Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

Οχι εκπτώσεις στη Δημοκρατία προς όφελος του άκρατου και στυγνού νεοφιλελευθερισμού...







του Χάρη Τσιόκα 





Το "σκοτάδι" που επιβλήθηκε στα δημόσια μέσα ενημέρωσης δεν ήταν κεραυνός
 έν αιθρία, αλλά μια από τις κορυφώσεις ενός εγχειρήματος που δείχνει ότι το 
περιεχόμενο της μεταρρύθμισης δεν είναι το ίδιο ανάμεσα στην νεοφιλελεύθερη 
εκδοχή και τη αριστερή προοδευτική!
Είναι μια ακόμη απόδειξη ότι το δικό τους "σχέδιο εξόδου" είναι ευκαιρία ελέγχου
 της οικονομικής κοινωνικής και πολιτικής ζωής της χώρας από τις δυνάμεις της 
αχαλίνωτης χρηματιστηριακής και κερδοσκοπικής αγοράς!
Η επίκληση της "πολιτικής σταθερότητας" δεν αφορά τους πολλούς ,
αλλά το περιβάλλον που πρέπει να υπάρχει για τους λίγους, 
προκειμένου να ανακατανείμουν με ασφάλεια μερίδια αγοράς και πλούτου.
'Εχουν σωρευθεί πλέον επαρκείς αποδείξεις που δείχνουν ότι κυβέρνηση ΣΑΜΑΡΑ 
και τρόϊκα, έχουν ξεπεράσει την δημοσιονομική τους αποστολή και επιχειρούν 
νεοφιλελεύθερη επέλαση!
Σ όλους τους κρίσιμους τομείς επιχειρείται βίαιη ανακατανομή ! 
Ενδεικτικά θυμίζω :
* Ενώ η ρευστότητα επαφίεται στον πατριωτισμό των τραπεζών και τη .."ζήτηση",
 η "ανακεφαλαιοποίηση" χαρτοφυλακίων των τραπεζιτών προχωρά με εγγύηση του 
ελληνικού δημοσίου...
* Ενώ η παραγωγική βάση συρρικνώνεται και η μεσαία τάξη καταργείται, την ΙΔΙΑ
 ώρα καλούνται "επιχειρηματικά σχήματα"(!) να αναλάβουν τμήματα δημοσίων 
μέσων παραγωγής, με προίκα την προνομιακή σχέση με το κράτος -χωρίς καμιά 
επενδυτική ρήτρα. Και αυτό ονομάζεται "μεταρρύθμιση" που αναμασούν και άλλοι
 κυβερνητιστές!
* Ενώ βασικά δημόσια αγαθά απομακρύνονται από τον πολίτη (η πρόσβασή του σε
 αυτά γίνεται ανέφικτη), στη θέση τους με ευνοϊκό νομοθετικό πλαίσιο φυτρώνουν 
αντίστοιχα εμπορικά αγαθά που δεν είναι προσπελάσιμα σε όλους!
* Οι "εισφορές" και οι "απελευθερώσεις" στο όνομα της "σωτηρίας της χώρας" 
πλήττουν μόνο τους πολλούς, ενώ διευρύνονται προνόμια σε "επενδυτές" που με τον
 αυτόματο πιλότο της αγοράς θα δημιουργήσουν συνθήκες απασχόλησης για τις
...μεθεπόμενες γενιές!
* Η φοροδοτική ικανότητα παραμένει άδικη, ενώ παραπέμπεται σε μελέτες το άλλο 
φορολογικό σύστημα.
* Οι εργασιακές σχέσεις, το αποκεντρωμένο και κοινωνικό κράτος βυθίζονται στα 
...τάρταρα, για να δοθεί χώρος και χρόνος στην ΕΜΠΟΡΙΚΗ μετάλλαξη του ρόλου τους!
*Οι αντιπροσωπευτικοί θεσμοί της δημοκρατίας αντικαθίστανται από την επικοινωνιακή
 δημοκρατία. Γι αυτό το λόγο η ΕΡΤ κρίθηκε (και από ποιούς;) περιττή;
Με αυτές τις ενδεικτικές παρατηρήσεις το ερώτημα διατυπώνεται ευθέως :
Το θέμα που "εγείρεται" είναι ένας πρωθυπουργός κοινής αποδοχής ή 

χρειάζεται να κλείσει και ο κύκλος των συγκεκριμένων πολιτικών επιδιώξεων
με αλλαγή πολιτικής και  επαναπροσδιορισμό των κοινωνικών και πολιτικών
συνεργασιών;
Πολιτική σταθερότητα ναι, αλλά για ποιούς και με ποιούς, λοιπόν!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου