρου, εσύ θα τον συνοδεύσεις. Ο Ανδρέας ήθελε να δίνει πάντοτε ευκαιρίες σε νέους ανθρώπους, η δε περίπτωσή μου ήταν χαρακτηριστική. Κι ενώ στο ΑΠΕ την εποχή εκείνη οι βασικοί πολιτικοί συντάκτες ήταν οι μακαρίτες πια (και μεγάλοι δάσκαλοί μου στη δημοσιογραφία) Παύλος Καμβύσης και Θύμιος Παπαγεωργίου, ο Ανδρέας, με τη σύμφωνη γνώμη τους, επέλεξε, το 1982, να με διαπιστεύσει στο Προεδρικό Μέγαρο, για να καλύπτω το σχετικό ρεπορτάζ. - «Μα πως θα αντιμετωπίσω τον Κωνσταντίνο Καραμανλή», τον ρώτησα έντρομος. - «Θα τα καταφέρεις, σου έχω εμπιστοσύνη», μου απάντησε με σταθερό και επίμονο ύφος. Τα πρώτα χρόνια, του μιλούσα πάντα στον πληθυντικό, όχι μόνο από σεβασμό στη θέση του ως διευθυντή μου, αλλά και γιατί τον θεωρούσα εμβληματική μορφή, λόγω της θητείας του, ήδη από παιδί, στον Κυπριακό αγώνα, όσο και για την αντιστασιακή δράση του στη διάρκεια της χούντας, πόσο μάλλον που, όπως έμαθα αργότερα, είχε μείνει έγκλειστος στα διαβόητα γερμανικά «λευκά κελιά». Ωστόσο, σε μια διαφωνία που είχαμε, για κάποιο πολιτικό θέμα και τη δημοσιογραφική του κάλυψη, οι τόνοι ανέβηκαν και ήταν αστείο να μιλώ σε υψηλούς τόνους και να του απευθύνομαι στον πληθυντικό. - «Δεν τον κόβεις τον πληθυντικό», μου είπε. «Επίθεση και πληθυντικός δεν ταιριάζουν». Και βάλαμε τα γέλια… Συνέχισα τον συναντώ, μετά την πρώτη αποχώρησή του από το ΑΠΕ, όταν επέστρεψε στην Ελλάδα από το Λονδίνο κι είχε αρχίσει να εργάζεται στις επιχειρήσεις του μακαρίτη του Χρήστου Τεγόπουλου στην «Ελευθεροτυπία». Μετά πήγε στην ΕΡΤ. Με κάλεσε να αναλάβω αρχισυντάκτης του πολιτικού ρεπορτάζ στη δημόσια τηλεόραση. - «Θέλω να με βοηθήσεις», μου είπε. Φοβήθηκα την τηλεόραση. Βασανίστηκα μέχρι να του πω το «όχι», αλλά νομίζω πως το κατάλαβε και με δικαιολόγησε. Μετά από λίγο καιρό εκείνος παραιτήθηκε από Πρόεδρος της ΕΡΤ. Πώς να αντέξει τις έξωθεν παρεμβάσεις; Έφυγε και επέστρεψε στην Κύπρο. Ανέλαβε να «στήσει» τον πρώτο ιδιωτικό ραδιοσταθμό στο Νησί. Μου πρότεινε τη θέση του ανταποκριτή του σταθμού στην Αθήνα και μου «άνοιξε» το δρόμο στην κυπριακή αγορά των ΜΜΕ, ένα δρόμο που διήρκεσε 17 χρόνια… Σε κάποια συζήτησή μας στην «πράσινη γραμμή» στη Λευκωσία, τον ρώτησα γιατί δεν επιστρέφει στην πολιτική. - «Εγώ τέλειωσα με την πολιτική», ήταν απάντησή του. Μετά ήλθε το μεγάλο σοκ για τον Ανδρέα και την Αστέρω. Ο Θάνατος του Αντώνη. Το Σεπτέμβριο του 1992. Νομίζω πως δεν το ξεπέρασε ποτέ. 'Αλλωστε, ένας τέτοιος θάνατος δεν ξεπερνιέται ποτέ. Έπεσε με τα μούτρα στη δουλειά. Και το 1993 επέστρεψε στο ΑΠΕ, μετά το come back του Ανδρέα Παπανδρέου. Μου πρότεινε τη θέση τού ενός από τους (τότε δύο) διευθυντές συντάξεως του ΑΠΕ, αλλά και πάλι του το αρνήθηκα. - «Μα αν δεν αναλάβουν υπεύθυνες θέσεις νέοι και ικανοί συνάδελφοι πως θα προχωρήσουμε;», μου είπε. Δεν είχα τι να του απαντήσω. Με τοποθέτησε αρχισυντάκτη του πολιτικού τμήματος. - «Θέλω να ξέρεις πως αν για το καλό του ΑΠΕ χρειαστεί να διώξω κάποιους, στο πλαίσιο περικοπών, θα είσαι από τους πρώτους», μου είπε κάποια στιγμή. «Ξεκινάς από αυτούς που οι άλλοι θεωρούν πως είναι οι δικοί σου άνθρωποι», πρόσθεσε. Ο Ανδρέας είχε αισθανθεί προδομένος από τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ, είχε χάσει τον Αντώνη και είχε τελειώσει με την πολιτική. Όμως, ποτέ δεν τον άκουσα να λέει άσκημες κουβέντες, ακόμη και για εκείνους, που γνώριζε πως τον πούλησαν, φυσικά δε ποτέ δεν τον άκουσα να λέει κάτι εναντίον του Ανδρέα Παπανδρέου, αν και κάποιες στιγμές «στράβωνε» το πρόσωπό του, αν έκρινε πως ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ είχα κάνει λάθος. Έριξε όλο του το βάρος κι όλο του το κύρος στο ΑΠΕ, στην αναδιοργάνωση, την ανασυγκρότησή του και στην αποκοπή του ομφάλιου λώρου που το συνέδεε με την εκάστοτε κυβέρνηση, προωθώντας νέες υπηρεσίες, νέα προγράμματα για το Πρακτορείο και κυρίως νέους ανθρώπους, ακόμη και σε δύσκολες θέσεις ή αποστολές. Νομίζω πως δεν νοιάστηκε ποτέ του, ίσως από μια έμφυτη συστολή, να βγαίνει μπροστά. Προτιμούσε να μένει πίσω. Και γι’ αυτό, ίσως, δεν αποδέχθηκε προτάσεις – εξ όσων είμαι σε θέση να γνωρίζω – να αναλάβει υπουργικά καθήκοντα είτε στην Ελλάδα, είτε στην Κύπρο. Ο Ανδρέας δεν μιλούσε σχεδόν ποτέ, ή κι αν το έκανε, το έκανε ελάχιστα και πολύ αφαιρετικά, για την δράση του στην Κύπρο, στην αντίσταση κατά της Χούντας και για το ΠΑΣΟΚ κι όταν έλεγε κάτι έπρεπε στη συνέχεια να ψάχνεις από αλλού για να καταλάβεις τι ήθελε να πει. Πριν από λίγο καιρό τον ρώτησα, λόγω των δικών μου ιστορικών εμμονών, τι έχει απογίνει το αρχείο του. Χαμογέλασε και μου απάντησε πως όπως δεν «μιλάει» ο Αντώνης Λιβάνης, έτσι δεν πρόκειται να μιλήσει κι εκείνος. Προφανώς, διακατεχόταν από τη λογική, που μου είχε πει κι ένα άλλο ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ότι, δηλαδή, «ή τα γράφεις και τα λες όλα - και τα καλά και κακά - ή δεν γράφεις τίποτα». Ο Ανδρέας με τίμησε με τη φιλία του και την αγάπη του όλα αυτά τα χρόνια της γνωριμίας και της συνεργασίας μας. Και τώρα ήλθε το τέλος του. Δεν ξέρω πώς να κλείσω αυτό το προσωπικό σημείωμα για έναν άνθρωπο, ο οποίος μου «άνοιξε το δρόμο» στη δημοσιογραφία, για ένα άνθρωπο που συμβολίζει για μένα μιαν ολόκληρη εποχή, για έναν άνθρωπο που το φευγιό του συμβολίζει το τέλος μιας εποχής, κατ’ αρχήν για μένα και την επαγγελματική μου ζωή, για έναν άνθρωπο, ο οποίος με σημάδεψε, για έναν άνθρωπο που (θέλω να ελπίζω πως το ένοιωσε όταν του είπα λίγες μέρες πριν «φύγει») τον αισθάνομαι σαν τον πνευματικό μου πατέρα.-

Βρήκαν στη…διατίμηση το γάλα και την φραντζόλα του ελληνικού λαού...

Μηλιός - Δραγασάκης βγήκαν για ψώνια, χωρίς τον Σταθάκη!                            

                                                                                                                    

Tου Δημήτρη Τσαλαπάτη

       Μ ιλάμε για  σκέτη τρέλα. Που σημαίνει:

*ή ότι κάποιοι παρόλο  ο,τι τους βγαίνει το χαρτί κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να μην κυβερνήσουν.

* ή οι φρέσκοι, στο καρέ της διακυβέρνησης, έχουν το πιο καλό χαρτί αλλά κάποιος τρίτος έχει σημαδέψει την τράπουλα κι αυτοί απλώς πάνε πάσο.  
Και για να μη μας δουλεύουν:

* Το κυβερνητικό οικονομικό πρόγραμμα της  ΝΔ  λίγο-πολύ, προβλέψιμο. στηρίζεται σε κλασική  συνταγή  με  παλιά υλικά,  συντηρητικό ψήσιμο, σε προθερμασμένο φούρνο, με την οικογένεια να κάνει το σταυρό της, που-κοίτα που μας φτάσανε-   θάχει κάτι να την βγάλουμε και σήμερα.
Και στις 17, με  Σαμαρά και Ντόρα, η Δεξιά απέναντι στο Τσίπρα, φέρνει κάπως σε Καραμανλή του ’74  που πήρε τις εκλογές με το δίλημμα του Θεοδωράκη για τα τανκς.
Μόνο πού τώρα οι δίσκοι  του Μίκη δεν πουλάνε. Άσε  που δεν κουμπώνει το «Άξιον Εστί» με Βορίδη, Άδωνι και Μηταράκη.
Κατά τάλλα κεντρική ιδέα  στο πρόγραμμα της ΝΔ είναι η επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου,  μια τριετία  για την εξόφληση της εφορίας, κάτι παραπάνω για τους ανέργους και ΕΣΠΑ από την  αρχή για ανάπτυξη.     *Το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, στη μέση, έχει τώρα έξη σημεία που –εντός και εκτός  πείθουν κάποιους.  
Κάτι  όμως ο Γιωργάκης χωρίς σταυρό  στην Πάτρα, ο ανηψιός του ευπατρίδη από την Κοζάνη εκεί το  στο υπόλοιπο Αττικής και ο Γιάννης από την Πάρο, που τραγουδάει όμως Νταλάρα  στην Β΄Αθήνας, είναι όλα τα λεφτά, που λείπουν από τη τσέπη μας.
Ευτυχώς που -στο ψηφοδέλτιο της Α’ Αθήνας και τα παράθυρα- κάπως σώζει την κατάσταση ο Σκανδαλίδης, έστω κι αν με τις δηλώσεις της,  πετάει  πεπονόφλουδες στον αρχηγό  η Άννα.

* Kαπάκι έρχεται το πρόγραμμα που μας διάβασε προχθές ο νεαρός Αλέξης.
Κι αμέσως καταλαβαίνεις πώς ο,τι είπε, τις προάλλες, ο παππούς Μανώλης στο MEGA, για εσωτερικό δανεισμό με χαράτσι-κοινωνικής…..δικαιοσύνης- και τον πήραμε από τα μούτρα , δεν ήταν   κουβέντα Σύριζα στον αέρα.
  Στο  πενταετές αναπτυξιακό τους-για να μην ξεχνάνε και τι υπογράφτηκε στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα-  ο  Μηλιός με  τον Δραγασάκη- έχουνε την  κουβέντα του Γλέζου σημαία.
 Καθιερώνουν, μας λένε, περιουσιολόγιο, (που  μάλλον ξεκίνησε στις μέρες Παπακωνσταντίνου, το 2010)  για καταγραφή της Ακίνητης και Κινητής Περιουσίας του κάθε πολίτη.
  Μ’  άλλα λόγια στήνεται η βάση για να μας κάνουν όλους…..πλούσιους στα χαρτιά ή έστω κατέχοντες. Και πάνω εκεί να αρχίσει να μπαίνει, όπως το ‘πε κι ο Γλέζος  φόρος κεφαλαίου, χώρια από τον καθιερωμένο, έστω και με μικρότερες κλίμακες, ετήσιο φόρο εισοδήματος. Δηλαδή δυο φορολογίες  σε ένα πρόσωπο. Άλλος φόρος για το …..κεφάλαιο (αξία ακινήτου, αποταμίευση, ΙΧ και χωράφι στο χωριό σε σούμα), άλλος για το εισόδημα.
  Και έτσι και δεν  φτάνει ο μισθός ή,  η σύνταξη ούτε για την δόση του δανείου, ο καινούργιος δικομματισμός, προβλέπει ακριβώς τα ίδια για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά:
Επιμήκυνση δανείου και δόση που να την αντέχει η τσέπη.
Δηλαδή ο,τι ακριβώς έκανε και η Κατσέλη, ως υπουργός του ΠΑΣΟΚ το 2010, για να μην χάνουν οι Τράπεζες.
Έτσι ο καθένας αποκτά ένα μνημόνιο «πριβέ».
*  Σε  ένα πράγμα πάντως  φαίνεται να συμφωνούν κι οι τρείς πρώτοι, με κάτι ψιλά γράμματα, παραπάνω ό ένας από τον άλλο.
  Δίνουν  πίσω στους εργαζόμενους την μετενέργεια  των ΣΣΕ,   και  ξανα-αναβάζουν  τον κατώτερο μισθό στα 700  ευρώ και κάτι . Και δεν ντρέπονται που λένε ψέματα, όσα κόμματα τα λένε .
 Ούτε βέβαια η κυρία Λούκα ντρέπεται που χρεώνει το σακάτεμα των μισθών μόνο στο Βενιζέλο και τον Κουτρουμάνη, όταν ξέρει πολύ καλά ότι μεταξύ  πρώτου και δεύτερου μνημόνιου εκείνη ήταν που πέρασε την διάταξη  για τις ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις, με τις οποίες έφυγε ο πρώτος πόντος κι έτσι αρχίσετε το, ξήλωμα της κάλτσας.
Για τις ατομικές συμβάσεις και τις επιχειρησιακές, που έχουν σακατέψει τον κόσμο της εργασίας δεν λένε ούτε κουβέντα.
Βλέπετε αυτά ήταν κάπου στο πρώτο μνημόνιο  και στο μεσοπρόθεσμο.
Και όχι  τίποτα άλλο  αλλά ποιος εργοδότης θα ξαναγυρίσει τώρα σε κλαδικές;
Μόνο μαλάκας το κάνει.
  Δεν ακούγεται βέβαια κουβέντα για όλες τις συντάξεις παρά μόνο τις πολύ χαμηλές επειδή όλους τους βολεύει η σφαγή  των συνταξιούχων από τους αντιπροσώπους της Λαγκάρντ στο υπουργείο Εργασίας.

  Και μην κάνουν το κορόιδο κάποιοι στο Σύριζα και στο ΠΑΣΟΚ.
Στις αρχές του ‘11  κάποιος ονόματι Μουλόπουλος στη αρχή -και  αμέσως   μετά ο Λαφαζάνης για να καλύψει την ξεφτίλα- με διαδοχικές  ερωτήσεις του τότε ΣΥΝ πίεζαν να εφαρμοσθεί ο νόμος Πέτραλιά που άργησε να εφαρμοσθεί.
 Και  ο  Λοβέρδος  έσπευσε να τους καθησυχάζει με την απάντηση του.
 Είναι όμως και το θέμα της αγοράς με την ακρίβεια να θερίζει.
  Τώρα ΝΔ  και  ΠΑΣΟΚ  δεν τολμάνε   να πουν κουβέντα γι αυτό  με την πολιτική που ακολουθούν στην αντιμετώπιση των καρτέλ (γάλα, καύσιμα, τρόφιμα κλπ). Άσε που ‘εχει αρχίσει και  ο Ανδριανόπουλος  στα παράθυρα να δηλώνει … αριστερός μπροστά τους.
  Το πιο εντυπωσιακό μέτρο όμως , για να πέσουν οι τιμές, η πρόταση στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι να ελαχιστοποιηθούν οι συντελεστές  ΦΠΑ, και όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «στα διατιμημένα τρόφιμα (γάλα, ψωμί)».

 Μόνο που η  διατίμηση  στα τρόφιμα καταργήθηκε χρόνια τώρα. Από τότε που η δραχμή παρέδωσε στο ευρώ.Και κάπως  έτσι φαίνεται, ότι στα γεράματα, θα το ξαναδώσουν το μάθημα, για την αγορα, Μηλιός και Δραγασάκης. Εκτός κι αν βγήκαν για ψώνια, χωρίς όμως τον πρύτανη κ. Σταθάκη και τα βρήκαν…..φτηνά.

* Το ΚΚΕ πάντως ,με  το πρόγραμμα του  επιμένει στις πάγιες θέσεις του απέναντι στην πλουτοκρατία και την κρίση που περνάει ο καπιταλισμός και κρατάει τον σκληρό πυρήνα του μαζί με τη συνέπεια του..
  * Η ΔΗΜΑΡ, σε ευρωπαϊκή κατεύθυνση και μέσα στο ευρώ, διατηρεί, όσο μπορεί την φυσιογνωμία της και διεκδικεί την θέση της στο κυβερνητικό καρέ, την επόμενη μέρα

ΥΓ: 1.Και οι άλλοι «πνίγομαι» στην πόλωση

(Από το www. styx.gr)

      

Οι εκλογές της 17ης Ιουνίου και η «ταμπακιέρα»...

Ελλειμα της προεκλογικής περιόδου, η αποφυγή τοποθέτησης των κομμάτων για τη ριζική αντιμετώπηση του πρωτογενούς ΕΛΛΕΙΜΑΤΟΣ του Δημοσίου.




ΚΑΤΑ την τρέχουσα προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων που διεξάγεται κυρίως μέσω των τηλεοπτικών πάνελ (ελλείψει χρόνου), το πεδίο της αντιπαράθεσης έχει περιοριστεί στα διλλήματα «Μνημόνιο - Αντιμνημόνιο» και «Ευρώ-Δραχμή», τα οποία ηχούν γαργαλιστικά έως τρομοκρατικά -ανάλογα με την πολιτική τοποθέτηση του καθενός- στα αυτιά του ήδη εξαθλιωμένου εκλογικού σώματος.

Ωστόσο, κανείς από τα κόμματα δεν μιλά για την «ταμπακιέρα», που είναι η ριζική αντιμετώπιση και η πλήρης εξάλειψη του πρωτογενούς ΕΛΛΕΙΜΑΤΟΣ του Δημοσίου.

Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει, ότι το Μνημόνιο (κακό-κάκιστο για ορισμένους ή λιγότερο κακό για κάποιους άλλους) επελέγη ως ένα μέσο "θεραπείας" του ΕΛΛΕΙΜΑΤΟΣ και της κρίσης Χρέους του Δημοσίου, που μετεβλήθη αρχικά σε κρίση Δανεισμού και εν συνεχεία σε κρίση Ανταγωνιστικότητας.

Μέσω της διαδικασίας αυτής, κλήθηκε τελικά και ο ιδιωτικός τομέας να σηκώσει στις πλάτες του ένα βάρος που δεν του αναλογούσε, καθώς υποχρεώθηκε να αποπληρώνει απευθείας στους δανειστές -μέσα από τα διάφορα χαράτσια, αλλά και με τους 600.000 ανέργους της τελευταίας διετίας και με τις μειώσεις μισθών- τα δάνεια που εξυπηρετούν το Δημόσιο Χρέος!!!

Εχει λοιπόν μεγάλη σημασία, να ξέρει ο κόσμος τις θέσεις των κομμάτων, πρωτίστως για τους τρόπους ριζικής αντιμετώπισης του ΕΛΛΕΙΜΑΤΟΣ του Δημοσίου.

Διότι, εάν πρόκειται να μην αντιμετωπιστεί το ΕΛΛΕΙΜΑ, μέσα από διαρθωτικές αλλαγές κ.λ.π., είναι προφανές ότι, ελλείψει άλλων πόρων και εσόδων, τα "σπασμένα" του Δημοσίου θα καλούνται να πληρώνουν για πάρα πολλά χρόνια ακόμα, τα συνήθη "υποζύγια" είτε με τον υπάρχον Μνημόνιο είτε με τα νέα αναθεωρημένα Μνημόνια, που άλλωστε ευαγγελίζονται πλέον όλοι οι κομματικοί σχηματισμοί...

Ευρώ ή Νέα Δραχμή;

Τρομοκρατικό δίλημμα ή εθνική επιλογή;




Του Νίκου Ιγγλέση



Μετά τις πρόσφατες εκλογές και ενόψει αυτών της 17ης Ιουνίου τα ηττημένα μνημονιακά κόμματα (Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ κλπ.) επαναφέρουν το τρομοκρατικό δίλημμα ευρώ ή δραχμή. Κατηγορούν τα αντιμνημονιακά κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ – Ανεξάρτητοι Έλληνες κλπ.) ότι με τις πολιτικές που προτείνουν θα οδηγήσουν τη χώρα σε μια τεράστια καταστροφή, πολύ χειρότερη από τη σημερινή, δηλαδή την επιστροφή στη δραχμή, στο νέο Αρμαγεδδώνα! Θέλουν έτσι να χειραγωγήσουν και να κλέψουν τη ψήφο των Ελλήνων.

Οι ηγέτες των κομμάτων του Μνημονίου με την αμέριστη συμπαράσταση των εξωνημένων μεγάλων Μέσων Ενημέρωσης συνδέουν την επιστροφή στη δραχμή με την απώλεια των καταθέσεων, με τη διανομή των καυσίμων με δελτίο, με την έλλειψη βασικών τροφίμων, με την απόλυση των περισσότερων δημοσίων υπαλλήλων και τη μη πληρωμή συντάξεων καθώς και το κλείσιμο νοσοκομείων και σχολείων. Πρόσφατα ο Μ. Χρυσοχοϊδης του ΠΑΣΟΚ συνέδεσε την επιστροφή στη δραχμή με την έναρξη εμφυλίου πολέμου που μάλιστα θα διεξάγεται με καλάσνικωφ!, ενώ βουλευτίνα της Ν.Δ. μιλάει για επιστροφή στην ανταλλακτική οικονομία, δηλαδή θα δίνουμε ένα κιλό πατάτες για να πάρουμε ένα καρβέλι ψωμί.

Πρόκειται για μια γκεμπελικής υφής προπαγάνδα που στόχο έχει να τρομοκρατήσει τους πολίτες ώστε να αποδεχτούν, χωρίς πολλές αντιρρήσεις, το μονόδρομο των επιταγών της Τρόϊκας που πειθήνια υλοποιούν οι εγχώριοι δωσίλογοι.

Δύο χρόνια από τότε που άρχισε η εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών του Μνημονίου, η χώρα έχει χρεοκοπήσει, το δημόσιο χρέος έφτασε, στο τέλος του 2011, τα 364 δις. ευρώ, η εγχώρια παραγωγή (ΑΕΠ) συρρικνώνεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς (-7,5% Δ΄ τριμ. 2011, -6,2% Α΄ τριμ. 2012) και το 25% του ενεργού πληθυσμού της είναι άνεργοι (1.100.000 άτομα).

Όταν οι γραικύλοι των Μνημονίων περιγράφουν την καταστροφή που θα επέλθει αν η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή, στην ουσία περιγράφουν την τελευταία πράξη του δικού τους σεναρίου που υλοποιούν, με ζήλο, από τον Μάϊο του 2010.

Η χώρα θα επιστρέψει στη δραχμή όχι επειδή ο Τσίπρας πήρε 16,71% και ο Καμμένος 10,6% στις πρόσφατες εκλογές αλλά λόγω της τραγικής οικονομικής πραγματικότητας που διαμόρφωσαν οι πολιτικές των Μνημονίων. Η Ελλάδα θα επιστρέψει αναπόφευκτα στο εθνικό νόμισμα υπό τις χειρότερες δυνατές συνθήκες, όταν η παραγωγική βάση της θα έχει διαλυθεί, όταν ο λαός της θα έχει εξαθλιωθεί, όταν οι δανειστές θα έχουν αρπάξει, έναντι πινακίου φακής, τις υποδομές και το φυσικό πλούτο της και το κυριότερο όταν αυτό δεν θα απειλεί το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Οι αντιμνημονιακές δυνάμεις οφείλουν να αποκρούσουν την προπαγάνδα και να αντιστρέψουν το τρομοκρατικό δίλημμα. Οι καταθέσεις, οι μισθοί και οι συντάξεις, η επάρκεια σε καύσιμα και άλλα αγαθά δεν κινδυνεύουν από την εισαγωγή του εθνικού νομίσματος αλλά από τις συνδεδεμένες με το ευρώ Δανειακές Συμβάσεις και Μνημόνια που έχουν βυθίσει τη χώρα σε πρωτόγνωρη ύφεση ενώ αυξάνουν το χρέος της, με όρους προτεκτοράτου, σε επίπεδα που δε μπορεί να αποπληρωθεί.

Στις σημερινές συνθήκες η εισαγωγή του εθνικού νομίσματος δεν αποσκοπεί στην υποτίμησή του ώστε να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μέσω μεγάλης μείωσης στην αμοιβή της εργασίας. Αν η ανταγωνιστικότητα εξαρτάτο μόνο από το επίπεδο των μισθών τότε το Πακιστάν ή το Μπαγκλαντές θα είχαν πιο ανταγωνιστική οικονομία από τη Γερμανία ή τη Σουηδία.

Η εισαγωγή του εθνικού νομίσματος αποσκοπεί στη χρηματοδότηση, όχι με δανειακά ευρώ, της παραγωγικής δομής της χώρας, ώστε να αυξηθεί το εγχώριο παραγόμενο προϊόν, να υποκατασταθούν σε σημαντικό βαθμό οι εισαγωγές, να αυξηθούν οι εξαγωγές και άρα να βελτιωθούν τα εισοδήματα των ελλήνων πολιτών .

Βεβαίως στη σημερινή συγκυρία οι αντιμνημονιακές δυνάμεις, με την εξαίρεση του ΚΚΕ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΕΠΑΜ δεν υποστηρίζουν την έξοδο από την ευρωζώνη και καλά κάνουν. Κάτι τέτοιο με ένα λαό τρομοκρατημένο και απληροφόρητο θα σήμαινε εκλογική πανωλεθρία. Θα πρέπει όμως να προετοιμάζονται για τη στιγμή που οι πολιτικές του ευρωμονόδρομου θα φτάσουν στο πλήρες αδιέξοδο. Σημασία, για τη χώρα, έχει η επιστροφή στη δραχμή να μη γίνει υπό ανεξέλεγκτες και χαοτικές συνθήκες.


Η Νέα Δραχμή


Η έξοδος από την Ευρωζώνη και η εισαγωγή της Νέας Δραχμής πρέπει να γίνει με ένα καλά μελετημένο, σε όλες τις λεπτομέρειές του, εθνικό σχέδιο. Μπορούν να υπάρξουν πολλά σενάρια εξόδου από το ευρώ, αλλά από το καλύτερο μέχρι το χειρότερο σημασία έχει η προετοιμασία που θα έχει γίνει και η αποφασιστικότητα με την οποία αυτό θα εφαρμοστεί. Γι’ αυτό απαιτείται μια Ελληνική Πατριωτική Κυβέρνηση.

Βασικά σημεία ενός τέτοιου εθνικού σχεδίου μπορεί να είναι:

1. Η εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδος. Οι μέτοχοί της θα αποζημιωθούν με νέα ομόλογα του Δημοσίου.

2. Η επιστροφή του χρυσού και των συναλλαγματικών αποθεμάτων της Ελλάδας στο εσωτερικό της χώρας.

3. Η εισαγωγή της Νέας Δραχμής με ισοτιμία ένα προς ένα, δηλαδή μια Νέα Δραχμή για ένα Ευρώ. Η ισοτιμία αυτή θα διατηρηθεί καθ’ όλη τη μεταβατική περίοδο σταθεροποίησης της οικονομίας (από 3 μέχρι 5 χρόνια) χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στη συνέχεια θα υπάρξει υποτίμηση της Νέας Δραχμής.

4. Όλες οι καταθέσεις θα παραμείνουν σε ευρώ και θα αποτελούν καταθέσεις σε συνάλλαγμα.

5. Οι συναλλαγές στο εσωτερικό της χώρας, μετά από μια μικρή μεταβατική περίοδο, μέχρι να κυκλοφορήσουν τα νέα χαρτονομίσματα, θα γίνονται μόνο σε Νέες Δραχμές. Η πληρωμή μισθών και συντάξεων, η αγορά αγαθών και υπηρεσιών, η αποπληρωμή των δανείων και οι αγοραπωλησίες ακινήτων θα γίνονται μόνο σε Νέες Δραχμές.

6. Θα απαγορευτεί η, ισχύουσα σήμερα, ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, ώστε να αποφευχθεί η εξωγωγή των καταθέσεων στο εξωτερικό.

7. Θα απαγορευτεί η εξαγωγή Νέων Δραχμών στο εξωτερικό για να μη γίνει το εθνικό νόμισμα αντικείμενο υποτιμητικής κερδοσκοπίας.

8. Η πληρωμή των υποχρεώσεων ιδιωτών και επιχειρήσεων στο εξωτερικό, π.χ. για την εισαγωγή προϊόντων, θα γίνεται σε συνάλλαγμα, είτε από αυτό που θα διαθέτουν οι ενδιαφερόμενοι στους λογαριασμούς τους, είτε από τη μετατροπή Νέων Δραχμών σε ευρώ, δολλάρια κλπ. Όπως γινόταν πριν την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος. Tα συναλλαγματικά αποθέματα που δημιουργούνται από τις εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών, τον τουρισμό, τη ναυτιλία και τα εμβάσματα των Ελλήνων του εξωτερικού καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της χώρας για πληρωμές στο εξωτερικό. Στην περίπτωση που κατά την αρχική μεταβατική περίοδο υπάρξει μικρή έλλειψη συναλλάγματος, η Ελλάδα μπορεί να συνάψει ένα εξωτερικό δάνειο όπως έκανε πρόσφατα η Κύπρος με τη Ρωσία.

Το εθνικό σχέδιο επιστροφής στη Νέα Δραχμή χρειάζεται να συνοδεύεταιι από ένα δεύτερο εθνικό σχέδιο ανάπτυξης της οικονομίας με επενδύσεις στη γεωργική, βιοτεχνική και βιομηχανική παραγωγή και με τη δημιουργία «εθνικών πρωταθλητών». Ο περιορισμένος χώρος ενός άρθρου δεν μας επιτρέπει να αναφερθούμε αναλυτικά σ’ αυτό.





από το http://greekattack.wordpress.com

«Η ψυχολογία του φασίστα»...

Ο φασισμός είναι λαϊκισμός -και κάθε λαϊκισμός είναι φασισμός


ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ


Ένα απόσπασμα από την Ιστορία (κωμικοτραγική) του Nεοελληνικού Kράτους όπου «καταγράφει την ιστορία της Ελλάδας από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους το 1830 έως και την πτώση της χούντας».

Ας μάθουμε επιτέλους να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους και να μην παραποιούμε την ιστορία μας. Ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, αγάπησε το Μεταξά. Όπως και οι Ιταλοί που αγάπησαν το Μουσολίνι, όπως και ο Γερμανοί που αγάπησαν το Χίτλερ, όπως και οι Ισπανοί που αγάπησαν το Φράνκο. Ο φασισμός είναι λαϊκισμός -και κάθε λαϊκισμός είναι φασισμός κατά βάσιν και κατ’ ουσίαν.

Ο φασισμός δεν αγαπά το μεγάλο κεφάλαιο (εκτός από το πάρα πολύ μεγάλο που τον γεννάει) και λατρεύει το μικρομεσαίο. Ο φασισμός είναι κοινωνικό καθεστώς σπέσιαλ για μικροαστούς. Όχι για αστούς, ούτε για προλετάριους. Οι αστοί και οι προλετάριοι βρέθηκαν αντίπαλοί του εξ αρχής. Και δεδομένου ότι στη λεγόμενη αστική κοινωνία δεν κυριαρχούν οι αστοί αλλά οι μικροαστοί, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς την απήχηση που είχαν στο λαό τα φασιστικά καθεστώτα.

Άλλωστε, οι στολές, οι παρελάσεις, οι λαμπαδηδρομίες, τα κολοσσιαία θεάματα αρένας, τα συνθήματα, το προγονικό μεγαλείο απ’ το οποίο ο χάλιας μικροαστός αντλεί δύναμη για να υποφέρει την ασημαντότητά του, όλα αυτά τα εκμεταλλεύτηκαν τέλεια όλοι οι φασίστες δικτάτορες. Και τα πλήθη ουρλιάζουν «ζήτω! Είσαι ο μπαμπάς μας»! Ο χάλιας μικροαστός πάντα έχει ανάγκη από έναν σούπερ πατέρα του έθνους, που να τον προστατεύει απ’ τους παμφάγους καπιταλιστές, αλλά και από τους κομμουνιστές που απειλούν το όνειρό του για ένα πέρασμα στην «ανώτερη τάξη».

Κάθε μικροαστός ονειρεύεται τον αστό που ζεσταίνει μέσα του, που τον μεγαλώνει στο θερμοκήπιο της μεγάλης ελπίδας για ένα πέρασμα στην «ανώτερη τάξη». Κάθε ψιλικατζής ονειρεύεται ένα σούπερ μάρκετ. Και επειδή το όνειρο για μερικούς πραγματοποιείται, όλοι οι χάχες πιστεύουν πως θα βγει αληθινό και γι αυτούς. Δεν έχει σημασία που οι περισσότεροι πεθαίνουν φτωχοί. Σημασία έχει που ο καπιταλισμός τους επιτρέπει να ονειρεύονται το δικό τους πλούτο. Και ο φασισμός, που είναι η ακραία μορφή καπιταλισμού, είναι μια εγγύηση για τη διατήρηση του ονείρου για ένα πέρασμα στην «ανώτερη τάξη».

Το Φολκσβάγκεν (το Λαϊκό Όχημα) είναι δημιούργημα του Χίτλερ. Αλλά υπάρχει ακόμα. Και ο αγκυλωτός σταυρός (η σβάστικα), αυτό το εκπληκτικής ψυχολογικής αποτελεσματικότητας λαϊκό σύμβολο, που δίνει φτερά στο σταυρό και τον κάνει να γυρίζει και να αλέθει, θα δώσει και στο χριστιανισμό τη δυναμική που του λείπει. Τώρα πια δεν είναι αμαρτία να σκοτώνει ο καλός χριστιανός. Και ο Μεταξάς, όπως και ο Μουσολίνι άλλωστε, ξέρουν καλά τι κάνουν όταν υιοθετούν σα σύμβολο το διπλό πέλεκυ. Που κόβει κεφάλια και από τα δεξιά και από τ’ αριστερά.

Κάτω απ’ αυτές τις ιδιάζουσες στο φασισμό συνθήκες ψυχολογίας της μάζας, και με το πρόσθετο πραγματικό κίνητρο της απειλής της περιουσίας απ’ τον καταχτητή που, βέβαια, δεν καταχτά μια χώρα για να κάνει περίπατο υπό το σεληνόφως στις ακρογιαλιές αλλά για να επωφεληθεί υλικά, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί οι Έλληνες έτρεξαν με τέτοια προθυμία στο μέτωπο και πολέμησαν τόσο καλά τους Ιταλούς.

Όχι όμως και τους Γερμανούς. Που είχαν ισχυρότερα σύμβολα, ισχυρότερα κίνητρα και κυρίως ισχυρότερη μικροαστική τάξη απ’ αυτή των μεσογειακών λαών. Που ακόμα και τον πόλεμο τον αντιλαμβάνονται σαν λαϊκή γιορτή.



Απόσπασμα από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη, Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους, εκδ. του Εικοστού Πρώτου, (Ο ελληνοϊταλικός Πόλεμος της Αλβανίας).

Η Αριστερά και οι κρυμμένες αλήθειες...

Του Διονύση Τσακνή


Ε, λοιπόν, πόσο ειλικρινείς είμαστε και πόσο τάχα να κοστίζει η αλήθεια! Μερικές χιλιάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες ψήφων, είναι αρκετοί για να δώσουν ικανοποίηση στα επιτελεία της Αριστεράς, ή μήπως θα χρειαζόταν και το χειροκρότημα των αντιπάλων; «Μια ζωή παλεύουμε για να γίνουμε αρεστοί στα μάτια όσων δεν συμπαθούμε», είχε πει κάποτε ο Τσαρούχης και είχε τελικά δίκιο.

Και τώρα, αφού οι έπαινοι και το χειροκρότημα κόπασαν, δίνοντας τη θέση τους στην αμφισβήτηση, την καχυποψία ή στην καλύτερη των περιπτώσεων στον σκεπτικισμό ήρθε η ώρα να μιλήσουμε όπως μάς ταιριάζει. Η Αριστερά, δεν πρέπει να έχει άλλο λόγο, εκτός απ’ τον καθαρό, τον ευθύ και κυρίως τον ειλικρινή. Και αν φοβάται μήπως με το λόγο της αυτό, φοβίσει τον κόσμο, τότε ούτε Αριστερά είναι, ούτε μας χρειάζεται.

Ας αρχίσουμε απ’ το ΣΥΡΙΖΑ, μια και το μεγαλύτερο ποσοστό κατέγραψε και πρόταση κατέθεσε για μια αριστερή διακυβέρνηση, με ή άνευ εισαγωγικών.
Ας υποθέσουμε πως όλοι στηρίζουμε τις βασικές κατευθύνσεις της πρότασής του, θα μας απαντήσει χωρίς μισόλογα, τι θα γίνει σε μια περίπτωση αποπομπής μας απ’ την Ε.Ε και το ευρώ; Έχει το θάρρος να πει πως ΝΑΙ, σε μια τέτοια περίπτωση, ΜΠΟΡΟΥΜΕ και χωρίς αυτά τα δεκανίκια; Έχει το θάρρος να δηλώσει πως ΣΙΓΟΥΡΑ θα υπάρξει πρόβλημα στα ταμεία του κράτους μέχρι να ισορροπήσει το σύστημα με το όποιο νέο νόμισμα; Έχει τα κότσια να καλέσει το λαό σε μια ΠΕΡΗΦΑΝΗ φτώχεια για κάποιο διάστημα μέχρι, τα διεθνή μας ερείσματα (τα όποια τέλος πάντων υπάρχουν ή θα προκύψουν στην πορεία ) συμβάλλουν κι αυτά, (παράλληλα με τις δικές μας προσπάθειες και ριζικές αλλαγές) στην αποκατάσταση της ντόπιας αγοράς και των διεθνών εμπορικών μας σχέσεων (επάρκεια αγαθών , ενέργεια κλπ). Τολμάει να πει ότι ΔΕΝ φοβάται να χαρακτηριστεί ως το κόμμα της δραχμής, αν τελικά αυτή θα είναι η κατάληξη;

Καταλαβαίνει ο καθένας, πως οι απαντήσεις των στελεχών του  ότι τίποτα τέτοιο δεν θα συμβεί διότι απλούστατα η ΕΕ θα φοβηθεί τους ενδεχόμενους τριγμούς από μια πιθανή αποπομπή της Ελλάδας, δεν είναι παρά, παλιομοδίτικοι και παλαιοκομματικοί βερμπαλισμοί ή ευσεβείς πόθοι. Πρέπει να απαντήσουν στην υποθετική, στην … ακραία έστω, (κατά τη γνώμη τους) περίπτωση μιας πιθανής πτώχευσης, που θα έρθει ως αποτέλεσμα της σθεναρής τους τάχα στάσης απέναντι στους Ευρωπαίους.Τί θλίψη η αποφυγή απαντήσεων σε τόσο κομβικής σημασίας ζητήματα! Οι νέες εκλογές πλησιάζουν και οι απαντήσεις, μάς είναι απαραίτητες. Πολύ φοβάμαι πως δεν θα τις λάβουμε ποτέ.
Ή μήπως είναι ειλικρινής η ΔΗΜΑΡ του κυρίου Κουβέλη; Μέχρι σήμερα το πρωί η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πίστευε ότι θα συναινούσε σε μια κυβέρνηση «εθνικής» ενότητας. Το γεγονός πως εν τέλει αρνήθηκε, σημαίνει άραγε, ότι θα πράξει το ίδιο σε μια αντίστοιχη συνθήκη σε πολύ λίγο διάστημα; Και ακόμα, πώς δεν θα επικαλεστεί το συμφέρον τάχα του τόπου, υποκύπτοντας στις ορέξεις των ευρωπαϊστών συνομιλητών της; Μπορεί να απαντήσει μέχρι πού μπορεί να φτάσει υποχωρώντας διαρκώς, προκειμένου να υπερασπιστεί το ευρώ και την ευρωπαϊκή προοπτική που προτάσσει; Και αν ο δρόμος δείξει (που το δείχνει ήδη) πως η Ευρωπαϊκή αυτή προοπτική σημαίνει περισσότερα δεινά και φτώχεια, θα επιμείνει σ’ αυτή; Είμαι έτοιμος να αναθεωρήσω την άποψή μου πως πρόκειται για έναν μεταμφιεσμένο σοσιαλδημοκράτη ή διαφορετικά για ένα ΠαΣόΚ με πολιτική περιβολή, αν ακολουθήσει άλλον δρόμο.

Και το ΚΚΕ; Είναι αρκετή η δικαίωσή του για τις εκτιμήσεις του γύρω απ’ το ρόλο της ΕΕ και του διεθνούς κεφαλαίου; Είναι αρκετή η συνέπειά του; Συνέπεια σε τι όμως; Συνέπεια στην απομόνωση και στην αποφυγή εμπλοκής, την ώρα που διαμορφώνονται οι συνθήκες προκειμένου να προωθηθούν οι στρατηγικοί του στόχοι; Είναι επιστημονική ( ο Μαρξισμός είναι επιστήμη) η άρνησή του για συνεργασία με τις δυνάμεις των πραγματικά αριστερών συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που έχουν κοινούς στόχους; Μπορεί να πει γιατί δεν συμμετέχει σ’ ένα διάλογο έστω, με τις υπόλοιπες αριστερές δυνάμεις πέρα απ’ την αστήρικτη άποψη ότι κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε απογοήτευση στους εργαζόμενους; Μια τολμηρή θέση του Β. Ι. Λένιν θυμίζω: «Θα συνεργαζόμουν και με το διάβολο αν χρειαζόταν», αλλά και μια ρήση του Ν. Ζαχαριάδη: «Άλλο συνεργασία και άλλο ενότητα.» Για συνεργασίες μιλάμε λοιπόν, όχι για κομματικούς γάμους.

Η γνώμη του ΚΚΕ είναι πάντα χρήσιμη, γιατί οι αναλύσεις του γύρω απ’ την πολιτική και οικονομική κατάσταση, δεν στερούνται σοβαρότητας. Ας συμμετείχε λοιπόν σ’ ένα διάλογο, πιέζοντας ολοένα και πιο αριστερά τις δυνάμεις που ταλαντεύονται και αν στην πορεία διαπίστωνε (πράγμα σφόδρα πιθανό) ότι η διολίσθηση βρίσκεται προ των πυλών, ας αποχωρούσε, ξεσκεπάζοντας το ρόλο των υποκριτών, έχοντας όμως αποκομίσει την εμπειρία της συνεργασίας και έχοντας ωφεληθεί απ’ την ώσμωσή του και με άλλα στρώματα εργαζομένων.